Sorry We Missed You Filminde Duygusal ve Duygulanımsal Emek: Hardt ve Negri Perspektifinden Bir Değerlendirme

This study explores Ken Loach's Sorry We Missed You (2019) from the perspective of emotional and affective labour. In this film, in which Loach explores the effects of neoliberal capitalism on the workforce, characters are subjected to the commodification of not only physical but also emotional and cognitive labour. Emphasised in Hardt and Negri's Empire and Multitude, the film discusses how the new modes of production under capitalism exploit not only the physical labour of workers but also their emotional worlds. In Sorry We Missed You, through the lives of Ricky and Abby, the ways in which the neoliberal system exploits workers and families, and the effects of job insecurity and low-paid jobs on human life are discussed in depth. While Ricky, as a delivery driver, experiences the emotional and physical pressures at work under the promises of ‘freedom’, Abby, as a carer, is forced to perform affective labour. The burnout caused by this affective labour at work and in private life shapes both the individual and social identities of the characters. The film deals with the commodification of emotional and affective labour and the destructive impact of the neoliberal economic order on relationships within the family. This study combines these themes in the film with critiques by theorists such as Hardt, Negri and Lazzarato to discuss the growing importance of affective labour in capitalist society and the role it plays in the construction of individual and social meanings.

Bu çalışma, Ken Loach’un Sorry We Missed You (2019) filmini, duygusal ve duygulanımsal emek perspektifinden incelemektedir. Loach’un, neoliberal kapitalizmin iş gücü üzerindeki etkilerini işlediği bu filmde, karakterler yalnızca bedensel değil aynı zamanda duygusal ve bilişsel emeğin de metalaştırılması sürecine tabi tutulmaktadır. Hardt ve Negri’nin Empire ve Multitude eserlerinde vurgulanan, kapitalizmin yeni üretim biçimlerinin işçilerin yalnızca fiziksel emeklerini değil, duygusal dünyalarını da nasıl sömürdüğü tartışılmaktadır. Sorry We Missed You filminde, Ricky ve Abby’nin yaşamları üzerinden, neoliberal sistemin işçileri ve aileleri nasıl sömürdüğü, iş güvencesizliği ve düşük ücretli işlerin insan yaşamındaki etkileri derinlemesine ele alınır. Ricky, teslimat şoförü olarak “özgürlük” vaatleri altında, iş yerindeki duygusal ve fiziksel baskıları hissederken, Abby de bakıcılık yaparak, duygulanımsal emek sarf etmek zorunda kalır. Bu duygulanımsal emeğin, iş yerinde ve özel yaşamda yarattığı tükenmişlik, karakterlerin hem bireysel hem de toplumsal kimliklerini şekillendirir. Filmde, duygusal ve duygulanımsal emeğin metalaştırılması ve neoliberal ekonomik düzenin aile içindeki ilişkilerdeki yıkıcı etkisi işlenir. Çalışma filmdeki bu temaları, Hardt, Negri ve Lazzarato’nun, eleştirileriyle duygulanımsal emeğin kapitalist toplumdaki artan önemini ve bireysel ile toplumsal anlamların inşasında nasıl bir rol oynadığını tartışmaktadır.