YAŞLI SOSYAL REFAHININ KÜRESEL YAŞLANMA İZLEM ENDEKSİ YÖNÜNDEN DEĞERLENDİRİLMESI VE TÜRKİYE YAŞLI SOSYAL REFAHININ GÖRÜNÜMÜ
Öz
Yaşlılara yönelik sosyal refah politikaları; ülkelerin siyasi, sosyal ve ekonomik politikalarına göre şekillenmekte ve bireylerin yaşam kalitesi üzerinde belirleyici olmaktadır. Küresel yaşlanma tüm dünyanın önemli gündemi olmasına karşın, yaşlıların sosyal refahları konusunda sistematik ve kapsamlı veri toplama mekanizmasının yetersizliği bilinen bir gerçektir. Ancak, yaşlılara yönelik doğru ve etkin sosyal politikaları hayata geçirmek, sağlıklı verilerle mümkün olabilecektir. Birleşmiş Milletler’e bağlı bir organizasyon olan Uluslararası HelpAge, ülkelerin yaşlı bireylere yönelik sosyal refah politika ve uygulamalarını 2013 yılından bu yana, Küresel Yaşlanma İzlem Endeksi ölçütlerine göre değerlendirmektedir. Küresel Yaşlanma İzlem Endeksi, yaşlıların sosyal ve ekonomik refahını belirleyen çoklu faktörlerin değerlendirilmesine dayanmakta ve ülkelerin yaşlı refahına yönelik önemli ipuçları vermektedir. Bu çalışmanın amacı, Birleşmiş Milletler ve Uluslararası HelpAge Organizasyonunun verileri ve belgelerine dayalı olarak, Küresel Yaşlanma İzlem Endeksinin ölçülmeye başladığından günümüze kadar olan 3 yılın verileri (2013, 2014, 2015) çerçevesinde; yaşlının sosyal refahını etkileyen temel göstergeleri, ülke karşılaştırmaları, Türkiye’nin endeks içindeki yeri ve yaşlılık açısından sosyal refah görünümü tanımlanmaya çalışılacaktır. Mevcut endeks göstergeleri dikkate alındığında, Türkiye’nin yaşlılara yönelik sosyal refah politikalarının arzu edilen düzeyin altında kaldığı görülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Agwanda, A. & Amani, H. (2014). Population growth, structure and momentum in Tanzania. Background Paper No. 7, ESRF Discussion Paper 61. The Economic and Social Research Foundation (ESRF). http://www.thdr.or.tz/docs/THDR-BP-7.pdf
- 2. Artazcoz, L. & Rueda, S. (2007). Social inequalities in health among the elderly: a challenge for public health research. Journal of Epidemiyology Community Health. 61 (6), 466-467.
- 3. Aydıner Boylu, A. & Günay, G. (2018). Yaşlı Bireylerde Algılanan Sosyal Desteğin Yaşam Doyumu Üzerine Etkisi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7 (2), 1351-1363.
- 4. Berkün, S. (2017). Türkiye’de Sosyal Belediyecilik Anlayışı. e-Şarkiyat İlmi Araştırmalar Dergisi, 9 (2), 582-598
- 5. Bruijn de J. (2015). Commentary on Switzerland’s domain ranks in the 2015 Global AgeWatch Index. file:///Users/apple/Downloads/Switzerland%20country%20commentary.pdf [Erişim:26.06.2017].
- 6. Centre for Ageing Better. (2017). Inequalities in later life, the issue and the implications for policy and practice. https://www.ageing-better.org.uk/sites/default/files/2017-12/Inequalities%20insight%20report.pdf [Erişim: 30.06.2017].
- 7. Chen, X, Huang, B. & Li, S. (2017). Population Aging and Inequality: Evidence from the People’s Republic of China. Asian Development Bank Institute (ADBI) Working Paper Series, no. 794. Tokyo: Asian Development Bank Institute. Available: https://www.adb.org/publications/population-aging-and-inequalityevidence-prc
- 9. Çolak M. & Özer YE. (2015). Sosyal Politika Anlamında Aktif Yaşlanma Politikalarının Ulusal Ve Yerel Düzeydeki Analizi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(55);115-124.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Derleme
Yazarlar
Sema Oğlak
*
0000-0001-6981-0325
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
16 Eylül 2019
Kabul Tarihi
20 Kasım 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 12 Sayı: 2