WEB DESTEKLİ ÖĞRENME HALKASI YAKLAŞIMININ LİSE 11. SINIF ÖĞRENCİLERİN FİZİK DERSİ ÖZ-YETERLİK İNANÇLARINA ETKİSİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, Web Destekli Öğrenme Halkası Yaklaşımı’ nın Lise 11. sınıf öğrencilerinin Fizik dersi öz-yeterlik inançlarına etkisini incelemektir. Araştırma, 2009-2010 öğretim yılı Diyarbakır il merkezinde bulunan iki Anadolu lisesinde okuyan toplam 52 öğrenci üzerinde yürütülmüştür. Çalışmada ön test-son test kontrol gruplu model kullanılmıştır. Dersler kontrol grubunda geleneksel öğretim yöntemleri ile ve deney grubunda Web Destekli Öğrenme Halkası Yaklaşımı ile uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak Fizik dersine yönelik öz yeterlik inanç ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde t-testi teknikleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, deney grubu öğrencilerinin fizik dersine yönelik öz yeterlik inançlarının değişmediği, kontrol grubu öğrencilerinin fizik dersine yönelik öz yeterlik inançlarının ise olumsuz yönde değiştiği görülmüştür. Elde edilen sonuçlar ışığında bazı öneriler geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Web Destekli Öğrenme,Öğrenme Halkası Yaklaşımı,Öz-Yeterlik İnancı.

The Effect of Web Supported Learning Cycle Approach on the 11th Grade Students’ Self-Efficacy Beliefs Toward Physics

Abstract

The aim of this study is to investigate the effect of Web Supported Learning Cycle approach on the 11th grade students’ self-efficacy beliefs toward physics. The research was conducted, in 2009-2010 academic year, in two Anatolian high schools of Diyarbakir provincial center on a total of 52 students. Pre-test-post test control group model was used in this study. Traditional teaching method was used for the control group and the Web Based Learning Cycle Approach teaching the experimental group. For collecting gathering data, Self-Efficacy Belief Scale intended for Physics lesson were used. T-test techniques were used to analyze the obtained data. According to the findings of the study, while no change in self-efficacy beliefs of the experimental group towards Physics course was observed, a negative change was observed in control group. In the light of the findings some suggestions developed

Keywords

• Web Supported Learning,Learning Cycle Approach,Self-Efficacy Beliefs

Kaynakça

1. Akbaş, A. ve Çelikkaleli, Ö. (2006). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Fen Öğretimi Öz-yeterlik İnançlarının Cinsiyet, Öğrenim Türü ve Üniversitelerine Göre İncelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (1), 98-110.
2. Aktuğ, M. (2005). “Eğitim”, E-learning Idea Solutions, Turkey, Last Retrieved: 1. April. 2005, [Online] http://www.ideaelearning.com/sayfalar/makale_devam.asp?MakaleId=12 adresinden 05.04.2009 tarihinde indirilmiştir.
3. Alkan, C. (2005). Eğitim Teknolojisi, Ankara: Anı Yayıncılık.
4. Aşkın, P., ve Dönmez, O. (2004). Eğitim Yazılımı Geliştirme Öz-yeterlik Algısı Ölçeği. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 6(3), 259- 274.
5. Aycan, Ş., Arı, E., Türkoğuz, S., Sezer, H. ve Kaynar, Ü. (2002). Fen ve Fizik Öğretiminde Bilgisayar Destekli Simülasyon Tekniğinin Öğrenci Başarısına Etkisi: Yeryüzünde Hareket Örneği, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 15, 57-70.
6. Bandura, A. (1986). Social Foundations of Thought and Action: A Social Cognitive Theory. New Jersey: Prentice Hall.
7. Bandura, A. (1995). Self-efficacy in Changing Societies. Cambridge, England: Cambridge University Press. 69–78.
8. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The Exercise of Control. New York: W.H. Freeman and Company.

9. Bandura, A., ve Locke, E. A. (2003). Negative Self-efficacy and Goal Revisited. Journal of Applied Psychology, 88 (1), 87-99.
10. Başaran, B. (2010). Web Tabanlı Sistemlerde Scorm Uyumlu Whiteboard Movie Tekniğinin Öğrencilerin Fizik Dersindeki Başarı ve Tutumlarına Etkisinin Araştırılması. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Diyarbakır Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
11. Bıkmaz, F. H. (2002). Fen Öğretiminde Öz-yeterlik İnancı Ölçeği, Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 1 (2), 197-210.
12. Bıkmaz, F. H. (2006). Fen Öğretiminde Öz-Yeterlik İnançları ve Etkili Fen Dersine İlişkin Görüşler, Eğitim Araştırmaları, 25, 34-44.
13. Billings, R. L. (2001). Assessment of The Learning Cycle and Inquiry Based Learning In High School Physics Education. Michigan State University (Unpublished Graduate Thesis).
14. Boylan, C. (1988). Enhancing Learning In Science. Research in Science and Technological Education, 6 (2), 205-217.
15. Cassidy, S. ve Eachus, P. (2001). Developing the Computer Self-efficacy (CSE). Scale. Investigating the Relationship Between CSE, Gender and Experience with Computers. www.chssc.salford.ac.uk. /healthSci/selfeff/selfeff.htm internet adresinden 05.04.2003 tarihinde indirilmiştir.
16. Ekici, G. (2006). İlköğretim I. Kademe Öğretmenlerinin Sınıf Yönetimi Profilleri ile Öğretmen Öz-yeterlik İnançları Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesi. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Denizli.
17. Gönen, S. ve Kocakaya, S. (2008a). Bilgisayar Destekli Yapılandırmacı Öğrenmenin Başarıya Etkisi. II. Uluslar Arası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumu, Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesi, İzmir.
18. Gönen, S. ve Kocakaya, S. (2008b). Öğretim Teknolojileri ve Duyuşsal Özelliklere Etkisi. II. Uluslar Arası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumu, Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesi, İzmir.
19. Gönen, S., Kocakaya, S. ve İnan C. (2006). The Effect of the Computer Assisted Teaching and 7E Model of the Constructivist Learning Methods on the Achievements and Attitudes of High School Students, The Turkish Online Journal of Educational Technology. 5 ( 4) 82-88.
20. Gürbüz, T. (2001). Değişen Anlamıyla Bilgisayar Okuryazarlığı. Bilişim Teknolojileri Işığında Eğitim (BTIE) Konferans ve Sergisi Bildiriler Kitabı 3-5 Mayıs 2001 Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara s.163-168.
21. Hacıoğlu, E. ve Ulu, C. (2003). “Ortaöğretim Öğrencilerinin Fizik Tutumları ile Bilgisayar Tutumları Arasındaki İlşkinin İncelenmesi.” III. International Educational Technology Conference and Fair 28-29-30 May 2003 Eastern Mediterranean University Gazimağusa - Turkish Republic of Northern Cyprus.
22. Hardal, Ö., Eryılmaz, A. (2004). “Basit Araçlarla Yaparak Öğrenme Yöntemine Göre Geliştirilen Elektrik Devreleri İle İlgili Etkinlikler.” Eğitimde İyi Örnekler Konferansı, 17 Ocak 2004, Sabancı Üniversitesi-İstanbul.
23. Hazır Bıkmaz, F. (2004). Sınıf Öğretmenlerinin Fen Öğretiminde Öz-yeterlilik İnancı Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Milli Eğitim Dergisi, 161. [Online] http:// yayin.meb.gov.tr/dergiler/161/bikmaz.htm> internet adresinden 10.04.2006 tarihinde ulaşılmıştır.
24. Karamustafaoğlu O., Aydın M. ve Özmen H. (2005). Bilgisayar Destekli Fizik Etkinliklerinin Öğrenci Kazanımlarına Etkisi; Basit Harmonik Hareket Örneği. The Turkish Online Journal of Educational Technology, ,4 (4), 67-81.
25. Karasar, N. (2000). Bilimsel Araştırma Yöntemleri , Nobel Yayın, Ankara.
26. Karplus R. (1977). Science Teaching and the Development of Reasoning. Journal of Research in Science Teaching, 14 (2), 169-175.
27. Kandilli, E., Ünal, R., Kandilli, C. ve Ellez, M.(2005). “Fotoelektrik Olay” Konusunun Bilgisayar ve İnternet Destekli Öğretiminin, Öğrenci Başarısına ve Tutumlarına Etkisinin Değerlendirilmesi, V. Uluslararası Eğitim Teknolojileri Sempozyumu Bildiri Kitabı, Sakarya 21-23 Eylül 2005, 346-351.
28. Küçükyılmaz E. A. ve Duban, N. (2006). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Fen Öğretimi Öz- yeterlik İnançlarının Arttırılabilmesi İçin Alınacak Önlemlere İlişkin Görüşleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi..3 (2), 1-23.
29. Maskan, A.K., ve Güler, G. (2004). Kavram Haritaları Yönteminin Fizik Öğretmen Adaylarının Elektrostatik Kavram Başarısına ve Elektrostatiğe Karşı Tutumuna Etkisi. Çağdaş Eğitim Dergisi, 309, 34-41.
30. Maskan, A. K. (2006). Fizik Öğretmenliği Programına Devam Eden Öğrencilerin Fizik Dersine Karşı Öz-Yeterlik Algılarının Değerlendirilmesi Üzerine Bir Araştırma, 7. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, Gazi Üniversitesi, 07-09 Eylül 2006, Ankara.
31. Maskan, A. K. (2010). Fizik ve Matematik Öğretmen Adaylarının Fiziğe Karşı Öz-yeterlik İnançlarının Değerlendirilmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 23 (1), 31-42.
32. Nuhoğlu, H. (2004). Fen Bilgisi Öğretiminde Öğrenme Halkası Modeli’nin Uygulandığı Fizik Laboratuvarı Çalışmalarının Öğrenci Başarısına Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
33. Özdil , B., Çelik, A. (2000). İnternete Dayalı Uzaktan Eğitim, Akademik Bilişim Konferansları. Isparta.
34. Pajares, F. (1996). Self-efficacy Beliefs in Academic Settings. Review of Educational Research, 66 (4), 543-578.
35. Purser, R.K. ve Renner J. W. (1983). Results of Two Tenth-Grade Biology Teaching Procedures. Science Education, 67 (1), 85-98.
36. Renner, J. W., Abraham M. R. ve Birnie H. H. (1988). The Necessity of Each Phase of the Learning Cycle in Teaching High School Physics. Journal of Research in Science Teaching, 25 (1), 39-58.
37. Riggs, I. M. ve Enochs, L.G. (1990). Toward the Development of an Elementary Teacher’s Science Teaching Efficacy Belief Instrument. Science Education, 74 (6), 625-637.
38. Scolavino, R. A. (2002). Analysis of The Implementation of the Learning Cycle Teaching Strategy By Pre-Service Teachers in the Macstep Science Certification Program. The University of Winconsin-Milwaukee (Unpublished Doctorate Thesis).
39. Schmit, G.S., ve Schwarzer, R. (2000). Selbstwirksamkeitserwartung von Lehrern: Langsschnitt Befunde mit einem Neuen Insrument. Zeitschrift für Padagogische Psychologie, 14 (1), 12-25.
40. Scholz, U., Dono, B., Sud, A. ve Schwarzer, R. (2002). Is General Self-efficacy a Universal Consruct? European Journal of Psychological Assesment, 18 (3), 242-251.
41. Şaşmaz Ören, F., Tezcan, R. (2009). The Effectiveness of the Learning Cycle Aproach on Learners’ Attitude Toward Science in Seventh Grade Science Classes of Elemantary School. Elemantary Educational Online 8(1), 103- 118, 2009.
42. Uzunboylu, H. (2002). Web Destekli İngilizce Öğretiminin Öğrenci Başarısı Üzerindeki Etkisi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Programları ve Öğretim (Program Geliştirme) Anabilim Dalı. Doktora Tezi, Ankara.
43. Yavuzer, Y., Koç, M. (2002). Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Öğretmen Yetkinlikleri Üzerine Bir Değerlendirme. Niğde Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 35-43.
44. Yenice, N., Sümer, Ş., Oktaylar, H.C. ve Erbil, E. (2003). Fen Bilgisi Derslerinde Bilgisayar Destekli Öğretimin Dersin Hedeflerine Ulaşma Düzeyine Etkisi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 152-158.
45. Yılmazçoban, S. ve Damkacı, F. (1999). “İnternetin Eğitim Amaçlı Kullanılması”, V. Türkiye’de İnternet Konferansı, Ankara.
46. Yılmaz, M., Köseoğlu, P., Gerçek, C. ve Soran, H. (2004a). Yabancı Dilde Hazırlanan Bir Öğretmen Öz-yeterlik Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 260- 267.
47. Yılmaz, M., Köseoğlu, P., Gerçek, C. ve Soran, H. (2004b). Öğretmen Öz-yeterlik İnancı. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, 58. (http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/sayi58/yilmaz-koseoglu.htm internet adresinden 03.02.2011 tarihinde ulaşılmıştır.)
48. Williams, K. A. (1998). An Investigation of Meaningful Understanding and Effectiveness of the Implementation of Piagetian and Ausubelian Theories in Physics Instruction. University of Oklahoma. (Unpublished Doctorate Thesis).
49. Woolfolk Hoy, A. (2000). Changes in Teacher Efficacy During the Early Years of Teaching. Paper Presented at The Annual Meeting of theAmerican Educational Research Association.