In the Mathematics Learning Process of Primary School Students, Evaluation of the Use of Information and Communication Technology Tools in Terms of Teachers' Views

Abstract

The purpose of this study is to evaluate the use of Information and Communication Technology (ICT) tools in the mathematics learning process of primary school students in terms of teachers' opinions. This study, in which qualitative research approach was used, was carried out with phenomenological design. The sample of the study consists of 30 teachers selected among the teachers working in Diyarbakır and Şanlıurfa in the 2018-2019 academic year, using easily accessible sampling method. In the research, an open-ended questionnaire consisting of 8 questions was used as data collection tool. The data obtained from the tools were analyzed using the content analysis method. According to the results, teachers participated in the study use ICT tools and were most likely to use EBA, Okulistik, Morpa Campus, mobile applications. Teachers state; ICT tools are useful, offers rich content, positively affects students’ learning math lesson and it is very effective in forming a positive attitude towards this lesson. Teachers stated that they find ICT tools very effective and use these tools at various stages. Most of the teachers stated that they encouraged their students to use ICT tools outside of school, the others stated that they couldn’t encourage their students for various reasons.

Keywords

• ICT tools
• primary school students
• mathematics learning
• teachers' opinions

İlkokul Öğrencilerinin Matematik Öğrenme Sürecinde, Bilgi ve İletişim Teknolojisi Araçlarını Kullanmanın Öğretmen Görüşleri Açısından Değerlendirilmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, ilkokul öğrencilerinin matematik öğrenme sürecinde, Bilgi ve İletişim Teknolojisi (BİT) araçlarını kullanmanın öğretmen görüşleri açısından incelenmesidir. Nitel araştırma yaklaşımının benimsendiği bu çalışma, temel nitel araştırma deseni ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2018-2019 eğitim-öğretim yılında Diyarbakır veya Şanlıurfa illerinde görev yapan öğretmenler arasından kolay erişilebilir örnekleme yöntemi ile seçilen 30 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada, veri toplama aracı olarak açık uçlu 8 sorudan oluşan görüşme formu kullanılmıştır. Veri toplama araçlarından elde edilen veriler, betimsel analiz kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre; çalışmaya katılan tüm öğretmenlerin BİT araçlarını kullandığı ve öğretmenlerin bu araçlardan sırası ile en çok EBA, Okulistik, Morpa Kampüs ve mobil uygulamaları kullandıkları belirlenmiştir. Öğretmenler BİT araçlarının kullanışlı olduğunu, zengin içerikler sunduğunu; öğrencilerin matematik dersini öğrenmelerini olumlu etkilediğini ve bu derse ilişkin olumlu tutum oluşturmalarında etkili olduğunu ifade etmiştir. Öğretmenler; BİT araçlarını çeşitli sınıf düzeylerinde verimli bulduklarını, bu araçları matematik dersinin çeşitli aşamalarında kullandıklarını belirtmiştir. Öğretmenlerden büyük bir kısmı öğrencilerini okul dışında, matematik dersi için BİT araçlarını kullanmaları yönünde teşvik ettiğini belirtirken, diğer kısmı çeşitli nedenlerden dolayı öğrencilerini teşvik etmediğini/edemediğini ifade etmiştir.

Anahtar Kelimeler

• BİT araçları
• ilkokul öğrencileri
• matematik öğrenme
• öğretmen görüşleri

Kaynakça

1. Alakoç, Z. (2003). Matematik öğretiminde teknolojik modern öğretim yaklaşımları. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2(1), 43-49.
2. Altun, M., & Arslan, Ç. (2006). İlköğretim öğrencilerinin problem çözme stratejilerini öğrenmeleri üzerine bir çalışma. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 1-21.
3. Baykul, Y. (1999). İlköğretimde matematik öğretimi. (Modül 6). Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
4. Bütün, M. (2014). Eğitim araştırmaları: Nicel, nitel ve karma yaklaşımlar. S. B. Demir (Çeviri Ed.), Nitel araştırma (ss. 374-409). Ankara: Eğiten Kitap.
5. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri. (25. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
6. Cüre, F. & Özdener, N. (2008). Öğretmenlerin bilgi ve iletişim teknolojileri (Bit) uygulama başarıları ve BİT’e yönelik tutumları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(34), 41-53.
7. Çetin, B., Bars, M., & Bars, E. (2015). Matematik umutsuzluk ölçeğinin güvenirlik ve geçerlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(53), 163-172.
8. Demir, M. K., & Budak, H. (2016). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin öz düzenleme, motivasyon, biliş üstü becerileri ile matematik dersi başarılarının arasındaki ilişki. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 30-41.

9. Demir, S., & Bozkurt, A. (2011). İlköğretim matematik öğretmenlerinin teknoloji entegrasyonundaki öğretmen yeterliklerine ilişkin görüşleri. İlköğretim Online, 10(3), 850-860.
10. Deniz, D. (2014). Ortaöğretim matematik öğretmenlerinin matematiksel modelleme yöntemine uygun etkinlik oluşturabilme ve uygulayabilme yeterlikleri.(Yayınlanmış doktora tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
11. Dikmen, M., & Tuncer, M. (2018). Bilgisayar destekli eğitimin öğrencilerin akademik başarıları üzerindeki etkisinin meta-analizi: son 10 yılda yapılan çalışmaların incelenmesi. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 9(1), 97-121.
12. Doruk, M., & Kaplan, A. (2013). Sınıf ve ilköğretim matematik öğretmeni adaylarının matematik kaygılarının incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(4), 1505-1522.
13. Galip, G. (2010). Dinamik geometri yazılımı ile 5. sınıf çokgenler ve dörtgenler konularının kavratılması. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Adnan Menderes Üniversitesi, Aydın.
14. Gürbüz, R., Erdem, E., & Gülburnu, M. (2013). Sınıf öğretmenlerinin matematik yeterliklerini etkileyen faktörlerin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 255-272.
15. Kaleci, F. (2013). Matematik öğretiminde web destekli öğretim uygulamalarının öğrencilerin akademik başarılarına ve matematik kaygılarına etkisi, Ulusal Uzaktan Eğitim ve Teknolojileri Sempozyumu, (1-3 Kasım 2013), Konya.
16. Kösece Loğoğlu, P. (2016). Polya’nın problem çözme yöntemine dayalı etkinliklerle matematik öğretiminin ilkokul 4.sınıf öğrencilerinin matematik problemi çözme başarılarına etkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Mersin Üniversitesi, Mersin.
17. Odabaşı, F., Çoklar, A. N., Kıyıcı, M., & Akdoğan, E. P. (2005). İlköğretim birinci kademede web üzerinden ders işlenebilirliği. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4(4), 182-190.
18. Özçakır Sümen, Ö., & Doğan, M. (2013). İlkokul öğrencilerinin bilgisayar destekli öğretime yönelik düşüncelerinin incelenmesi, XII. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Sempozyumu, (Mayıs 2013), Aydın.
19. Peker, Ö. (1985). Ortaöğretim kurumlarında matematik öğretimi ve sorunları. N. Ergen (Ed.), Ortaöğretim kurumlarında matematik öğretiminin sorunları (ss. 41-98). Ankara: Türk Eğitim Derneği Yayınları.
20. Sarı, M. H., & Akbaba Altun, S. (2015). Sınıf öğretmenlerinin matematik öğretiminde teknoloji kullanımı üzerine nitel bir araştırma, International Journal Of Eurasia Social Sciences, 6(19), 24-49.
21. Seferoğlu, S. S., Akbıyık, C., & Bulut, M. (2008). İlköğretim öğretmenlerinin ve öğretmen adaylarının bilgisayarların öğrenme/öğretme sürecinde kullanımı ile ilgili görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(35), 273-283.
22. Senemoğlu, N. (2007). Gelişim öğrenme ve öğretim. Ankara: Gönül Yayıncılık.
23. Şahan, H. H. (2008). Zenginleştirilmiş öğretim etkinliklerinin ilköğretim 3. Sınıf matematik dersi öğretim programındaki kazanımların gerçekleşme düzeyine ve öğrencilerin akademik özgüven özelliklerine etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 56(56), 607-632.
24. Taş, F. (2008). İlköğretim 1-5. sınıflar matematik dersi temel becerilerine drama tekniğinin katkısına ilişkin öğretmen görüşleri. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
25. Tavşancıl, E., & Aslan, A. E. (2001). Sözel, yazılı ve diğer materyaller için içerik analizi ve uygulama örnekleri. İstanbul: Epsilon.
26. Tezer, M., & Deniz, A. (2009). Matematik dersinde interaktif tahta kullanarak yapılan denklem çözümünün öğrenme üzerindeki etkisi, Proceedings of 9th International Educational Technology Conference, (6-8 Mayıs 2009), Ankara.
27. Unutkan, Ö. P. (2007). Okul öncesi dönem çocuklarının matematik becerileri açısından ilköğretime hazır bulunuşluğunun incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 243-254.
28. Usluel, Y. K., Mumcu, F. K., & Demiraslan, Y. (2007). Öğrenme-öğretme sürecinde bilgi ve iletişim teknolojileri: Öğretmenlerin entegrasyon süreci ve engelleriyle ilgili görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 164-178.
29. Yavuzer, H. (2018). Eğitim ve gelişim özellikleriyle okul çağı çocuğu. İstanbul: Remzi Kitabevi.
30. Yazlık, D. Ö. (2011). İlköğretim 7. sınıflarda cabri geometri plus II ile dönüşüm geometrisi öğretimi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi), Selçuk Üniversitesi, Konya.
31. Yıldırım Doğru, S. S., Girli, A., Bayraktar, A., Baydık, B., Şen, B., Karabey, B., Yıldız Canpolat, C., Tekin Ersan, D., Hamarta, E., Bek, H., Deniz, M. E., Akdeniz, S., Olkun, S., Seçkin, Ş., Topçu Kabasakal, Z., & Özyeşil, Z. (2015). Öğrenme Güçlükleri. Ankara: Eğiten Kitap.
32. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.