Yerel Yönetimlerde Sosyal Medya Kullanımı Üzerine Bir Araştırma: Van Edremit Belediyesi Örneği

Öz

Belediyeler yerel yönetim faaliyetinin mekânsal bağlamda yürütülmesinin önemli aktörlerindendir. Seçilmiş yöneticiler olarak yerel yönetimlerin idarecileri şeffaflık, hesap verebilirlik, etkinlik, adalet ve katılım gibi konulara öncelik vermek durumundadırlar. Söz konusu öncelikler vatandaşların rızasını ve yönetimin meşruiyetini artırmakta, yerel yönetimlerin faaliyet gösterdiği alanları daha yaşanılır kılmaktadır. Bu noktada iletişim ve etkileşim öne çıkmaktadır. İletişim ve etkileşimin en etkin araçlarından bir de günümüz medya dünyasını derinden etkileyen sosyal medya uygulamaları ve platformlarıdır. Sosyal medyanın etkin kullanımı takipçilere ulaşmayı ve onları yönlendirip etkilemeyi kolaylaştırmaktadır. Bu çerçevede çalışmamızın temel amacı Van Edremit Belediyesi’nin sosyal medya faaliyetlerinin belediyenin twitter sayfası üzerinden izlenerek analiz edilmesidir. Konuyla ilgili olarak çalışmada MAXQDA programı kullanılarak analiz yapılmış ve şu sonuca ulaşılmıştır; Twitlerde genel olarak pandemi kısıtlamaları, hava durumu bildirimleri ve ziyaretler gibi konulardaki açıklamalar öne çıkmaktadır. Yönetişim uygulamalarının da bir ölçüde kullanıldığı görülen sayfa daha çok tek yönlü iletişim amacıyla kullanılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yerel Yönetimler
• Sosyal Medya
• İçerik Analizi
• Van Edremit Belediyesi

A Research on Usage of Social Media at Local Governments: The Case of Van Edremit Municipality

Öz

Municipalities are among the important actors in the spatial context of local administration activities. As elected administrators, mayors of local governments have to give priority to issues such as transparency, accountability, efficiency, justice and participation. These priorities increase the consent of the citizens and the legitimacy of the administration and make the areas where local governments operate more liveable. Communication and interaction come to the fore at this point. One of the most effective tools of communication and interaction is social media applications and platforms that deeply affect today's media world. The effective use of social media makes it easier to reach followers and to direct and influence them. In this context, the main purpose of our work is to analyse the social media activities of the Van Edremit Municipality through the municipality's twitter page. In accordance with that aim an analysis has been made using the MAXQDA program and those results have been achieved; statements on issues such as pandemic restrictions, weather notifications and visits come to the fore, in general. The page, where governance practices are also observed to be used to some extent, has been used mostly for one-way communication.

Anahtar Kelimeler

• Local Governments
• Social Media
• Content Analysis
• Van Edremit Municipality

Kaynakça

1. 5355 Sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu, Kabul Tarihi: 26.05.2006, Yayımlandığı Resmi Gazete 11.06.2005 tarih ve 25842 sayılı R.G.
2. Adıgüzel, Ş. (2018). Avrupa Konseyi Yerel Yönetimler Özerklik Şartı Çerçevesinde Büyükşehir-Bütünşehir Düzenlemeleri. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 27 (4), 1-28.
3. Alptürker, H. ve Göküş, M. (2019). Farklılıkların Yönetiminin Belediye Hizmet Memnuniyetine Etkisi: Mersin Büyükşehir Belediyesi Örneği. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 28 (4), 1-22.
4. Aydemir Uslu, İ. ve Yılmaz, H. H. (2018). Yerel Yönetimlerde Katılımcılık: Kent Konseylerinin Rolü ve Bir Yapılandırma Önerisi. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 27 (1), 113-145.
5. Baruah, T. D. (2012). Effectiveness of Social Media as A Tool of Communication and Its Potential for Technology Enabled Connections: A Micro-Level Study. International Journal of Scientific and Research Publications, 2 (5), 1-10.
6. Başaran Uysal, A. (2016). Sosyal Şehir Programı ve Yerel Katılım: Berlin Örneği. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 25 (4), 27-47.
7. Beetham, D. (1996). Theorising Democracy and Local Government, Desmond King ve Gerry Stoker (Ed.) Rethinking Local Democracy içinde (s. 28-49). Londra: Macmillan Press Ltd.
8. Bertot, J. C. ve Jarger, P. (2010). Designing, Implementing, And Evaluating User-Centered And Citizen-Centered E-Government. International Journal of Electronic Government Research, 6 (2), 1–17.

9. Bonsón, E., Torres, L., Royo, S. ve Flores, F. (2012). Local e-government 2.0: Social media and corporate transparency in municipalities. Government information quarterly, 29 (2), 123-132.
10. Carr, C. T. ve Hayes, R. A. (2015). Social Media: Defining, Developing, and Divining. Atlantic Journal of Communication, 23 (1), 46-65.
11. Chang, A. M. ve Kanan, P. K. (2008). Leveraging Web 2.0 in Government. http://www.businessofgovernment.org/sites/default/files/LeveragingWeb.pdf.
12. Cumhur, Y. (2017). Türkiye’deki İl Belediyelerinin Etkinliklerinin 2009 Yerel Seçimleri Özelinde Veri Zarflama Analizi Yöntemi ile Değerlendirilmesi. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 26 (4), 1-41.
13. Dorris, M. (2008). Service Transformation in Government. The Public Manager, 36(4), 25–28.
14. Ellison, N. ve Hardey, M. (2014). Social Media and Local Government: Citizenship, Consumption and Democracy. Local Government Studies, 40 (1), 21-40.
15. Eryılmaz, B. (2014). Kamu Yönetimi: Düşünceler-Yapılar-Fonksiyonlar-Politikalar. Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
16. Fuchs, C. (2014). Social Media- A Critical Introduction. London: SAGE Publications Ltd.
17. Graham, M. W., Avery, E. J. ve Park, S. (2015). The Role of Social Media in Local Government Crisis Communications. Public Relations Review, 41(3), 386-394.
18. Güler, B. A. (2005). Devlette Reform Yazıları: Dünya’da ve Türkiye’de Ekonomik Liberalizasyondan Siyasi-İdari Liberalizasyona, Ankara: Paragraf Yayınevi.
19. Güler, B. A. (2011). Türkiye’nin Yönetimi: Yapı (4. Baskı), Ankara: İmge Kitabevi.
20. Kabacan, D. (2020). 2020 Sosyal Medya İstatistikleri. https://www.socialbusinesstr.com/2020/11/13/2020-sosyal-medya-istatistikleri/
21. Kalkınma Bakanlığı (2014). Onuncu Kalkınma Planı (2014-2018) Yerel Yönetimler İhtisas Komisyonu Raporu. Ankara: Kalkınma Bakanlığı (Yayın No: KB: 2688).
22. Kaplan, A. M. ve Haenlein, M. (2010). Users of the world, unite! The challenges and opportunities of social media. Business Horizons, 53, 59–68.
23. Karakılçık, Y. ve Küçük, Ü. (2019). Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı Çerçevesinde Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlıklarının Değerlendirilmesi. Marmara Avrupa Araştırmaları Dergisi, 27 (1), 81-96.
24. Koyuncu, B. ve Coşkun, B. (2003). Yerel Yönetimler ve Yerel Özerklik: Modeller ve Uygulamalar. Asım Balcı, Ahmet Nohutçu, Namık Kemal Öztürk ve Bayram Coşkun (Ed.) Kamu Yönetiminde Çağdaş Yaklaşımlar içinde (s. 281-302). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
25. Köklü, T. E., Cansever, N. ve Kiriş, H. M. (2017). Yerel Siyaset Alanı ve Araştırmaları: Isparta’dan Bir Bakış. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 26 (2), 49-73.
26. Lameiras, M., Silva, T. ve Tavares, A. (2018). An Empirical Analysis of Social Media Usage by Local Governments in Portugal. Proceedings of the 11th International Conference on Theory and Practice of Electronic Governance - ICEGOV ’18. doi:10.1145/3209415.3209503.
27. Lewis, B. K. (2010). Social Media and Strategic Communication: Attitudes and Perceptions Among College Students. Public Relations Journal, 4(3), 1–23.
28. Neuman, W. L. (2006). Toplumsal Araştırma Yöntemleri-Nitel ve Nicel Yaklaşımlar 2. Cilt. Ankara: Yayınodası Toplumbilim Dizisi.
29. O’Reilly, T. (2005). What is Web 2.0: Design Patterns and Business Models for The Next Generation of Software. https://www.oreilly.com/pub/a/web2/archive/what-is-web- 20.html.
30. Osterrieder, A. (2013). The Value and Use of Social Media as Communication Tool in The Plant Sciences. Plant Methods, 9(1), 1-6.
31. Övgün, B. ve Taşcıer, A. M. (2019). Devletin Sınırlandırılmasına Yerelleşme Üzerinden Bakmak. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 28 (3), 21-42.
32. Özkaral M. ve Çalışkan, İ. (2020). İl Özel İdarelerinde Sosyal Hizmet: Karabük İl Özel İdaresi Üzerine Bir Araştırma. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi (ASEAD), 5 (6), 56-70.
33. Özkaral M., Afşaören, Ş. ve Yıldız, Y. (2018). Türkiye’nin Devlet Örgütlenmesi Bağlamında Köy İdareleri İşlevsel Mi?: Covid-19 Pandemi Sürecine İlişkin Bir Araştırma. Toplum Ekonomi ve Yönetim Dergisi, 1 (1), 34-52.
34. Özkaral, M. ve Yaşar, B. (2019). Büyükşehir Belediyeleri ve Sosyal Hizmet: Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Üzerine Bir İnceleme. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 8 (3), 1931-1948.
35. Parlak, B. ve Sobacı, Z. (2010). Kuram ve Uygulamada Kamu Yönetimi: Ulusal ve Küresel Perspektifler. Bursa: Alfa Akademi Yayıncılık.
36. Reyhan, C. (2007). Osmanlı’da İki Tarz-ı İdare: Merkeziyetçilik – Adem-i Merkeziyetçilik. Ankara: İmge Kitabevi.
37. Russo, A., Watkins, J., Kelly, L. ve Chan, S. (2008). Participatory Communication with Social Media. Curator: The Museum Journal, 51, 21–31. doi:10.1111/j.2151- 6952.2008.tb00292.x
38. Seçkiner Bingöl, E. ve Ömürgönülşen, U. (2018). Sosyal Belediyecilik Bağlamında Türkiye’de Büyükşehir Belediyelerinin Sosyal Hizmet ve Sosyal Yardım Faaliyetleri. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 27 (3), 1-26.
39. Sobaci, M. Z. (2016). Social Media and Local Governments: Theory and Practice (Vol. 15). Springer.
40. Stoker, G. (1996). Introduction: Nonnative Theories of Local Government and Democracy, Desmond King ve Gerry Stoker (Ed.) Rethinking Local Democracy içinde (s. 1- 27). Londra: Macmillan Press Ltd.
41. Şahin, A., Bayrakcı E., Taşpınar, Y. ve Söylemez, A. (2013), Yerel Yönetimlerin E-Hizmet Sunum Platformu, Belediye Web Siteleri: Büyükşehir Belediye Web Sitelerinin Web Olgunluğu Açısından Değerlendirilmesi. 8. Kamu Yönetimi Sempozyumu (KAYSEM 8), 11-12 Mayıs 2013, Hatay, 59-74.
42. Şahin, A., Söylemez, A. ve Taşpınar, Y. (2015), Kent Konseylerinin Sosyal Medya Kullanımı Üzerine Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme (Küçükçekmece ve Yenimahalle Belediyeleri). II. Kent Konseyleri Sempozyumu Tam Metini içinde (s. 193-205).
43. Tarhan, A. (2012) Büyükşehir Belediyelerinin Sosyal Medya Uygulamalarına Halkla İlişkiler Modellerinden Bakmak. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 35, 79-101.
44. Taşpınar, Y., Alptürker, H. ve Şahin, A. (2015), “Merkezileşme ve Yerelleşme Bağlamında Vatandaşların Kamusal Hizmet Tercihleri: Nevşehir İlinde Bir Alan Araştırması”, 9. Kamu Yönetimi Sempozyumu (KAYSEM 9) Tam Metini.
45. Van Dijck, J. (2011). Tracing Twitter: The Rise of a Microblogging Platform. International Journal of Media & Cultural Politics, 7 (3), 333-348.
46. Van Dijck, J. ve Poell, T. (2013). Understanding Social Media Logic. Media and Communication, 1 (1), 2-14.
47. Wukich, C. ve I. Mergel (2016). Reusing Social Media Information in Government, Gov. Inf. Q., 33(2).
48. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
49. Yurduneri, D. (2020). Dünya Genelinde Aktif Facebook Kullanıcı Sayısı, 2.7 Milyara Ulaştı. https://teknosafari.net/dunya-genelinde-aktif-facebook-kullanici-sayisi-2-7- milyara-ulasti/