AN ANALYSIS OF TEKE REGION FOLK DANCE MUSIC: “THE CASE OF KORKUTELİ DISTRICT”

Öz

The compilation and transcription of folk dance music, a significant component of the Turkish folk music repertoire, play a critical role in preserving and sustaining intangible cultural heritage. In this study, by collecting data from local artists living in the district and villages of Korkuteli in Antalya province and reviewing the relevant literature, an attempt has been made to compile a repertoire of folk dance music belonging to the Korkuteli district. Data were collected through semi structured interviews with 12 active local musicians across 58 villages/neighborhoods, complemented by an extensive literature and archival review. The dataset was examined using descriptive analysis, after which the musical materials were transcribed and systematically categorized by the researcher. A total of 37 musical pieces associated with Korkuteli folk dances were identified; 19 were recorded during field research, and 18 were obtained from the TRT (Turkish Radio and Television) archives and other secondary sources. The findings demonstrate that the music of Korkuteli folk dances predominantly features the characteristics of the Hüseyni, Uşşak, and Karciğar makams, accompanied by rhythmic patterns in 9/8, 9/4, and 9/16. Furthermore, dance types such as Teke zeybeği, Kıvrak zeybek, and Teke zortlatması emerged as the most representative forms, with male and mixed-gender performances being particularly prevalent. These results collectively reveal that the musical practices of the Korkuteli district strongly embody the stylistic and structural attributes of the Teke Region’s cultural identity.

Anahtar Kelimeler

• Folk music compilation studies
• Korkuteli music culture
• musical analysis
• Teke region
• folk dance.

TEKE YÖRESİ HALK OYUNLARI MÜZİKLERİNİN İNCELENMESİ “KORKUTELİ İLÇESİ ÖRNEĞİ”

Öz

Türk halk müziği repertuvarının önemli bir bölümünü oluşturan halk oyunları müziklerinin derlenmesi ve notaya alınmasının halk kültürüne önemli katkılar sunduğu açıktır. Kültürün hala yoğun olarak yaşandığı ilçeler ve köylerdeki mahalli sanatçılardan o kültüre ait detaylı veriler alınabilmektedir. Bu çalışmada Antalya ilinin Korkuteli ilçesi ve köylerinde yaşayan mahalli sanatçılardan, ilgili literatür taranıp veriler alınarak Korkuteli ilçesine ait halk oyunları müzikleri repertuvarı oluşturulmaya çalışılmıştır. Araştırma sırasında Korkuteli ilçesine bağlı 58 köy/mahalle içinde aktif olarak müzisyenlik yapan 12 kaynak kişi ile görüşme yapılmıştır. Elde edilen veriler betimsel analiz yöntemiyle incelenmiş; ardından araştırmacı tarafından notaya alınarak tablolaştırılmıştır. Çalışmada, Korkuteli ilçesine ait halk oyunlarında kullanılan toplam 37 eser tespit edilmiştir. Araştırmacı tarafından yürütülen alan araştırması sırasında 19 eser, TRT repertuvarı ile çeşitli yazılı ve dijital kaynaklarda yer alan 18 ek eser de değerlendirmeye dâhil edilmiştir. Sonuç olarak, Korkuteli halk oyunları müziklerinin Hüseyni, Uşşak ve Karciğar makamlarının özelliklerini taşıdığı; 9/8, 9/4 ve 9/16 usullerinin yaygın olarak kullanıldığı görülmüştür. Buna bağlı olarak, Teke zeybeği, Kıvrak zeybek ve Teke zortlatmaları gibi oyun türlerinin öne çıktığı, oyuncu türü bakımından ise erkek ve karma oyunların ağırlıkta olduğu görülmüştür. Bu bulgular, Korkuteli yöresi müzik kültürünün Teke yöresi özelliklerini güçlü biçimde yansıttığını ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Halk müziği derleme çalışmaları
• Korkuteli müzik kültürü
• müzikal analiz
• Teke yöresi
• halk oyunları.

Kaynakça

1. Bedel, A. (2025). Teke yöresi davul – zurna pratiklerinin yöre icracılarının görüşlerine dayalı olarak incelenmesi. (Yayımlanmamış doktora tezi). Akdeniz Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü, Antalya.
2. Çine, H. (1989). Burdur’dan Damlalar Folklor (Halkbilim). İzmir: Uyan Matbaası.
3. Çine, H. (1978). Türk Halk Oyunlarında Uzmanlaşma. Türk Folklor Araştırmaları Dergisi, 353, 355-358.
4. Çaycı, A. (2004). Korkuteli (İstanoz) tarihi ve Korkuteli Alaaddin Camii üzerine bir araştırma. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 16, 107-128.
5. Demirel, Ş. (2010). Türk Halk Müziğinde Ayaklar. Antalya. (Yayımlanmamış ders notları).
6. Demirsipahi, C. (1976). Türk Halk Oyunları, Ankara, TTK Basımevi.
7. Emnalar, A. (1998). Türk Halk Müziği ve Nazariyatı. İzmir, Ege Üniversitesi Basımevi.
8. Gök, S. (2011). Teke yöresi ve Muğla zeybeklerinin tür, ayak, tavır, usul ve söz yönünden incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Güzel Sanatlar Eğitimi Anabilim Dalı, Konya.

9. Gök, S. ve Savaş, C. (2023). Korkuteli yöresi düğün geleneklerinin müzik folkloru açısından incelenmesi. Rast Musicology Journal, 11(1), 97-135. https://doi.org/10.12975/rastmd.20231115
10. İyiöz, E. (1999). Teke Yöresi Antalya Türküleri ve Oyun Havaları. Antalya, Meta Basım.
11. Karasar, N. (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. (22. Basım). Ankara, Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık Tic. Ltd. Şti.
12. Özer, L., Özdek, A. ve Algı, S. (2019). Samsun Yöresi Halk Müziği Örneklerinin Müzikal ve Edebi Yönden İncelenmesi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 8(3), 1634-1653. https://doi.org/10.15869/itobiad.532281
13. Sümer, F. (1967). Oğuzlar (Türkmenler) Tarihleri-Boy Teşkilatı-Destanları. Ankara, Ankara Üniversitesi Basım Evi.
14. Türkteki, S. (2021). Hacılar Kronoloji Sorunu ve Yeni Bir Yaklaşım Gereksinimi. Anadolu, 47: 115-36. https://doi.org/10.36891/anatolia.957797
15. Yener, S. (2000). Türk Halk Müziğinde Diziler ve İsimlendirilmesi. Müzikte 2000 Sempozyumu Bildirileri, Ankara.
16. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. (6.Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık San. ve Tic. A.Ş.
17. Yıldız, E. C. (2025). Türk halk müziği bağlamında derlemeci kavramının incelenmesi. Yegâh Müzikoloji Dergisi, 8(3), 2054-2069. https://doi.org/10.51576/ymd.1757715
18. Yöntem, V. ve Yaşar, S. (2019). Burdur çeltikçi ilçesinde tespit edilen ağıtların müzikal ve edebi açıdan incelenmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Akademik Müzik Araştırmaları Dergisi, 5(9), 1-26. https://doi.org/10.5578/amrj.67879