Batı Akdeniz Bölgesinde Ekoturizm Uygulamaları, Yerel Ürünler ve Kadın İstihdamının Rolü

Öz

Bireylerin talep ve beklentilerinden etkilenen turizm, doğal ve kültürel çevreyi etkilediği gibi kendiside bu değişkenlerden etkilenmektedir. Yaşanan bu etkileşim sonucunda ortaya çıkan turizm çeşitlerinden biri de ekoturizmdir. Ekoturizm, çevreye karşı hassas, yerel kültür unsurlarını benimseyen ve yerel kalkınmayı önceleyen bir turizm çeşididir. Bu bağlamda genelde Batı Akdeniz Bölgesinde, özelde ise Çıralı ve Dalyan’da gerçekleştirilen bu çalışmada, altyapı imkanları, sürdürülebilirlik, yerel ürünler, ekoturizme hizmet üreten kadınlar gibi değişkenlerin ekoturizm uygulamaları ile olan ilişkisi araştırılmıştır. Araştırma kapsamında öncelikle sahada gözlemler yapılmış ve gözlemler neticesinde oluşturulan 12 alt kategoride görüşme soruları hazırlanmıştır. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden olan anket tekniği kullanılmıştır. Tam yapılandırılmış anket sorularından hem nicel veriler hem de katılımcıların konulara ilişkin görüşlerine yer verilmiştir. Anket bölgede tatil yapan 258 turiste uygulanmıştır. Elde edilen verieler ışığında ağırlıklı olarak ekoturizmin gelişimi, yerel ürünler ve araştırma sahasında ekoturizme hizmet üreten kadınların süreci nasıl etkiledikleri irdelenmiştir. Araştırma sonucunda, bölgenin ekoturizm ve yerel ürün potansiyelinin yüksek olduğu, yerel ürünler ve ekoturizm arasında doğrudan bir ilişki bulunduğu, kadınların ekoturizmin sürdürülebilirliğine önemli ölçüde katkı sundukları anlaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Batı Akdeniz
• Ekoturizm
• Ekoturizm Uygulamaları
• Yerel Ürünler
• Kadın

The Role of Local Products and Female Employess in Ecotourism Practices in the Western Mediterranean Region

Öz

Tourism, which is affected by the demands and expectations of individuals, affects the natural and cultural environment and is also affected by these variables. One of the types of tourism that emerged as a result of this interaction is ecotourism. Ecotourism is a type of tourism that is sensitive to the environment, adopts local cultural elements and prioritizes local development. The conjunction, the relationship between variables such as infrastructure facilities, sustainability, local products, women producing ecotourism services and ecotourism practices was investigated in this study, which was carried out in the Western Mediterranean Region in general and in Çıralı and Dalyan in particular. Within the scope of the research, first of all, observations were made in the field and interview questions were prepared in 12 sub-categories created as a result of the observations. Questionnaire technique, which is one of the quantitative research methods, was used in the study. From the fully structured questionnaire questions, both quantitative data and the opinions of the participants on the subjects were included. The survey was applied to 258 tourists vacationing in the region. In the light of the data obtained, the development of ecotourism, local products and how women who provide services to ecotourism in the research area affect the process were examined. As a result of the research, it has been understood that the region has a high potential for ecotourism and local products, there is a direct relationship between local products and ecotourism, and women contribute significantly to the sustainability of ecotourism.

Anahtar Kelimeler

• Western Mediterranean
• Ecotourism
• Ecotourism Practices
• Local Products
• Women

Kaynakça

1. Agius, K., Theuma, N. ve Deidun, A. (2020). So close yet so far: Island connectivity and ecotourism development in central Mediterranean islands. Case Studies on Transport Policy, 1-12.
2. Ankaya, F. Ü., Yazıcı, K., Balık, G. ve Aslan, B.G. (2018). Dünyada ve Türkiye’de Ekoturizm, Sosyal-Kültürel ve Ekonomik Katkıları. Ulusal Çevre Bilimleri Araştırma Dergisi, 1 (2), 69-72.
3. Atabey, S., Gürdoğan, A. ve Yokaş, İ. (2016). Organik Tarım Tabanlı Eko-Turizm Uygulamalarının Değerlendirilmesi: Çandır Köyü Örneği. Social Sciences (NWSASOS), 274-276.
4. Akpınar, E. ve Bulut, Y. (2010). Ülkemizde Alternatif Turizm Bir Dalı Olan Ekoturizm Çeşitlerinin Bölgelere Göre Dağılımı ve Uygulama Alanları. III. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi. (4), 1575-1594.
5. Asplet, M. ve Cooper, M. (2000). Cultural designs in New Zealand souvenir clothing: The question of authenticity. Tourism Management, (21), 307-312.
6. Akbana, A. ve Bulut, Y. (2021). Uluabat Gölü Ramsar Alanının (Bursa/Türkiye) Ekoturizm Açısından Değerlendirilmesi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 8(2), 286–294.
7. Arat, T. ve Çalımlı, Y. (2018). Turizm Endüstrisinde Sürdürülebilir Kalkınma İçin Ekoturizmin Önemi: Konya’da Bir Araştırma. Uluslararası Turizm ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3, 1-17.
8. Bahtiyar, D. ve Kasalak, M. A. (2017). Ekolojik Otellerin Etkilerinin Değerlendirilmesi: Dünya ve Türkiye’deki Örnek Ekolojik Oteller. Kesit Akademi Dergisi, 3(10), 362-381.

9. Cinnioğlu, H. (2015). Sürdürülebilir Ekonomik Kalkınma Kapsamında Ekoturizmin Çevre Üzerindeki Etkilerinin Eleştirel Bir Bakış Açısıyla İncelenmesi. Institute of Social Sciences, 3, 3-17.
10. Eskin, B., Tuncer, M. ve Demirçivi, B., M. (2017). Alternatif Turizm Çeşidi Olarak Ekolojik Turizm: Hasan Dağı Örneği. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9 (3), 15-17.
11. Esen, M., F. ve Seçim, Y. (2020). Yöresel Mutfağın Turizm Ürünü Olarak Kullanımının Yerel Halk Tarafından Değerlendirilmesi; Konya İli Örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, (1), 158-174.
12. Gürgan, N. (2020). Yerel Değerler Bağlamında Bir Tasarım Ürünü Olarak Turistik Hediyelik Eşya. GSED, 26(44), 287-293.
13. Kaya, F. ve Yıldırım, G. (2020). Ekoturizm potansiyeli açısından Doğu Karadeniz Bölgesi’nin değerlendirilmesi. To & Re, 2 (1), 125-133.
14. Karaslan, Ü. (2015). 19. Yüzyılda Batı’da Kadın Hakları Hareketinin Tarihsel Gelişimi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Anabilim Dalı, Kocaeli.
15. Kök, A., Kurnaz, A., Kurnaz, H.A. ve Karahan, S. (2020). Use of Aegean Herbs In Local Cuisines. Journal of Tourism Intelligence and Smartness, 3(2), 152-168.
16. Mansuroğlu, S. Ve Dağ, V. (2020). Antalya’daki Korunan Alanlarda Turizm ve Rekreasyon Etkinliklerine Bağlı Kullanım Sorunları: Köprülü Kanyon Milli Park Örneği. PeyzajAraştırmaları ve Uygulamaları Dergisi, 2 (2), 85-95.
17. Meriç, S., Subaşı, A. ve Şahin, S. (2021). Van Gölü Havzasının Glamping Turizmi Potansiyeli. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 53, 401-418.
18. Moons, I., Pelsmacker, P. ve Barbarossa, C. (2020). Do personality- and self-congruity matter for the willingness to pay more for ecotourism? An empirical study in Flanders, Belgium. Journal of Cleaner Production, 272, 1-11.
19. Orhan A. (2010). Yerel Değerlerin Turizm Ürününe Dönüştürülmesinde Coğrafi İşaretlerin Kullanımı: İzmit Pişmaniyesi Örneği. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 21 (2), 243- 254.
20. Orman ve Su İşleri Bakanlığı VI. Bölge Müdürlüğü Antalya İli Doğa Turizmi Master Planı 6 .(2012). Burdur: Orman ve Su İşleri Bakanlığı.
21. Ronizi, S.R.A., Mokarram, M. ve Negahban, S. (2020). Utilizing multi-criteria decision to determine the best location for the ecotourism in the east and central of Fars province, Iran. Land Use Policy 99, 105095.
22. Selim, S. ve Sönmez, K.N. (2017). Coğrafi Bilgi Sistemleri Tabanlı Rota Planlama: Likya Bölgesi Idebessos Antik Kenti. Türkiye Ormancılık Dergisi, 8(4), 302-308
23. Şen, S.D. (2010). Turizmin Çevresel Etkileri ve Bir Çözüm Olarak Ekoturizm. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.
24. Tanrukulu, M. Ve Doğandor, E. (2021). Coğrafi İşaretleri ve Coğrafi İşaret Potansiyeliyle Bolu İli. ÇAKÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 12(1), 223-257. Tutcu A. (2021). Ekoturizm ve Türkiye’nin Ekoturizm Potansiyelinin Değerlendirilmesi. Atlas Ulusal Sosyal Bilimler Dergisi, 5(6), 1-16.
25. Uslu, A. (2020). Seyahat Motivasyonlarına İlişkin Çevrimiçi Turist Yorumlarının İçerik Analiziyle İncelenmesi: Cittaslow Köyceğiz Üzerine Bir Araştırma. Journal of Tourism and Gastronomy Studies Special Issue, 4, 93-111.
26. Yıldız, S.G.M. (2018). Eko-Kent Planlama Modelinde Kadın Girişimciliğinin Rolü. Social Sciences Research Journal, 7(3), 2147-5237.
27. Yanardağ, M.Ö. ve Avcı, M. (2012). Turizm Sektöründe İstihdam Sorunları: Marmaris, Fethiye, Bodrum İlçeleri Üzerine Amprik Bir İnceleme. Ege Stratejik Araştırmalar Dergisi, 3(2), 39-62.
28. Antalya Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü. Antalya’da Yaşayan Geleneksel Meslek, Sanat ve Zanaatler. https://antalya.ktb.gov.tr/Eklenti/89963,antalyada-yasayan- geleneksel-meslek-sanat-ve-zanaatlarp-.pdf?0&_tag1=FBD8C7DADFF6C316574415E5C11D89319198E05 (Erişim tarihi: 20.12.2021)
29. Barry, K. (2012). Women Enpowernment And Community Development Through Ecotourism Isecheno, Kenya: Western Province.
30. https://digitalcollections.sit.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=3607&context=capstones (Erişim tarihi: 20.12.2021)
31. https://baoram.ogm.gov.tr/Antalya ilinde ekoturistlerin talep ve beklentilerinin belirlenmesi.pdf, Erişim Tarihi:11.08.2021)