SÜRDÜRÜLEBİLİR YEREL KALKINMA VE “YAVAŞ ŞEHİRLER”
Öz
Dünya nüfusunun her geçen gün daha da kentleşmesi ile şehirlerdeki yaşam kalitesi küreselleşmenin güncel sorunu haline gelmiştir. İnsanlar artık yaşadıkları kentlerde daha insancıl ve daha sürdürülebilir bir yaşam ortamının arayışında bulunmaktadırlar. Gelinen noktada, bir yanda ilerleme ve rekabetçiliği, diğer yanda sürdürülebilirliği kapsayan bir kentleşme anlayışını öngören arayışlar öne çıkmaktadır.
İşte bu endişe, beklenti ve arayışlar; “bugünün ve geleceğin sağladığı olanaklar sayesinde geçmişin mirası ile bilgi birikiminden ve çevre dostu son teknolojilerden yararlanarak, yaşam kalitesini ve performansı artırıcı kentsel ortamlar” yaratmayı amaçlayan Yavaş (Sakin) Şehirler (Cittaslow) Hareketi’ni gündeme getirmektedir.
Kent yaşamında Sürdürülebilir Kalkınma arayışlarına koşut bir Sürdürülebilir Tüketim ve Üretim anlayışını içerdiği düşünülen Yavaş Şehir Hareketi; “havası, suyu, toprağı temiz, yiyecekleri organik, bilinçli, etik ve sürdürülebilir bir tüketicilik ile sürdürülebilir bir yerel üretimi öngören, karakteristik mimarisi, doğası ve kültürel değerleri korunmuş, herkesin birbiriyle dost olduğu insanca bir yaşam ortamına ulaşmak” amacıyla başlatılmıştır.
Bu yazıda; İtalya’da ortaya çıkan Yavaş Yiyecek hareketinden başlayarak Yavaş Şehir Hareketi’nin ortaya çıkışı ve nedenleri, Yavaş Felsefesi, Yavaş Şehir Ölçüt ve Standartları, Kent Ergonomisi, Kentsel Yaşam Kalitesi, Verimlilik ilişkileri, Sürdürülebilir Tüketim ve Üretim, Sürdürülebilir Kalkınma ve Seferihisar uygulama örnekleri ele alınmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- • ACE, (2004), “Mimarlık ve Yaşam Kalitesi”, Politika Kitabı.
- • AKPINAR, E. ve Y. BULUT, (2010), “Ülkemizde Alternatif Turizm Bir Dalı Olan Ekoturizm Çeşitlerinin Bölgelere Göre Dağılımı ve Uygulama Alanları” ,III. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi Bildiri Kitabı, Cilt 4, s. 1575-1594.
- • BABAOĞUL, M., HEKİMCİ, F., (2011), “Daha İnsanca ve Sürdürülebilir Bir Gelecek İçin; Etik Tüketicilik ve Yavaş Şehirler” 16. Dünya Verimlilik Kongresi ve Avrupa Verimlilik Konferansı Bildirileri, Mayıs 2011, Ankara Cilt 2. S.1060-1079.
- • ÇOLAKOĞLU, E., (2010), “Ergonomiye Uyumlu Kentler: Kent Ergonomisi ve Çevre”, Çalışma Ortamı, 108, s.20-21, Ankara.
- • DEMİR, K. ÇABUK, S., (2010), “Türkiye’de Metropolitan Kentlerin Nüfus Gelişimi”, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı 2010/1, S. 193-215, Kayseri.
- • DEMİRER G. N., (2001), “Temiz Üretim/ Kirlilik Önleme Kavramı ve Çevre Mühendisliği Eğitimi”, 4. Ulusal Çevre Mühendisliği Kongresi, TMMOB Çevre Müh. Odası, S. 212-221, 7-10 Kasım 2001, İçel.
- • DEMİRER G. N., (2003), “Kirlilik Önleme Yaklaşımlarının Temel Prensipleri”, Çevre ve Mühendis- TMMOB, 25, S.13-20.
- • DEMİRER G. N., (2006), AB Katılım Sürecinde Türkiye için Sürdürülebilir Üretim ve Tüketim Yaklaşımları, REC, UNEP, CSCP, SEDEFED, 2006.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Konferans Bildirisi
Yazarlar
Ferda Hekimci
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
25 Kasım 2015
Gönderilme Tarihi
25 Kasım 2015
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2015 Sayı: 4