The Experiences Of Film Academicians In The Context Of Film Festivals And Watching Options

Öz

After its emergence in the late 19th century, cinema gradually reached wider audiences, enabling the academic exploration of its cultural, historical, and theoretical dimensions. Turkish cinema stands out as a notable field with its rich history, cultural heritage, and aesthetic features. However, researchers focusing on this area face significant challenges, particularly in accessing archival resources and contemporary productions. These access issues limit the scope of academic production, complicate film historiography, and negatively impact educational processes. The central problem of this study is to investigate the challenges faced by academics working in the field of Turkish cinema when accessing films and to examine how these challenges affect academic studies, film historiography, and educational processes. Within this framework, the primary aim of the study is to conduct a detailed analysis of the problems encountered in the process of accessing films. Its secondary aim is to explore how these challenges influence the academic productivity of film scholars and the cinematic culture in Turkey. As part of the research, in-depth interviews were conducted with ten film academicians working in different provinces of Turkey, and the data obtained were evaluated. The findings highlight the need to strengthen digital archives and make film festivals more accessible to address access issues. As no similar study has been identified in this area, the research aims to fill a significant gap in the literature.

Anahtar Kelimeler

• Film Studies
• Independent Cinema
• Audience Studies
• Film Festivals
• Oral History Studies

Film Festivalleri ve İzleme Olanakları Bağlamında Sinema Akademisyenlerinin Deneyimleri

Öz

Sinema sanatının 19. yüzyılın sonlarındaki doğuşunun ardından, zaman içinde geniş kitlelere ulaşması, kültürel, tarihsel ve teorik boyutlarının akademik olarak incelenmesini mümkün kılmıştır. Türk Sineması, zengin tarihçesi, kültürel mirası ve estetik özellikleriyle dikkat çeken bir alan olarak öne çıkmaktadır. Ancak bu alan üzerine çalışmalar yürüten akademisyenler, özellikle arşivsel kaynaklara ve güncel yapımlara erişimde ciddi zorluklarla karşılaşmaktadır. Erişim sorunları, akademik üretimin kapsamını sınırlamakta, sinema tarih yazımını güçleştirmekte ve eğitim-öğretim süreçlerine olumsuz etkiler yapmaktadır. Bu çalışmanın temel problemi ise, Türk Sineması alanında çalışan akademisyenlerin filmlere erişimde karşılaştıkları zorlukların neler olduğunu ve bu zorlukların akademik çalışmalara, sinema tarihine ve eğitim süreçlerine etkilerini incelemektir. Bu çerçevede çalışmanın birincil amacı, filmlere erişim sürecinde karşılaşılan sorunların detaylı bir analizini yapmaktır. İkincil amacı ise, bu sorunların sinema akademisyenlerinin üretimine ve Türkiye'deki sinema kültürüne olan etkilerini araştırmaktır. Araştırma kapsamında, Türkiye’nin farklı illerinde görev yapan on sinema akademisyeni ile derinlemesine görüşmeler yapılmış ve elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Bulgular, erişim sorunlarının çözümü için dijital arşivlerin güçlendirilmesi ve film festivallerinin daha erişilebilir kılınması gerektiğini göstermektedir. Bu alanda yapılmış bir çalışmaya rastlanılmamış olması nedeniyle çalışma, literatürde önemli bir boşluğu doldurmayı hedeflemektedir.

Anahtar Kelimeler

• Film Çalışmaları
• Bağımsız Sinema
• İzleyici Çalışmaları
• Film Festivalleri
• Sözlü Tarih Çalışmaları

Kaynakça

1. Adorno, T. W., & Horkheimer, M. (2002). Dialectic of enlightenment (J. Cumming, Trans.). Stanford University Press.
2. Arnheim, R. (1957). Film as art. University of California Press.
3. Aytekin, M. (2021). COVID-19 sürecinde Türkiye’de düzenlenen uluslararası film festivalleri üzerine bir inceleme. İçinde H. Arslan & M. Çetin (Ed.), Değişen ve Değişmeyenleri ile COVID-19 Dönemi ve Yeni Normaller (Cilt 2, ss. 150-189). İstanbul: Der Yayınları.
4. Bazin, A. (1967). What is cinema? (H. Gray, Trans.). University of California Press.
5. Benjamin, W. (1968). The work of art in the age of mechanical reproduction. In H. Arendt (Ed.), Illuminations (H. Zohn, Trans., pp. 217–251). Schocken Books.
6. Bordwell, D. (1996). Contemporary film studies on the vicissitudes of grand theory. In D. Bordwell & N. Carroll (Eds.), Post-theory: Reconstructing film studies (pp. 3–30). Madison: University of Wisconsin Press.
7. Çakar Bikiç, N. (2020). Pandemi etkisi: Kısa film festivalleri ve yaşanan dönüşüm üzerine bir değerlendirme. Film Festivalleri Kitabı, 169-183.
8. Deleuze, G. (1986). Cinema 1: The movement-image (H. Tomlinson & B. Habberjam, Trans.). University of Minnesota Press.

9. Dix, A. (2016). Beginning film studies. Manchester: Manchester University Press.Eisenstein, S. (1977). Film form: Essays in film theory (J. Leyda, Ed. & Trans.). Harcourt Brace.
10. Eisenstein, S. (1977). Film form: Essays in film theory (J. Leyda, Ed. & Trans.). Harcourt Brace Jovanovich.
11. Erkılıç, H. (2017). Dijital sinema teorisi üzerine: Akışkan sinema ve akışkan sinema teorisi. SineFilozofi Dergisi, 2(4), 56–72. Retrieved from https://www.sinefilozofi.org
12. Erkılıç, H. (2022). Film festivalleri çalışmaları. İçinde Film Festivalleri E-kitabı 1 (ss. 1-28). Ankara: Deki Yayınları.
13. Gültekin, G. (2020). Sinedigma: Sinemanın Zihinsel ve Toplumsal Gerçeklik Üretimi. SineFilozofi, 5(10), 704-721. https://doi.org/10.31122/sinefilozofi.788370
14. Gürkan, İ. (2019). Film çalışmalarında eleştirinin dönüşümü: Görsel-işitsel denemeler. SineFilozofi, 4(8), 284–285.
15. Hall, S. (1997). Representation: Cultural representations and signifying practices. Sage Publications.
16. Harbord, J. (2002). Film cultures. London: Sage Publications.
17. Hillier, J. (Ed.). (1985). Cahiers du Cinéma: The 1950s – Neo-realism, Hollywood, new wave. Harvard University Press.
18. Jenkins, H. (2006). Convergence culture: Where old and new media collide. NYU Press.
19. Kümbetoğlu, B. (2008). Sosyolojide ve antropolojide niteliksel yöntem ve araştırma. İstanbul: Bağlam Yayınları.
20. Marie, M. (2003). The French New Wave: An artistic school. Blackwell Publishing.
21. Metz, C. (1982). The imaginary signifier: Psychoanalysis and the cinema (C. Britton, A. Williams, B. Brewster, & A. Guzzetti, Trans.). Indiana University Press.
22. Mulvey, L. (1975). Visual pleasure and narrative cinema. Screen, 16(3), 6–18.
23. Özön, N. (2010). Türk sineması tarihi (1896–1960). Ankara: Doruk Yayınları.
24. Saydam, B. (2020). Türkiye’de sinema tarihyazımının gelişim süreci. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, 18(36), 425–472. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/talid/issue/58073/842097
25. Tekin, H. H., & Tekin, H. (2012). Nitel araştırma yönteminin bir veri toplama tekniği olarak derinlemesine görüşme. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, 3(13), 101-116.
26. Tokmak, M. (2016). Sözlü tarih ve derinlemesine görüşme. Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 3, 83–98.
27. TrtAkademi, (2018). Sinema ve festival izleyici eğilimleri ve durum tespit araştırması. TRT Akademi, 1–281. Uğurlu, E. G., & Aşkan, H. (2018). Türkiye’deki uluslararası film festivalleri ve Uluslararası Eskişehir Film Festivali izleyici araştırması. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(2), 81-98. https://doi.org/10.18037/ausbd.552410
28. Uslu, F.& Demir, E. (2023). “Nitel Bir Veri Toplama Tekniği: Derinlemesine Görüşme”, Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 40(1), s. 289-299.
29. Vertov, D. (1984). Kino-eye: The writings of Dziga Vertov (A. Michelson, Ed.). University of California Press.
30. Yetkiner, B. (2019). Türkiye’de film festivalleri. Film Festivalleri Kitabı, 104-113
31. HTTP1: https://msgsu.edu.tr /akademik/guzel-sanatlar-fakultesi/bolumler/sinema-televizyon/ (Erişim Tarihi: 20.04.2025
32. HTTP2: Yükseköğretim Kurulu. (2022). Türkiye Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi. Retrieved from https://akademik.yok.gov.tr/AkademikArama/view/searchResultviewListAuthorAndScFields.jsp (Erişim Tarihi: 25.11.2024