Mesleki ve Teknik Ortaöğretimde Yeni Arayışlar: Yeterliğe Dayalı Modüler Sistemin Değerlendirilmesi

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

MESLEKİ VE TEKNİK ORTAÖĞRETİMDE YENİ ARAYIŞLAR: YETERLİĞE DAYALI MODÜLER SİSTEMİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Kuşkusuz ki mesleki ve teknik eğitim yetiştirdiği insangücünün nitelikleri ile ülkenin endüstriyel ve ekonomik kalkınmasını büyük ölçüde etkileme gücüne sahiptir. Bu bağlamda, gelişmekte olan ülkeler arasında bulunan Türkiye’nin de, mesleki ve teknik ortaöğretimde nitelik artırmaya yönelik arayışları da halen devam etmektedir. Gerçekleştirilen bu araştırma kapsamında, mesleki teknik ortaöğretimi daha etkili kılma yolundaki arayışlar tartışıldıktan sonra, yeterliğe dayalı modüler sistem uygulamaları öğretmen görüşleri doğrultusunda değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamında öğretmen görüşlerinin modüler sisteme geçişte yaşanan sorunlar üzerine yoğunlaştığına dikkat edilmesiyle, çalışma modüler sisteme ilişkin sorunlara ve olası çözüm önerilerine yönlendirilmiştir. Öğretmen görüşlerinin analizleri sonrasında modüler sisteme ilişkin sorunların dört başlık altında toplandığı görülmüştür. Bunlar: Modüler öğretim programlarında modüllerin yapısından kaynaklanan sorunlar; modüler sisteme yönelik bilgilendirmenin yetersizliğinden kaynaklanan sorunlar; modüler sisteme geçişte yapısal düzenlemelerin yetersizliğinden kaynaklanan sorunlar ve modüler sisteme geçişte fiziki olanakların yetersizliğinden kaynaklanan sorunlar olarak sınıflandırılmışlardır

Anahtar Kelimeler

• Modüler sistem, mesleki yeterlikler, modüler öğretim programları

Kaynakça

1. Adıgüzel, O.C. (2007) Mesleki ve Teknik Ortaöğretim. M. Sağlam (Edt.), Türk Eğitim Tarihi içinde (ss. 153-176). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayını.
2. Alkan, C., Doğan, H. ve Sezgin, İ. (1998). Mesleki ve Teknik Eğitimin Esasları. Ankara: Alkım Yayınları.
3. Blanchet, A., Gotman, A. (2001). L’enquête et ses méthodes de l’entretien, Paris : Nathan Université.
4. Fer, S. (2000). Modüler Program Yaklaşımı ve Bir Öneri, Milli Eğitim Dergisi, 147, 21- 37.
5. Fielding, N.(1996). Qualitative Interviewing. K.Punch (Ed.), Introduction to Social Research içinde (ss.166-167), London: Sage.
6. Gürol, M. (1997). Okul Sanayi İşbirliği. Ankara: Pegem.
7. Milli Eğitim Bakanlığı, Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı, Şûra Genel Sekreterliği (1998). Kalkınma Planlarında Mesleki ve Teknik Eğitim. 16. Milli Eğitim Şûrası Dokümanı, Ankara.
8. Minichiello, V., Aroni, R., Timewell, E., Alexander, L. (1990). In-Dept Interviewing: Researching People. K K.Punch (Ed.), Introduction to Social Research içinde (ss.166-167), London: Sage.

9. Organisation for Economic Co-operation and Development (2000). From Initial Education to Working Life: making transitions work, preliminary edition. T.A. Davies ve F. Farquharson (Eds.), The Learnership Model of Workplace Training and Its Effective Management: lessons learnt from a Southern African case study içinde Journal of Vocational Education and Training, Volume 56, Number 2, London: Routledge.
10. Türk Sanayici ve İşadamları Derneği (1999). Mesleki ve teknik eğitimin yeniden yapılandırılması. Araştırma raporu, http://www.tusiad.org adresinden 26 Nisan 2008 tarihinde elde edilmiştir.
11. Yağcızeybek, S. (2006). Mesleki ve teknik eğitimin önemi, http://www.milliegitim.biz adresinden 26 Nisan 2008 tarihinde elde edilmiştir.
12. Yıldırım, A., Şimşek H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. (Beşinci Bası). Ankara: Seçkin.