STUDY OF ORGANISATIONAL FACTORS SCALE’S VALIDITY AND RELIABILITY AFFECTING UNIVERSITY STUDENTS’ ACADEMIC ACHIEVEMENTS

Öz

The aim of the present study is to develop a scale which defines institutional factors affecting academic achievements of university students. The study has been done on study group which consists of 77 academicians from Yüzüncü Yıl University, Faculty of Education. For the content validity and structure validity of the scale, Principal Component Analysis, a technique of factor analysis, was used. Item total correlation was * Bu çalışma 1-3 Mayıs 2009 tarihlerinde Çanakkale’de düzenlenen II. Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongresinde(The First International Congress of Educational Research)sözlü bildiri olarak sunulmuştur. Doç. Dr. YYÜ Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Bölümü Eğitim Yönetimi Denetimi Planlaması ve Ekonomisi ABD İletişim: [e-mail] Yrd. Doç. Dr. YYÜ Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Bölümü Psikolojik Danışma ve Rehberlik Anabilim Dalı. İletişim: [e-mail] examined for distinctive power of each item. The results examined confirmative factor analysis. For reliability, Cronbach Alpha value was used. In the study, it is concluded that “Scale of Organizational Factors Affecting Student Academic Achievement” is a four-factor scale. These factors are professional efficiencies and practices, administrative services and practices, communication, physical environment and equipment. It is also seen that the scale is a valid and reliable tool which could measure organizational factors affecting student academic achievements in educational institutions.

Anahtar Kelimeler

• University, academic achievement, communication skills, occupation capability

Üniversite Öğrencilerinin Akademik Başarılarını Etkileyen Örgütsel Faktörler Ölçeğinin Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin akademik başarılarını etkileyen kurumsal faktörleri belirlemeye dönük bir ölçek geliştirmektir. Araştırma Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesinde görevli 77 öğretim elemanından oluşan bir çalışma grubu üzerinde yapılmıştır. Ölçeğin yapı geçerliliği için açımlayıcı faktör analizi tekniği olan temel bileşenler analizi kullanılmış, her bir maddenin ayırt ediciliği için madde toplam korelâsyonlarına bakılmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrulayıcı faktör analizine tabi tutulmuştur. Ayrıca, ölçeğin güvenirliği için Cronbach Alfa değeri hesaplanmıştır. Araştırmada “Öğrencilerin Akademik Başarısını Etkileyen Örgütsel Faktörler Ölçeği”nin (ÖBEÖFÖ); öğretim elemanlarının mesleki yeterlilikleri ve uygulamaları, yönetsel hizmetler ve uygulamalar, iletişim, fiziksel ortam ve donanım olmak üzere dört faktörden oluştuğu ve ölçeğin eğitim örgütlerinde öğrenci başarılarını etkileyen örgütsel faktörleri belirlemede kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir veri toplama aracı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Üniversite, akademik başarı, iletişim becerileri, mesleki yeterlikler

Kaynakça

1. Ahmann, J. S. & Glock, M. D. (1971). Evaluating Pupil Growth: Principles of Tests and Measurement. (fourth edition). Boston: Allyn and Bacon Inc.
2. Aksu, M. ve Paykoç, F. (1986). ODTÜ Kampüsünde Gençlik Sorunları. Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.
3. Ames, C.(1981). Competitive versus reward structures; the ınfluence of ındividual and group performance factors on achivement attributions and affect. American Educational Research Journal, 18; 3, 273-287.
4. Aydın, G. (l988). Üniversite öğrencilerinde depresyonun açıklanma biçimi ve akademik başarı ilişkisi. Türk Psikoloji Dergisi. 22, 6-13. Balcı, A. (2001). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntem, Teknik ve İlkeler. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
5. Bloom, B. S. (1979). İnsan Nitelikleri ve Okulda Öğrenme. Çev. Durmuş Ali Özçelik. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
6. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Eğitim Yönetimi Dergisi, 470-483.
7. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi Elkitabı: İstatistik, Araştırma Deseni SPSS Uygulamaları ve Yorum. Ankara: PegemA Yayıncılık.
8. Can, G. (1992). Akademik Başarısızlık ve Önlenmesi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları No: 550.

9. Carter, V. & Good, E. (1973). Dictionary of Education. (fourth edition). New York: McGraw Hill Book Company.
10. Çoruh, M. (1989). Üniversite Gençliğinin Uyum Sorunları. Üniversite Gençliğinde Uyum Sorunları Sempozyumu Bilimsel Çalışmaları. Ankara: Bilkent Üniversitesi Psikolojik Danışma ve Araştırma Merkezi.
11. Çuhadaroğlu, F. (1989). Üniversite gençliğinde kimlik bocalamaları. Üniversite Genliğinde Uyum Sorunları Sempozyumu Bilimsel Çalışmaları. Ankara: Bilkent.
12. İmamoğlu, O. (1993). Üniversite gençliğinin sorun1arına yönelik 1982-92'de yayınlanan araştırmalara ilişkin değerlendirme ve yorumlama. Türk Psikoloji Dergisi, 8 (30), 27
13. Jersild, A. T. (1983). Çocuk Psikolojisi. Çev: Gülseren Günçe. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları No: 4,
14. Julian, C. & Stanley, K. D. (1972). Educational and Psychological Measurement and Evaluation. New Jersey: Prentice-Hall Inc.
15. Kayri, M. (2009). “Internet Bağımlılık Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması: GeçerlikGüvenirlik Çalışması”. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 42 (1). ss. 157175
16. Koç, M. Avşaroğlu, S. Sezer, A. (2004). “Üniversite öğrencilerinin akademik başarıları ile problem alanları arasındaki ilişki”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11, 483–497
17. Koç. N. (1978). Liselerde öğrencilerin akademik başarılarının değerlendirilmesi uygulamalarının etkinliğine ilişkin bir araştırma. Eğitim ve Bilim.14, 28-36.
18. Lazarus, R.S. (1984). Stress, Appraiasal and Coping. New York, Springer, 1984.
19. Maruyama, G. M.(1998). Basic of Structual Equation Modeling. California: Sage.
20. Özbay, G. (1997). Üniversite Öğrencilerinin Problem Alanlarını Belirlemeye Yönelik Bir Ölçek Geliştirme Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Trabzon: K. T. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü.
21. Özgüven, İ. E. (1980) Lise öğrencilerinin farklı ders gruplarındaki başarılarını yordayıcı faktörler, VII. Bilim Kongresi, Bilim Adamı Yetiştirme Grubu Tebliğleri, Ankara, 6-8 Ekim 1980, Tübitak Yayınları, ss. 185-201.
22. Özgüven, İ. E. (1994). Psikolojik Testler. Ankara: Psikolojik Danışma, Rehberlik ve Eğitim Merkezi, Yeni Doğuş Matbaası.
23. Özgüven, İ.E. (1974). Üniversite öğrencilerinin akademik başarılarını etkileyen zihinsel olmayan faktörler. Ankara: Hacettepe Üniversitesi.
24. Şahin, N. H. (1989). “Beck depresyon envanterinin üniversite öğrencileri için geçerliği güvenirliği”. Türk Psikoloji Dergisi. 23, 3-13.
25. Şimşek, Ö. F. (2007). Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş. Ankara: Ekinoks.
26. Tabachnick, G. B. & Fidell, L.S. (2001). Using Multivariate Statistics (fourth edition). USA: Allyon and Bacon Press.
27. Weiner, B.(1984). Principles for a theory of student motivation and their application within an attributional framework. In R.Ames And C. Ames (Eds) Research on Motivation in Education (Vol. 1) Orlando, Fl: Academic Press