STAFF EMPOWERMENT AND ORGANIZATIONAL COMMITMENT META-ANALYSIS STUDY

Öz

This study provides implications for policy makers to formulate measures to transfer monetary policy It is aimed to combine the results obtained from independent studies to determine the magnitude effect of the staff empowerment on organizational commitment by this research. The base question of the study was expressed as "Is staff empowerment influence organizational commitment? Meta-analysis is a statistical analysis of numerical data obtained from a number of independent studies on similar topics and a general conclusion about the results of these studies (Kablan, vd. 2013:1630). A total of 34 works have been achieved personnel empowerment and organizational commitment were included in the analysis as a result of the systematic screening of Google Scholar, YÖK National Thesis Center and Dergi Park databases. The criteria used to determine which of these studies should be included in the meta-analysis are as follows: correlation coefficient between personnel empowerment and organizational commitment, the scope of the research only examines the relationship between “staff empowerment and organizational commitment”, presence of correlation coefficients between scale total scores due to usage of different scales, the reliability and validity of the scales used. The studies that did not include the criteria mentioned were excluded from the analysis and meta-analysis was carried out with 17 studies in accordance with the criteria. After explaining the related concepts in the first part of the research,, the conclusion part takes place in the light of the methods and findings. As a result of the meta-analysis, it has been found that empowerment has a significant and significant effect on organizational commitment according to the effect size level.

Anahtar Kelimeler

• Staff empowerment,Organizational Commitment,Meta-Analysis Method,Broad Effect.

PERSONEL GÜÇLENDİRME VE ÖRGÜTSEL BAĞLILIK META-ANALİZ ÇALIŞMASI

Öz

Bu çalışmada personel güçlendirmenin örgütsel bağlılık üzerindeki etki büyüklüğünü belirlemek amacıyla yapılan, birbirinden bağımsız çalışmalardan elde edilen sonuçların birleştirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın temel sorusu “personel güçlendirmenin örgütsel bağlılık üzerinde bir etkisi var mıdır?” şeklinde ifade edilmiş ve meta analiz yöntemi kullanılarak bu soruya yanıt aranmıştır.  Meta-analiz, benzer konularda yapılmış birbirinden bağımsız ve çok sayıda çalışmadan elde edilmiş sayısal verileri istatistiksel olarak analiz etme ve bu çalışmala­rın sonuçları hakkında genel bir sonuca varma yönte­midir (Kablan, vd. 2013:1630). Analize dahil edilen “personel güçlendirme” ve “örgütsel bağlılık” ile ilgili çalışmalara “Google Akademik, YÖK Ulusal Tez Merkezi ve DergiPark” veri tabanlarının sistemli olarak taranması sonucunda toplamda 34 çalışmaya ulaşılmıştır. Bu çalışmalardan hangilerinin meta-analize dâhil edileceğini belirlemek amacıyla kullanılan kriterler ise şu şekildedir: Personel güçlendirme ile örgütsel bağlılık arasında korelasyon katsayısının olması, araştırma kapsamının yalnızca “personel güçlendirme ve örgütsel bağlılık” arasındaki ilişkiyi inceliyor olması ve çalışmalarda alt boyutları farklı ölçeklerin kullanılabiliyor olması nedeniyle ölçek toplam puanları arasındaki korelasyon katsayılarının varlığı, kullanılan ölçeklerin güvenirlik ve geçerliklerinin ispatlanmış olması. Sayılan kriterleri içermeyen çalışmalar analiz dışı bırakılarak kriterlere uygun 17 çalışma ile meta-analiz gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın ilk kısmında ilgili kavramlar açıklandıktan sonra yöntem ve ulaşılan bulgular ışığında sonuç kısmı yer almaktadır. Meta-analiz sonucunda elde edilen etki büyüklüğü düzeyine göre personel güçlendirmenin örgütsel bağlılık üzerinde çok geniş düzeyde ve anlamlı bir etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Personel güçlendirme,örgütsel bağlılık,meta-analiz yöntemi

Kaynakça

1. Aamodt, M. G. (2010). Industrial/Organizational Psychology. 6th Edition. Wadsworth Cengage Learning. USA.
2. Akgün, Y.E. (2015). Örgütlerde Algılanan Personel Güçlendirmenin Örgütsel Bağlılık ile İlişkisi: Bir Kamu Kurumunda Araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
3. Allen, N. J. & Meyer, J. P. (1990). Organizational Socialization Tactics: A Longitudinal Analysis of Links to Newcomers Commitment and Role Orientation. Academy of Management Journal, 33(4), 847-858.
4. Altındiş, S. ve Özutku, H. (2011). Psikolojik Güçlendirme ve Güçlendirmeyi Etkileyen Faktörler: Türkiye’deki Devlet Hastanelerinde Bir Araştırma. Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 162-191.
5. Arı, G.S. ve Ergeneli, A. (2003). Psikolojik Güçlendirme Algısı ve Bazı Demografik Değişkenlerin Örgütsel Bağlılığa Etkisi. H.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 21(1), 129-149.
6. Balay, R. (1999). İşgörenlerin Örgütsel Bağlılık Etkenleri ve Sonuçları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 32(1), 237-246.
7. Balay R. (2000). Yönetici ve Öğretmenlerde Örgütsel Bağlılık. Nobel Yayın Dağıtım, İstanbul.
8. Baltaş. A. (2013). Ekip Çalışması ve Liderlik. Remzi Kitabevi. İstanbul.

9. Bateman, T. S. ve Strasser, S. (1984). A Longitudinal Antecedents of Organizational Commitment. Academy of Management Journal, 27(1), 95-112.
10. Baysal, A. C. & Paksoy, M. (1999). Mesleğe ve Örgüte Bağlılığın Çok Yönlü İncelenmesinde Meyer-Allen Modeli. İ.Ü. İşletme Fakültesi Dergisi, 28(1), 7-15.
11. Caldwell, D. F., Chatman, j. A. ve O'Reilly, C. A. Building Organizational Commitment: A Multifirm Study. Journal of Occupational Psychology, 63(3), 245-261.
12. Casson H. N. (2006). Çalışanlara Altın Öğütler. Hayat Yayıncılık. İstanbul.
13. Çalışkan, A. ve Hazır, K. (2012). Psikolojik Güçlendirmenin İş Tatminine Etkisinde Örgütsel Bağlılığın Aracılık Rolü. Cag University Journal of Social Sciences. 9(2),48-76.
14. Çelebi, M.A. (2009). Örgütsel Bağlılığın Sağlanılmasında Bir Araç Olarak Personel Güçlendirme. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Karaman.
15. Darling, M. (1996). Empowerment: Myth or Reality, Vital Speeches of the Day, Learning, South Western.
16. Dikmen, B. (2012). Liderlik Kuramları ve Dönüştürücü Liderlik Kuramının Çalışanların Örgütsel Bağlılık Algıları Üzerindeki Etkisine Yönelik Uygulamalı Bir Araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Aydın Üniversitesi, İstanbul.
17. Doğan, S. ve Demiral, Ö. (2008). Örgütsel Bağlılığın Sağlanmasında Personel Güçlendirme ve Psikolojik Sözleşmenin Etkisine İlişkin Bir Araştırma. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32, 47-80.
18. Doğan, S. (2006), Personel Güçlendirme. Kare Yayınları, 2. Baskı, İstanbul.
19. Durna, U. ve Eren, V. (2005). Üç Bağlılık Unsuru Ekseninde Örgütsel Bağlılık. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6(2), 210-219.
20. Durukan, S., Akyürek, Ç. ve Coşkun, E. (2010). Hacettepe Üniversitesi Erişkin Hastanesi’nde Çalışan Hemşirelerin Örgütsel Güven, Güçlendirme ve Bağlılık Düzeylerinin Belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(3), 411-434.
21. Elüstün, T. (2018). Personel Güçlendirme İle Örgütsel Bağlılık Algısı ve İlişkisi: Liman İşletmesi Çalışanları Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
22. Eser G. (2007). Etik İklim ve Yöneticiye Güvenin Örgüte Bağlılığa Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.Genç, N. (2004). Yönetim ve Organizasyon: Çağdaş Sistemler ve Yaklaşımlar. Seçkin Yayınevi, Ankara.
23. Gül, H. (2002). Örgütsel Bağlılık Yaklaşımlarının Mukayesesi ve Değerlendirilmesi. Ege Akademik Bakış Dergisi, 2(1), 37-56.
24. Gürbüz, G. (2012). Personel Güçlendirme Uygulamalarının Örgütsel Bağlılığa Etkisi: Bankacılık Sektöründe Bir Araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.
25. Gürcü, E. (2014). Beş Yıldızlı Otel İşletmelerinde Personel Güçlendirmenin Örgütsel Bağlılık Oluşturmadaki Etkileri Üzerine Bir Alan Araştırması: Swissotel İstanbul Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
26. Gürsoy, H. (2014). Bir Modern İşletme Yönetimi Tekniği Olarak Personel Güçlendirmenin Kurumsal Bağlılığa Etkisi: Jandarma Genel Komutanlığı Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Türk Hava Kurumu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
27. Kablan, Z., Topan, B. ve Erkan, B. (2013). Sınıf İçi Öğretimde Materyal Kullanımının Etkililik Düzeyi: Bir Meta-Analiz Çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi, 13(3), 1629-1644.
28. Karakaş, A. ve Serçek, S. (2014). Psikolojik Güçlendirme Algısının Örgütsel Bağlılığa Etkisi: Otel Çalışanları Üzerine Bir Araştırma. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 11 (2), 90-107.
29. Kılıç, M. (2015). Personel Güçlendirmenin Örgütsel Bağlılığa Etkisi Üzerine Bir Araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Malatya.
30. Kinicki, A. ve Kreitner, R. (2006). Organizational Behavior. Second Edition, Mc-Graw- Hill Irwin, New York.
31. Koçak, D. (2013). Örgüt Kültürünün Personel Güçlendirme İle Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki Üzerindeki Etkilerine Yönelik Bir Araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzincan.
32. Koç, H. (2009). Örgütsel Bağlılık ve Sadakat İlişkisi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(28), 200-211.
33. Koç, R. (2008). Personel Güçlendirme İle Çalışanların Örgüte Bağlılığı Arasındaki İlişkiye Yönelik Bir Uygulama. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
34. Mcdonald, D. J. & Makin, P. J. (2000). The Psychological Contract, Organizational Commitment and Job Satisfaction of Temporary Staff. Leadership and Organization Development Journal, 21(2), 84-91.
35. Meyer, J. P., Stanley, D. J., Herscovitch, L. & Topolnytsky, L. (2002). Affactive, Continuance and Normative Commitment to the Organization: A Meta-Analysis of Antecedents, Correlates and Consequences. Journal of Vocational Behavior, 61, 20-52.
36. Michael Borenstein, Larry V. Hedges, Julian P. T. Higgins ve Hannah R. Rothstein, (2014). Meta-Analize Giriş. Çev: Serkan Dinçer, Anı Yayıncılık, Ankara.
37. Mowday, R. T., Steers, R. ve Porter, L. W. (1990). The Measurement of Organizational Commitment. Journal of Vocational Behavior, 14, 224-247.
38. Mowday, R. T. (1998). Reflections on the Study and Relevance of Organizational Commitment. Human Resource Management Review, 8(4), 387-401.
39. Mujka, F. (2011). Personel Güçlendirme İle Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki ve Bir Araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
40. Özler, D. E. (2010). Örgütsel Davranışta Güncel Konular. Ekin Basım Yayın Dağıtım, Bursa.
41. Savery, L., Travaglione, A. ve Firns, I. G. J. (1998). The Links Between Absenteeism and Commitment During Downsizing. Personnel Review, 27(4), 312-324.Schultz, D. ve Schultz, S. E. (2010). Psychology and Work Today. Tenth Edition, Pearson, United States of America.
42. Seçgin, Y. (2014). Kontrol Odağının Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkisinde Personel Güçlendirmenin Aracılık Rolü: Ankara İl Merkezindeki Dört ve Beş Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Tokat.
43. Sever, E. (2017). Personel Güçlendirme ile Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişkide, İş Doyumunun Ara Değişken Rolü: Sanayi Sektöründe Bir Araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
44. Sheldon, M. E. (1971). Investments and Involvements as Mechanisms Producing Commitment to the Organization”. Administrative Science Quarterly, 16(2), 143-150.Sinclair, R. R., Tucker, J. S. ve Cullen, J. C. & Wright, C. (2005). Performance Differences Among Four Organizational Commitment Profiles”. Journal of Applied Psychology, 90(6), 1280-1287.
45. Spreitzer, G.M., Kizilos, M.A. ve Nason, S.W. (1997). A Dimensional Analysis of The Relationship Between Psychological Empowerment and Effectiveness, Satisfaction and Strain. Journal of Management, September-October.
46. Şahin, N. (2007). Personel Güçlendirmenin İş Tatmini ve Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkisi: Dört ve Beş Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Uygulama. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
47. Taş, T. (2017). Personel Güçlendirme ve Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki: Şanlıurfa İli Örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Harran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Urfa.
48. Wiener, Y. (1982). Commitment in Organizations: A Normative View. Academy of Management Review, 7(3), 418-428.
49. Uygur, A. (2009). Örgütsel Bağlılık ve İşe Bağlılık. 1. Baskı. Barış Platin, Ankara.
50. Üstün, U. ve Eryılmaz, A. (2014), Etkili Araştırma Sentezleri Yapabilmek İçin Bir Araştırma Yöntemi: Meta Analiz”, Eğitim ve Bilim Dergisi, 39(174), 1-32.
51. Yalçın, A. ve İplik, F. N. (2005). Beş Yıldızlı Otellerde Çalışanların Demografik Özellikleri ile Örgütsel Bağlılıkları Arasındaki İlişkiyi Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma: Adana İli Örneği. Çukurova Üniversitesi SBE Dergisi, 14(1), 395-412.
52. Zhang, C. ve Zhong, C. (2014). Research on the Influencing Factors and Mechanism to Innovation Performance of Team Psychological Empowerment, Open Journal of Social Sciences, 2, 49-55.