Araştırma Makalesi

Çocukların Peyzaj Tasarım Sürecine Katılım Deneyimleri

Cilt: 56 Sayı: 3 27 Eylül 2019
PDF İndir
EN TR

Çocukların Peyzaj Tasarım Sürecine Katılım Deneyimleri

Öz

Amaç: Bu araştırmanın amacı; öğrencilerinin okul bahçesinin düzenlenmesi sürecine etkin katılımlarının sağlanmasıdır.

Materyal ve Metot: Araştırma öğrencilerinin okul bahçesi kullanımına yönelik fikir, istek ve gereksinimleri belirlenmesini ve okul bahçesine yönelik peyzaj tasarımının geliştirilmesinde yer alma deneyimini sağlayacak olan katılımcı soru sorma eylemi, tasarım tartışmaları, karar verme ve önceliklendirme gibi çeşitli katılım yöntemlerini içeren katılımcı yaklaşım/süreç ile gerçekleştirilmiştir.

Bulgular: Bu araştırmada çeşitli katılım yöntemlerinin kullanıldığı planlı bir katılımcı yaklaşım/ süreç ile kamusal bir açık alan olarak okul bahçesi nasıl olmalı sorusunun cevabı ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu yöntem ile çocukların karar vermede aktif katılımı, yani inisiyatif kullanmaları sağlanmıştır. Katılım sürecinin çıktıları doğrultusunda daha yaşanabilir, uygulanabilir ve sürdürülebilir peyzaj tasarım önerisi geliştirilmiştir.

Sonuç: Bu araştırmanın, katılımcı yaklaşım/süreç öneminin vurgulanması yönünden akademik ve bilimsel bağlamda literatüre, örnek alan bağlamında ise uygulama çalışmalarına katkı sunabileceği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

Çankırı,okul bahçesi,katılımcı planlama,peyzaj tasarımı

Kaynakça

  1. Bell M, Wilson K. 2006. Children’s views of family group conferences. British Journal of Social Work 36(4): 671–681.
  2. Bell AC, Dyment JE. 2006. Grounds for Action: Promoting Physical Activity through School Ground Greening in Canada, Toronto, Ontario Evergreen Available at: http://www.evergreen.ca/en/lg/lg-resources.html. [Erişim Tarihi: 15.05.2017].
  3. Berglund U, Nordin K. 2007. Using GIS to make young people's voices heard in urban planning. Building Environment, 33(4): 469–481. jstor.org/stable/23289820
  4. Bredow, K.W., 2006. Gathering Spaces: Designing places for adolescents, Faculty of the Virginia Polytechnic Institute and State University. Master of Landscape Architecture.
  5. Breul, L.T. 2005. Veränderte Schulhofgestaltung als Reaktion auf den Wandel der Kindheit, Hausarbeit, Fach Pädagogik an der Universität Lüneburg, ss.1-10, ISBN (E-Book): 978-3-640-24292-4.http:// www.grin.com/e-book/120691/veraenderte-schulhofgestaltung-als-reaktion-auf-den-wandel-der-kindheit [Erişim tarihi: 06.01.2018].
  6. Brink L, Yost B. 2004. Transforming Inner-City School Grounds: Lessons from Learning Landscapes. Children, Youth and Environments, 14(1): 209–233. Doi: 10.7721/chilyoutenvi.14.1.0209
  7. Canaris I. 1995. Growing foods for growing minds: Integrating gardening and nutrition education into the total curriculum. Children's Environments, 12(2): 264-270.
  8. Chatterjee, S. (2005). Children’s friendship with place: a conceptual inquiry. Children, Youth and Environments, 15(1): 1–26. Doi: 10.7721/chilyoutenvi.15.1.0001
  9. Chatterjee S. 2006. Children’s friendship with place: an exploration of environmental child friendliness of children’s environments in cities. PhD thesis, North Carolina State University.
  10. Chawla L. 2001. Evaluating children’s participation: seeking areas of consensus. PLA notes; 42: 9 13.

Kaynak Göster

APA
Özdemir, A. (2019). Çocukların Peyzaj Tasarım Sürecine Katılım Deneyimleri. Journal of Agriculture Faculty of Ege University, 56(3), 383-394. https://doi.org/10.20289/zfdergi.529396