TR
EN
KORO ŞEFLİĞİ VE ORKESTRA ŞEFLİĞİ ARASINDAKİ BENZERLİK VE FARKLILIKLARIN İNCELENMESİ
Öz
ÖZ
Bu araştırmada Koro Şefliği ve Orkestra Şefliği arasındaki benzerlik ve farklılıkların incelenmesi hedeflenmiştir. Araştırma betimsel türde ve tarama modelindedir. Veri toplama aracı olarak görüşme tekniği ve yarı yapılandırılmış sorular kullanılmıştır. Kullanılan sorular “Koro Şefliği” ve “Orkestra Şefliği” alanında ayrı hazırlanmıştır. Soruları hazırlarken bir koro şefi/akademisyen bir müzik eğitimcisi akademisyen toplam 2 uzmandan görüş alınmıştır. Çalışma grubu, Devlet Konservatuvarlarında, TRT(Türkiye Radyo Televizyon Kurumu)’de ve CSO(Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası)’da Koro Şefliği veya Orkestra Şefliği yapmakta olan katılımcılardır. Koro şefinin eğitici ve yönetici olduğu, orkestra şefinin yönetici olduğu tespit edilmiştir. Koro üyelerinin eğitilmesi gerektiğini fakat orkestra üyelerinin önceden eğitilmiş olduğu görülmektedir. Orkestra şefinin yönetici olduğu, yönetimin prova ve konseri kapsadığı tespit edilmiştir. Koroya eğitim verilmesi durumunun koro şefliğini orkestra şefliğinden ayıran önemli bir farklılık olduğu görülmektedir. En temel farklılık olarak koro müziğinin insan sesi ile yapılması, orkestra müziğinin enstrüman ile yapılması, en temel benzerlik olarak şeflik vuruş teknikleri görülmektedir. Orkestrada yalnız müzik yönetilirken koroda hem müzik hem söz vardır. Koro şefi ses ve sözü yönetir. Yönetim teknikleri açısından farklılıklardan biri orkestra şefliğinde baget kullanılması, koro şefliğinde kullanılmaması durumudur. Orkestrada genel bir vuruş bütünlüğü olduğu, koroda ise daha esnek, daha çok söze, nota zamanına bağlı olarak koro şefinin hareket edebildiği görülmektedir. Orkestra şefliği yapan bir bireyin koro şefliği konusunda, koro şefliği yapan bir bireyin orkestra şefliği konusunda yönetim olarak temel benzerliklerden faydalanarak yönetim yapabileceği tespit edilmiş fakat bunun meslek olarak “koro şefi” ya da “orkestra şefi” olmak için yeterli olmayacağı da tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Apaydın, M. (2006). Çocuk ve gençlik korolarının toplumun kültürel gelişimindeki yeri ve önemi. II. Ulusal Çocuk ve Gençlik Edebiyatı Sempozyumu Bildirisi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Akkaya, E. (2012) Orkestral Viyola Repertuvarı İçin Çalışma Kılavuzu. Yayımlanmış Sanatta Yeterlik Tezi. İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
- Atkinson, R. (2012). The life story interview as a mutually equitable relationship. In J. F. Gubrium, J. A. Holstein, A. B. Marvasti, & K. D. McKinney (Eds.), The Sage handbook of interview research: The complexity of the craft (2nd ed., pp. 115–129). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
- Aziz, A. (2015). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri ve teknikleri. Ankara: Nobel Yayınları.
- Bayramoğulları, N. (2014). İlya Musin ve Rus Orkestra Şefliği Okulu. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
- Çevik, S. (1999). Koro Eğitimi Yönetimi ve Teknikleri. Ankara: Yurtrenkleri.
- Egüz, S. (1981). Koro Eğitimi ve Yönetimi. Ankara: Ayyıldız.
- Fıske, J. (1996). İletişim çalışmalarına giriş. (S. İrvan, Çev.). Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Müzikoloji ve Etnomüzikoloji , Müzik (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yiğit Karabulut
*
0000-0001-8326-7760
Türkiye
Erken Görünüm Tarihi
1 Eylül 2025
Yayımlanma Tarihi
30 Eylül 2025
Gönderilme Tarihi
25 Temmuz 2025
Kabul Tarihi
29 Ağustos 2025
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Cilt: 8 Sayı: 3