A QUANTITATIVE RESEARCH ON THE PERCEPTIONS OF MUNICIPAL ADMINISTRATORS ABOUT PARTICIPATORY BUDGETING: THE CASE OF BANDIRMA AND ÇANAKKALE MUNICIPALITIES

Öz

Participatory democracy is an approach based on the participation of citizens in the supply of public services and in decision-making processes in the public sector. The implementation of the participatory democracy in accordance with the budget right principle is dependent on the effective implementation of the participatory budgeting system. Participatory budgeting essentially requires democratic co-operation of citizens and their representatives. In this respect, the attitudes and behaviors of managers in the participatory budget approach at the local level become important. Therefore, the main purpose of the study is to emphasize the importance of managers' attitudes and behaviors in implementing participatory budgeting at local level. In the study, the attitudes and perceptions of the administrators of Bandırma and Çanakkale municipalities on the participatory budget were researched. Survey data were gathered by questionnaire technique. The semi-structured questionnaire consists of two parts: In the first part, the statements prepared to test the research model and in the second part questions about the socio-demographic characteristics of the dependent and independent variables in the study were included. As a result of the research, both a theoretical model of participatory budgeting will be tried to be achieved and a solution proposal which can be applied to all municipalities for the problems in implementation will be presented. The most important result of the research is that the applicability of participatory budgeting will vary according to the attitudes and behaviors of the managers.

Anahtar Kelimeler

• Participatory Budgeting
• Participatory Democracy
• Local Governments
• Bandırma Municipality
• Çanakkale Municipality

BELEDİYE YÖNETİCİLERİNİN KATILIMCI BÜTÇELEME HAKKINDAKİ ALGILARINA YÖNELİK NİCEL BİR ARAŞTIRMA: BANDIRMA VE ÇANAKKALE BELEDİYELERİ ÖRNEĞİ

Öz

Katılımcı demokrasi, kamusal hizmetlerin arzında ve kamuda karar verme süreçlerinde vatandaşların da katılımını esas alan bir anlayıştır. Katılımcı demokrasinin bütçe hakkı bağlamında uygulanabilmesi katılımcı bütçeleme sisteminin etkin bir şekilde uygulanmasına bağlıdır. Katılımcı bütçeleme özünde yurttaşlarla onların temsilcilerinin demokratik işbirliğini zorunlu kılmaktadır. İyi yönetişim ilkeleri gereği demokratik katılımın sağlanmasında temel sorumluluk ister seçilmiş isterse atanmış olsun yöneticilere düşmektedir. Bu bakımdan yapılan araştırmanın amacı, yerel düzeyde katılımcı bütçeleme anlayışının uygulanmasında yöneticilerin tutum ve davranışlarının ne derece önemli olduğuna dikkat çekmektir. Çalışmada Bandırma ve Çanakkale belediyelerindeki yöneticilerin katılımcı bütçelemeye ilişkin tutum ve algıları belirlenmiştir. Araştırma verileri anket tekniği ile toplanmıştır. Yarı yapılandırılmış anket formu iki bölümden oluşmaktadır: Birinci bölümde araştırma modelini test etmek üzere hazırlanan ifadeler, ikinci bölümde ise araştırmadaki bağımlı ve bağımsız değişkenlerin sosyo-demografik özelliklerini incelemeye yönelik sorular yer almaktadır. Araştırma sonucunda elde edilen verilerle; katılımcı bütçelemeye ilişkin hem kuramsal bir model oluşturulmuş hem de uygulamadaki sorunlara yönelik tüm belediyeler için geçerli olabilecek çözüm önerileri ortaya konulmuştur. Ayrıca, katılımcı bütçelemenin uygulanabilirliğinin yöneticilerin tutum ve davranışlarına göre değişiklik göstereceği araştırmanın en önemli çıktısıdır.

Anahtar Kelimeler

• Katılımcı Bütçeleme
• Katılımcı Demokrasi
• Yerel Yönetimler
• Çanakkale Belediyesi
• Bandırma Belediyesi.

Kaynakça

1. Ağaoğulları, M. A.(1986) “Halk ya da Ulus Egemenliğinin Kurumsal Temelleri Üzerine Birkaç Düşünce”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgileri Dergisi, s.41.
2. Bilge, S. (2010) “Bütçelemede Yeni Bir Yaklaşım: Katılımcı Bütçeleme”, Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, Cilt: 47 Sayı: 542.
3. Cabennes, Y. (2004) “Participatory Budgeting: A Significant Contribution To Participatory Democracy”, Environment and Urbanization, Cilt:16, No:1, 27–46.
4. Communities and Local Government Eland House (2008) “Participatory Budgeting: A Draft National Strategy Giving More People a Say in Local Spending Consultation”, Department for Communities and Local Government, March, 8.
5. Çetinkaya, Ö. ve Korlu, R.K. (2012) “Yerel Demokrasinin Sağlanmasında Katılımcılık Süreci ve Kent Konseylerinin Rolü”, Maliye Dergisi, Sayı 163, 95-116.
6. Demirkaya, D. (2010) “Yerel Yönetimlerde Katılımcı Bütçeleme: Türkiye Modeli”, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Atılım Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
7. Dülger, C. ve Moğol T. (2008) “Kamu Harcama Sürecinde Yeni Bir Anlayış: Katılımcı Bütçeleme Sistemi Ve Bütçe Matrisi Uygulaması”, Yaklaşım Dergisi, Sayı 188.
8. Dülger, C. (2013) “Bölgesel Kalkınmada Yeni Bir Anlayış “Pb Unıt” Yaklaşımı. Pb Unıt” Yaklaşımı Uygulama Sonuçlarının Yerel Katılımın Sağlanmasında Mali Saydamlık Acısından Değerlendirilmesi”, Konya Ovası Projesi I. Bölgesel Kalkınma Sempozyumu, Konya: Sempozyum Kitabı.

9. Ergen, Z. (2012) “Yönetimden Yönetişime: Katılımcı Bütçeleme Modeli”, Maliye Dergisi, Sayı 163, 322-332.
10. Hair, J. F., Black, W. C, Babin, B. J. and Anderson, R. E. (2010) “Multivariate Data Analysis”, 7th Edition, Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
11. Goldfrank, B. (2006) “Lessons From Latin American Experience in Participatory Budgeting”, Presented at the Latin American Studies Association Meeting San Juan, Puerto Rico.
12. Nunnally, J. C. and Benstein, I. H. (1994) “Psychometric Theory”, Newyork, NY: Mc-Graw Hill. Özen, A. ve Yontar, İ.G. (2009) “Katılımcı Demokrasi Anlayışında Bütçeleme”, Maliye Dergisi, No:156, 280–293.
13. Sabuktay, A. (2009) “Yönetişim, Demokrasi ve Yerel Seçimler”, Memleket Siyaset Yönetim, Cilt: 4, Sayı: 9, 2009/9, 72-86.
14. Sakınç, S. ve Bursalıoğlu, S.A. (2014) “Bütçelemede Demokratik Bir Değişim: Katılımcı Bütçeleme”, Elektronik Journal of Vocational Collage, s.2.
15. Smith, G., (2005) “Beyond the Ballot : 57 Democratic Innovations From All Over the World”, Power İnquirty, London.
16. Souza, C. (2001) “Participatory Budgeting in Brazilian cities: Limits And Possibilities İn Building Democratic İnstitutions”, Envoiriment And Urbinization, Vol 13, Sao Poulo.
17. TEPAV, (2007) “İyi Yönetişim İçin Örnek Bir Model: Katılımcı Bütçeleme”, Yönetişim Etütleri Programı, Ankara.
18. Türkiye Belediyeler Birliği, (2013) “e-belediyecilik Hizmetlerde Kalite ve Hızı Artırıyor”, İller ve Belediyeler Dergisi, s.7.
19. UN-HABİTAT, (2004) “72 Frequently Asked Questions About Participatory Budgeting”, Urban Governanve Toolkit Series, Un-Habitat, s.20.
20. Yalçın, A.Z. (2015) “Yerel Yönetimlerde Katılımcı Bütçeleme”, Yönetim ve Ekonomi Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt:22, Sayı:2, 311-329.
21. Yılmaz, H., Emil, F. ve Kerimoğlu B. (2012) “Yerel Yönetimler Maliyesi”, Ankara: Hermes Ofset Baskı.
22. Wampler, B. (2000) “A Guide to Participatory Budgeting”, 2-31.