The relationship between successful aging, meaning of life and spiritual well-being in individuals in the transition period to advanced adulthood

Öz

There are factors such as social, mental, psychological, spiritual, physiological, health and activity that affect successful aging. The purpose of this study is to examine how the spiritual well-being and meaning of life levels of individuals in the transition to advanced adulthood predict their successful aging levels, and to determine the relationship between successful aging and personal characteristics such as gender, age, marital status, education status, lifestyle, monthly income level, and health status of the last month of individuals in the transition to advanced adulthood. Between 2018-2019, 192 individuals who resided in Istanbul, voluntarily participated in this research. The data of the study were collected with "Successful Aging Scale", "Spiritual Well-Being Scale", "Meaning of Life Scale" and "Personal Information Form". The data were collected in March-May 2019. In analyzing the data, arithmetic mean, standard deviation, Independent Groups T Test, One Way ANOVA, Mann Whitney U test, Kruskal Wallis test and Multiple Regression analysis were used. At the end of the study, it was found that the successful aging levels of individuals aged 50 and over did not differ significantly according to the monthly income variable, but a significant difference was found according to many variables such as gender, age, marital status, education status and lifestyle. As a result of the Multiple Regression analysis, it was seen that the variables of spiritual well-being and meaning of life positively and moderately predicted successful aging.

Anahtar Kelimeler

• Successful aging
• spiritual well-being
• meaning of life
• advanced adulthood

İleri Yetişkinliğe Geçiş Döneminde Bulunan Bireylerde Başarılı Yaşlanma, Hayatın Anlamı ve Spritüel İyi Oluş İlişkisi

Öz

Başarılı yaşlanmayı etkileyen sosyal, zihinsel, psikolojik, ruhsal, fizyolojik, sağlık, aktivite gibi faktörler bulunmaktadır. Bu araştırmanın amacı ileri yetişkinliğe geçiş sürecindeki bireylerin spritüel iyi oluş ve hayatı anlamlandırma düzeylerinin başarılı yaşlanma düzeylerini ne düzeyde yordadığının incelenmesi ve ileri yetişkinliğe geçiş sürecindeki bireylerin cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim durumu, yaşam biçimi, aylık gelir düzeyi, son bir aylık sağlık durumu gibi kişisel özelliklerinin başarılı yaşlanma ile ilişkilerinin saptanmasıdır. 2018-2019 tarihleri arasında İstanbul’da yaşayan 192 kişi bu araştırmaya gönüllü olarak katılmaktadır. Araştırmanın verileri “Başarılı Yaşlanma Ölçeği”, “Spritüel İyi Oluş Ölçeği”, “Hayatın Anlamı Ölçeği” ve “Kişisel Bilgi Formu” ile toplanmıştır. Veriler Mart-Mayıs 2019 tarihlerinde toplanmıştır. Verilerin analizinde aritmetik ortalama, standart sapma, Bağımsız Gruplar T Testi, Tek Yönlü ANOVA, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis testi ve Çoklu Regresyon analizinden yararlanılmıştır. Çalışmanın sonunda 50 yaş ve üzeri bireylerin başarılı yaşlanma düzeylerinin aylık gelir değişkenine göre anlamlı farklılaşmadığı, fakat birçok değişken özelliklerine göre anlamlı bir fark bulunmuştur. Bunlar örneğin; cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim seviyesi ve yaşam biçimi olarak adlandırılabilir. Çoklu Regresyon analizi sonucunda spritüel iyi oluş ve hayatın anlamı değişkenlerinin başarılı yaşlanmayı pozitif yönde ve orta düzeyde yordadığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Başarılı Yaşlanma
• Spritüel İyi Oluş
• Hayatın Anlamı

Kaynakça

1. Amin, L. (2017). Perceptions of successful aging among older adults in Bangladesh: an exploratory study. J Cross Cult Gerontol, 32(2), 191‐207.
2. Araújo, L., Ribeiro, O., Teixeira, L. & Paúl, C. (2016). Successful aging at 100 years: the relevance of subjectivity and psychological resources. Int Psychogeriatr, 28(2), 179‐188.
3. Aydın, C., Kaya, M. & Peker, H. (2015). Hayatın anlam ve amacı ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (38), 39-55.
4. Aydın, Z.D. (2006). Toplum ve birey için sağlıklı yaşlanma: yaşam biçiminin rolü. Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 13(4), 43-48. Bosnes, I., Nordahl, H.M., Stordal, E., Bosnes, O., Myklebust, T.A. & Almkvist, O. (2019). Lifestyle predictors of successful aging: A 20-year prospective HUNT study. PLoS ONE, 14 (7), 1-12.
5. Bozo, O, Toksabay, N.E. & Kürüm, O. (2009). Activities of daily living, depression, and social support among elderly Turkish people. J Psychol, 143(2), 193-205.
6. Büker, N., Altuğ, F., Kavlak, E. & Kitis, A. (2010). Huzurevi ve Ev Ortamında Yaşayan Yaşlılarda Moral ve Depresyon Düzeyinin Fonksiyonel Durum Üzerine Etkisinin İncelenmesi. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi / Elderly Issues Research Journal, (1), 44-53.
7. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri (25. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
8. Carver, L.F. & Buchanan, D. (2016). Successful aging: considering non-biomedical constructs. Clin Interv Aging, 11, 1623–1630.

9. Cha, N. H., Seo, E. J. ve Sok, S. R. (2012). Factors influencing the successful aging of older Korean adults. Contemp Nurse, 41(1), 78-87.
10. Cromley, E.K, Wilson‐Genderson, M., Christman, Z. & Pruchno, R. A. (2015). Colocation of older adults with successful aging based on objective and subjective measures. Appl Geogr, 56, 13‐20.
11. Crowther, M. R., Parker, M. W., Achenbaum, W. A., Larimore, W. L., & Koenig, H. G. (2002). Rowe and Kahn's model of successful aging revisited: Positive spirituality—The forgotten factor. Gerontologist, 42(5), 613-620.
12. Demir Çelebi, Ç. (2020). Başarılı yaşlanma ve Türkiye için bir program denemesi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
13. Depp, C. A., & Jeste, D. V. (2006). Definitions and Predictors of Successful Aging: A Comprehensive Review of Larger Quantitative Studies. Am J Geriatr Psychiatry, 14(1),6–20.
14. Ekşi, H., & Kardaş, S. (2017). Spiritual well-being: Scale development and validation. Spiritual Psychology and Counseling, 2(1), 73-88.
15. Fagerström, J. & Aartsen, M. (2013). Successful ageing and its relationship to contemporary norms. A critical look at the call to “Age Well”. Rech Sociol Anthropol, 44(1), 51‐73.
16. Fiske, A., Wetherell, J. L., & Gatz, M. (2009). Depression in Older Adults. Annu Rev Clin Psychol, 5(1), 363–389.
17. Ford, E. S., Merritt, R. K., Health, G. W., Powell, K. E., Washburn, R. A., Kriska, A., et.al. (1991) Physical activity behaviors in lower and higher socioeconomic status populations. Am J Epidemiol, 133(12), 1246–1256.
18. Grundy, E. & Holt, G. (2001) The socioeconomic status of older adults: How should we measure it in studies of health inequalities? J Epidemiol Community Health, 55, 895–904.
19. Gürsu, O., & Ay, Y. (2018a). Din, manevi iyi oluş ve yaşlılık. Int J Soc Res, 11(61).
20. Gürsu, O., & Ay, Y. (2018b). Manevi iyi oluş ve yaşlılık. Türk Akademik Araştırmalar Dergisi Uluslararası Multidisipliner Kongresi, 198-207.
21. Hazer, O. & Özsungur, F. (2017). Başarılı yaşlanma ölçeği (BYÖ) Türkçe versiyonu. IJETSAR, 4, 184-206.
22. Hilton, J.M., Gonzalez, C.A., Saleh, M., Maitoza, R. & Anngela-Cole, L.(2012). Perceptions of successful aging among older latinos, in cross-cultural context. J Cross Cult Gerontol, 27(3), 183–199.
23. İçli, G. (2008). Yaşlılar ve yetişkin çocuklar. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi, 1, 29-38.
24. İçli, G. (2010). Yaşlılar ve Yaşlılığın Değerlendirilmesi: Denizli İli Üzerine Niteliksel Bir Araştırma. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi / Elderly Issues Research Journal, (1), 1-13.
25. Jeste, D. V., Savla, G. N., Thompson, W. K., Vahia, I. V., Glorioso, D. K., Martin, A. S. et.al. (2013). Association between older age and more successful aging: critical role of resilience and depression. Am J Psychiatry, 170(2), 188–196.
26. Kardaş, S. (2016). Sanal kimlik ve spiritüel iyi oluşun üniversite öğrencilerinin narsistik eğilimlerini yordayıcılığı. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
27. Kars Fertelli, T. & Deliktaş, T. (2019). A study on the relationship between perceptions of successful aging and life satisfaction of Turkish elderly people. Perspect Psychiatric Care, 56(2), 1–7.
28. Kendig, H., Dykstra, P. A., van Gaalen, R. I., & Melkas, T. (2007). Health of Aging Parents and Childless Individuals. J Fam Issues, 28(11), 1457–1486.
29. Koropeckyj-Cox, T. (2002). Beyond Parental Status: Psychological Well-Being in Middle and Old Age. J Marriage Fam, 64(4), 957–971.
30. Lamb, S. (2014). Permanent personhood or meaningful decline? Toward a critical anthropology of successful aging. J Aging Stud, 29, 41–52.
31. Montross, L. P., Depp, C., Daly, J., Reichstadt, J., Golshan, S., Moore, D., et.al. (2006). Correlates of Self-Rated Successful Aging Among Community-Dwelling Older Adults. Am J Geriatr Psychiatry, 14(1), 43–51.
32. Nosraty, L., Sarkeala, T., Hervonen, A. & Jylha, M. (2012). Is there successful aging for nonagenarians? The vitality 90+ study. J Aging Res, 1-9.
33. Okan, N., & Ekşi, H. (2017). Logoterapi’de Maneviyat. Spiritual Psychology and Counseling, 2(2), 143-164.
34. Özsungur, F. (2018). Yaşlıların teknoloji kabul ve kullanım davranışlarının başarılı yaşlanma üzerindeki etkilerinin analizi: Adana ili örneği. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
35. Park, S.M., Jang, S. & Kim, D.H. (2010). Gender differences as factors in successful ageing: A focus on socioeconomic status. Journal of Biosocial Science 42(1), 99-111.
36. Parslow, R. A., Lewis, V. J. & Nay, R. (2011). Successful Aging: Development and Testing of a Multidimensional Model Using Data From a Large Sample of Older Australians. JAGS, 59, 2077–2083.
37. Peres, M.F.P., Kamei, H.H., Tobo, P.R. & Lucchetti, G. (2018). Mechanisms behind religiosity and spirituality’s effect on mental health, quality of life and well‐being. J Religion Health, 57(5), 1842‐1855.
38. Phelan, E. A., Anderson, L. A., Lacroix, A. Z., & Larson, E. B. (2004). Older Adults’ Views of “Successful Aging”- How Do They Compare with Researchers’ Definitions? J Ann Longterm Care, 52(2), 211–216.
39. Pruchno, R. & Wilson‐Genderson, M. (2012). Adherence to clusters of health behaviors and successful aging. J Aging Health, 24(8), 1279‐1297.
40. Reker, G. T. (2009). A Brief Manual of the Successful Aging Scale (SAS) [DOI: 10.13140/2.1.4238.720]. Canada: Researchgate.
41. Rinaldi, J., Souza, G., Camozzato, A.L. & Chaves, M. (2018). Sixteen‐year predictors of successful aging from a Southern Brazilian cohort The PALA study. Dement Neuropsychol, 12(3), 228‐234.
42. Rowe, J.W. & Kahn, R.L. (1997). Successful aging. Gerontologist, 37(4), 433–440.
43. Seeman, T. E., Charpentier, P. A., Berkman, L. F., Tinetti, M. E., Guralnik, J. M., Albert, M., et.al. (1994) Predicting changes in physical performance in a high functioning elderly cohort: MacArthur Studies of Successful Aging. J Gerontol 49(3),97-108.
44. Sharma, S. & Singh, K. (2019). Religion and well‐being: the mediating role of positive virtues. J Relig Health, 58: 119‐131.
45. Singh, A. & Misra, N. (2009). Loneliness, depression and sociability in old age. Ind Psychiatry J, 18(1), 51-55.
46. Standard, R. P., Sandhu, D. S., & Painter, L. C. (2000). Assessment of spirituality in counseling. Journal of Counseling & Development, 78(2), 204–210.
47. Subramaniam, M., Abdin, E., Vaingankar, J., Sambasivam, R., Seow, E., Picco, L. et.al. (2019). Successful ageing in Singapore: prevalence and correlates from a national survey of older adults. Singapore Med J, 60(1), 22‐30.
48. Şanlı, S. (2012). Başarılı bir yaşlanma için yaşlı yetişkinlerin eğitim ihtiyaçlarının belirlenmesine yönelik bir araştırma. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
49. Stevens, N., & Westerhof, G. J. (2006). Partners and others: Social provisions and loneliness among married Dutch men and women in the second half of life. J Soc Pers Relat, 23(6), 921–941.
50. Utz, R. L., Reidy, E. B., Carr, D., Nesse, R., & Wortman, C. (2004). The daily consequences of widowhood: The role of gender and intergenerational transfers on subsequent housework performance. J Fam Issues, 25(5), 683–712.
51. Vural, R., Özen, M. & Yazıcı, S. (2018). Başarılı yaşlanma algısı: Antalya’da bir semt polikliniğine başvuran farklı yaş gruplarından bireylerin yaşlılığa bakışı. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, 5(27), 317-326.
52. Weng, Y. & Li, D. (2020) Are there benefits to having more children for the oldest-old elderly? A longitudinal analysis on successful aging in China. Asian Popul Stud, 16(1),82-99.
53. Wethington, E., & Kessler, R. C. (1986). Perceived support, received support, and adjustment to stressful life events. J Health Soc Behav, 27(1), 78–89.
54. Wu, J., Li, X., Gao, B. & Su, X. (2020). The effects of serious leisure ınvolvement on subjective well-being and successful aging: A case study of young-old participants in Chinese Seniors’ Universities. SAGE Open, 10(1), 1 –17.