COVID 19 SÜRECİNDE ÖRGÜTSEL GÜVEN, İŞE ANGAJE OLMA VE ÇALIŞAN PERFORMANSI ARASINDAKİ İLİŞKİLER: TURİZM SEKTÖRÜ ÖRNEĞİ

Öz

Araştırmanın amacı 2020 yılının mart ayından itibaren Türkiye’de etkileri devam etmekte olan Covid 19 salgını sürecinde çalışanların örgütlerine duydukları güven duygusunun zedelenip zedelenmediğini belirlemektir. Bununla birlikte çalışmanın ikinci amacı Covid 19 sürecinde örgütsel güven ile çalışan performansı arasındaki ilişkide işe angaje olmanın etkilerini belirleyebilmektir. Araştırmaya konu olan Antalya ili otel çalışanları kolayda örnekleme yöntemi ile seçilmiş olup veriler web tabanlı anket tekniği ile toplanmıştır. Toplam 293 çalışan üzerinden toplanan verilere regresyon ve hiyerarşik regresyon analizi gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda Covid 19 sürecinde çalışanların önemli oranda örgütsel güven duygularının azalmadığı ve örgütsel güven ile çalışan performansı arasındaki ilişkide dinçlik ve adanmışlık boyutlarının kısmi aracılık ettiği sonucu elde edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Covid- 19
• Örgütsel Güven
• İşe Angaje Olma
• Çalışan Performansı

RELATIONS BETWEEN ORGANIZATIONAL TRUST, WORK ENGAGEMENT AND EMPLOYEE PERFORMANCE IN THE COVID 19 PROCESS: THE EXAMPLE OF THE TOURISM SECTOR

Öz

The aim of the research is to determine whether the sense of trust of the employees in their organizations has been damaged during the Covid 19 epidemic, the effects of which have been continuing in Turkey since March 2020. However, the second purpose of the study is to determine the effects of work engagement on the relationship between organizational trust and employee performance during the Covid 19 process. Hotel employees in Antalya, which is the subject of the research, were selected by convenience sampling method and the data were collected by web-based survey technique. Regression and hierarchical regression analysis were performed on the data collected from a total of 293 employees. As a result of the research, it was concluded that the employees' sense of organizational trust decreased significantly during the Covid 19 process and that the dimensions of vigor and dedication partially mediated the relationship between organizational trust and employee performance.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• Organizational Trust
• Work Engagement
• Employee Performance

Kaynakça

1. Altaş, S. S. ve Kuzu, A. (2013) “Örgütsel Etik, Örgütsel Güven ve Bireysel İş Performansı Arasındaki İlişki: Okul Öncesi Öğretmenleri Üzerinde Bir Araştırma”. Elektronik Mesleki Gelişim ve Araştırmalar Dergisi, 1(2), 29-41.
2. Anitha, J. (2014) “Determinants of Employee Engagement and Their Impact on Employee Performance”, International Journal of Productivity and Performance Management.
3. Archimi, C.S., Reynaud, E. ve Yasin, H.M., Bhatti, Z.A. (2018) “How Perceived Corporate Social Responsibility Affects Employee Cynicism: The Mediating Role of Organizational Trust”. J. Bus. Ethics, 151 (4), 907–921.
4. Armstrong, M. ve Taylor, S. (2014) “Armstrong’s Handbook of Human Resource Management Practice”, London: Kogan Page.
5. Asunakutlu, T. (2002) “Örgütsel Güvenin Oluşturulmasına İlişkin Unsurlar ve Bir Değerlendirme”, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (9), 1-13.
6. Bakker, A. B. ve Demerouti, E. (2008) “Towards a model of Work Engagement”, Career Development International, 13(3), 209-223. doi:10.1108/13620430810870476
7. Bakker, A., Shaufeli, W., Leiter, M. ve Taris, T. (2008) “Work Engagement: An Emerging Concept in Occupational Health Psychology”, Work & Stress, 187-200.
8. Bastug, G., Pala, A., Kumartasli, M., Günel, İ. ve Duyan, M. (2016) “Investigation of the Relationship between Organizational Trust and Organizational Commitment”, Universal Journal of Educational Research, 4(6), 1418-1425.

9. Büte, M. (2011). “Etik iklim, Örgütsel Güven ve Bireysel Performans Arasındaki İlişki”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 25(1), 171-192.
10. Büyüköztürk, Ş. (2003) “Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı”, Ankara: PegemA Yayıncılık.
11. Davis, J. H., Schoorman, F. D., Mayer, R. C. ve Tan, H. H. (2000) “The Trusted General Manager and Business Unit Performance: Empirical Evidence of a Competitive Advantage”, Strategic Management Journal, 21(5), 563-576.
12. Durmuş, B., Yurtkoru, E.S. ve Çinko, M. (2016) “Sosyal Bilimlerde SPSS’le Veri Analizi”, İstanbul: Beta Yayınları.
13. Fard, P. G. ve Karimi, F. (2015) “The Relationship between Organizational Trust and Organizational Silence with Job Satisfaction and Organizational Commitment of the Employees of University”, International Education Studies, 8(11), 219-227.
14. Gera, N., Sharma, R. K. ve Saini, P. (2019) “Absorption, Vigor and Dedication: Determinants of Employee Engagement in B-Schools”, Indian Journal of Economics and Business, 18(1), 61-70.
15. Giffin, K. (1967) “The Contribution of Studies of Source Credibility to a Theory of Interpersonal Trust in The Communication Process”, Psychological Bulletin, 68(2), 104.
16. Gilbert, J. ve Li-Ping Tang, T. (1998) “An Examination of Organizational Trust Antecedents”, Public Personnel Management, 27 (3), 321-338. González-Romá, V., Schaufeli, W. B., Bakker, A. B. ve Lloret, S. (2006) “Burnout and Work Engagement: Independent Factors or Opposite Poles?”, Journal of Vocational Behavior, 68(1), 165-174.
17. Güneşer, A. B. (2002) “Organizasyonlarda Güvenin Çalışanın İş Tatminindeki Rolü ve Önemi: Bankacılık Sektöründe Bir Uygulama”, Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
18. Hosmer, L. T. (1995) “Trust: The Connecting Link Between Organizational Theory and Philosophical Ethics”, Academy of Management Review, 20(2), 379-403.
19. Hough, C., Green, K. ve Plumlee, G. (2015) “Impact of Ethics Environment and Organizational Trust on Employee Engagement”, J. Legal Ethical Regulatory, 18 (3), 45.
20. Kahn, William A. (1990) “Psychological Conditions of Personal Engagement and Disengagement at Work”, Academy of Management Journal, 33 (4), 693-724.
21. Kirkman, B. L. ve Rosen, B. (1999) “Beyond Self-Management: Antecedents and Consequences of Team Empowerment”, Academy of Management Journal, 42(1), 58-74.
22. Maslach, C. ve Leiter, M.P. (1997) “The Truth About Burnout: How Organizations Cause Personal Stress and What To Do About It”, San Francisco: CA: Jossey-Bass.
23. Mayer, R. C., Davis, J. H. ve Schoorman, F. D. (1995) “An Integrative Model of Organizational Trust”, Academy of Management Review, 20(3), 709-734.
24. Morgeson, F.P., Mitchell, T.R. ve Liu, D., (2015) “Event System Theory: An Event-Oriented Approach to The Organizational Sciences”, Academy of Management Review, 40 (4), 515–537.
25. Özer, Ö., Saygılı, M. ve Uğurluoğlu, Ö. (2015) “Sağlık Çalışanlarının İşe Cezbolma Düzeylerinin Belirlenmesine İlişkin Bir Araştırma”, Business & Management Studies: An International Journal, 3(3), 261-272.
26. Ravikumar, T. (2013) “A Study on Impact of Team Work, Work Culture, Leadershıp and Compensatıon on Engagement Level of Employees in Msmes in Indıa”, International Journal of Advanced Research in Management and Social Sciences, 2(8), 175-185.
27. Robinson, D., Perryman, S. ve Hayday, S. (2004) “The Drivers of Employee Engagement.Institute for Employment Studies”, Brighton. Roozeboom, M.B. ve Schelvis, R. (2015) “Work Engagement: Drivers and Effects”, http://oshwiki.eu/wiki/Work_engagement:_drivers_and_effects.
28. Schaufeli, W. (2012) “Work Engagement: What Do We Know and Where Do We Go?”, Romanian Journal of Applied Psychology, 14(1), 3-10.
29. Schaufeli, W. B., Salanova, M., Gonzalez-Roma, V. ve A. B. Bakker (2002) “The Measurement of Engagement and Burnout: A Two Sample Confirmatory Factor Analytic Approach”, Journal of Happiness Studies, 3, 71-92.
30. Schoorman, F. D., Mayer, R. C. ve Davis, J. H. (2007) “An Integrative Model of Organizational Trust: Past, Present, and Future”.
31. Shockley-Zalabak, P. Ellis K.ve R. Cesaira (2000) “IABC Research Foundation Univels New Study on Trust”, Communication World, 17 (6).
32. Sigler, T. H., & Pearson, C. M. (2000) “Creating an empowering culture: examining the relationship between organizational culture and perceptions of empowerment”, Journal of quality management, 5(1), 27-52.
33. Soylu, Ö. B. (2020) “Türkiye Ekonomisinde Covid-19’un Sektörel Etkileri. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi”, 7(6), 169-185.
34. Thompson, R. C., Joseph, K. M., Bailey, L. L., Worley, J. A. ve Williams, C. A. (2000) “Organizational Change: An Assessment of Trust and Cynicism (No. DOT/FAA/AM-00/14)”, Civil Aeromedical Institute.
35. Tüzün, İ. K. (2007) “Güven, Örgütsel Güven ve Örgütsel Güven Modelleri”, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, (2), 93-118.
36. Yorulmaz, M., ve Karabacak, A. (2020) “Liman Çalışanlarında Örgütsel Güven İle İş Performansı Arasındaki İlişki: İş Tatmini ve Örgütsel Bağlılığın Rolü”, Balkan ve Yakın Doğu Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2), 121-130.
37. Zaheer A., McEvily B. ve Perrone V., (1998) “Does Trust Matter? Exploring The Effects Interorganizational And Interpersonal Trust On Performance”, Organization Science, 9, 141-159.