Düldül Dağı’nın (Osmaniye/Düziçi) Alternatif Turizm Potansiyeli Üzerine Nitel Bir Araştırma

Öz

Nitel araştırma desenlerinden keşfedici-bütüncül tek durum deseni olarak tasarlanan bu araştırmanın temel amacı, Düldül Dağı’nın alternatif turizm potansiyelini yerel paydaşların perspektifinden ortaya koymaktır. Ayrıca, Düldül Dağı’nda alternatif turizmin geliştirilebilmesine yönelik öneriler sunmak araştırmanın alt amacı olarak belirlenmiştir. Araştırmanın örneklemini amaçlı örnekleme tekniğine göre belirlenmiş 10 yerel paydaş oluşturmaktadır. Belirlenen amaçlara yönelik olarak yerel paydaşlarla yarı yapılandırılmış soru formu aracılığıyla 2023 yılı Haziran-Temmuz aylarında derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Ayrıca, mevcut durumu ortaya koyabilmek amacıyla saha gezileri kapsamında gözlemler yapılmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler, betimleyici içerik analizi ve güçlü-zayıf-fırsat-tehdit (SWOT) analizi yöntemiyle incelenmiştir. Araştırmanın bulgularına göre, Düldül Dağı ekoturizm ve termal turizm başta olmak üzere alternatif turizm kaynakları bakımından oldukça zengindir. Ancak ekonomik sorunlar, Covid-19, deprem gibi unsurlar nedeniyle alternatif turizme yönelik planlamalar faaliyete geçirilememiştir. SWOT analizi sonuçlarına göre; Düldül Dağı'nın en güçlü yanı doğal turizm kaynakları bakımından zengin olmasıdır. En zayıf yönleri ise altyapı ve üstyapı olanaklarının yetersiz oluşu ve tanıtım eksikliği olarak tespit edilmiştir. Diğer taraftan, Düldül Dağı'na yapılan teleferik tesisi ve alternatif turizme yönelik talep artışı en büyük fırsatlar olarak değerlendirilirken; planlanan projeler için finansal destek bulunamaması, bölgenin zamanla kitle turizmi etkisi altında kalabilme ihtimali ve deprem en büyük tehdit unsurları olarak belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Düldül Dağı
• Alternatif turizm
• Sürdürülebilir turizm
• SWOT analizi.

A Qualitative Research on the Alternative Tourism Potential of Düldül Mountain (Osmaniye/Düziçi)

Öz

The main purpose of this research which was designed as an exploratory-integrative single case design from qualitative research designs, is to reveal the alternative tourism potential of Düldül Mountain from the perspective of local stakeholders. In addition, the sub-objective of the research is to provide suggestions for the development of alternative tourism in Düldül Mountain. The research sample consists of 10 local stakeholders selected through purposive sampling technique. In-depth interviews were conducted with the local stakeholders in June-July 2023 using a semi-structured questionnaire to address the specified objectives. Furthermore, field trips were conducted to observe and assess the current situation in order to present a comprehensive perspective. The data obtained from the interviews were subjected to descriptive content analysis and strengths, weaknesses, opportunities, and threats (SWOT) analysis. According to the findings of the research, Düldül Mountain is rich in alternative tourism resources, particularly in ecotourism and thermal tourism. However, due to economic challenges, Covid-19, and other factors such as earthquakes, the implementation of alternative tourism plans has been hindered. According to the results of the SWOT analysis, Düldül Mountain's greatest strength lies in its rich natural tourism resources. The weakest aspects are identified as the inadequate infrastructure and facilities, as well as the lack of promotional activities for Düldül Mountain. On the other hand, the construction of a cable car facility to Düldül Mountain and the increasing demand for alternative tourism are considered the most significant opportunities. However, the lack of financial support for planned projects, the possibility of the region falling under the influence of mass tourism over time, and the threat of earthquakes are identified as the major threats.

Anahtar Kelimeler

• Düldül Mountain
• Alternative tourism
• Sustainable tourism
• SWOT analysis

Kaynakça

1. Akyürek, S., Özdemir, Ö. ve Çeken, H. (2018). Gümüşhane ilinin kırsal turizm potansiyeli ve yerel halkın kırsal turizm hakkındaki görüşleri (Zigana köyü örneği). International Rural Tourism and Development Journal (IRTAD), 2(2), 10-19.
2. Anadolu Ajansı (2017, 8 Mayıs). Amanoslar 'Çukurova'nın Uludağı' olmaya aday https://www.aa.com.tr/tr/ekonomi/-amanoslar-cukurovanin-uludagi-olmaya-aday/813625
3. Albayrak, A. (2013). Alternatif turizm. Detay Yayıncılık.
4. Altan, Ş. (2006). Türkiye’de ekoturizm uygulamaları ve ekonomiye katkıları [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Niğde Üniversitesi.
5. Avcıkurt, C. (2007). Turizm sosyolojisi. Detay Yayıncılık.
6. Avcıkurt, C. ve Yıldız, S. (2018). Turizmin tarihsel gelişme süreci ve turizmin gelişmesine etki eden faktörler. O. Emir (Ed.), Genel turizm (s. 56-65) içinde. Anadolu Üniversitesi Yayınları.
7. Bahar, O. (2020). Turizmin ekonomik etkileri. E. Esen ve P. G. Çakır (Ed.), Turizm ekonomisi içinde (s. 150-174). Anadolu Üniversitesi Yayınları.
8. Bozdemir, E., & Şengül, S. (2021). Kış turizmi üzerine bir literatür incelemesi. Journal of New Tourism Trends (JOINNTT), 2(1), 35-74.

9. Breiling, M., & Charamza, P. (1999). The impact of global warming on winter tourism and skiing: a regionalised model for Austrian snow conditions. Regional Environmental Change, 1, 4-14. doi:https://doi.org/10.1007/s101130050003.
10. Boxill, I. (2004). Towards an alternative tourism for Jamaica. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 16(4), 269-272. https://doi:10.1108/09596110410537432
11. CNN (2022, 4 Ağustos). Vali Yılmaz: Türkiye'nin en uzun teleferiği Osmaniye'de olacak https://www.cnnturk.com/yerel-haberler/osmaniye/duzici/vali-yilmaz-turkiyenin-en-uzun-teleferigi- osmaniyede-olacak-1821700
12. Cohen, E. (1987). "Alternative tourism"-a crituque. tourism recreation research, 12(2), 13-18. https://doi.org/10.1080/02508281.1987.11014508
13. Conway, D., & Timms, B. F. (2010). Re-branding alternative tourism in the Caribbean: The case for ‘slow tourism. Tourism and Hospitality Research, 10(4), 329-344. https://doi.org/10.1057/thr.2010.12
14. Coşkun, R., Altunışık, R. ve Yıldırım, E. (2019). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Sakarya Yayıncılık.
15. Creswell, J.W. (2013) Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. (4th Ed.) SAGE Publications.
16. Damm, A., Wouter, Landgren, O., & Prettenthaler, F. (2017). Impacts of +2 °C global warming on winter tourism demand in Europe. Climate Services, 7, 31-46. doi:https://doi.org/10.1016/j.cliser.2016.07.003.
17. Deaden, P. & Harron, S. (1994). Alternative tourism and adaptive change. Annals of Tourism Research, 21(1), 81-102. https://doi.org/10.1016/0160-7383(94)90006-X
18. Değirmencioğlu, A. Ö. (2021). Kaman ilçesinin turizm potansiyelinin farklı paydaşlar tarafından değerlendirilmesi. Turizm Akademik Dergisi, 8(1), 281-296.
19. Demir, M. ve Demir, Ş. Ş. (2004). Turistik ürün çeşitlendirmesi kapsamında futbol turizmi: Antalya Bölgesinde bir araştırma. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(1), 94-116.
20. Dinç, A. ve Karekök, H. (2021). Türkiye’de ekoturizm alanında yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi (2000- 2020). Journal of Humanities and Tourism Research, 11(1), 241-255.
21. Dinçer, Ö. (1998). Stratejik yönetim ve işletme politikası (4. baskı). Beta Basım.
22. Duro, J. A., Laborda, A. P., Prats, J. T., & Fernandez, M. (2020). Covid-19 and tourism vulnerability. Tourism Management Perspectives, 38(100819), 1-12. https://doi.org/10.1016/j.tmp.2021.100819
23. Düziçi Belediyesi (2014, 19 Mayıs). Düziçi Düldül Dağı teleferik tesisi fizibilite çalışması nihai raporu (Proje No: TR63/13/DFD/0025). https://www.dogaka.gov.tr/dokuman-merkezi/arastirma-ve-planlama/duzici-duldul- dagi-teleferik-tesisi-fizibilite-calismasi/
24. Dworkin, S. L. (2012). Sample size policy for qualitative studies using in-depth interviews. Archives of Sexual Behavior, 41, 1319-1320. https://doi.org/10.1007/s10508-012-0016-6.
25. Eker, Ö. ve Özcan, K. (2014, Mayıs 08-10). Osmaniye - Düldül Dağı ve çevresinin Sürdürülebilir ekoturizm olanakları bakımıından sosyo - ekonomik değerlendirilmesi. [Sözlü sunum]. III. Uluslararası Odun Dışı Orman Ürünleri Sempozyumu, Kahramanmaraş, Türkiye.
26. Ege, İ. (2017). Düldül dağı'nın doğal ortam özellikleri ve turizm potansiyeli (kuzey amanoslar), düziçi/osmaniye. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi/UUSBD, 10(4), 586-617.
27. Eşitti, B. (2018). Sürdürülebilir kış sporları turizmi: Sarıkamış’ın potansiyelinin SWOT analizi ile değerlendirilmesi. Turizm Akademik Dergisi, 5(1), 205-220.
28. Gall, M. G., Borg, W. R., & Gall, J. P. (1995). Educational research and introduction. Longman Publishing Group.
29. Ghali, M. (1976). Tourism and economic growth: An empirical study. Economic Development and Cultural Change, 24(3), 527-538.
30. Güçlü, İ. (2019). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri teknik-yaklaşım-uygulama. Nobel Akademik Yayıncılık.
31. Hall, C. M., Scott, D., & Gössling, S. (2020). Pandemics, transformations and tourism: Be careful what you wish for. Tourism Geographies, 22(3), 577-598. https://doi.org/10.1080/14616688.2020.1759131
32. Inskeep, E. (1991). Tourism planning an integrated and sustainable development approach. Van Nostrand Reinhold.
33. İhlas Haber Ajansı (2022, 3 Ağustos). Vali Yılmaz: “Düldül Dağı’na yapılan teleferik 1 ay sonra yolcu taşımaya başlayacak” https://www.iha.com.tr/osmaniye-haberleri/-3842266
34. İzgi, M. T. (2007). Osmaniye ilinin turizm potansiyelinin bölgesel kalkınma politikaları açısından değerlendirilmesi ve sürdürülebilir turizmin gelişimi için bir model önerisi. [Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi]. İstanbul Üniversitesi.
35. Kandır, S. Y. Önal, Y. B. ve Karadeniz, E. (2007). Turizm yatırım projelerinin yönetimi değerlendirilmesi ve finansmanı. (1. Baskı). Detay Yayıncılık.
36. Karasar, N. (2014). Bilimsel araştırma yöntemi. (35. baskı). Nobel Akademik Yayıncılık.
37. Kızılaslan, N. ve Ünal, T. (2014). Tokat ilinin ekoturizm/kırsal turizm potansiyeli ve SWOT analizi. Gaziosmanpaşa Bilimsel Araştırma Dergisi, 9, 45-61.
38. Kozak, M. (2017). Bilimsel araştırma: Tasarım, yazım ve yayım teknikleri. (3. Baskı). Detay Yayıncılık.
39. Kozak, M. A. ve Bahçe, A. S. (2009). Özel ilgi turizmi. Detay Yayıncılık.
40. Kuvan, Y. (2005). The use of forests for the purpose of tourism: the case of Belek Tourism Center in Turkey. Journal of Environmental Management, 75, 263-274. https://doi.org/10.1016/j.jenvman.2005.01.003
41. Leiper, N. (1979). The framework of tourism: Towards a definition of tourism, tourist, and the tourist industry. Annals of tourism research, 6(4), 390-407.
42. Mercan, Ş. O., Sünnetçioğlu, A. ve Uşak, E. C. (2021). Çanakkale ili dalış turizmi potansiyelinin incelenmesi. Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(3), 723-734.
43. Merriam, S. B. (2018). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber (3. baskı). (S. Turan, Çev.). Nobel Yayıncılık.
44. Ongun, U. ve Türkoğlu, M. (2016). Isparta ili turizm potansiyelinin değerlendirilmesine yönelik teorik bir çalışma. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(1), 145-161.
45. Osmaniye Valiliği (2022, 3 Ağustos). Vali Dr. Erdinç Yılmaz Düldül Dağının Zirvesine Çıkarak, Teleferik Çalışmalarını Yerinde İnceledi. http://www.osmaniye.gov.tr/vali-dr-erdinc-yilmaz-duldul-daginin-zirvesine- cikarak-teleferik-calismalarini-yerinde-inceledi
46. Patton, M. Q. (2002). Qualitative research & Evaluation methods. (3rd ed.) Sage Publications, Inc.
47. Ryan, C. (2002). Equity, management, power sharing and sustainability—issues of the ‘new tourism. Tourism management, 23(1), 17-26. https://doi.org/10.1016/S0261-5177(01)00064-4
48. Satrya, I. D. (2022). Alternative tourism in Wonosalam. PUSAKA (Journal of Tourism Hospitality Travel and Business Event), 4(2), 109-118. https://doi.org/10.33649/pusaka.v4i2.175
49. Scott, D., Dawson, J., & Jones, B. (2007). Climate change vulnerability of the US Northeast winter recreation– tourism sector. Mitigation and Adaptation Strategies for Global Change, 13, 577–596. https://doi.org/10.1007/s11027-007-
50. Sevindi, C. (2013). Ekoturizm ve kuş gözlemciliği açısından Kuyucuk Gölü kuş cenneti (Arpaçay-Kars). Türk Coğrafya Dergisi, 61, 63-76.
51. Sindiga, I. (1999). Alternative tourism and sustainable development in Kenya. Journal of Sustainable Tourism, 7(2), 108-127. https://doi.org/10.1080/09669589908667330
52. Sun, D., & Walsh, D. (1998). Review of studies on environmental impacts of recreation and tourism in Australia. Journal of Environmental Management, 53(4), 323-338. https://doi.org/10.1006/jema.1998.0200
53. Şeyhanlıoğlu, H. Ö. ve Kıngır, S. (2021). Ağrı destinasyonunun alternatif turizm potansiyeline ilişkin yerel paydaşların bakış açısı. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(1), 619-634.
54. Solak, E. A. ve Eren, A. S. (2020- Aralık 16-18). Osmaniye ilinin kültür turizm potansiyelinin incelenmesi. [Sözlü sunum]. II. Uluslararası Kapadokya Sosyal Bilimler Öğrenci Kongresi, Nevşehir, Türkiye.
55. Tekeli, M., Tekeli, E. K. ve Değerli, Y. (2023). Sürdürülebilir turizm perspektifinden ermenek’in alternatif turizm potansiyeli: nitel bir araştırma. GSI Journals Serie A: Advancements in Tourism, Recreation and Sports Sciences, 6(1), 106-128. https://doi.org/10.53353/atrss.1119694
56. Tervo, K. (2008). The operational and regional vulnerability of winter tourism to climatevariability and change: The case of the Finnish nature‐based tourism entrepreneurs. Scandinavian Journal of Hospitality and Tourism, 8(4), 317-332. https://doi.org/10.1080/15022250802553696
57. Tıraş, M. (2004). Haruniye kaplıcası. Türk Coğrafya Dergisi, 43, 97-107.
58. Tıraş, M. ve Besnek, F. (2017). Osmaniye ili'nin turizm potansiyeli. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2), 757-777.
59. Tutcu, A. (2021). Ekoturizm ve Türkiye’nin ekoturizm potansiyelinin değerlendirmesi. Atlas Sosyal Bilimler Dergisi, 1(6), 68-82.
60. Türkiye İstatistik Kurumu. (2023, Ocak 31). Turizm İstatistikleri, IV.Çeyrek: Ekim-Aralık ve Yıllık, 2022. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Turizm-Istatistikleri-IV.Ceyrek:-Ekim-Aralik-ve-Yillik,-2022- 49606&dil=1
61. TRT Haber (2020, 5 Şubat). Düldül Dağı zirvesinde dağcılık ve kış eğitimi verildi. https://www.trthaber.com/haber/guncel/duldul-dagi-zirvesinde-dagcilik-ve-kis-egitimi-verildi- 458883.html
62. Unbehaun, W., Pröbstl, U., & Haider, W. (2008). Trends in winter sport tourism: challenges for the future. Tourism Rewiev, 63(1), 36-47. doi:https://doi.org/10.1108/16605370810861035
63. Weaver, D. B. (1995). Alternative tourism in Montserrat. Tourism Management, 16(8), 593-604. https://doi.org/10.1016/0261-5177(95)00082-8
64. Weaver, D. B. (1999). Magnitude of ecotourism in Costa Rica and Kenya. Annals of Tourism Research, 26(4), 792-816. https://doi.org/10.1016/S0160-7383(99)00044-4
65. Yenişehirlioğlu, E. ve Salha, H. (2020). Covid 19 pandemisinin türkiye iç turizmine yansımaları: değişen talep üzerine bir araştırma. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Covid 19 Özel Ek, 355-368.
66. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. baskı). Seçkin Yayıncılık.
67. Yin, R. K. (2002). Case study research design and methods (3rd ed.). Sage.
68. Zengin, B., Koç, D. E. ve Ulama, Ş. (2019). Kastamonu ilinin doğa turizmi potansiyelinin alternatif turizm kapsamında değerlendirilmesi. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 2(2), 251-274.