Examining the e-Learning Readiness of Secondary Project School Students in the Emergency Distance Education Process: Doğubayazıt Case

Öz

This study aimed to examine the readiness of secondary school students for e-learning during the Covid-19 Pandemic. Students' e-learning readiness was evaluated regarding their gender, grade level, having information devices, internet access status, how many years/how many hours a day they use information devices and the internet; the rate of participation in live lessons, the points they had difficulty in the lessons and their desire to continue education with live lessons after the pandemic. There were 284 secondary school students as participants. In the study, which used a cross-sectional survey model, one of the quantitative research methods, descriptive statistics for data analysis and t-test and Anova tests were used to compare average scores. In the findings, it was concluded that the students had e-learning readiness, but their readiness for computer self-efficacy and motivation for e-learning was insufficient. When the variables were examined, no significant difference was found according to gender, grade level and willingness to attend live classes after the pandemic. However, significant differences were found according to owning computer devices, internet access status, how many years/how many hours they use computer devices and the internet, their participation rates and the points they have difficulty in live lessons.

Anahtar Kelimeler

• emergency distance education
• e-learning
• readiness
• readiness for e-learning
• secondary education

Ortaöğretim Proje Okulu Öğrencilerinin Acil Uzaktan Eğitim Sürecinde e-Öğrenme Hazır Bulunuşlukları: Doğubayazıt Örneği

Öz

Araştırmada, Covid-19 sürecinde proje okulu öğrencilerinin e-öğrenmeye hazır bulunuşluklarının incelenmesi amaçlanmıştır. Öğrencilerin hazır bulunuşlukları cinsiyetlerine, sınıf düzeylerine, bilişim cihazlarına sahip olmalarına, internet erişim durumlarına, bilişim cihazı ve internet kullanımlarına; canlı derslere katılmalarına, derslerde zorlandıkları noktalara ve pandemi sonrasında canlı derslerle eğitime devam etme isteklerine göre değerlendirilmiştir. 284 öğrencinin katılımıyla gerçekleştirilen nicel araştırmada kesitsel tarama modeli, verilerin analizinde betimsel istatistikler, ortalama puanların karşılaştırılmasında t-testi ve Anova testleri kullanılmıştır. Bulgularda öğrencilerin hazır bulunuşluklarının olduğu ancak bilgisayar öz-yeterliği ve motivasyon alt boyutlarında hazır bulunuşluklarının yetersiz olduğu sonucuna ulaşılmış, bilişim cihazlarına sahip olmalarına, internet erişimlerine, bilişim cihazı ve internet kullanımlarına, canlı derslere katılmalarına ve derslerde zorlandıkları noktalara göre anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Öğrencilerin hazır bulunuşluklarının arttırılması için e-öğrenme sürecine yönelik uyum eğitimleri düzenlenebilir, e-öğrenmenin avantaj ve dezavantajlarıyla ilgili bilgilendirmeler yapılabilir.

Anahtar Kelimeler

• acil uzaktan eğitim
• e-öğrenme
• hazır bulunuşluk
• e-öğrenmeye hazır bulunuşluk
• ortaöğretim

Kaynakça

1. Agnoletto, R., ve Queiroz, V. (2020). Considerações sobre softwares de policiamento preditivo. Centro De Estudos Sociedade E Tecnologia, 5(2).
2. Aguilera-Hermida, P. A. (2020). College students’ use and acceptance of emergency online learning due to covıd-19. International Journal of Educational Research Open, 1, 1–8. https://doi.org/10.1016/j.ijedro.2020.100011
3. *Alqurashi, E. (2016). Self-efficacy ın online learning environments: A literature review. Contemporary Issues in Education Research (CIER), 9(1), 45–52. https://doi.org/10.19030/cier.v9i1.9549
4. Alsancak Sırakaya, D., ve Yurdugül, H. (2016). Çevrimiçi Öğrenmede Öğrencilerin Hazırbulunuşluk Düzeylerinin Demografik Özelliklerine Göre İncelenmesi: Ahi Evran Üniversitesi Örneği. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 185–200.
5. Altınpulluk, H. (2021). Türkiye’deki öğretim üyelerinin covid-19 küresel salgın sürecindeki uzaktan eğitim uygulamalarına ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41(1), 53–89.
6. Arnesen, K. T., Hveem, J., Short, C. R., West, R. E., ve Barbour, M. K. (2019). K-12 online learning journal articles: Trends from two decades of scholarship. Distance Education, 40(1), 32–53. https://doi.org/10.1080/01587919.2018.1553566
7. Bahadır, F. (2020). Raylı sistemler programı öğrencilerinin e-öğrenmeye hazırbulunuşluklarının incelenmesi: Refahiye meslek yüksekokulu örneği. Journal of Higher Education and Science, 10(2), 310. https://doi.org/10.5961/jhes.2020.392
8. Barbour, M. K. (2019). The landscape of k-12 online learning: Examining what ıs known. Handbook of Distance Education, 522–541.

9. Bozkurt, A. (2017). Türkiye’de uzaktan eğitimin dünü, bugünü ve yarını. Açıköğretim Uygulamaları Ve Araştırmaları Dergisi, 3(2), 85–124.
10. Bozkurt, A. (2020). Koronavirüs (Covid-19) Pandemisi Sırasında İlköğretim Öğrencilerinin Uzaktan Eğitime Yönelik İmge ve Algıları: Bir Metafor Analizi. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(2), 1–23. https://doi.org/10.29065/usakead.777652
11. Broadbent, J., Sharman, S., Panadero, E., ve Fuller-Tyszkiewicz, M. (2021). How does self-regulated learning ınfluence formative assessment and summative grade? Comparing online and blended learners. The Internet and Higher Education, 50, 100805. https://doi.org/10.1016/j.iheduc.2021.100805
12. Brown, K. G., Howardson, G., ve Fisher, S. L. (2016). Learner control and e-learning: Taking stock and moving forward. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 3(1), 267–291. https://doi.org/10.1146/annurev-orgpsych-041015-062344
13. Button, D., Harrington, A., ve Belan, I. (2014). E-learning & ınformation communication technology (ıct) in nursing education: A review of the literature. Nurse Education Today, 34(10), 1311–1323. https://doi.org/10.1016/j.nedt.2013.05.002
14. Canpolat, U., ve Canpolat, Z. N. (2020). Uzaktan eğitim bağlamında e-hazır olma kavramının irdelenmesi. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(3), 79–91.
15. Canpolat, U., ve Yıldırım, Y. (2021). Ortaokul öğretmenlerinin covıd-19 salgın sürecinde uzaktan eğitim deneyimlerinin incelenmesi. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 7(1), 79–109.
16. Chakkaravarthy, K., Ibrahim, N., Mahmud, M., ve Venkatasalu, M. R. (2018). Predictors for nurses and midwives’ readiness towards self-directed learning: An ıntegrated review. Nurse Education Today, 69, 60–66. https://doi.org/10.1016/j.nedt.2018.06.030
17. Choucri, N., Maugis, V., Madnick, S., ve Siegel, M. (2003). Global e-readiness-for what?
18. *Choudhury, S., ve Pattnaik, S. (2020). Emerging themes in e-learning: A review from the stakeholders’ perspective. Computers & Education, 144, 1–20. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2019.103657
19. Chung, E., Noor, N. M., ve Mathew, V. N. (2020). Are you ready? An assessment of online learning readiness among university students. International Journal of Academic Research in Progressive Education and Development, 9(1).
20. Chung, E., Subramaniam, G., ve Christ Dass, L. (2020). Online learning readiness among university students in malaysia amidst covid-19. Asian Journal of University Education, 16(2), 45. https://doi.org/10.24191/ajue.v16i2.10294
21. Coopasami, M., Knight, S., ve Pete, M. (2017). E-learning readiness amongst nursing students at the durban university of technology. Health SA Gesondheid, 22, 300–306. https://doi.org/10.1016/j.hsag.2017.04.003
22. Çakır, Ö., ve Horzum, M. B. (2015). Öğretmen adaylarının çevrimiçi öğrenmeye hazır bulunuşluk düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi, 11(1), 1–15.
23. Çelen, F. K., Çelik, A., ve Seferoğlu, S. S. (2011). Yükseköğretimde çevrim-içi öğrenme: Sistemde yaşanan sorunlar ve çözüm önerileri, 1(1), 25–34.
24. Dabbagh, N. (2007). The online learner: Characteristics and pedagogical ımplications, 7(3), 217–226.
25. Demirsöz, S., ve Akkoyunlu, B. (2020). Pandemi döneminde k12 düzeyinde uzaktan eğitim: Arı okulları örneği. In H. F. Odabaşı, B. Akkoyunlu, & A. İşman (Eds.), Eğitim teknolojileri okumaları 2020 (pp. 581–597). Pegem Akademi.
26. Dikbas Torun, E. (2020). Online distance learning in higher education: E-learning readiness as a predictor of academic achievement. Open Praxis, 12(2), 191–208. https://doi.org/10.5944/openpraxis.12.2.1092
27. Erensayın, E., ve Güler, Ç. (2017). Eba platformundaki ders materyallerinin eğitsel yazılım değerlendirme ölçütlerine göre değerlendirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 657–678.
28. Escobar Fandiño, F. G., Muñoz, L. D., ve Silva Velandia, A. J. (2019). Motivation and e-learning english as a foreign language: A qualitative study. Heliyon, 5(9). https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2019.e02394
29. Fidalgo, P., Thormann, J., Kulyk, O., ve Lencastre, J. A. (2020). Students’ perceptions on distance education: A multinational study. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 17(1), 1–18. https://doi.org/10.1186/s41239-020-00194-2
30. Gülbahar, Y. (2021). E-öğrenme (6.baskı : Eylül 2021). Pegem Akademi. https://doi.org/10.14527/9786054282098
31. Günbatar, M. S. (2017). Öğretmen adaylarının çevrimiçi ortamda öğrenmeye yönelik hazır bulunuşlukları. Yuzunci Yil Universitesi Egitim Fakultesi Dergisi, 14(1), 259–288. https://doi.org/10.23891/efdyyu.2017.10
32. Hodges, C., Moore, S., Lockee, B., Trust, T., ve Bond, A. (2020). The difference between emergency remote teaching and online learning. Educause Review, 27, 1–15.
33. Hung, M.‑L., Chou, C., Chen, C.‑H., ve Own, Z.‑Y. (2010). Learner readiness for online learning: Scale development and student perceptions. Computers & Education, 55(3), 1080–1090. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2010.05.004
34. Hussein, E., Daoud, S., Alrabaiah, H., ve Badawi, R. (2020). Exploring undergraduate students’ attitudes towards emergency online learning during covıd-19: A case from the uae. Children and Youth Services Review, 119, 1–7. https://doi.org/10.1016/j.childyouth.2020.105699
35. Kalelioğlu, F., Atan, A., ve Çetin, Ç. (2016). Sanal sınıf ortamında eğitmen ve öğrenen deneyimleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 555–568. https://doi.org/10.17860/efd.34388
36. Kaur, K., & Zoraini Wati, A. (2004). An assessment of e-learning readiness at Open University Malaysia, 1017-1022. Keramati, A., Afshari-Mofrad, M., ve Kamrani, A. (2011). The role of readiness factors in e-learning outcomes: An empirical study. Computers & Education, 57(3), 1919–1929. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2011.04.005
37. Keskin, M., ve Özer Kaya, D. (2020). COVID-19 Sürecinde Öğrencilerin Web Tabanlı Uzaktan Eğitime Yönelik Geri Bildirimlerinin Değerlendirilmesi. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 5(2), 59–67. https://dergipark.org.tr/en/pub/ikcusbfd/issue/55773/754174
38. *Kraiger, K., ve Jerden, E. (2007). A meta-analytic ınvestigation of learner control: Old findings and new directions. In S. M. Fiore & E. Salas (Eds.), Toward a science of distributed learning (pp. 65–90). American Psychological Association. https://doi.org/10.1037/11582-004
39. Kruger-Ross, M. J., ve Waters, R. D. (2013). Predicting online learning success: Applying the situational theory of publics to the virtual classroom. Computers & Education, 61, 176–184. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2012.09.015
40. Kuo, Y.‑C., Walker, A. E., Belland, B. R., Schroder, K. E. E., ve Kuo, Y.‑T. (2014). A case study of integrating ınterwise: Interaction, internet self-efficacy, and satisfaction in synchronous online learning environments. The International Review of Research in Open and Distributed Learning, 15(1). https://doi.org/10.19173/irrodl.v15i1.1664
41. Lopes, C. T. (2007). Evaluating e-learning readiness ın a health sciences higher education ınstitution. IADIS International Conference ELearning.
42. Mercado, C. (2008). Readiness assessment tool for an elearning environment ımplementation. Fifth International Conference on ELearning for Knowledge-Based Society.
43. Milli Eğitim Bakanlığı (2020, Mayıs 21). Ortaöğretim kurumlarının genel müdürlüklere göre okul, öğrenci, öğretmen ve derslik sayısı. http://sgb.meb.gov.tr/www/icerik_goruntule.php?KNO=396
44. Moftakhari, M. M. (2013). Evaluatıng e-learnıng readıness of faculty of letters of hacettepe. (Publication No. 11655) [Master dissertation, University of Hacettepe]. http://openaccess.hacettepe.edu.tr:8080/xmlui/bitstream/handle/11655/1221/f6f4dcbb-4b42-4283-b16c-90f023bc2cfd.pdf?sequence=1&isAllowed=y
45. Oliver, R. (2001). Assuring the quality of online learning in australian higher education, 222–231.
46. Omoda-Onyait, G., ve Lubega, J. T. (2011). E-learning readiness assessment model: A case study of higher ınstitutions of learning in uganda. In R. Kwan, J. Fong, L. Kwok, & J. Lam (Eds.), Lecture Notes in Computer Science. Hybrid Learning (Vol. 6837, pp. 200–211). Springer Berlin Heidelberg. https://doi.org/10.1007/978-3-642-22763-9_19
47. Orvis, K. A., Fisher, S. L., ve Wasserman, M. E. (2009). Power to the people: Using learner control to ımprove trainee reactions and learning in web-based ınstructional environments. The Journal of Applied Psychology, 94(4), 960–971. https://doi.org/10.1037/a0014977
48. Özgür, H., Çuhadar, C., ve Akgün, F. (2014). Öğretmen adaylarının çevrimiçi öğrenmeye yönelik hazır bulunuşluk düzeylerinin incelenmesi, International Instructional Technologies & Teacher Education Symposium, Eskişehir Anadolu Üniversitesi, 20-22 Mayıs, Afyonkarahisar.
49. Öztaş, S., ve Kılıç, B. (2017). Atatürk ilkeleri ve inkılâp tarihi dersi’nin uzaktan eğitim şeklinde verilmesinin üniversite öğrencilerinin görüşleri açısından değerlendirilmesi (kırklareli üniversitesi örneği) Turkish History Education Journal, 6(2), 268–293.
50. Pastor, C. K. L. (2020). Sentiment analysis on synchronous online delivery of ınstruction due to extreme community quarantine in the philippines caused by covıd-19 pandemic. Asian Journal of Multidisciplinary Studies, 3(1), 1–6. https://doi.org/10.1111/tmi.13383
51. Piskurich, G. M. (2003). Preparing Learners for e-Learning. Jossey-Bass. Rafique, G. M., Mahmood, K., Warraich, N. F., ve Rehman, S. U. (2021). Readiness for online learning during covıd-19 pandemic: A survey of pakistani lıs students. The Journal of Academic Librarianship, 47(3), 1–10. https://doi.org/10.1016/j.acalib.2021.102346
52. Rasouli, A., Rahbania, Z., ve Attaran, M. (2016). Students’ readiness for e-learning application in higher education, 4(3), 51–64.
53. *Rohayani, A. H., Kurniabudi, & Sharipuddin (2015). A literature review: Readiness factors to measuring e-learning readiness in higher education. Procedia Computer Science, 59, 230–234. https://doi.org/10.1016/j.procs.2015.07.564
54. Saqlain, N., Mulcahy, D., ve Barbour, M. K. (2020). E-learnıng at the k-12 level: An overvıew of the relevant literature. İ-Manager’s Journal on School Educational Technology, 16(2), 39–51. https://doi.org/10.26634/jsch.16.2.17590
55. Sarıtaş, E., ve Barutçu, S. (2020). Öğretimde dijital dönüşüm ve öğrencilerin çevrimiçi öğrenmeye hazır bulunuşluğu: Pandemi döneminde pamukkale üniversitesi öğrencileri üzerinde bir araştırma. Journal of Internet Applications and Management, 11(1). https://doi.org/10.34231/iuyd.706397
56. Sindiani, A. M., Obeidat, N., Alshdaifat, E., Elsalem, L., Alwani, M. M., Rawashdeh, H., Fares, A. S., Alalawne, T., ve Tawalbeh, L. I. (2020). Distance education during the covıd-19 outbreak: A cross-sectional study among medical students in north of jordan. Annals of Medicine and Surgery (2012), 59, 186–194. https://doi.org/10.1016/j.amsu.2020.09.036
57. So, T., ve Swatman, P. M. (2006). E-learning readiness of hong kong teachers.
58. Tang, A. C. Y., Wong, N., ve Wong, T. K. S. (2015). Learning experience of chinese nursing students in an online clinical english course: Qualitative study. Nurse Education Today, 35(2), 61-66. https://doi.org/10.1016/j.nedt.2014.11.017
59. Tang, Y. M., Chen, P. C., Law, K. M. Y., Wu, C. H., Lau, Y.‑Y., Guan, J., He, D., ve Ho, G. T. S. (2021). Comparative analysis of student’s live online learning readiness during the coronavirus (covıd-19) pandemic in the higher education sector. Computers & Education, 168. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2021.104211
60. Tsai, C. L., Cho, M. H., Marra, R., ve Shen, D. (2020). The self-efficacy questionnaire for online learning (seqol). Distance Education, 41(4), 472–489. https://doi.org/10.1080/01587919.2020.1821604
61. Tsai, M. J., ve Tsai, C. C. (2003). Information searching strategies in web-based science learning_ the role of ınternet self-efficacy_. Innovations in Education & Teaching International, 40(1), 43–50.
62. Tuncer, M. (2020). Nicel araştırma desenleri. In B. Oral & A. Çoban (Eds.), Kuramdan uygulamaya eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (pp. 205–228). Pegem Akademi.
63. Ünal, N., Şanlıer, N., ve Şengil, A. Z. (2021). Pandemi döneminde üniversite öğrencilerinin çevrimiçi öğrenmeye hazırbulunuşluklarının ve uzaktan eğitime ilişkin deneyimlerinin değerlendirilmesi. İnönü Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulu Dergisi, 9(1), 89–104. https://doi.org/10.33715/inonusaglik.812109
64. Valtonen, T., Kukkonen, J., Dillon, P., ve Väisänen, P. (2009). Finnish high school students’ readiness to adopt online learning: Questioning the assumptions. Computers & Education, 53(3), 742–748. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2009.04.014
65. Watkins, R., Leigh, D., ve Triner, D. (2004). Assessing readiness for e-learning, 17(4), 66–79.
66. Yılmaz, R., Sezer, B., & Yurdugül, H. (2019). Üniversite öğrencilerinin e-öğrenmeye hazır bulunuşluklarının incelenmesi: Bartın üniversitesi örneği. Ege Eğitim Dergisi, 20(1), 180–195. https://doi.org/10.12984/egeefd.424614
67. Yılmaz, R. (2017). Exploring the role of e-learning readiness on student satisfaction and motivation in flipped classroom. Computers in Human Behavior, 70, 251–260. https://doi.org/10.1016/j.chb.2016.12.085
68. Yurdugül, H., ve Demir, Ö. (2017). Öğretmen Yetiştiren Lisans Programlarındaki Öğretmen Adaylarının E-öğrenmeye Hazır Bulunuşluklarının İncelenmesi: Hacettepe Üniversitesi Örneği. http://www.openaccess.hacettepe.edu.tr:8080/xmlui/bitstream/handle/11655/20203/an%20ınvestigation%20of%20pre-service%20teachers.pdf?sequence=2
69. Yükseltürk, E., ve Bulut, S. (2007). Predictors for student success in an online course. International Forum of Educational Technology & Society, 10(2), 71–83.
70. Zhang, S., ve Liu, Q. (2019). Investigating the relationships among teachers’ motivational beliefs, motivational regulation, and their learning engagement in online professional learning communities. Computers & Education, 134, 145–155. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2019.02.013