TR
EN
FRANZ PETER SCHUBERT’İN D. 821 LA MİNÖR ARPEGGİONE SONATININ FORM ANALİZİ VE VİYOLONSEL TEKNİĞİ ÜZERİNE BİR İNCELEME
Öz
ÖZ
Bu çalışma, viyolonsel literatürünün önemli eserlerinden, Franz Peter Schubert’in hibrit bir enstrüman olan arpeggione enstrümanı için yazdığı D. 821, la minör Arpeggione sonatını form ve viyolonsel tekniği bakımından inceleyerek, icracılara teknik ve müzikal açıdan eserin çalımını kolaylaştırıcı önerilerde bulunmayı amaçlamaktadır. Eserin icrası tarafımızca viyolonselde yapıldığından bu öneriler de eseri viyolonselde icra edecek müzisyenler için referans alınabilir. Schubert’in arpeggione’sinde de olduğu gibi virtüözite seviyesindeki eserlerde, eserin ilk okuma aşamasından itibaren özellikle de teknik yetkinliğin daha ön plana çıktığı pasajları doğru çalışmak eserin sadece eserin performansı icracının performansının artmasına değil aynı zamanda çalıcının performans kaygısını yönetmesine de yardım edecektir.
Arpeggione, kendisiyle aynı ada sahip arpeggione enstrümanı (Johann Georg Stauffer, 1810) için yazılmış (Allegro moderato, Adagio, Allegretto) üç bölümlük bir eserdir.
Arpeggione esntrümanının kısa ömürlü olması sebebiyle eser hakkında literatürde ulaşılan bilgiler oldukça sınırlıdır. Bu eser hakkında bilgi sahibi olmak isteyenler teknik ve müzikal öneriler için bu kaynaktan faydalanabilir, kendi özgün fikirlerini bu öneriler üzerine kurgulayabilirler.
Konu hakkında yapılan literatür taraması, gözlem ve kişisel çalışmalar sonucunda ulaşılan sonuçlar edilen veriler hem icracı hem eğitmen gözüyle ele alınmıştır. Sonuçta, doğru çalışma yaklaşımıyla eser çalışıldığında genel kanıda zor olarak değerlendirilen pasajların rahatlıkla çalınabilir hale geldiği tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Çalış, M. (2019). Yusuf Mirişli’nin Hocalı Soykırımı için Bestelediği Senfonik Şiir ‘‘613’’ Eserinin İncelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyonkarahisar.
- Geiringer, K. (1979). Schubert's Arpeggione Sonata and the "SuperArpeggio": The Musical Quarterly. Oxford University Press, 65 (4), 513-523.
- Gökalp, Z. (2016). Hars ve Medeniyet. İstanbul: Bilge Oğuz Yayınları.
- Mert, H. ve Özdemir, Y. U. (2024). Enstrüman Bilgisinin Müzikal Performansa Etkisi. Yegah Müzikoloji Dergisi, 7(3), 455-477. https://doi.org/10.51576/ymd.1538712
- Mimaroğlu, İ. (1987). Müzik Tarihi. İstanbul: Varlık Yayınları.
- Robson, K. E., and Kenny, D. T. (2017). Music performance anxiety in ensemble rehearsals and concerts: a comparison of music and non-music major undergraduate musicians. Psychology of Music, 45(6), 868–885. doi: 10.1177/0305735617693472
- Rosen, C. (1988). Sonata Forms. New York: W. W. Norton &Company.
- Rosenkranz, K., Williamon, A., ve Rothwell, J. C. (2007). Motorcortical excitability and synaptic plasticity is enhanced in professional musicians. J Neurosci. 27 (19): 5200-5206. doi: 10.1523/JNEUROSCI.0836-07.2007
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Müzik Performansı
Bölüm
Araştırma Makalesi
Erken Görünüm Tarihi
25 Mayıs 2025
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2025
Gönderilme Tarihi
31 Ocak 2025
Kabul Tarihi
12 Mayıs 2025
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 2