REKREATİF FAALİYET KATILIM ALANLARINA GÖRE BİREYLERİN ÖFKE İFADE TARZLARININ NEGATİF-POZİTİF DUYGULANIM VE YAŞAM DOYUMLARI ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Öz

Rekreatif faaliyetler bireylerin olumsuz duygularının değiştirilmesi ve kontrol edilmesinde oldukça önemlidir. Bireyin yaşantısında sonuçları ile olumsuz bir duygu olan öfkenin yıkıcı etkilerinin rekreatif faaliyetler ile azaltılabileceği ve bireyin iyilik halinin yükseltileceğine inanılmaktadır. Araştırmanın amacı, öfke ifade tarzlarının negatif-pozitif duygulanım ve yaşam doyumları üzerindeki etkisini ortaya çıkarmaktır. Araştırmada veri toplamak için Sürekli Öfke ve Öfke Tarzı, Pozitif ve Negatif Duygulanım (PANAS) ve Yaşam Doyumu ölçekleri kullanılmış ve anket formu 658 bireye uygulanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiklerin yanısıra,parametrik testler kullanılmıştır (t testi, ANOVA, Pearson korelasyon katsayısı, basit doğrusal regresyon). Veri analizi sonucunda, katılımcıların yaşam doyumu algılarında yaşa, medeni duruma göre farklılık oluşmamış, eğitim durumu, cinsiyet, rekreatif faaliyet katılım alanlarına göre farklılık oluşmuştur. Aynı zamanda, katılımcıların rekreatif faaliyet katılım alanlarına göre öfke duygulanımlarında farklılık oluşmuştur. Ayrıca, öfke kontrolü boyutu yaşam doyumunu pozitif etkilemiş, öfke yaşam doyum düzeyini %9, negatif duygulanım düzeyini%21 açıklamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Rekreatif Faaliyet
• Öfke
• Negatif-Pozitif Duygulanım
• Yaşam Doyumu
• Yaşam Doyumu

THE IMPACT OF INDIVIDUALS' ANGER EXPRESSION STYLES ON NEGATIVE-POSITIVE AFFECT AND LIFE SATISFACTION ACCORDING RECREATIVE ACTIVITY PARTICIPATION AREAS

Öz

Recreational activities are very important in changing and controlling the negative feelings of individuals. The destructive effects of the anger, which is a negative feeling with the results of the individual's experience, is believed to be reduced by recreational activities and to increase the well-being of the individual. The purpose of the study is to reveal the effects of anger expression styles on negative-positive affect and life satisfaction. To collect data in the survey The State-Trait Anger Scale (STAS), Positive and Negative Affect (PANAS) and Life Satisfaction scales were used and the questionnaire was applied to 658 individuals. In the analysis of the data, descriptive statistics as well as parametric tests were used (t test, ANOVA, Pearson correlation coefficient, simple linear regression).As a result of the data analysis, participants' perception of life satisfaction differences didn’t occur according to age, marital status, difference has occurred according to education status, gender, recreational activity participation areas. At the same time, Participants perception of anger difference has occurred according to recreational activity participation areas. Further, anger control dimension affects life satisfaction positively, anger explains life satisfaction level 9%, negative affect level 21%.

Anahtar Kelimeler

• Recreative Activity
• Anger
• Negative-Positive Affect
• Life Satisfaction

Kaynakça

1. Akutsu S, Yamaguchi A, Kim M-S and Oshio A. (2016). “Self-Construals, Anger Regulation, and Life Satisfaction in the United States and Japan”, Frontiers in Psychology, 7:768. doi: 10.3389/fpsyg.2016.00768.
2. Andrews, F.M. and Withey, S.B. (1976).Social İndicators Of Well-Being. New York: Plenum Press.
3. Ardahan, F. ve Mert,M. (2014). “Yaşam Doyumu, Ekolojik Algı Ve Duygusal Zekânın Bireylerin Rekreasyonel Doğa Sporlarına Katılmasına Etkisinin Sorgulanması: Türkiye İçin Logit Analizi”, Iğdır Üniversitesi / Iğdır University Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı:6, Ekim, 141-177.
4. Azevedo, F. B. de, Wang, Y.-P. , Goulart, A. C., Lotufo, P. A. and Benseñor, I. M. (2010). “Application of The Spielberger’s State-Trait Anger Expression Inventory in Clinical Patients”, Arq Neuropsiquiatr ,68(2), 231-234.
5. Bakalım, O. ve Karçkay, A.T.(2017). “Effect of Group Counseling on Happiness, Life Satisfaction and Positive Negative Affect: A Mixed Method Study”, Journal of Human Sciences, 14(1), 624-632. doi:10.14687/jhs.v14i1.4377.
6. Balkaya, F. ve Şahin, N. H. (2003). “Çok Boyutlu Öfke Ölçeği”, Türk Psikiyatri Dergisi, 14(3), 192-202.
7. Chung,K.-S. and Kim,. M. (2017). “Anger factors impacting on life satisfaction of mothers with young children in Korea: Does mother's age matter?”, Personality and Individual Differences 104, January.http://dx.doi.org/ 10.1016/j. paid.2016.08.010, 190-194.
8. Cohen,L., Manion, L. and Morrison, K. (2007). Research Methods in Education, 6.baskı, Routledge, Taylor & Francis, USA.

9. Csikszentmihalyi, M. (1990). Flow: The Psychology Of Optimal Experience, New York: Harper and Row.
10. Deniz, M.E, Arslan ,C., Özyeşil, Z. ve İzmirli, M. (2012). “Öz-Anlayış, Yaşam Doyumu, Negatif ve Pozitif Duygu: Türk ve Diğer Ülke Üniversite Öğrencileri Arasında Bir Karşılaştırma”, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Yıl 12, Sayı 23, Haziran, 428-446.
11. Diener, E. (1984). “Subjective Well- Being”, Psychological Bulletin, 95(3): 542- 575.
12. Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J. and Griffin, S. (1985). “The Satisfaction with Life Scale”, Journal of Personality Assessment, 49 (1), 71-75.
13. Diener, E., Suh, E. M., Lucas, R. E. and Smith, H. L. (1999). “Subjective Well-Being: Three Decades of Progress”, Psychological Bulletin, 125(2), 276-302.
14. Doğan, H., Üngüren, E. ve Algür, S. (2010). “Öfke Ve Empati İlişkisine Yönelik Otel Zincirinde Bir Araştırma”, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 19, Sayı 3, 277-298.
15. Dost, M.T.(2007). “Üniversite Öğrencilerinin Yaşam Doyumunun Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi”, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (2) 22. Sayı 132.
16. Eroğul., A. R.Ç. ve Türk, Ş. B. (2013). “Ergenlerde Çocukluk Örselenme Yaşantıları ve Öfke İfade Tarzları ile Benlik Saygısı ve Yaşam Doyumu Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi”, International Journal of Human Sciences, 10(1), 1421- 1439.
17. Gençöz, T. (2000). “Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”, Türk Psikoloji Dergisi, 15(46), 19-26.
18. Gürbüz, A.G. (2008). “Öfke Denetimi Eğitiminin Lise Son Sınıf Öğrencilerinin Öfkeyle Başa Çıkmaları, Yaşam Doyumları ve Depresyon Düzeylerine Etkisinin İncelenmesi”,https://www.mysciencework.com/ publication/show/edd275465b4fb12687f47481224020d3, erişim tarihi: 04.04.2017.
19. http://www.nufusu.com/il/antalya-nufusu, erişim tarihi:02.05.2017.
20. Kayış, A. (2010). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, Ed.Kalaycı, Ş. , 5. baskı, Asil Yayın Dağıtım Ltd.Şti., Ankara.
21. Keskin, G., Gümüş, A. B. ve Engin, E.(2011). “Bir Grup Sağlık Çalışanında Öfke ve Mizaç Özellikleri: İlişkisel Bir İnceleme”, Düşünen Adam Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi,24, 199-208, doı:10.5350/dajpn 20112 40305.
22. Kısaç, İ (2005). “Gençlerin Öfkelerini İfade Ettikleri Hedef Kişiler”, GÜ, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt 25, Sayı 2, 71-81.
23. Kim, J.-H. and McKenzie, L.A. (2014). “The Impacts of Physical Exercise on Stress Coping and WellBeing in University Students in the Context of Leisure”, Health, 6, 2570-2580. http://dx.doi.org/10.4236/health.2014.619296.
24. Leversen, I. Danielsen, A.G., Birkeland, M.S. and Samdal, O. (2012). “Basic Psychological Need Satisfaction in Leisure Activities and Adolescents’ Life Satisfaction”, Journal of Youth Adolescence, 41:1588–1599.
25. Lu, L. and Hu, C. (2005).“Personality, Leisure Experiences and Happiness”, Journal of Happiness Studies, 6, 325-342. Lyubomirsky, S., Sheldon, K.M. and Schkade, D. (2005). “Pursuing happiness: The architecture of sustainable change”, Review of General Psychology, 9, 111-131.
26. Mannell, R.C. (1999). “Older Adults, Leisure, and Wellness”, Journal of Leisurability, 26 (2), 3-10.
27. Myers, S. A. and Diener, E. (1995). “ Who İs Happy?”, Psychological Science. 6,10–19.
28. Özer, A.K.(1994). “Sürekli ÖFKE (SL-Öfke) ve Öfke İfade Tarzı (Öfke-Tarz) Ölçekleri Ön Çalışması”, Türk Psikoloji Dergisi, 9:26-35.
29. Spielberger C.D, Jacobs G. and Russel F.(1983). Assessment of Anger: The State Trait Anger Scale: In Butcher JN, Spielberger CD (Editors). Advances in Personality Assessment, Hillsdale, N. J: LEA, 159-187.
30. Spielberger, C. D. and Reheiser, E. C. (2009). “Assessment of Emotions: Anxiety, Anger, Depression, and Curiosity”, Applıed Psychology: Health And Well-Beıng, 1 (3), 271–302.
31. Tekin, G.,Amman, M.T. ve Tekin, A.(2009). “Serbest Zamanlarda Yapılan Fiziksel Egzersizin Üniversite Öğrencilerinin Depresyon ve Atılganlık Düzeylerine Etkisi”,Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi,Cilt:6 Sayı:2,148-159.
32. Telef, B.B. (2015). “The Positive And Negative Experience Scale Adaptation For Turkish University Students”, European Scientific Journal, May, vol.11, No.14,49-59.
33. Uğurlu, O.(2013).“Pozitif ve Negatif Duyguların İyimserlik-Karamsarlık ve Yaşam Doyumu Arasındaki İlişkide Ara bulucu Etkisi”, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(2), 497-504.
34. Veenhoven, R. (1996). The study of life satisfaction. In: W. E. Saris, R. Veenhoven, A. C.https://personal.eur.nl/veenhoven/Pub1990s/96d-full.pdf erişim tarihi:04.04.2017.
35. Versella, M. V., Piccirillo, M. L., Potter, C. M., Olino, T.M. and Heimberg, R. G.(2016). “Anger Profiles in Social Anxiety Disorder”, Journal of Anxiety Disorders 37, 21–29.
36. Watson, D., Clark, L. A. and Tellegan, A. (1988). “Development and Validation Of Brief Measures Of Positive And Negative Affect: The PANAS Scales”, Journal of Personality and Social Psychology, 54(6), 1063–1070.
37. Yenihan, B., Öner, M. Ve Balcı, B. (2016). “İş Doyumu ve Yaşam Doyumunun Demografik Özelliklerle İlişkisi: Sakarya'daki AVM'lerin Çalışanları Üzerine Bir Araştırma”, Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, Yıl: 4, Cilt: 4, Sayı: 1
38. Yöndem, Z. D. ve Bıçak, B.(2008). “Öğretmen Adaylarının Öfke Düzeyi ve Öfke Tarzları”, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, Cilt:5 Sayı:2, 1-15.