Araştırma Makalesi

Yayım Penceresinden Tarımsal Bilgi ve Enformasyon Sistemi: Türkiye Örneği

Cilt: 54 Sayı: 1 20 Mart 2017
PDF İndir
TR EN

Yayım Penceresinden Tarımsal Bilgi ve Enformasyon Sistemi: Türkiye Örneği

Öz

Bu çalışmada, Türkiye’deki 1104 yayımcıdan derlenen verilerin yorumlanmasıyla kamu yayım hizmetleri incelenmiştir. Bilgi ile yeni teknolojilerin benimsenmesi ve yayılması yoluyla insanların davranışlarını gönüllü olarak değiştirmelerini sağlayan yayım, Tarımsal Bilgi ve Enformasyon Sistemi’nin önemli bir parçasıdır. TBES farklı aktörler ve çok boyutlu bakış açılarından oluşan bir ağdır. Bu çalışma Türk TBES’deki yayımın bağlantı, bütünleşme ve uyum düzeyleri ile sistemdeki tıkanıklıkları tanımlamaktadır. TBES bileşenleri olan yayımın başarısını etkileyen unsurlar, bilgi kaynakları, yayım yöntemleri, aktör etkinliği ve uyumu Çok Boyutlu Ölçekleme Analizinde kullanılmıştır. Bulgulara göre, teknoloji benimseme düzeyinin düşüklüğü, çoğunlukla verimlilik artışına odaklanılması, yerel katılımın sınırlı olması Türk TBES’deki genel aksaklıklar olarak belirlenmiştir. Yayım etkinlikleri hedefe yönelik programlama yaklaşımına dayandırılmalıdır. TBES’de yerel aktörlerin güçlendirilmesi yanında, aktörler arası ilişkilerinin eklemlenmesine izin veren çok paydaşlı programlama ve değerlendirme süreci kullanılmalıdır.

Anahtar Kelimeler

Tarımsal Yayım,Tarımsal Bilgi ve Enformasyon Sistemi (TBES),Türkiye

Kaynakça

  1. Abudu, 2015. Assessment of Agricultural Knowledge and Information Systems (AKIS) in Extension Information Delivery in Nigeria, International Journal of Materials, Methods and Technologies Vol. 3, No. 1, October 2015.
  2. Anonymous, 1938. Turkish Agriculture, I. Congress on Village and Agricultural Development, (in Turkish), State Publishing House, Istanbul, (1938), 304p.
  3. Anonymous, 1990. Agricultural Extension the Next Step, Agricultural and Rural Development Policy and Research Series, No:13, Agricultural and Rural Development Department, The World Bank, Washington D.C.
  4. Babu, S.C., Ramesh, N., Shaw, C., 2015. The Current Status and Role of Private Extension,: a Literature Review and Conceptual Framework, Knowledge Driven Development: Private Extension and Global Lessons, Eds: Zhou, Y., Babu, S.C. Academic Press.
  5. Blandford, D., 2011. Recap of Some Issues Raised in the Meeting and the Policy Agenda for OECD Countries, OECD Conference on Agricultural Knowledge Systems (AKS): Responding to Global Food Security and Climate Change Challenges, 15-17 June, Paris, France
  6. Blum, A., 1995. Comparative research on agricultural extension in Europe, Proceeding of The 12th. European Seminar on Extension Education, Thessalonica, Greece.
  7. Boyaci, M., 1996. Agricultural Extension in European Union Countries and Turkey, (in Turkish), Ege University Agricultural Research and Extension Centre, Extension Series(3), Bornova, Izmir Turkey 21p.
  8. Christoplos, I and Nitsch, U., 1993. Changing extension paradigm, IRDC Currents 6, Pp: 22-26.
  9. Csaki, C., 1999. Agricultural higher education in transforming Central and Eastern Europe, Agricultural Economics 21 Pp: 109-120.
  10. Expere, J.A., 1974. A Comparative Study of Job Performance under Two Approaches to Agricultural Extension Organization, Land Tenure Centre, Research Paper (61), USA, 62p.

Kaynak Göster

APA
Boyacı, M., & Yıldız, Ö. (2017). Agricultural Knowledge and Information System from Extension Window: the Turkish Case. Journal of Agriculture Faculty of Ege University, 54(1), 37-44. https://doi.org/10.20289/zfdergi.297945