Türkiye'de Tarımsal Yayım Sisteminde Çoğulcu Yapının Bir Görünümü
Öz
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Alroe, H. and Kristansen, E.S. 2002. Towards a systemic research methodology in agriculture, rethinking the role of value in science, agriculture and Human Value N: 19, Kluwer Academic Publishers, The Netherlands, 2-23pp.
- Anderson, J. R and Feder, G. 2003. Rural Extension Services, Worldbank Working Paper 2976, 33p.
- Atsan, T., Yurttaş, Z., Başusta, Z. 2010. Türk Tarımsal Yayımında Yeni Bir Anlayış: Tarımsal Yayım ve Danışmanlık Hizmetlerinin Düzenlenmesine Dair Yönetmeliğin Yayım Çalışmalarına Etkileri, Türkiye, IX. Tarım Ekonomisi Kongresi, Şanlıurfa, s.597-602.
- Boyacı, M., 2001. İsrail Tarımı ve Tarımsal Bilgi Sistemi, Türkiye Ziraat Odaları Birliği Yayın No: 223, Ankara, 50s.
- Boyacı, M. 1996. Avrupa Birliği Ülkelerinde ve Türkiye‘de Tarımsal Yayım, E.Ü. Tarımsal Uygulama ve Araştırma Merkezi, Yayım Serisi (3), E.Ü. Basımevi, Bornova, 21s.
- Boyacı, M. and Yıldız, Ö. 2011. What changed in public extension in the last decade? The Case of Manisa Province in Turkey, African Journal of Agricultural Research, Vol 6(14).
- Chowa, C., Garforth, C., Cardey, S. 2012. Farmer Experience of Pluralistic Agricultural Extension, Malawi, The Journal of Agricultural Education and Extension, DOI:10.1080/1389224X.2012.735620.
- Cole, G.A. 1993. Personnel Management Theory and Practice, DF. Publications Ltd., London, 558p.
- Çukur, T. ve Karaturhan, B. 2011. Çoğulcu Tarımsal Yayım Sistemi ve Türkiye Açısından Bir Değerlendirme, Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 2011, 48 (2): 151-158.
- Dinar, A. and Keynan, G. 2001. Economics of paid extension lessons from Nicaragua, American Journal of Agricultural Economics, 83 (3), 769-776 pp.


