THE LEVEL OF EFFECT OF HIGH SCHOOL STUDENTS’ ATTITUDES TOWARDS SCHOOL ON THEIR ABSENTEEISM AND SCHOOL SUCCESS

Öz

The purpose of this study is to determine the level of effect of high school students’ attitudes on their absence and school success and to find out whether the attitudes of high school students towards school change according to personal values of them or not. The data of this study is collected through survey technique from quantitative methods. The study group is consisted of 10th grade students in 10 government high schools located in Viranşehir, the town of Şanlıurfa city, in academic years of 2011-2012 spring term. In the selection of the study group, stratified sampling method was used and at least 25 percent of the students in 10th grade in each school filled the scales. Test techniques such as percent, standard deviation, t-Test, variance (ANOVA) analysis and Tukey-HSD were used. ‘’Attitudes towards school scale’’ with 21 items developed by Adıgüzel (2012) was used to collect data for this study. The scale is composed of 4 negative and 17 positive attitude items under 4 sub dimensions and was applied to 357 students: 201 boys, 156 girls. SPSS 16.0 was used for the statistical analysis. According to results obtained through this study, female students’ attitudes towards school are found to be significantly more positive than male students. Students’ attitudes towards school show significant difference compared to their absence levels. Students with lower level of absenteeism are found to have more positive attitudes to school compared to students with more level of absenteeism. However, students’ attitudes towards school do not show any significant difference compared to their marks and school success level.

Anahtar Kelimeler

• School, attitude, school success, absenteeism, students, high school

Ortaöğretim Öğrencilerinin Okula İlişkin Tutumlarının Devamsızlık Ve Okul Başarıları Arasındaki İlişki

Öz

Bu çalışmanın amacı, orta öğretim öğrencilerinin okula ilişkin tutumlarının devamsızlık ve okul başarıları arasındaki ilişki düzeyini ve okula ilişkin tutumlarının kişisel özelliklerine göre anlamlı düzeyde farklılık gösterip göstermediğini belirlemektir. Bu araştırmanın verileri nicel yöntemlerden anket tekniği ile elde edilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2011–2012 eğitim öğretim yılı bahar döneminde, Şanlıurfa’nın Viranşehir ilçesindeki 10 resmi ortaöğretim okuluna kayıtlı 10. sınıf öğrencileri oluşturmuştur. Çalışma grubunun seçiminde tabakalı örnekleme yöntemi tercih edilerek, her okuldaki 10. sınıf öğrencilerinin en az % 25 fazlasına ölçekler uygulanmıştır. Araştırmanın amacına dayalı olarak, yüzde, standart sapma, tTesti, varyans (ANOVA) analizi ve Tukey-HSD gibi istatistik test teknikleri kullanılmıştır. Çalışmada veri toplamak için Adıgüzel (2012) tarafından geliştirilen ve 21 maddeden oluşan “okula ilişkin tutum ölçeği” kullanılmıştır. Ölçek 17 tane olumlu, 4 tane de olumsuz tutum maddesinden ve dört alt boyuttan oluşmaktadır. Ölçek 201 erkek, 156 kız olmak üzere toplam 357 öğrenciye uygulanmıştır. Araştırmadaki istatistik analizler SPSS 16.0 ile yapılmıştır. Çalışmada elde edilen sonuçlara göre, kız öğrencilerin okula ilişkin tutumlarının erkek öğrencilere göre, anlamlı düzeyde daha olumlu bulunmuştur. Öğrencilerin okula ilişkin tutumları devamsızlık durumlarına göre anlamlı farklılık göstermiştir. Devamsızlığı az olan öğrencilerin okula ilişkin tutumlarının devamsızlığı fazla olanlara göre daha olumlu olduğu belirlenmiştir. Diğer yandan öğrencilerin okula ilişkin tutumları, not ve okul başarı durumlarına göre anlamlı düzeyde farklılık göstermemiştir. * Bu çalışma 27–29 Eylül 2012 tarihleri arasında Abant İzzet Baysal Üniversitesinde düzenlenen 2. Ulusal Eğitim Programları ve Öğretimi Kongresinde sözlü bildiri olarak sunulmuştur. ** Yrd. Doç. Dr. Harran Üniversitesi, Eğitim Fakültesi. E posta: [e-mail]*** Öğretmen, HÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Öğrencisi. E posta: [e-mail]

Anahtar Kelimeler

• Okul, tutum, okul başarısı, devamsızlık, öğrenci, orta öğretim.

Kaynakça

1. Adıgüzel, A. (2012). Okula ilişkin Tutum Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Electronic Journal of Social Sciences, 11(40): 030–045.
2. Aksüt, M. (2007). Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Kullanılarak Eğitimde Bireysel Farklılıklar Konusu Sunumu. http://bots.comu.edu.tr/turkce/poster.pdf#page=68, Erişim Tarihi: 29.12.2011. Akyay, S. (2010). İnternet Kâffelerin Çocuklar Üzerinde Etkileri. Çağın Polisi Dergisi, 32: 37-48. http://www.caginpolisi.com.tr , Erişim Tarihi: 22.12.2011.
3. Altınkurt, Y. (2008). Öğrenci Devamsızlıklarının Nedenleri ve Devamsızlığın Akademik Başarıya Olan Etkisi. Dumlupınar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, 10: 123-145.
4. Aras, Ş., Günay, T., Özan, S. ve Orçın, E. (2007). İzmir İlinde Lise Öğrencilerinin Riskli Davranışları. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 8:186–196
5. Arslan, A. (2006). Bilgisayar Destekli Eğitim Yapmaya İlişkin Tutum Ölçeği. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2): 24–33.
6. Aypay, A. ve Eryılmaz, A. (2011). Lise Öğrencilerinin Derse Katılmaya Motive Olmaları ile Okul Tükenmişliği Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(21): 26 – 44.
7. Balcı, A. (1997). Sosyal Bilimlerde Araştırma: Yöntem, Teknik ve İlkeler. Ankara: TDFO Yayıncılık.
8. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E.K., Akgün, Ö. E, Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. 9. Baskı. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Çalık, E. (2008). İlköğretim Öğrencilerinin İyimserlik Düzeylerinin ve Okula İlişkin Algılarının İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

9. Çalık, T., Özbay, Y., Özer, A., Kurt, T. ve Kandemir, M. (2009). İlköğretim Okulu Öğrencilerinin Zorbalık Statülerinin Okul İklimi, Prososyal Davranışlar, Temel İhtiyaçlar ve Cinsiyet Değişkenlerine Göre İncelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 15(60):555–576.
10. Çelenk, S. (2003). Okul Başarısının Ön Koşulu: Okul Aile Dayanışması. İlköğretimOnline 2 (2): 28–34.
11. Dönmez, B. (2001). Okul Güvenliği Sorunu ve Okul Yöneticisinin Rolü. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 25:63–74.
12. Durmuş, E. ve Gürgan, U. (2005). Lise Öğrencilerinde Saldırganlık ve Şiddet Eğilimleri. http://tebd.gazi.edu.tr/arsiv/2005_cilt3/sayi_3/253-269.pdf, Erişim Tarihi: 17.12.2011.
13. Kan, A., Akbaş, A. (2005). Lise Öğrencilerinin Kimya Dersine Yönelik Tutum Ölçeği Geliştirme Çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2):227– 2
14. Kavak, Y., Ekinci, C. E. (1994). Eğitimin Finansmanı Sorunu ve Maliyetlerin Azaltılmasına İlişkin Alternatif Stratejiler. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 10: 65–72.
15. Mengi, S. (2011). Ortaöğretim 10. ve 11. Sınıf Öğrencilerinin Sosyal Destek Ve Özyeterlik Düzeylerinin Okula Bağlılıkları İle İlişkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya: Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. Özbaş, M (2010). İlköğretim Okullarında Öğrenci Devamsızlığının Nedenleri. Eğitim ve Bilim, 35:156-169.
17. Özer, N., Üstüner, M., Demirtaş, H. ve Cömert, M. (2006). Ortaöğretim Öğretmenlerinin Örgütsel Güven Algıları. Ege Eğitim Dergisi 7 (1): 103–124 Özmen, F. (1999). Etkili Eğitimin Gerçekleştirilmesinde Duyuşsal Alanın Önemi. Sevgi Eğitimi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1):193–198.
18. Sarı, M. ve Cenkseven, F. (2008). İlköğretim Öğrencilerinde Okul yaşam Kalitesi ve Benlik Kavramı. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(2):87–98.
19. Sürmeli, A. (1991). Aile ve Eğitim. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı Dergisi. 1(1): 11–13.
20. Tanrıöğen, A. (Edt.) (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. 2. Baskı. Ankara: Anı Yayıncılık.
21. Taylı, A. (2008). Okulu Bırakmanın Önlenmesi ve Önlemeye Yönelik Uygulamalar. (Edt: Çelenk, S ). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1): 91–104.
22. Taymaz, H. (2000). İlköğretim ve Ortaöğretim Okul Müdürleri İçin Okul Yönetimi, Okul Yöneticisinin İş Alanları, Alanlara Giren İşler, İşlerin İşlemleri İşlem Basamakları. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
23. Türnüklü, A. (2007). Liselerde Öğrenci Çatışmaları, Nedenleri, Çözüm Stratejileri ve Taktikleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 49:129-166.
24. Ulusoy, M.D., Demir, N.Ö., Baran, A.G. (2005). Ebeveynlerin Çocuk Yetiştirme Biçimi ve Ergen Problemleri. http://www.tebd.gazi.edu.tr/arsiv/2005_cilt3/sayi_3/367-386.pdf. Erişim Tarihi: 08.12.2011.
25. Ünal, A. ve Ünal E. (2010). Öğretmen ve Öğrencilerin Rehber Öğretmeni Algılamalarına İlişkin Bir Durum Çalışması. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi,7 (2): 23–35.
26. Uzun, N. ve Sağlam, N. (2006). Orta Öğretim Öğrencileri İçin Çevresel Tutum Ölçeği Geliştirme ve Geçerliliği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 30, 240–250.
27. Yapıcı, M. (2008). Okulun Sorumluluk Üstlenmediği Sorunlar. Üniversite ve Toplum Dergisi, 8 (1): 34–46.
28. Yıldırım, M.C ve Dönmez, B (2008). Yapılandırmacı Öğrenme Yaklaşımı Uygulamalarının Sınıf Yönetimine Etkileri Üzerine Bir Çalışma. İlköğretim Online, 7(3): 664–679.