Ergenler Dijital Oyunlar Hakkında Ne Düşünüyor?

Öz

Bu çalışma ergenlerin dijital oyunları kullanımlarına ilişkin görüşlerini belirlemek amacı ile yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 25 ergen oluşturmaktadır. Araştırmada nitel araştırma yöntemi esas alınmıştır. Veri toplama aracı olarak görüşme tekniğinden yararlanılmıştır. Sonuçlar içerik analizi ile değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular şunlardır; Ergenlerin, dijital oyunlara; boş zaman aktivitesi, sorumluluklardan kaçış, stres atmalarına yardımcı araç ve mutluluk kaynağı olarak anlam yüklediği sonucuna ulaşılmıştır. Ergenlerin gün içerisinde dijital oyunları kaç saat oynadıkları incelendiğinde çoğunluğunun, 10 saat ve üzerinde dijital oyun oynadıkları sonucu elde edilmiştir. Ergenlerin dijital oyunları oynaması cinsiyet bağlamında değerlendirildiğinde erkeklerin kadınlara göre daha fazla saatte dijital oyun oynadıkları bulunmuştur. Ergenlerin oyun türü olarak hangi oyunları oynadıkları incelendiğinde cinsiyet fark etmeksizin daha çok aksiyon-macera oyunlarını tercih ettikleri saptanmıştır. Dijital oyunların ergenlerin yaşamındaki olumlu olumsuz yönlerine bakıldığında ergenler dijital oyunların kendileri üzerinde olumlu yönde onları sosyalleştirdiği, dil öğrenimine imkân sağladığı ve stres atmalarına yardımcı olduğu sonucu elde edilmiştir. Olumsuz yönde ise sağlık problemleri oluşturduğu, zaman yönetiminde ve akademik yaşantılarında problemlere neden olduğu, iletişim çatışmaları yaşadıkları ve onları asosyalleştirdiği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Dijital Oyun
• Ergen
• Dijital Oyun Bağımlılığı

Etik Beyan

ETİK KURUL BELGESİ BELGELERE EKLENMİŞTİR VE MAKALEDE BELİRTİLMİŞTİR.

A Qualitative Research on Adolescents' Opinions on Their Use of Digital Games

Öz

This study was conducted to determine adolescents’ views on the use of digital games. The study group of the research consists of 25 adolescents. Qualitative research method was used in the study. Interview technique was used as a data collection tool. The results were evaluated by content analysis. The findings obtained from the research are as follows; It was concluded that adolescents attributed meaning to digital games as a leisure time activity, escape from responsibilities, a tool to relieve stress and a source of happiness. When the number of hours adolescents play digital games during the day was analysed, it was concluded that the majority of them play digital games for 10 hours or more. When adolescents’ playing digital games was evaluated in the context of gender, it was found that males played digital games for more hours than females. When it was analysed which games adolescents played as game types, it was found that they preferred action-adventure games regardless of gender. When the positive and negative aspects of digital games in the lives of adolescents were examined, it was concluded that digital games socialise them positively, enable them to learn language and help them relieve stress. On the negative side, it was concluded that they cause health problems, cause problems in time management and academic life, cause communication conflicts and asocialise them.

Anahtar Kelimeler

• Digital Game
• Adolescent
• Digital Game Addiction

Kaynakça

1. American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (DSM-5). https://doi.org/10.1176/appi.books.9780890425596
2. Arıcı Doğan, D., & Pamuk, İ. (2022). Uzaktan eğitim sürecinde ergenlerin çevrimiçi oyunlara yönelik deneyimleri: Fenomenolojik bir araştırma. International Journal of Social Sciences and Education Research, 8(1), 71-86. https://doi.org/10.24289/ijsser.1032025
3. Aslan, H., Başcıllar, M., & Karataş, K. (2022). Ergenlerde dijital oyun bağımlılığı ile sosyal beceriler arasındaki ilişki. Bağımlılık Dergisi, 23(3), 266-274. https://doi.org/10.51982/bagimli.1033761
4. Ateş, B., & Sağar, M. E. (2021). Üniversite öğrencilerinde bilişsel esneklik ve duygu düzenleme becerilerinin internet bağımlılığı üzerindeki yordayıcı rolü. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 7(1), 87-102. https://dergipark.org.tr/tr/pub/usakead/issue/61365/887799
5. Ayenigbara, I. O. (2018). Gaming disorder and effects of gaming on health: An overview. Journal of addiction medicine and therapeutic science, 4(1), 1-3. http://dx.doi.org/10.17352/jamts
6. Aziz, N., Nordin, M. J., Abdulkadir, S. J., & Salih, M. M. M. (2021). Digital addiction: systematic review of computer game addiction impact on adolescent physical health. Electronics, 10(9), 1-18. https://doi.org/10.3390/electronics10090996
7. Bağcı, H., & Özer, E. A. (2021). Lise öğrencilerinin çevrimiçi oyun tercihleri ile çevrimiçi oyun oynama bozuklarının incelenmesi. Journal of Computer and Education Research, 9(17), 431-446. https://doi.org/10.18009/jcer.872685
8. Barnett, J., & Coulson, M. (2010). Virtually real: A psychological perspective on massively multiplayer online games. Review of General Psychology, 14(2), 167-179. https://doi.org/10.1037/a0019442

9. Barut, B. (2019). Ergenlerde dijital oyun bağımlılık düzeyiyle algılanan sosyal destek ve duygu düzenleme arasındaki ilişkinin incelenmesi (Tez No. 587057). [Yüksek lisans tezi, Hasan Kalyoncu Üniversitesi]. Yök Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
10. Bhagat S., Jeong E. J., & Kim D. J. (2020). The role of ındividuals’ need for online social ınteractions and ınterpersonal ıncompetence in digital game addiction. International Journal of Human–Computer Interaction, 36(5) 49-463. https://doi.org/10.1080/10447318.2019.1654696
11. Blaszczynski, A. (2008). Commentary: A response to “Problems with the concept of video game “addiction”: Some case study examples”. International Journal of Mental Health and Addiction, 6(2), 179-181. https://doi.org/10.1007/s11469-007-9132-2
12. Brand, M., Rumpf, H. J., Demetrovics, Z., King, D. L., Potenza, M. N., & Wegmann, E. (2019). Gaming disorder is a disorder due to addictive behaviors: Evidence from behavioral and neuroscientific studies addressing cue reactivity and craving, executive functions, and decision-making. Current Addiction Reports, 6, 296-302. https://doi.org/10.1007/s40429-019-00258-y
13. Brunborg, G. S., Mentzoni, R. A., Melkevik, O. R., Torsheim, T., Samdal, O., Hetland, J., & Palleson, S. (2013). Gaming addiction, gaming engagement, and psychological health complaints among Norwegian adolescents. Media psychology, 16(1), 115-128. https://doi.org/10.1080/15213269.2012.756374
14. Chiu, S. I., Lee, J. Z. & Huang, D. H. (2004). Video game addiction in children and teenagers in Taiwan. Cyber Psychology & Behavior, 7(5), 571–581. https://doi.org/10.1089/cpb.2004.7.571
15. Creswell, J.W. (2013). Nitel araştırma yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. (M. Bütün ve S. B. Demir, Çev.). Siyasal Yayın Dağıtım.
16. Çelik, S., & Ulusoy, B. (2019). Bilgisayar oyunlarının ortaokul öğrencilerinin sosyal yaşamına etkisi. The Journal of Social Science, 3(5), 46-60. https://doi.org/10.30520/tjsosci.522570
17. D. Kim & E. J. Jeong (2016). Online digital game addiction: How does social relationship impact game addiction. AMCIS 2016: Surfing the IT Innovation Wave - 22nd Americas Conference on Information Systems (pp. 1–8). San Diego, CA.
18. Donati, M. A., Chiesi, F., Ammannato, G., & Primi, C. (2015). Versatility and addiction in gaming: The number of videogame genres played is associated with pathological gaming in male adolescents. Cyberpsychology, Behavior & Social Networking, 18(2), 129–132. https://doi.org/10.1089/cyber.2014.0342
19. Elkind, D. (2012). Oyunun gücü. (D. Erol Öngen, Çev.). İ̇mge Ki̇tabevi̇.
20. Esposito, M. R., Serra, N., Guillari, A., Simeone, S., Sarracino, F., Continisio, G. I., & Rea, T. (2020). An investigation into video game addiction in pre-adolescents and adolescents: A cross-sectional study. Medicina, 56(5), 2-15. https://doi.org/10.3390/medicina56050221
21. Ferguson, C. J., Coulson, M., & Barnett, J. (2011). A meta-analysis of pathological gaming prevalence and comorbidity with mental health, academic and social problems. Journal of psychiatric research, 45(12), 1573-1578. https://doi.org/10.1016/j.jpsychires.2011.09.005
22. Frölich, J., Lehmkuhl, G., Orawa, H., Bromba, M., Wolf, K., & Görtz-Dorten, A. (2016). Computer game misuse and addiction of adolescents in a clinically referred study sample. Computers in Human Behavior, 55, 9-15. https://doi.org/10.1016/j.chb.2015.08.043
23. Gentile, D. (2009). Pathological video-game use among youth ages 8 to 18: A national study. Psychological science, 20(5), 594-602. https://doi.org/10.1111/j.1467-9280.2009.02340.x
24. González-Bueso, V., Santamaría, J. J., Fernández, D., Merino, L., Montero, E., Jiménez-Murcia, S., ... & Ribas, J. (2018). Internet gaming disorder in adolescents: Personality, psychopathology and evaluation of a psychological intervention combined with parent psychoeducation. Frontiers in Psychology, 9,2-15 https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.00787
25. Green, C. S. & Bavelier, D. (2003). Action video game modifies visual selective attention. Nature, 423(6939), 534-537. https://doi.org/10.1038/nature01647
26. Griffiths, M. D. (2002). The educational benefits of videogames. Education and Health, 20(3), 47-51. https://sheu.org.uk/sheux/EH/eh203mg.pdf.
27. Griffiths, M. D. (2004). Can videogames be good for your health ? Journal of Health Psychology, 9(3), 339–344. https://doi.org/10.1177/1359105304042344
28. Griffiths, M. D. (2010). The role of context in online gaming excess and addiction: Some case study evidence. International Journal of Mental Health Addiction, 8, 119–125. https://doi.org/10.1007/s11469-009-9229-x
29. Griffiths, M. D., & Hunt, N. (1998). Computer game “addiction” in adolescence? A brief report. Psychological Reports, 82(2), 475-480.
30. Griffiths, M. D., Davies, M. N., & Chappell, D. (2004). Demographic factors and playing variables in online computer gaming. CyberPsychology & Behavior, 7(4), 479-487. https://doi.org/10.1089/cpb.2004.7.479
31. Hazar, Z. & Hazar, M. (2017). Digital game addiction scale for children. Journal of Human Sciences, 14(1), 203-216. https://www.jhumansciences.com/ojs/index.php/IJHS/article/view/4387
32. Homer, B. D., Hayward, E. O., Frye, J., & Plass, J. L. (2012). Gender and player characteristics in video game play of preadolescents. Computers in Human Behavior 28(5), 1782–1789. https://doi.org/10.1016/j.chb.2012.04.018.
33. Horzum, M. B., Aras, T. & Çakır Balta, Ö. (2008). Computer game addıctıon scale for chıldren . Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 3(30), 76-88. https://dergipark.org.tr/en/pub/tpdrd/issue/21450/229637
34. Humphreys, G. (2019). Sharpening the focus on gaming disorder. World Health Organization. Bulletin of the World Health Organization, 97(6), 382-383. https://doi.org/10.2471/BLr.19.020619
35. Irmak, A. Y., & Erdoğan, S. (2016). Ergen ve genç erişkinlerde dijital oyun bağımlılığı: Güncel bir bakış. Türk Psikiyatri Dergisi, 27(2), 128-137.
36. Jaiswal, S., Asper, L., Long, J., Lee, A., Harrison, K., & Golebiowski, B. (2019). Ocular and visual discomfort associated with smartphones, tablets and computers: what we do and do not know. Clinical and Experimental Optometry, 102(5), 463-477. https://doi.org/10.1111/cxo.12851
37. Jo, S. J., Jeong, H., Son, H. J., Lee, H. K., Lee, S. Y., Kweon, Y. S., & Yim, H. W. (2020). Diagnostic usefulness of an ultra-brief screener to identify risk of online gaming disorder for children and adolescents. Psychiatry Investigation, 17(8), 762. https://doi.org/10.30773/pi.2019.0279
38. Karaduman, M., & Aciyan, E. P. (2020). Baudrillard’ın simülasyon kuramı bağlamında dijital oyunlar ve bağımlılık üzerine bir değerlendirme. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(1), 453-472. https://doi.org/10.26468/trakyasobed.550935
39. King, D. L., Delfabbro, P. H., & Griffiths, . D. (2013). Principles of addiction. Comprehensive addictive behaviors and disorders,1, 819–825. https://doi.org/10.1016/B978-0-12-398336-7.00082-6
40. Ko, C., Yen, J., Chen, C., Chen, S., & Yen, C. (2005). Gender differences and related factors affecting online gaming addiction among Taiwanese adolescents. Journal of Nervous and Mental Disease, 193(4), 273–277. https://doi.org/10.1097/01.nmd.0000158373.85150.57
41. Koçak, H., & Köse, Z. (2014). Ergenlerin bilgisayar oyunu oynama alışkanlıkları ve sosyalleşme süreçleri üzerine bir araştırma: Kütahya ili örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Özel Sayısı, 21-32. https://dergipark.org.tr/en/pub/dpusbe/issue/31943/352201
42. Kuss, D. & Gainsbury, S. (2021). Debate: Behavioural addictions and technology use–risk and policy recommendations for problematic online gambling and gaming. Child and Adolescent Mental Health, 26(1), 76-77. https://doi.org/10.1111/camh.12449
43. Küçükvardar, M., & Türel, E. (2022). Covid-19 pandemisinde dijital oyun oynama düzeyi üzerine bir araştırma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (47), 47-58. https://doi.org/10.52642/susbed.1010309
44. Lemmens, J. S., Valkenburg, P. M., & Peter, J. (2009). Development and validation of a game addiction scale for adolescents. Media psychology, 12(1), 77-95. https://doi.org/10.1080/15213260802669458
45. Lucas, K., & Sherry, J. L. (2004). Sex differences in video game play: A communication-based explanation. Communication research, 31(5), 499-523. https://doi.org/10.1177/0093650204267930
46. Mamak, H., & Bölükbaş, S. (2023). Ergenlerde Dijital Oyun Bağımlılığı ve Rekreasyon İlişkisi. Socıal Mentalıty and Researcher Thınkers Journal (Smart Journal), 9(72), 3686-3694. http://dx.doi.org/10.29228/sm ryj.70435
47. Männikkö, N., Billieux, J., & Kääriäinen, M. (2015). Problematic digital gaming behavior and its relation to the psychological, social and physical health of Finnish adolescents and young adults. Journal of behavioral addictions, 4(4), 281-288. https://doi.org/10.1556/2006.4.2015.040
48. McInroy, L. B., & Mishna, F. (2017). Cyberbullying on online gaming platforms for children and youth. Child and adolescent social work journal, 34, 597-607. https://doi.org/10.1007/s10560-017-0498-0
49. Mentzoni, R. A., Brunborg, G. S., Molde, H., Myrseth, H., Skouverøe, K. J. M., Hetland, J., & Pallesen, S. (2011). Problematic video game use: Estimated prevalence and associations with mental and physical health. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 14(10), 591–596. https://doi.org/10.1089/cyber.2010.0260
50. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber. (S. Turan, Çev). Nobel Yayın Dağıtım
51. Moncada, R. O., Valero-Juan, L. F., Martín, V., Fernández-Villa, T., Ojeda, J. A., Gómez, A. A., ... & Molina, A. J. (2015). Uso problemático de internet en estudiantes universitarios: factores asociados y diferencias de género. Adicciones, 27(4), 265-275. https://doi.org/10.20882/adicciones.751 PMid:26706809
52. Mustafaoğlu, R., & Yasacı, Z. (2018). Dijital oyun oynamanın çocukların ruhsal ve fiziksel sağlığı üzerine olumsuz etkileri. Bağımlılık Dergisi, 19(3), 51-58.
53. Müller, K. W., Beutel, M. E., Egloff, B., & Wölfling, K. (2014). Investigating risk factors for Internet gaming disorder: a comparison of patients with addictive gaming, pathological gamblers and healthy controls regarding the big five personality traits. European addiction research, 20(3), 129-136. https://doi.org/10.1159/000355832
54. Namli, S., & Demir, G. T. (2020). The Relationship between Attitudes towards Digital Gaming and Sports. Turkish Online Journal of Educational Technology-TOJET, 19(1), 40-52.
55. Newzoo (2021 Jul 1). Global games market report the VR & metaverse edition. https://newzoo.com/insights/trendreports/newzoo-global-games-market-report-2021-free-version
56. Özarslan, Z., & Perdahcı, B. (2023). Oyuncu deneyimleri üzerinden oyun bağımlılığı ve motivasyonunu tartışmak. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 25(1), 28-60. https://doi.org/10.16953/deusosbil.1189999
57. Özodaşık, M. (2020). Modern İnsanın Yalnızlığı. Palet Yayınları.
58. Pawlowska, B., Potembska, E., & Szymanska, J. (2018). Demographic and family-related predictors of online gaming addiction in adolescents. Polish Journal of Public Health,, 128(1), 9- 13.
59. Purwaningsih, E., & Nurmala, I. (2021). The impact of online game addiction on adolescent mental health: A systematic review and meta-analysis. Open Access Macedonian Journal of Medical Sciences (OAMJMS), 9(F), 260-274. http://repository.unair.ac.id/id/eprint/123624
60. Rajab, A. M., Zaghloul, M. S., Enabi, S., Rajab, T. M., Al-Khani, A. M., Basalah, A., W. Alchalatia, S., Enabib, J., Aljundia, S., B. Billaha, S. M., Saquiba, J., AlMazroua, A. & Saquib, N. (2020). Gaming addiction and perceived stress among Saudi adolescents. Addictive Behaviors Reports, 11, 2-6 https://doi.org/10.1016/j.abrep.2020.100261
61. Rini, A. (2011). Menanggulangi kecanduan game online pada anak. Jakarta: Pustaka Mina.
62. Sağar, M.E. (2023). Bağımlı çocuklar ve eğitimleri. A. E. Kızılkaya, H. Kızılkaya (Ed.), Risk altındaki çocuklar ve eğitimleri (ss.181-222). Eğiten Kitap Yayıncılık.
63. Sağır, A., & Okutan, S. (2022). Dijital oyunların ortaokul öğrencileri üzerindeki etkisi: karabük örneği. Milli Eğitim Dergisi, 51(233), 715-744. https://doi.org/10.37669/milliegitim.769932
64. Sağlam, M., & Topsümer, F. (2019). Üniversite öğrencilerinin dijital oyun oynama nedenlerine ilişkin nitel bir çalışma. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Aralık (32), 485-504. https://doi.org/10.31123/akil.617102
65. Saunders, J. B., Hao, W., Long, J., King, D. L., Mann, K., Fauth-Bühler, M., ... & Poznyak, V. (2017). Gaming disorder: Its delineation as an important condition for diagnosis, management, and prevention. Journal of behavioral addictions, 6(3), 271-279. https://doi.org/10.1556/2006.6.2017.039
66. Snodgrass, J. G., Zhao, W., Lacy, M. G., Zhang, S., & Tate, R. (2019). The cross-cultural expression of internet gaming distress in North America, Europe, and China. Addictive Behaviors Reports, 9, Article 100146, 2-12 https://doi.org/10.1016/j.abrep.2018.100146
67. Soyöz-Semerci, Ö. U., & Balcı, E. V. (2020). Lise öğrencilerinde dijital oyun bağımlılığı üzerine bir alan araştırması: Uşak örneği. Journal of Humanities and Tourism Research, 10(3), 538-567. https://dergipark.org.tr/en/pub/johut/issue/58642/846760
68. Stavropoulos, V., Baynes, K. L., O’Farrel, D. L., Gomez, R., Mueller, A., Yucel, M., & Griffiths, M. (2020). Inattention and disordered gaming: Does culture matter? Psychiatric Quarterly, 91, 333-348. https://doi.org/10.1007/s11126-019-09702-8
69. Sucu, İ. (2012). Sosyal medya oyunlarında gerçeklik olgusunun yön değiştirmesi: smeet oyunu örneği. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi,1(3), 55-88. https://doi.org/10.19145/gumuscomm.98392
70. Sweetser, P. & Wyeth, P. (2005). Gameflow: A model for evaluating player enjoyment in games. Computers in Entertainment (CIE), 3(3), 2-24. https://doi.org/10.1145/1077246.1077253
71. Şahin, Y. L. (2017). Çocuklar ve dijital oyunlar. (H.F. Odabaşı, Ed.), Dijital yaşamda çocuk (ss. 177-191). Pegem Akademi.
72. Şimşek, E.; & Yılmaz, T. K. (2020). Türkiye'de yürütülen dijital oyun bağımlılığı çalışmalarındaki yöntem ve sonuçların sistematik incelemesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 28(4), 1851-1866. https://doi.org/10.24106/kefdergi.3920
73. Talan, T., & Kalınkara, Y. (2020). Ortaokul öğrencilerinin dijital oyun oynama eğilimlerinin ve bilgisayar oyun bağımlılık düzeylerinin incelenmesi: Malatya ili örneği. Journal of Instructional Technologies and Teacher Education, 9(1), 1-13 https://dergipark.org.tr/en/pub/jitte/issue/55183/714996
74. Tejeiro Salguero, R. A., & Morán, R. M. B. (2002). Measuring problem video game playing in adolescents. Addiction, 97(12), 1601-1606. https://doi.org/10.1046/j.1360-0443.2002.00218.x
75. Tran, G. A., & Strutton, D. (2013). What factors affect consumer acceptance of in-game advertisements?, chick "like" to manage digital content for players. Journal of Advertising Research, 53(4), 455-469. https://doi.org/10.2501/JAR-53-4-455-469
76. Tu, C. H., Yen, C.J., Laura S. M. & Gayle A. R. (2015). Gaming personality and game dynamics in online discussion instructions, Educational Media International, 52(3), 155-172. https://doi.org/10.1080/09523987.2015.1075099
77. Turan, S., Öcal, T., & Cengiz, Ö. (2022). Effect of digital game addiction and social anxiety levels on recreational active adolescents. Education Quarterly Reviews, 5(1), 40-47. https://ssrn.com/abstract=4015951
78. Turner, N. E. (2008). A comment on “Problems with the concept of video game ‘addiction’: Some case study examples”. International Journal of Mental Health and Addiction, 6(2), 186-190. https://doi.org/10.1007/s11469-007-9125-1
79. Vilela, M. A., Pellanda, L. C., Fassa, A. G., & Castagno, V. D. (2015). Prevalence of asthenopia in children: a systematic review with meta-analysis. Jornal de pediatria, 91(4), 320-325. https://doi:10.1016/j.jped.2014.10.008
80. Wittek, CT, Finserås, TR, Pallesen, S., Mentzoni, RA., Hanss, D., Griffiths, MD., Molde, H. (2016). Video oyunu bağımlılığının yaygınlığı ve belirleyicileri: oyuncuların ulusal temsilci örneklemine dayalı bir araştırma. Journal of Mental Health and Addiction, Sağlık Bağımlılığı 14, 672–686 (2016). https://doi.org/10.1007/s11469-015-9592-8
81. Wölfling, K., Müller, K. W., Dreier, M., Ruckes, C., Deuster, O., Batra, A., ... & Beutel, M. E. (2019). Efficacy of short-term treatment of internet and computer game addiction: A randomized clinical trial. JAMA Psychiatry, 76(10), 1018-1025. https://doi:10.1001/jamapsychiatry.2019.1676
82. Yalcin, S. , & Bertiz, Y. (2019). Qualitative study on the effects of game addiction on university students. Science, Education, Art and Technology Journal (SEAT Journal), 3(1), 27-34.
83. Yang, S. Y., Wang, Y. C., Lee, Y. C., Lin, Y. L., Hsieh, P. L., & Lin, P. H. (2022). Does smartphone addiction, social media addiction, and/or internet game addiction affect adolescents’ interpersonal interactions? Healthcare, 10(5), 2-14. https://doi.org/10.3390/healthcare10050963
84. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
85. Yönet, E. (2018). Lise öğrencilerinin sportif serbest zaman ilgilenim, dijital oyun bağımlılığı ve yaşam kalitesi düzeylerinin araştırılması (Tez No. 534757). [Doktora tezi, Sakarya Üniversitesi]. Yök Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
86. Zhu, S., Zhuang, Y., Lee, P., Li, J. C. M., & Wong, P. W. (2021). Leisure and problem gaming behaviors among children and adolescents during school closures caused by COVID-19 in Hong Kong: quantitative cross-sectional survey study. JMIR serious games, 9(2), 2-11. https://10.2196/26808