Rosmarinik Asidin Cisplatine Karşı Antisitotoksik ve Antigenotoksik Etkisinin A549 ve Beas-2B Hücre Hatlarında Araştırılması
Öz
Rosmarinik Asit (RA) birçok bitki türünde bulunan önemli bir fenolik bileşiktir. Çalışmada RA’nın, A549 (İnsan Akciğer Kanser Hücre Hattı) ve Beas-2B (İnsan Sağlıklı Bronşial Epitel Hücre Hattı) hücrelerinde, Cisplatin tarafından oluşturulan sitotoksik, genotoksik etki ve oksidatif strese karşın etkinliğinin in vitro olarak belirlenmesi ve böylelikle Cisplatin kemoterapisi sırasında hastalar tarafından kullanılabilecek RA içerikli bitkisel ürünlerin Cisplatin tedavisi üzerindeki olası etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaca yönelik olarak sitotoksite belirlenmesinde XTT, genotoksite belirlenmesinde Komet ve oksidatif stres değerlerinin belirlenmesinde ise DCFH-DA yöntemleri kullanılmıştır. Yöntemlerde hücreler Cisplatin’in iki farklı dozuna (11, 22 µM) 24 saat süre ile maruz bırakılmıştır. Hücreler RA’nın üç farklı konsantrasyonuna (50, 100, 200 µM) hem tek başına hem de Cisplatin’in iki farklı dozu ile beraber uygulanarak 24 saat süre ile maruz bırakılmıştır. Sonuç olarak Cisplatin dozları tarafından arttırılan; sitotoksik etkiye karşın RA’nın kullanılan konsantrasyonlarının antisitotoksik aktivite, genotoksik etkiye karşın ise antigenotoksik aktivite gösterme potansiyeli olduğu belirlenmiştir. RA’nın bu aktivitelerinin temelinde de Cisplatin tarafından arttırılan oksidatif stres parametrelerini azaltıcı antioksidan özellik göstermesi olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak RA içeren bitkisel ürünlerin, özellikle Cisplatin kemoterapisi alan hastalarda bilinçsizce tüketiminin önlenmesi gerekliliği gösterilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Petersen M, Simmonds MSJ. Rosmarinic acid. Phytochemistry 2003; 62: 121–125.
- 2. Scarpati ML, Oriente G. Isolamento e costituzione dell’acido rosmarinico (dal rosmarinus off.). La Ricerca Scientifica 1958; 28, 2329–2333.
- 3. Rosmarinic acid, https://www.sigmaaldrich.com/catalog/product/aldrich /53 6954?lan g=en®ion=TR&gclid=EAIaIQobChMIzNGusaXF3wIVz5IYCh3OWgwFEAAYASAAEgLBD_D_BwE (Erişim Tarihi 29.12.2018)
- 4. Hiller K. Zur Kenntnis der Inhaltsstoffe einiger Saniculoidae. 1. Mitteilung: Sanicula europaea L.—Isolierung und quantitative Erfassung von Chlorogen-und Rosmarinsaure. Pharmazie 1965;20, 574–579.
- 5. Trute A, Nahrstedt A. Separation of rosmarinic acid enantiomers by three different chromatographic methods (HPLC, CE, GC) and the determination of rosmarinic acid in Hedera helix L. Phytochem. Anal. 1986; 7, 204–208.
- 6. De Tommasi N, De Simone, F, De Feo V, Pizza C. Phenylpropanoid Glycosides and Rosmarinic Acid from Momordica balsamina. Planta Med. 1991; 57, 201.
- 7. Lasure A, Van Poel B, Pieters L, Claeys M, Gupta M, Vanden Berghe D, Vlietinck, AJ. Complement-inhibiting properties of Apeiba tibourbou. Planta Med. 1994; 60, 276–277.
- 8. Aquino R, Ciavatta ML, De Simone F, Pizza C. A flavanone glycoside from Hamelia patens. Phytochemistry 1990; 29, 2358–2360.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Klinik Tıp Bilimleri (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Özgür Vatan
*
0000-0002-7687-3284
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
1 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
1 Eylül 2019
Kabul Tarihi
25 Eylül 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 45 Sayı: 3
Cited By
Artemisinin Yield and Cyto/Genotoxic Properties of Naturally Grown Artemisia Annua L. in Uludag, Turkey
Journal of Innovative Science and Engineering (JISE)
https://doi.org/10.38088/jise.1033063
