This review study aims to examine the effects of childhood traumas (CT) on individuals’ self-esteem within a biopsychosocial framework, in line with recent literature. In this context, the psychological, biological, and social impacts of trauma on self-perception are evaluated in a multidimensional manner. The findings, thematically categorized, indicate that CT has enduring consequences on identity development, emotional attachment, and social functioning, particularly during emerging adulthood. In addition to types of neglect and abuse, factors such as the duration and severity of trauma and the level of social support are discussed in relation to self-esteem. The review also explores the risk of suicide, psychological impairment, and low self-esteem as interrelated outcomes. Furthermore, the effectiveness of protective factors and various intervention models—particularly trauma-focused cognitive behavioral therapy—is examined. The findings suggest that individualized and culturally sensitive psychosocial interventions may be effective in mitigating the negative effects of CT on self-perception. However, this study includes only selected types of grey literature (e.g., theses and international reports), excluding other sources such as policy documents, field reports, and unpublished project outputs. Based on the findings, it is emphasized that CT is not only an individual concern but also a structural public health issue that affects societal well-being. Therefore, the necessity of comprehensive approaches in prevention, intervention, and policymaking is underlined.
Trauma childhood trauma self self-esteem therapeutic intervention psychotherapy
Bu derleme çalışması, çocukluk çağı travmalarının (ÇÇT) bireylerin benlik saygısı üzerindeki etkilerini güncel alanyazın doğrultusunda biyopsikososyal bir çerçevede ele almayı amaçlamaktadır. Bu kapsamda, psikolojik, biyolojik ve sosyal düzeyde travmanın benlik algısına etkisi çok boyutlu olarak değerlendirilmiş; tematik olarak sınıflandırılan bulgular doğrultusunda ÇÇT’nin özellikle beliren yetişkinlik döneminde kimlik gelişimi, duygusal bağlanma ve sosyal işlevsellik üzerinde kalıcı sonuçlara yol açtığı ortaya konulmuştur. İhmal ve istismar türlerinin yanı sıra travma süresi, şiddeti ve sosyal destek düzeyi gibi etkenlerin benlik saygısına etkileri tartışılmış; intihar riski, psikolojik bozulma ve özsaygı düşüklüğüyle ilişkili bulgular bütüncül biçimde sunulmuştur. Ayrıca koruyucu faktörler ve başta travma odaklı bilişsel davranışçı terapi olmak üzere çeşitli müdahale modellerinin etkinliği incelenmiştir. Bulgular, bireyselleştirilmiş ve kültürel bağlama duyarlı psikososyal müdahalelerin, ÇÇT'nin benlik üzerindeki etkilerini azaltmada etkili olabileceğini göstermektedir. Bununla birlikte, çalışma kapsamında gri literatürün yalnızca belirli türlerine (tez, uluslararası rapor) yer verilebilmiş; politika belgeleri, saha raporları ve yayınlanmamış proje çıktıları gibi diğer gri kaynaklar kapsam dışında bırakılmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda, ÇÇT’nin yalnızca bireysel değil, toplumsal refahı etkileyen yapısal bir halk sağlığı sorunu olduğu vurgulanmakta; önleme, müdahale ve politika düzeyinde bütüncül yaklaşımların gerekliliği ortaya konulmaktadır.
Travma çocukluk çağı travması benlik benlik saygısı terapötik müdahale psikoterapi
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Kişilik Gelişimi, Klinik Psikoloji, Travma Psikolojisi |
| Bölüm | Derleme |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 18 Haziran 2025 |
| Kabul Tarihi | 25 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 25 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 9 Sayı: 2 |