Abstract
References
- Akkaş, A. H. (2008). ‘’Koşullu Salıverilme’’, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.XII, S.1-2, s.305-335.
- Alan, E. (2023). Ceza Hukukunda Yeni Boyutuyla Tekerrür, Ankara, Seçkin.
- Altunç, M. S. (2010). ‘’Ceza Hukukunda Tekerrür’’, Galatasaray Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku ABD Doktora Tezi, İstanbul.
- Arslan, Ç. & Kayançiçek, M. (2009). Suçta Tekerrür, Ankara, Seçkin.
- Artuk, M. E. (2002). ‘’Emniyet Tedbirleri’’, Ceza Hukuku Makaleleri, Güven Kitabevi, İstanbul.
- Artuk, M. E. & Alşahin, M. E. (2024). Kriminoloji, 5.Baskı, Adalet, Ankara.
- Artuk, M. E. & Yılmaz, E. (2020). ‘’ Teorik Açıdan Güvenlik Tedbirleri’’, İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 7, S.2, s.7-43.
- Ataç, A. S. (2009). ‘’Mükerrirlere ve Özel Tehlikeli Suçlulara Özgü Tedbirler’’, 2. Ceza Hukuku Reformları Kongresi, Ed.: Adem Sözüer, İstanbul, On İki Levha Yayıncılık, Cilt 1, s.291-304.
- Austrian Penal Code (Strafgesetzbuch), (Çevrimiçi), https://www.ris.bka.gv.at/GeltendeFassung.wxe?Abfrage=Bundesnormen&Gesetzesnummer=10002296&fbclid=IwAR3x_yziIUBjQ3gGFxb55R34Ho2GkWhPOUbZdvoVgzydGEYNX4p-NR7q2xU, (erişim tarihi:17.10.2025).
- Bacaksız, P. (2015). ‘’Cezalandırma Ve Topluma Yeniden Kazandırma’’, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Prof. Dr. Hakan PEKCANITEZ’e Armağan, Özel Sayı 2014, Cilt 16, s.4917-4941.
- Baker, E. & Asworth, A. (2008). ‘’The Role of Previous Convictions in England and Wales’’, Punishing Persistent Offender Exploring Community and Offender Perspectives; Editor: Julian V. Roberts; Oxford University Press, New York.
- Balcı, Y. (2021). ‘’Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Hükümlü Olanlar İçin ‘’Tıbbi Tedaviye Tabi Tutulma’’ Ve ‘’Tedavi Amaçlı Programlara Katılma’’ Kavramlarının Tartışılması’’, https://www.yorulmazmedikolegal.com/cinsel-dokunulmazliga-karsi-suclardan-hukumlulerin-tedavi-ve-yukumlulukleri/ (erişim tarihi: 21.12.2025).
- Banks, C. (2025). Criminal Justice Ethics Theory And Practice, California, Sage Press, 6th Edition.
- Bean, P. (1981). Punishment A Philosophical and Criminological Inquiry, Oxford Press.
- Centel, N. & Zafer, H. (2025). Ceza Muhakemesi Hukuku, 22. Baskı, Beta Yayınları, İstanbul.
- Centel, N., Zafer, H. & Çakmut, Ö. (2023). Türk Ceza Hukukuna Giriş, 12. Bası, Beta Yayınları, İstanbul.
- Cin, M. O. (2024). ''Türk Ceza Hukukunda Tekerrürün Sonuçları'', Adalet Dergisi, Cilt 2, Sayı 73, s. 271-289.
- Council of State 10 th Chamber. (2020). 2016/12975 Reference Number, 2020/3048 Decision Number, 17.09.2020 Date, https://psikiyatri.org.tr/uploadFiles/98201721930-Cinsel-Suclar-Danistay-Karari.pdf , (erişim tarihi: 21.12.2025).
- Çakır, K. (2020). ‘’Hapis Cezasının Koşullu Salıverilme Uygulanarak İnfazı’’, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Cilt 26, Sayı 2, s.669-698.
- Damar, M. (2023). ''Tekerrürün Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmaası Kurumuna Etkisi'', BÜHFD, Ocak, C.9, s.135-151.
- Demirbaş, T. (2024). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara, Seçkin, 19. Baskı.
- De Vries, M. & Bijlsma, J. (2022). ‘’The Elusive Concept of Dangerousness: The State of The Art in Criminal Legal Theory and the Necessity of Further Research’’, Criminal Justice Ethics, Vol. 41, No.2, pp.142-166.
- Dilberoğlu, A. V. (2016). ‘’Cezalar ve Güvenlik Tedbirlerinin Amacı ve Niteliği’’, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Sayı 65 (4), s.1517-1544.
- Dolu, O. (2012). Suç Teorileri Teori, Araştırma ve Uygulamada Kriminoloji, Ankara, Seçkin, 4.Baskı.
- Dönmezer, S. (1944). ‘’Tehlikeli Hal Meselesi’’, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, İstanbul, Cilt 10, S.1-2, s.179-187.
- Dönmezer, S. & Erman, S. (1985). Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku, 10. Bası, İstanbul.
- Elster, A. & Lingemann, H. (1975). tarafından yazılmış, Rudolf, Sieverts; tarafından tamamen gözden geçirilmiş 2. Baskı, Handwörterbuch der Kriminologie, Rechtsfriedensdelikte – Zwillingsforschung, 3. Cilt.
- Erem, F. (2020). Adalet Psikolojisi, Suçlu Psikolojisi, Usul Psikolojisi, Mahpusun Psikolojisi, 12. Bası, Ankara, Ürün Yayınları.
- Erem, F., Danışman, A. & Artuk, M. E. (1997). Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara.
- Gayretli, T. (2022). ‘’Mükerrirlere ve Bazı Suç Faillerine Özgü Denetimli Serbestlik’’, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku ABD Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
- Hafızoğulları, Z. & Özen, M. (2024). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 15. Baskı, US-A Yayıncılık, Ankara.
- Harrington, S. & Devine, D. (1967). ‘’The Habitual Criminal – A Review of the Jurisprudence’’, McGill Law Journal, Vol. 13, No.4, pp.683-690.
- Heinrich, B. (2014). Ceza Hukuku Genel Kısım- I, Ankara, Adalet.
- Honig, R. & Abadan, M. Y. (2011). ‘’Ceza Gayeleri Nazariyesinin Tarihine Dair’’, Journal Of Istanbul University Law Faculty, C.2, s. 413-426.
- Hudson, B. (2003). Understanding Justice: An Introduction to Ideas, Perspectives and Controversies in Modern Penal Theory, Buckingham, England, Open University Press, 2nd Edition.
- İçel, K., Sokullu Akıncı, F., Özgenç, İ., Sözüer, A. Mahmutoğlu, F. S. & Ünver Y. (2002). Yaptırım Teorisi, İstanbul.
- Kan, C. H. (2021). ‘’Türk Hukukunda Mükerrirlere Özgü İnfaz Rejimi’’, Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 26, Sayı 45, s.305-338.
- Katoğlu, T. B. (2008). Ceza Kanunlarının Zaman Yönünden Uygulanması, Ankara, Seçkin, 1. Baskı.
- Keiser, G., Kerner, H. J., Sack, F. & Schellhoss, H. (2022). Kleines Kriminologisches Wörterbuch, 3. Auflage.
- Kızmaz, Z. (2007). ‘’Mükerrer Suçlulukla İlintili Değişkenler’’ Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Elazığ, Cilt 17, Sayı 2, s.227-249.
- Koca, M. & Üzülmez, İ. (2025). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara, 18. Baskı, Seçkin.
- Kocasakal, Ü. (1994). ‘’Ceza Hukukunda ‘’İtiyad’’, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, 1994.
- Kumbasar, E. (2012). Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması, Ankara, Seçkin, 1. Baskı.
- Levy, R. (1971). ‘’Title X – Dangerous Special Offender Sentencing’’, University of Michigan Journal of Law Reform, Vol.4, No:3, Spring, p.628-650.
- Maden, M. (2012). Hapis Cezasına Seçenek Yaptırımlar, Adalet Yayınevi, Ankara.
- Maden, M. (2020). ‘’Koşullu Salıverilmenin Hukuki Mahiyeti’’, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Cilt 26, Sayı 2, s.633-651.
- Nuhoğlu, A. (1996). ‘’Mukayeseli Hukukta ve Türk Ceza Hukukunda Özgürlüğü Bağlayıcı Emniyet Tedbirleri’’, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, İstanbul.
- Önder, A. (1992). Ceza Hukuku Genel Hükümler, İstanbul.
- Özbek, V. Ö. (2025). İnfaz Hukuku, 21. Baskı, Seçkin Yayınları, Ankara.
- Özbek, V. Ö., Doğan, K., Meraklı, S., Bacaksız, P. & Başıbüyük, İ. (2025). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınları, Ankara, 16. Baskı.
- Özbey, Ö. (2010). ‘’Suçta Tekerrür ve Mükerrirlere Özgü Güvenlik Tedbirleri’’, TBB Dergisi, Sayı 88, s.55-105.
- Özek, Ç. (1998). ‘’Organize Suç’’, Nurullah Kunter’e Armağan, İstanbul, ss.1-221.
- Özgenç, İ. (2025). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara, Seçkin yayınları, 21. Bası.
- Özgenç, İ. (2023). Suç Örgütleri, Ankara, Seçkin, 15. Bası.
- Öztürk, B. & Erdem, M. R. (2025). Uygulamalı Ceza Hukuku Ve Güvenlik Tedbirleri Hukuku, Ankara, Seçkin, 25. Baskı.
- Pratt, J. (1998). Governing The Dangerous: Dangerousness, Law and Social Change, The Federation Press, 1998.
- Retornaz, E. E. (2014). ‘’Beccaria’nın Hapis Cezasına Bakışı Üzerine Bir Değerlendirme’’, TBB Dergisi, Sayı 12, s.93-106.
- Roxin, C. & Greco, L. (2020). Strafrecht Allgemeiner Teil Band I Grundlagen - Der Aufbau der Verbrechenslehre, 5. Auflage, München, C.H. Beck.
- Sarıtaş, E. (2018). ‘’Suç İşlemek Amacıyla Örgütlenme Suçları (TCK m.220-221)’’, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Hukuku ABD, Doktora Tezi.
- Schwind, H. D. (2013). Kriminologie: Eine praxisorientierte Einführung mit Beispielen, 22. Auflage.
- Şen, E. (2024). ‘’Mükerrirlere Özgü İnfazın Tatbiki Şartı Olarak Savunma Hakkı’’, https://sen.av.tr/tr/makale/mukerrirlere-ozgu-infazın-tatbiki-sarti-olarak-savunma-hakki#:~:text=TCK%20m.58%2F9'a%20göre%3B%20“Mükerrirlere,suçlu%20hakkında%20da%20uygulanmasına%20hükmedilir” , (erişim tarihi: 18.10.2024).
- Şen, E. & Başer Berkün, B. (2025). 10. Yargı Paketi Teklifinde İnfaz Düzenlemeleri, https://sen.av.tr/tr/makale/10-yargi-paketi-teklifinde-infaz-duzenlemeleri, (erişim tarihi: 21.07.2025) . Ten, C. L. (1987). Crime, Guilt, and Punishment: A Philosophical Introduction, Oxford, Clarendon Press.
- Thurner, N. (2017). ‘’Die Strafrechtliche Beurteilung Von Rückfallstätern’’, Graz Karl- Franzens Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, Graz.
- Turan, H. (2014). Ceza Yargısında Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Ve Uygulaması, 2. Baskı, Ankara, Adalet.
- Turan, H. (2024). ‘’Terör Suçlarında Kabul Edilen Farklı İnfaz Düzenlemelerinin Ayrımcılık Yasağı İle Bağlantılı Olarak Kişi Özgürlüğü ve Güvenliği Hakkı Kapsamında Değerlendirilmesi’’, Karşılaştırmalı Hukukta ve Türk Hukukunda Terörizm, Terör Suçları ve İnfaz Hukuku, Ed.: Prof. Dr. İzzet Özgenç, III. Cilt, TÜBA Yayınları, Ankara, s.157- 192.
- United States of America. (2025). North Dacota Century Code, https://ndlegis.gov/general-information/north-dakota-century-code/index.html , (erişim tarihi: 21.12.2025).
- Üzülmez, İ. (2001). ‘’Ceza Sorumluluğunun Esası ve Cezalandırmanın Amacına Dair Düşünce Hareketleri (Ceza Hukukunda Okullar Mücadelesi)’’, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 5, Sayı 1-4, s.259-294.
- Üzülmez, İ. (1997). ‘’Türk Hukukunda Tekerrür’’, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
- Üzülmez, İ. (2002). ''Türk Hukukunda Tekerrür'', Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.10, S.1-2, s.165-186.
- Üzülmez, İ. (2005). ''5237 Sayılı Yeni TCK'da Suçta Tekerrür Ve Özel Tehlikeli Suçlular (m.58)'', Hukuki Perspektifler Dergisi, S.4, İstanbul, s.4-59.
- Walker, N. (1991). Why Punish?, Oxford Press.
- Yeşil, E. (2024). Yargıtay Ceza Genel Kurulu Kararları 2020-2024, Ankara, Adalet, 1. Baskı.
- Yıldız, A. K. (2007). 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu, Açıklamalar - Değerlendirmeler Öğretiden Görüşler ve Yargıtay Kararları, İstanbul Barosu Yayınları.
- Yücel, M. T. (2001). ‘’Mükerrirliğin Görünümü (Bilimsel Bir Yaklaşıma Doğru)’’, Yargıtay Dergisi, Cilt 2, Sayı 2, Ajans Türk Matbaacılık Sanayi, Ankara, s. 55- 67.
Abstract
Ceza infaz hukukunda “mükerrer suçlu” kavramı, bir kişinin daha önce kesinleşmiş bir mahkûmiyet kararı bulunmasına rağmen yeniden suç işlemesi durumunu ifade eder. Tekerrür, yalnızca failin suç işleme eğilimini yansıtan bireysel bir olgu değil, aynı zamanda ceza adalet sisteminin suçla mücadeledeki etkinliğini sorgulayan yapısal bir göstergedir. Türk Ceza Kanunu’nun 58. maddesi, mükerrer suçlulara yönelik özel infaz rejimini düzenlemekte ve bu kişilerin koşullu salıverilmeden yararlanma koşullarını diğer hükümlülere göre daha sınırlı tutmaktadır. Bununla birlikte, tekerrür kurumunun hukuki niteliği konusunda öğretide görüş birliği bulunmamaktadır. Bir kısım yazarlar, tekerrürü infaz hukukuna özgü bir düzenleme olarak değerlendirirken; diğerleri, ceza hukukunun maddi boyutuyla bağlantılı karma bir yapı taşıdığını ileri sürmektedir. Mükerrerlik, ceza adaletinde caydırıcılık, kişisel ıslah ve toplumsal korunma dengeleri açısından tartışmalı bir konumda yer almakta; suçun tekrarının önlenmesi amacına rağmen failin yeniden topluma kazandırılmasını zorlaştıran sonuçlar doğurabilmektedir. Bu çalışma, mükerrer suçluluk kavramını ceza infaz hukukunun temel ilkeleri çerçevesinde ele almakta, ulusal mevzuat ve doktrin bağlamında kavramsal farklılıkları, uygulamadaki sonuçları ve tartışmalı yönleri incelemektedir.
References
- Akkaş, A. H. (2008). ‘’Koşullu Salıverilme’’, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.XII, S.1-2, s.305-335.
- Alan, E. (2023). Ceza Hukukunda Yeni Boyutuyla Tekerrür, Ankara, Seçkin.
- Altunç, M. S. (2010). ‘’Ceza Hukukunda Tekerrür’’, Galatasaray Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku ABD Doktora Tezi, İstanbul.
- Arslan, Ç. & Kayançiçek, M. (2009). Suçta Tekerrür, Ankara, Seçkin.
- Artuk, M. E. (2002). ‘’Emniyet Tedbirleri’’, Ceza Hukuku Makaleleri, Güven Kitabevi, İstanbul.
- Artuk, M. E. & Alşahin, M. E. (2024). Kriminoloji, 5.Baskı, Adalet, Ankara.
- Artuk, M. E. & Yılmaz, E. (2020). ‘’ Teorik Açıdan Güvenlik Tedbirleri’’, İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 7, S.2, s.7-43.
- Ataç, A. S. (2009). ‘’Mükerrirlere ve Özel Tehlikeli Suçlulara Özgü Tedbirler’’, 2. Ceza Hukuku Reformları Kongresi, Ed.: Adem Sözüer, İstanbul, On İki Levha Yayıncılık, Cilt 1, s.291-304.
- Austrian Penal Code (Strafgesetzbuch), (Çevrimiçi), https://www.ris.bka.gv.at/GeltendeFassung.wxe?Abfrage=Bundesnormen&Gesetzesnummer=10002296&fbclid=IwAR3x_yziIUBjQ3gGFxb55R34Ho2GkWhPOUbZdvoVgzydGEYNX4p-NR7q2xU, (erişim tarihi:17.10.2025).
- Bacaksız, P. (2015). ‘’Cezalandırma Ve Topluma Yeniden Kazandırma’’, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Prof. Dr. Hakan PEKCANITEZ’e Armağan, Özel Sayı 2014, Cilt 16, s.4917-4941.
- Baker, E. & Asworth, A. (2008). ‘’The Role of Previous Convictions in England and Wales’’, Punishing Persistent Offender Exploring Community and Offender Perspectives; Editor: Julian V. Roberts; Oxford University Press, New York.
- Balcı, Y. (2021). ‘’Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Hükümlü Olanlar İçin ‘’Tıbbi Tedaviye Tabi Tutulma’’ Ve ‘’Tedavi Amaçlı Programlara Katılma’’ Kavramlarının Tartışılması’’, https://www.yorulmazmedikolegal.com/cinsel-dokunulmazliga-karsi-suclardan-hukumlulerin-tedavi-ve-yukumlulukleri/ (erişim tarihi: 21.12.2025).
- Banks, C. (2025). Criminal Justice Ethics Theory And Practice, California, Sage Press, 6th Edition.
- Bean, P. (1981). Punishment A Philosophical and Criminological Inquiry, Oxford Press.
- Centel, N. & Zafer, H. (2025). Ceza Muhakemesi Hukuku, 22. Baskı, Beta Yayınları, İstanbul.
- Centel, N., Zafer, H. & Çakmut, Ö. (2023). Türk Ceza Hukukuna Giriş, 12. Bası, Beta Yayınları, İstanbul.
- Cin, M. O. (2024). ''Türk Ceza Hukukunda Tekerrürün Sonuçları'', Adalet Dergisi, Cilt 2, Sayı 73, s. 271-289.
- Council of State 10 th Chamber. (2020). 2016/12975 Reference Number, 2020/3048 Decision Number, 17.09.2020 Date, https://psikiyatri.org.tr/uploadFiles/98201721930-Cinsel-Suclar-Danistay-Karari.pdf , (erişim tarihi: 21.12.2025).
- Çakır, K. (2020). ‘’Hapis Cezasının Koşullu Salıverilme Uygulanarak İnfazı’’, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Cilt 26, Sayı 2, s.669-698.
- Damar, M. (2023). ''Tekerrürün Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmaası Kurumuna Etkisi'', BÜHFD, Ocak, C.9, s.135-151.
- Demirbaş, T. (2024). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara, Seçkin, 19. Baskı.
- De Vries, M. & Bijlsma, J. (2022). ‘’The Elusive Concept of Dangerousness: The State of The Art in Criminal Legal Theory and the Necessity of Further Research’’, Criminal Justice Ethics, Vol. 41, No.2, pp.142-166.
- Dilberoğlu, A. V. (2016). ‘’Cezalar ve Güvenlik Tedbirlerinin Amacı ve Niteliği’’, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Sayı 65 (4), s.1517-1544.
- Dolu, O. (2012). Suç Teorileri Teori, Araştırma ve Uygulamada Kriminoloji, Ankara, Seçkin, 4.Baskı.
- Dönmezer, S. (1944). ‘’Tehlikeli Hal Meselesi’’, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, İstanbul, Cilt 10, S.1-2, s.179-187.
- Dönmezer, S. & Erman, S. (1985). Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku, 10. Bası, İstanbul.
- Elster, A. & Lingemann, H. (1975). tarafından yazılmış, Rudolf, Sieverts; tarafından tamamen gözden geçirilmiş 2. Baskı, Handwörterbuch der Kriminologie, Rechtsfriedensdelikte – Zwillingsforschung, 3. Cilt.
- Erem, F. (2020). Adalet Psikolojisi, Suçlu Psikolojisi, Usul Psikolojisi, Mahpusun Psikolojisi, 12. Bası, Ankara, Ürün Yayınları.
- Erem, F., Danışman, A. & Artuk, M. E. (1997). Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara.
- Gayretli, T. (2022). ‘’Mükerrirlere ve Bazı Suç Faillerine Özgü Denetimli Serbestlik’’, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku ABD Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
- Hafızoğulları, Z. & Özen, M. (2024). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 15. Baskı, US-A Yayıncılık, Ankara.
- Harrington, S. & Devine, D. (1967). ‘’The Habitual Criminal – A Review of the Jurisprudence’’, McGill Law Journal, Vol. 13, No.4, pp.683-690.
- Heinrich, B. (2014). Ceza Hukuku Genel Kısım- I, Ankara, Adalet.
- Honig, R. & Abadan, M. Y. (2011). ‘’Ceza Gayeleri Nazariyesinin Tarihine Dair’’, Journal Of Istanbul University Law Faculty, C.2, s. 413-426.
- Hudson, B. (2003). Understanding Justice: An Introduction to Ideas, Perspectives and Controversies in Modern Penal Theory, Buckingham, England, Open University Press, 2nd Edition.
- İçel, K., Sokullu Akıncı, F., Özgenç, İ., Sözüer, A. Mahmutoğlu, F. S. & Ünver Y. (2002). Yaptırım Teorisi, İstanbul.
- Kan, C. H. (2021). ‘’Türk Hukukunda Mükerrirlere Özgü İnfaz Rejimi’’, Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 26, Sayı 45, s.305-338.
- Katoğlu, T. B. (2008). Ceza Kanunlarının Zaman Yönünden Uygulanması, Ankara, Seçkin, 1. Baskı.
- Keiser, G., Kerner, H. J., Sack, F. & Schellhoss, H. (2022). Kleines Kriminologisches Wörterbuch, 3. Auflage.
- Kızmaz, Z. (2007). ‘’Mükerrer Suçlulukla İlintili Değişkenler’’ Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Elazığ, Cilt 17, Sayı 2, s.227-249.
- Koca, M. & Üzülmez, İ. (2025). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara, 18. Baskı, Seçkin.
- Kocasakal, Ü. (1994). ‘’Ceza Hukukunda ‘’İtiyad’’, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, 1994.
- Kumbasar, E. (2012). Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması, Ankara, Seçkin, 1. Baskı.
- Levy, R. (1971). ‘’Title X – Dangerous Special Offender Sentencing’’, University of Michigan Journal of Law Reform, Vol.4, No:3, Spring, p.628-650.
- Maden, M. (2012). Hapis Cezasına Seçenek Yaptırımlar, Adalet Yayınevi, Ankara.
- Maden, M. (2020). ‘’Koşullu Salıverilmenin Hukuki Mahiyeti’’, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Cilt 26, Sayı 2, s.633-651.
- Nuhoğlu, A. (1996). ‘’Mukayeseli Hukukta ve Türk Ceza Hukukunda Özgürlüğü Bağlayıcı Emniyet Tedbirleri’’, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, İstanbul.
- Önder, A. (1992). Ceza Hukuku Genel Hükümler, İstanbul.
- Özbek, V. Ö. (2025). İnfaz Hukuku, 21. Baskı, Seçkin Yayınları, Ankara.
- Özbek, V. Ö., Doğan, K., Meraklı, S., Bacaksız, P. & Başıbüyük, İ. (2025). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınları, Ankara, 16. Baskı.
- Özbey, Ö. (2010). ‘’Suçta Tekerrür ve Mükerrirlere Özgü Güvenlik Tedbirleri’’, TBB Dergisi, Sayı 88, s.55-105.
- Özek, Ç. (1998). ‘’Organize Suç’’, Nurullah Kunter’e Armağan, İstanbul, ss.1-221.
- Özgenç, İ. (2025). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara, Seçkin yayınları, 21. Bası.
- Özgenç, İ. (2023). Suç Örgütleri, Ankara, Seçkin, 15. Bası.
- Öztürk, B. & Erdem, M. R. (2025). Uygulamalı Ceza Hukuku Ve Güvenlik Tedbirleri Hukuku, Ankara, Seçkin, 25. Baskı.
- Pratt, J. (1998). Governing The Dangerous: Dangerousness, Law and Social Change, The Federation Press, 1998.
- Retornaz, E. E. (2014). ‘’Beccaria’nın Hapis Cezasına Bakışı Üzerine Bir Değerlendirme’’, TBB Dergisi, Sayı 12, s.93-106.
- Roxin, C. & Greco, L. (2020). Strafrecht Allgemeiner Teil Band I Grundlagen - Der Aufbau der Verbrechenslehre, 5. Auflage, München, C.H. Beck.
- Sarıtaş, E. (2018). ‘’Suç İşlemek Amacıyla Örgütlenme Suçları (TCK m.220-221)’’, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Hukuku ABD, Doktora Tezi.
- Schwind, H. D. (2013). Kriminologie: Eine praxisorientierte Einführung mit Beispielen, 22. Auflage.
- Şen, E. (2024). ‘’Mükerrirlere Özgü İnfazın Tatbiki Şartı Olarak Savunma Hakkı’’, https://sen.av.tr/tr/makale/mukerrirlere-ozgu-infazın-tatbiki-sarti-olarak-savunma-hakki#:~:text=TCK%20m.58%2F9'a%20göre%3B%20“Mükerrirlere,suçlu%20hakkında%20da%20uygulanmasına%20hükmedilir” , (erişim tarihi: 18.10.2024).
- Şen, E. & Başer Berkün, B. (2025). 10. Yargı Paketi Teklifinde İnfaz Düzenlemeleri, https://sen.av.tr/tr/makale/10-yargi-paketi-teklifinde-infaz-duzenlemeleri, (erişim tarihi: 21.07.2025) . Ten, C. L. (1987). Crime, Guilt, and Punishment: A Philosophical Introduction, Oxford, Clarendon Press.
- Thurner, N. (2017). ‘’Die Strafrechtliche Beurteilung Von Rückfallstätern’’, Graz Karl- Franzens Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, Graz.
- Turan, H. (2014). Ceza Yargısında Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Ve Uygulaması, 2. Baskı, Ankara, Adalet.
- Turan, H. (2024). ‘’Terör Suçlarında Kabul Edilen Farklı İnfaz Düzenlemelerinin Ayrımcılık Yasağı İle Bağlantılı Olarak Kişi Özgürlüğü ve Güvenliği Hakkı Kapsamında Değerlendirilmesi’’, Karşılaştırmalı Hukukta ve Türk Hukukunda Terörizm, Terör Suçları ve İnfaz Hukuku, Ed.: Prof. Dr. İzzet Özgenç, III. Cilt, TÜBA Yayınları, Ankara, s.157- 192.
- United States of America. (2025). North Dacota Century Code, https://ndlegis.gov/general-information/north-dakota-century-code/index.html , (erişim tarihi: 21.12.2025).
- Üzülmez, İ. (2001). ‘’Ceza Sorumluluğunun Esası ve Cezalandırmanın Amacına Dair Düşünce Hareketleri (Ceza Hukukunda Okullar Mücadelesi)’’, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 5, Sayı 1-4, s.259-294.
- Üzülmez, İ. (1997). ‘’Türk Hukukunda Tekerrür’’, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
- Üzülmez, İ. (2002). ''Türk Hukukunda Tekerrür'', Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.10, S.1-2, s.165-186.
- Üzülmez, İ. (2005). ''5237 Sayılı Yeni TCK'da Suçta Tekerrür Ve Özel Tehlikeli Suçlular (m.58)'', Hukuki Perspektifler Dergisi, S.4, İstanbul, s.4-59.
- Walker, N. (1991). Why Punish?, Oxford Press.
- Yeşil, E. (2024). Yargıtay Ceza Genel Kurulu Kararları 2020-2024, Ankara, Adalet, 1. Baskı.
- Yıldız, A. K. (2007). 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu, Açıklamalar - Değerlendirmeler Öğretiden Görüşler ve Yargıtay Kararları, İstanbul Barosu Yayınları.
- Yücel, M. T. (2001). ‘’Mükerrirliğin Görünümü (Bilimsel Bir Yaklaşıma Doğru)’’, Yargıtay Dergisi, Cilt 2, Sayı 2, Ajans Türk Matbaacılık Sanayi, Ankara, s. 55- 67.
Abstract
In criminal law, the concept of “recipitant offender” refers to the situation where a person recommits a crime despite having a previous final conviction. Recidivism is not only an individual phenomenon reflecting the perpetrator's propensity to commit crimes, but also a structural indicator that questions the effectiveness of the criminal justice system in combating crime. Article 58 of the Turkish Penal Code regulates the special execution regime for repeat offenders and makes the conditions under which these individuals can benefit from conditional release more limited than for other convicts. However, there is no consensus in the doctrine regarding the legal nature of the institution of recidivism. While some authors consider recidivism a regulation specific to criminal law, others argue that it has a mixed structure linked to the substantive dimension of criminal law. Recidivism occupies a controversial position in criminal justice in terms of the balance between deterrence, personal rehabilitation, and social protection. Despite its aim to prevent repeat offending, it can lead to consequences that make it difficult to reintegrate the offender into society. This study examines the concept of repeat offending within the framework of the fundamental principles of criminal law, examining conceptual differences, practical consequences, and controversial aspects within the context of national legislation and doctrine.
References
- Akkaş, A. H. (2008). ‘’Koşullu Salıverilme’’, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.XII, S.1-2, s.305-335.
- Alan, E. (2023). Ceza Hukukunda Yeni Boyutuyla Tekerrür, Ankara, Seçkin.
- Altunç, M. S. (2010). ‘’Ceza Hukukunda Tekerrür’’, Galatasaray Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku ABD Doktora Tezi, İstanbul.
- Arslan, Ç. & Kayançiçek, M. (2009). Suçta Tekerrür, Ankara, Seçkin.
- Artuk, M. E. (2002). ‘’Emniyet Tedbirleri’’, Ceza Hukuku Makaleleri, Güven Kitabevi, İstanbul.
- Artuk, M. E. & Alşahin, M. E. (2024). Kriminoloji, 5.Baskı, Adalet, Ankara.
- Artuk, M. E. & Yılmaz, E. (2020). ‘’ Teorik Açıdan Güvenlik Tedbirleri’’, İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 7, S.2, s.7-43.
- Ataç, A. S. (2009). ‘’Mükerrirlere ve Özel Tehlikeli Suçlulara Özgü Tedbirler’’, 2. Ceza Hukuku Reformları Kongresi, Ed.: Adem Sözüer, İstanbul, On İki Levha Yayıncılık, Cilt 1, s.291-304.
- Austrian Penal Code (Strafgesetzbuch), (Çevrimiçi), https://www.ris.bka.gv.at/GeltendeFassung.wxe?Abfrage=Bundesnormen&Gesetzesnummer=10002296&fbclid=IwAR3x_yziIUBjQ3gGFxb55R34Ho2GkWhPOUbZdvoVgzydGEYNX4p-NR7q2xU, (erişim tarihi:17.10.2025).
- Bacaksız, P. (2015). ‘’Cezalandırma Ve Topluma Yeniden Kazandırma’’, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Prof. Dr. Hakan PEKCANITEZ’e Armağan, Özel Sayı 2014, Cilt 16, s.4917-4941.
- Baker, E. & Asworth, A. (2008). ‘’The Role of Previous Convictions in England and Wales’’, Punishing Persistent Offender Exploring Community and Offender Perspectives; Editor: Julian V. Roberts; Oxford University Press, New York.
- Balcı, Y. (2021). ‘’Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Hükümlü Olanlar İçin ‘’Tıbbi Tedaviye Tabi Tutulma’’ Ve ‘’Tedavi Amaçlı Programlara Katılma’’ Kavramlarının Tartışılması’’, https://www.yorulmazmedikolegal.com/cinsel-dokunulmazliga-karsi-suclardan-hukumlulerin-tedavi-ve-yukumlulukleri/ (erişim tarihi: 21.12.2025).
- Banks, C. (2025). Criminal Justice Ethics Theory And Practice, California, Sage Press, 6th Edition.
- Bean, P. (1981). Punishment A Philosophical and Criminological Inquiry, Oxford Press.
- Centel, N. & Zafer, H. (2025). Ceza Muhakemesi Hukuku, 22. Baskı, Beta Yayınları, İstanbul.
- Centel, N., Zafer, H. & Çakmut, Ö. (2023). Türk Ceza Hukukuna Giriş, 12. Bası, Beta Yayınları, İstanbul.
- Cin, M. O. (2024). ''Türk Ceza Hukukunda Tekerrürün Sonuçları'', Adalet Dergisi, Cilt 2, Sayı 73, s. 271-289.
- Council of State 10 th Chamber. (2020). 2016/12975 Reference Number, 2020/3048 Decision Number, 17.09.2020 Date, https://psikiyatri.org.tr/uploadFiles/98201721930-Cinsel-Suclar-Danistay-Karari.pdf , (erişim tarihi: 21.12.2025).
- Çakır, K. (2020). ‘’Hapis Cezasının Koşullu Salıverilme Uygulanarak İnfazı’’, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Cilt 26, Sayı 2, s.669-698.
- Damar, M. (2023). ''Tekerrürün Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmaası Kurumuna Etkisi'', BÜHFD, Ocak, C.9, s.135-151.
- Demirbaş, T. (2024). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara, Seçkin, 19. Baskı.
- De Vries, M. & Bijlsma, J. (2022). ‘’The Elusive Concept of Dangerousness: The State of The Art in Criminal Legal Theory and the Necessity of Further Research’’, Criminal Justice Ethics, Vol. 41, No.2, pp.142-166.
- Dilberoğlu, A. V. (2016). ‘’Cezalar ve Güvenlik Tedbirlerinin Amacı ve Niteliği’’, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Sayı 65 (4), s.1517-1544.
- Dolu, O. (2012). Suç Teorileri Teori, Araştırma ve Uygulamada Kriminoloji, Ankara, Seçkin, 4.Baskı.
- Dönmezer, S. (1944). ‘’Tehlikeli Hal Meselesi’’, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, İstanbul, Cilt 10, S.1-2, s.179-187.
- Dönmezer, S. & Erman, S. (1985). Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku, 10. Bası, İstanbul.
- Elster, A. & Lingemann, H. (1975). tarafından yazılmış, Rudolf, Sieverts; tarafından tamamen gözden geçirilmiş 2. Baskı, Handwörterbuch der Kriminologie, Rechtsfriedensdelikte – Zwillingsforschung, 3. Cilt.
- Erem, F. (2020). Adalet Psikolojisi, Suçlu Psikolojisi, Usul Psikolojisi, Mahpusun Psikolojisi, 12. Bası, Ankara, Ürün Yayınları.
- Erem, F., Danışman, A. & Artuk, M. E. (1997). Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara.
- Gayretli, T. (2022). ‘’Mükerrirlere ve Bazı Suç Faillerine Özgü Denetimli Serbestlik’’, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku ABD Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
- Hafızoğulları, Z. & Özen, M. (2024). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 15. Baskı, US-A Yayıncılık, Ankara.
- Harrington, S. & Devine, D. (1967). ‘’The Habitual Criminal – A Review of the Jurisprudence’’, McGill Law Journal, Vol. 13, No.4, pp.683-690.
- Heinrich, B. (2014). Ceza Hukuku Genel Kısım- I, Ankara, Adalet.
- Honig, R. & Abadan, M. Y. (2011). ‘’Ceza Gayeleri Nazariyesinin Tarihine Dair’’, Journal Of Istanbul University Law Faculty, C.2, s. 413-426.
- Hudson, B. (2003). Understanding Justice: An Introduction to Ideas, Perspectives and Controversies in Modern Penal Theory, Buckingham, England, Open University Press, 2nd Edition.
- İçel, K., Sokullu Akıncı, F., Özgenç, İ., Sözüer, A. Mahmutoğlu, F. S. & Ünver Y. (2002). Yaptırım Teorisi, İstanbul.
- Kan, C. H. (2021). ‘’Türk Hukukunda Mükerrirlere Özgü İnfaz Rejimi’’, Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 26, Sayı 45, s.305-338.
- Katoğlu, T. B. (2008). Ceza Kanunlarının Zaman Yönünden Uygulanması, Ankara, Seçkin, 1. Baskı.
- Keiser, G., Kerner, H. J., Sack, F. & Schellhoss, H. (2022). Kleines Kriminologisches Wörterbuch, 3. Auflage.
- Kızmaz, Z. (2007). ‘’Mükerrer Suçlulukla İlintili Değişkenler’’ Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Elazığ, Cilt 17, Sayı 2, s.227-249.
- Koca, M. & Üzülmez, İ. (2025). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara, 18. Baskı, Seçkin.
- Kocasakal, Ü. (1994). ‘’Ceza Hukukunda ‘’İtiyad’’, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, 1994.
- Kumbasar, E. (2012). Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması, Ankara, Seçkin, 1. Baskı.
- Levy, R. (1971). ‘’Title X – Dangerous Special Offender Sentencing’’, University of Michigan Journal of Law Reform, Vol.4, No:3, Spring, p.628-650.
- Maden, M. (2012). Hapis Cezasına Seçenek Yaptırımlar, Adalet Yayınevi, Ankara.
- Maden, M. (2020). ‘’Koşullu Salıverilmenin Hukuki Mahiyeti’’, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Cilt 26, Sayı 2, s.633-651.
- Nuhoğlu, A. (1996). ‘’Mukayeseli Hukukta ve Türk Ceza Hukukunda Özgürlüğü Bağlayıcı Emniyet Tedbirleri’’, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, İstanbul.
- Önder, A. (1992). Ceza Hukuku Genel Hükümler, İstanbul.
- Özbek, V. Ö. (2025). İnfaz Hukuku, 21. Baskı, Seçkin Yayınları, Ankara.
- Özbek, V. Ö., Doğan, K., Meraklı, S., Bacaksız, P. & Başıbüyük, İ. (2025). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınları, Ankara, 16. Baskı.
- Özbey, Ö. (2010). ‘’Suçta Tekerrür ve Mükerrirlere Özgü Güvenlik Tedbirleri’’, TBB Dergisi, Sayı 88, s.55-105.
- Özek, Ç. (1998). ‘’Organize Suç’’, Nurullah Kunter’e Armağan, İstanbul, ss.1-221.
- Özgenç, İ. (2025). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara, Seçkin yayınları, 21. Bası.
- Özgenç, İ. (2023). Suç Örgütleri, Ankara, Seçkin, 15. Bası.
- Öztürk, B. & Erdem, M. R. (2025). Uygulamalı Ceza Hukuku Ve Güvenlik Tedbirleri Hukuku, Ankara, Seçkin, 25. Baskı.
- Pratt, J. (1998). Governing The Dangerous: Dangerousness, Law and Social Change, The Federation Press, 1998.
- Retornaz, E. E. (2014). ‘’Beccaria’nın Hapis Cezasına Bakışı Üzerine Bir Değerlendirme’’, TBB Dergisi, Sayı 12, s.93-106.
- Roxin, C. & Greco, L. (2020). Strafrecht Allgemeiner Teil Band I Grundlagen - Der Aufbau der Verbrechenslehre, 5. Auflage, München, C.H. Beck.
- Sarıtaş, E. (2018). ‘’Suç İşlemek Amacıyla Örgütlenme Suçları (TCK m.220-221)’’, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Hukuku ABD, Doktora Tezi.
- Schwind, H. D. (2013). Kriminologie: Eine praxisorientierte Einführung mit Beispielen, 22. Auflage.
- Şen, E. (2024). ‘’Mükerrirlere Özgü İnfazın Tatbiki Şartı Olarak Savunma Hakkı’’, https://sen.av.tr/tr/makale/mukerrirlere-ozgu-infazın-tatbiki-sarti-olarak-savunma-hakki#:~:text=TCK%20m.58%2F9'a%20göre%3B%20“Mükerrirlere,suçlu%20hakkında%20da%20uygulanmasına%20hükmedilir” , (erişim tarihi: 18.10.2024).
- Şen, E. & Başer Berkün, B. (2025). 10. Yargı Paketi Teklifinde İnfaz Düzenlemeleri, https://sen.av.tr/tr/makale/10-yargi-paketi-teklifinde-infaz-duzenlemeleri, (erişim tarihi: 21.07.2025) . Ten, C. L. (1987). Crime, Guilt, and Punishment: A Philosophical Introduction, Oxford, Clarendon Press.
- Thurner, N. (2017). ‘’Die Strafrechtliche Beurteilung Von Rückfallstätern’’, Graz Karl- Franzens Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, Graz.
- Turan, H. (2014). Ceza Yargısında Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Ve Uygulaması, 2. Baskı, Ankara, Adalet.
- Turan, H. (2024). ‘’Terör Suçlarında Kabul Edilen Farklı İnfaz Düzenlemelerinin Ayrımcılık Yasağı İle Bağlantılı Olarak Kişi Özgürlüğü ve Güvenliği Hakkı Kapsamında Değerlendirilmesi’’, Karşılaştırmalı Hukukta ve Türk Hukukunda Terörizm, Terör Suçları ve İnfaz Hukuku, Ed.: Prof. Dr. İzzet Özgenç, III. Cilt, TÜBA Yayınları, Ankara, s.157- 192.
- United States of America. (2025). North Dacota Century Code, https://ndlegis.gov/general-information/north-dakota-century-code/index.html , (erişim tarihi: 21.12.2025).
- Üzülmez, İ. (2001). ‘’Ceza Sorumluluğunun Esası ve Cezalandırmanın Amacına Dair Düşünce Hareketleri (Ceza Hukukunda Okullar Mücadelesi)’’, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 5, Sayı 1-4, s.259-294.
- Üzülmez, İ. (1997). ‘’Türk Hukukunda Tekerrür’’, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
- Üzülmez, İ. (2002). ''Türk Hukukunda Tekerrür'', Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.10, S.1-2, s.165-186.
- Üzülmez, İ. (2005). ''5237 Sayılı Yeni TCK'da Suçta Tekerrür Ve Özel Tehlikeli Suçlular (m.58)'', Hukuki Perspektifler Dergisi, S.4, İstanbul, s.4-59.
- Walker, N. (1991). Why Punish?, Oxford Press.
- Yeşil, E. (2024). Yargıtay Ceza Genel Kurulu Kararları 2020-2024, Ankara, Adalet, 1. Baskı.
- Yıldız, A. K. (2007). 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu, Açıklamalar - Değerlendirmeler Öğretiden Görüşler ve Yargıtay Kararları, İstanbul Barosu Yayınları.
- Yücel, M. T. (2001). ‘’Mükerrirliğin Görünümü (Bilimsel Bir Yaklaşıma Doğru)’’, Yargıtay Dergisi, Cilt 2, Sayı 2, Ajans Türk Matbaacılık Sanayi, Ankara, s. 55- 67.
Details
| Primary Language | English |
|---|---|
| Subjects | Defence Studies, Citizenship |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | October 15, 2025 |
| Acceptance Date | December 22, 2025 |
| Publication Date | January 22, 2026 |
| Published in Issue | Year 2026 Issue: 28 |
Aim & Scope
ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi (ASSAM UHAD) ASSAM'ın kuruluş amacı ve sosyal bilimler alanındaki araştırmaların ve yürütülen bilimsel çalışmaların akademik literatüre kazandırılması amacıyla yayınlanmaktadır.
ASSAM Uluslararası Hakemli Dergisi (ASSAM UHAD) Nisan ve Kasım aylarında olmak üzere yılda iki kez ASSAM tarafından yayımlanan hakemli bir bilimsel dergidir. Dergide iktisat, işletme, tarih, sosyoloji, maliye, finans, uluslararası ilişkiler, kamu yönetimi, siyaset bilimi ve diğer ilgili alanlarda makaleler yayımlanmaktadır. Yayınlanmak üzere gönderilen eserlerin başka bir yerde yayınlanmamış veya yayınlanmak üzere gönderilmemiş olması gerekmektedir. Derginin yayın dili Türkçe, Arapça ve İngilizcedir. Dergide yayınlanacak eserlerin her türlü sorumluluğu yazar veya yazarlara aittir. Makalelerde herhangi bir yayın ücreti talep etmemektedir. Dergimize DergiPark sistemi üzerinden //https://dergipark.org.tr/assam) başvurulması gerekmektedir. Yüklenen her bir makale öncelikli olarak iThenticate ve Turnitin intihal tarama programları aracılığı ile taranmaktadır. Tarama sonucu %20'nin üzerinde olan makaleler RED edilmektedir. Makaleler en az iki hakem tarafından kör hakemlik uygulamasıyla değerlendirilmektedir. Ayrıca dergimiz 2024 yılı itibariyle sadece sayı şeklinde yayım hayatına devam etme kararı almıştır.
Author Guidelines
Dergiye gönderilen makaleler dergimizin makale şablonunun biçim ve yazım kurallarına dikkate alınarak gönderilmelidir. Yazım kurallarına uygun olarak hazırlanmamış makaleler yayım için dikkate alınmayacaktır.
Makalenizi ilk teslim ettiğinizde sizden üç ayrı dosya talep ediyoruz. Birincisi yazınızın TAM METİN DOSYASI ; Bu dosyayı dergimizin yazım kurallarına ve şablonunu kullanarak hazırlayınız . Bu dosyada yazar(lar)ı tanıtıcı bilgiler (yazar isimleri, makalenin hangi proje tarafından desteklendiği, makalenin hangi kurumda çalışıldığı, hangi makale/tezden türetildiği vb.) bulunmamalıdır. İkinci dosya ise BAŞVURU BİLGİLERİ DOSYASIdır . Yazar(lar)a ve makaleye ilişkin tüm bilgiler burada yer almalıdır. Üçüncü dosya ise TELİF HAKKI FORMU'dur . Gerekli tüm dosyaları aşağıdaki bağlantılardan indirebilirsiniz.
(NOT: Etik Kurul Kararı gerektiren çalışmalarda Etik Kurul Onay Belgesinin de başvuruda dördüncü dosya olarak yer alması gerekmektedir.)
Makale şablonunu indirmek için tıklayınız.
Yazar başvuru bilgilerini doldurma formu için tıklayınız.
Telif hakkı formunu indirmek için tıklayınız.
TEMEL KURALLAR
1. Yayınlanmak üzere gönderilen yazılar, özetler ve kaynakça dâhil 25 sayfadan fazla olmamalıdır.
2. Makalenin başlangıç kısmında, Türkçe ve İngilizce (varsa Arapça) olarak hazırlanmış makale başlıklarını da içeren 250 kelimeyi aşmayan özet ile Türkçe ve İngilizce beş anahtar kelime bulunmalıdır. Türkçe özetler "Öz" başlığı altında, İngilizce özetler ise "Abstract" başlığı altında yer almalıdır.
3. Makale başlığı 14 punto, bold ve büyük harflerle yazılmalıdır. Yazar adı makale başlığı altında 11 punto, bold ve italik olarak verilmeli, yazar unvanı, görev yeri ve elektronik posta adresi (*) işaretiyle dipnot olarak gösterilmelidir.
4. Yazı karakteri Times New Roman, 11 punto, satırlar tek aralıklı, dipnotlar 9 punto ve tek aralıklı yazılmalıdır.
5. İngilizce ve Türkçe özetler Times New Roman, 10 punto, satırlar tek aralıklı yazılmalıdır.
6. Makalelerde sayfa numarası kullanılmamalıdır.
7. Paragraf yazısı, ilk satır 1 cm, paragraflar arası önceki 6 nk, sonra 6 nk, iki yana yaslı, satır aralığı tek olmalıdır.
8. Alt başlıklar kendisinden önce gelen başlıkla aynı hizada olmalıdır. Alt başlıkların yalnızca ilk harfleri büyük harfle başlamalıdır.
Bölüm Başlıkları
Makalede, düzenli bir bilgi aktarımı sağlamak üzere ana, ara ve alt başlıklar kullanılabilir ve gerektiği takdirde başlıklar numaralandırılabilir.
1………..
1.1………….
1.1.1………
2……..
2.1…….
2.1.2……..
3…….
3.1…….
3.1.2….
3.2…….
3.2.1…….. şeklinde
Tablolar ve Şekiller
Tabloların numarası ve başlığı bulunmalıdır. Tablolar metin içinde bulunması gereken yerlerde olmalıdır. Şekiller renkli baskıya uygun hazırlanmalıdır. Şekil numaraları ve adları şeklin hemen altına ortalı şekilde yazılmalıdır.
Resimler
Yüksek çözünürlüklü, baskı kalitesinde taranmış halde metin içerisindeki yerlerinde verilmelidir. Resim adlandırmalarında, şekil ve çizelgelerdeki kurallara uyulmalıdır.
Alıntı ve Göndermeler
Dergimize gönderilecek makalelerde aşağıdaki linkte belirtilen APA 7 alıntı ve gönderme standartlarına uyulmalıdır. Bu kurallara uymayan çalışmalar, düzeltilmesi için yazarına iade edilecektir. Metin içinde birkaç cümleyi geçen alıntılar, sağdan ve soldan 1 cm içte yazılmalıdır.
Atıflar ve Kaynakça
Alıntı ve referans verme APA 7 kurallarına uygun olmalıdır. Daha fazla bilgi ve APA 7 kurallarına ilişkin örneklere aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz.
https://apastyle.apa.org/style-grammar-guidelines/references/examples
Ethical Principles and Publication Policy
ETİK İLKELER VE YAYIN POLİTİKASI
Yüklenen her bir makale öncelikli olarak iThenticate intihal tarama programı aracılığı ile taranmaktadır. Tarama sonucu benzerlik oranı %20'nin üzerinde olan makaleler RED edilmektedir. Makaleler en az iki hakem tarafından kör hakemlik uygulamasıyla değerlendirilmektedir. Dergide yayınlanan makalelerin sorumluluğu yazarlara aittir. Makalenin ön kontrolünde tespit edilen %20 benzerlik oranının içinde ve bunun dışındaki intihaller, aşırmaların sorumluluğu yazarlara aittir. Yayınlar bilimsel nitelikte neden-sonuç ilişkisi içinde hazırlanan ve bilime katkı sağlayacak nitelikte yazı olması gerekmektedir. Yazım ve biçim kurallarına uygun olmayan makaleler hakeme gönderilmez ve yayınlanmaz. Düzeltme metnini 30 gün içerisinde göndermeyen yazarların ilgili çalışmaları reddedilir. ASSAM Uluslararası Hakemli Dergide, makale gönderme ve yayınlama süreçlerinin hiçbiri ücretlendirmeye tabi değildir.
ULAKBİM/TR Dizinin 2020 yılında zorunlu kıldığı “etik kurul kararı gerektiren klinik ve deneysel insan ve hayvanlar üzerindeki çalışmalar için ayrı ayrı etik kurul onayı alınmış olmalı, bu onay makalede belirtilmeli ve belgelendirilmelidir.” kriteri çerçevesinde insan ve hayvan örneklemi olan nitel ve nicel saha araştırmaları için etik kurul onayı makaleye ek olarak verilmeli ve makalenin yöntem kısmında belge tarih ve sayısı belirtilerek etik kurallara uyulduğu ifade edilmelidir.
Dergiye gönderilen çalışmaların Araştırma ve Yayın Etiğine uygunluğuna dikkat edilmektedir. ICMJE (International Committee of Medical Journal Editors) tavsiyeleri ile COPE (Comittee on Publication Ethics)’nin editör ve yazarlar için uluslararası standartlara uygunluk aranmaktadır.
YAZARLARA İLİŞKİN ETİK İLKE VE KURALLAR
• ASSAM-UHAD’a gönderilen makalelerin sosyal bilimler alanlarında özgün çalışmalar olması gerekmektedir.
• Makalelerde yararlanılan tüm kaynaklara ilişkin doğru ve uygun bir şekilde kaynak gösterimi yapılmalıdır.
• ASSAM-UHAD’da gönderilen makalelerin başka bir dergiye gönderilmemiş olması ve ASSAM-UHAD Telif Hakkı Devir Formu doldurulması gerekmektedir.
• Makaleye fikren katkıda bulunmayan kişil/ere yazar olarak yer verilmemesi gerekir.
• Gönderilen makaleye ilişkin çıkar çatışmaları belirtilerek nedeni açıkça belirtilmelidir.
• Yazarların, hakem sürecindeyken çalışmalarına ilişkin ham verileri editörler kuruluna iletmesi istenebilir, bu durumda yazarların ham verilerini editörler kuruluyla paylaşmaları beklenebilir. Yazarlar, yayımlanan bir makaleye ilişkin verileri 5 yıl süreyle saklamakla yükümlüdürler.
• Yazarlar çalışmalarında bir hata tespit ettiklerinde editörü ve editörler kurulunu bilgilendirmelidir. Düzeltme veya geri çekme süreçlerini editörler ile işbirliği içerisinde gerçekleştirmelidirler.
HAKEMLERE İLİŞKİN ETİK İLKE VE KURALLAR
ASSAM-UHAD’a gönderilen tüm makaleler çift taraflı kör hakemlik süreci ile değerlendirilmektedir. Çift taraflı kör hakemlik, yansız, nesnel ve bağımsız bir değerlendirme sürecinin sağlanabilmesi için yazarların hakemlerden, hakemlerin de yazarlardan gizli tutulması anlamına gelmektedir. Hakemlere makaleler değerlendirilmek üzere Dergipark sistemi üzerinden iletilmektedir. Hakemler, değerlendirdikleri makalenin ASSAM-UHAD’ın temel yayın alanlarına katkısını ve makalenin yayımlanabilir olup olmadığına ilişkin kararlarını kendilerine sistem üzerinden iletilen formu doldurmak suretiyle gerçekleştirmektedirler. ASSAM-UHAD’da hakem olarak görev yapan akademisyenlerin etik sorumlulukları şunlardır:
• Hakemlerin uzmanlık alanlarına ilişkin makalelere hakemlik yapmaya özen göstermeleri gerekmektedir.
• Hakemler çıkar çatışması olabilecek çalışmaları değerlendiremeyeceklerini editörlere iletmelidirler.
• Hakemler makaleleri tarafsız olarak değerlendirmelidirler.
• Hakemlerin değerlendirdikleri makalelere ilişkin çevrimiçi Makale Değerlendirme Formunu doldurmaları gerekmektedir. Hakemler değerlendirdikleri makaleye ilişkin görüşlerini makale değerlendirme formunda gerekçeli olarak ifade etmelidirler.
• Hakemler makale değerlendirmelerinde yazarları rencide edecek bir dil kullanmaktan kaçınmalı, aksine önerilerinde kullandıkları üslubun bilimsel olması gerekmektedir. Olumsuz bir durum ile karşılaşılması halinde editörler hakem ile iletişime geçerek yorumlarını yeniden gözden geçirmeleri ve düzeltmelerini talep edebilirler.
• Hakemlerin kendilerine verilen süre içerisinde etik sorumluluklara uyarak değerlendirmelerini tamamlamaları gerekmektedir.
EDİTÖR(LER)E İLİŞKİN ETİK İLKE VE KURALLAR
Editörlerin Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan olduğu ‘COPE Dergi Editörleri için Etik Davranışlar ve En İyi Uygulamalar Kılavuzu’nda yer alan etik sorumlulukları yerine getirmekle yükümlüdürler. Editörlerin etik görevleri ve sorumlulukları aşağıdaki gibidir:
• Editör derginin niteliğinin artırılması ve gelişimine katkıda bulunmak için çaba sarf etmekle yükümlüdür.
• Editörün, yazarların ifade özgürlüğünü desteklemesi gerekmektedir.
• Editörün, dergide hakem değerlendirmesinin gerekli olmadığı bölümlerin (editöre mektup, davetli yazılar, konferans duyuruları vb.) açıkça belirtildiğinden emin olması gerekmektedir.
• Editörün yayımlanan makalelerin dergi okuyucularının bilgi ve becerileriyle uyumlu olabilmesi için çaba sarf etmesi gerekmektedir.
• Editör, hakemlerin bilgi ve uzmanlıklarına uygun makaleleri değerlendirmelerini istemelidir. Böylece makalelerin alanında uzman kişilerce uygun bir şekilde değerlendirilmesi sağlanmalıdır.
• Editör, hakemlerin bir makaleyi değerlendirmeden önce makaleye ilişkin çıkar çatışmaları bulunmadığını belirtmelerini talep etmekle yükümlüdür.
• Editörün hakem değerlendirme sürecine ilişkin gerekli tüm bilgileri ve hakemlerden yapması beklenenleri hakemlere iletmesi gerekmektedir
• Editör, hakem değerlendirme sürecinin çift taraflı kör hakemlik ile sürdürüldüğünden emin olmalı ve yazarlara hakemleri, hakemlere de yazarları ifşa etmemelidir. • Editör, hakemleri zamanlama ve performanslarına göre değerlendirmelidir.
• Editör, hakemlere ilişkin bir veri tabanı oluşturmalı ve hakemlerin performansına göre veri tabanını güncellemelidir.
• Editör, kaba ve kırıcı yorumlarda bulunan ya da geç dönen hakemleri hakem listesinden çıkarmalıdır.
• Editör, hakem listesini hakemlerin uzmanlık alanlarına göre sürekli yenilemeli ve genişletmelidir. • Editör, yazarlara kendilerinden ne beklendiğine ilişkin yayım ve yazım kuralları ile örnek şablonu sürekli güncellemelidir.
• Editör dergiye gönderilen makaleleri dergi yazım kuralları, çalışmanın önemi, özgünlüğü açısından değerlendirmeli ve makaleyi ilk gönderim sürecinde reddetme kararı alırsa, yazarlara bunun nedenini açık ve yansız bir şekilde iletmelidir. Bu süreçte, makalenin dilbilgisi, noktalama ve/veya yazım kuralları (kenar boşlukları, uygun şekilde referans gösterme, vb.) açısından tekrar gözden geçirilmesi gerektiğine karar verilirse, yazarlar bu konuda bilgilendirilmeli ve gerekli düzeltmeleri yapabilmeleri için kendilerine zaman tanınmalıdır.
• Makalelerde gönderim ve yayıma kabul tarihleri yer almalıdır.
• Yazarların makalelerinin durumuna ilişkin bilgi talebi olduğunda çift taraflı kör hakemlik sürecini bozmayacak şekilde yazarlara makalelerinin durumuna ilişkin bilgi verilmelidir.
• Dergiye yayınlanmak üzere gönderilen makalelerde son karar editör kuruluna aittir. Editör kurulu objektif ve akademik kriterler dahilinde dergide yayınlanacak makaleleri belirlemekle yükümlüdür.
• Editör, editörler kurulu üyelerine yayım ve yazım kurallarını iletmeli ve kendilerinden beklenenleri açıklamalıdır.
• Editör, editörler kurulu üyelerine yayım ve yazım kurallarının en güncel halini iletmelidir.
• Editör, editörler kurulu üyelerini değerlendirmeli ve derginin gelişimine aktif olarak katılım gösterecek üyeleri editörler kuruluna seçmelidir.
• Editör, editörler kurulu üyelerini aşağıda yer alan rolleri ve sorumluluklarına ilişkin bilgilendirmelidir:
-Derginin gelişimini desteklemek
-Kendilerinden istendiğinde uzmanlık alanlarına ilişkin derlemeler yazmak
- Yayım ve yazım kurallarını gözden geçirmek ve iyileştirmek
- Derginin işletiminde gerekli sorumlulukları yerine getirmek
İNTİHAL VE ETİK DIŞI DAVRANIŞLAR
ASSAM-UHAD’a gönderilen tüm makaleler basılmadan önce herhangi bir intihal yazılım programı ile taranmaktadır. Benzerlik oranı %20 ve altında olan makaleler yayına kabul edilir. Bu oranı aşan makaleler ayrıntılı olarak incelenir ve gerekli görülürse gözden geçirilmesi ya da düzeltilmesi için yazarlara geri gönderilir, intihal ya da etik dışı davranışlar tespit edilirse yayımlanması reddedilir.
Aşağıda etik dışı bazı davranışlar listelenmiştir:
• Çalışmaya fikren katkıda bulunmayan kişilerin yazar olarak belirtilmesi,
• Çalışmaya fikren katkıda bulunan kişilerin yazar olarak belirtilmemesi,
• Makalenin yüksek lisans/doktora tezinden ya da bir projeden üretilmişse bunun belirtilmemesi,
• Dilimleme yapılması yani, tek bir çalışmadan birden fazla makale yayımlanması,
• Gönderilen makalelere ilişkin çıkar çatışmalarının bildirilmemesi,
• Çift taraflı kör hakemlik sürecinin deşifre edilmesi
Price Policy
Değerli yazarlarımız,
ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi olarak, akademik yayıncılık faaliyetlerimizin sürdürülebilirliğini sağlamak ve yayın kalitemizi artırmak amacıyla makale işlem ücreti uygulamasına Kasım 2025 sayısı ve sonrasındaki sayılar için gönderilen makaleler için makale işlem ücretine geçilmiş bulunmaktadır. Bu kapsamda, dergimize gönderilen makaleler için makale işlem ücreti 2.500 TL (60ABD Dolar) olarak belirlenmiştir. Ücret ödeme şartı bütün yazarlar için geçerlidir. Ödemeler, her yazara eşit uygulanacak şekilde, şeffaf ve denetlenebilir bir yapıdadır. Buna ilişkin raporlar dergimizde her yılsonunda yayınlanmaktadır. Ücret yazarlar tarafından kendi aralarında müştereken (ortaklaşa) eşit oranlarda hesaplanır. Ödeme, yetkili yazar hesabından yapılır.
Makale başvuruları, her zamanki gibi DergiPark sistemi üzerinden alınacak olup, ücretin yatırılması ve dekontun sisteme yüklenmesi sonrasında makalenin hakem değerlendirme süreci başlatılacaktır. Makale işlem ücreti, hakem değerlendirme süreci, editoryal işlemler ve yayın hazırlık süreçlerinin yürütülmesini kapsamakta olup, makalenin kabul edilip edilmemesine bakılmaksızın iade edilmemektedir. Ancak, reddedilen makalelerin yazarları ek bir ücret ödemeden yeni bir makale ile başvuru yapma hakkına sahiptir.
Yükseköğretim Kurulu'nun ilgili kararları doğrultusunda, makale değerlendirme sürecinin başlatılması için ücret alınan dergiler doçentlik başvurularında kullanılabilmektedir. Bu doğrultuda, dergimizde yayımlanan makaleler akademik atama ve yükseltme süreçlerinde geçerli nitelikte olacaktır.
Bilimsel katkılarınız ve desteğiniz için teşekkür ederiz.
ADALETİ SAVUNANLAR STRATEJİK ARAŞTIRMALAR DERNEĞİ IBAN HESAPLARI
ALICI: ADALETİ SAVUNANLAR STRATEJİK ARAŞTIRMALAR DERNEĞİ
Türk Lirası IBAN: TR710020500000862702500005
USD HESAP IBAN: TR870020500000862702500105
Indexes
Citation Indexes
Other Indexes
Journal Boards
ASSAM Adına İmtiyaz Sahibi
BAŞ EDİTÖR
Sorumlu Yazı İşleri Müdürü
Dergi Sekreteri
Editörler
Türkçe Dil Editörleri
İngilizce Dil Editörleri
Abdur Rahman Fuad, Gaziantep İslam Bilim ve Teknoloji Üniversitesi’nde (GİBTÜ) İslam Tarihi alanında Dr. Öğr. Üyesi olarak görev yapmaktadır. Doktorasını Atatürk Üniversitesi’nde İslam Tarihi alanında tamamlamış, yüksek lisansını ise Necmettin Erbakan Üniversitesi’nde aynı alanda tezli programda bitirmiştir. Hem yüksek lisans hem de doktora tezlerinde Bengal bölgesinde İslamiyet’in yayılışını incelemiştir. Lisans eğitimini Bangladeş’teki Dakka Üniversitesi’nde Arap Edebiyatı üzerine tamamlamıştır.
Uzmanlık alanları arasında İslam Tarihi, Hint ve Bengal Tarihi, Osmanlı Çalışmaları, Orta Çağ Türk Tarihi ve Modern İslam yer almaktadır. SSCI, Scopus ve ESCI indeksli dergilerde birçok bilimsel makalesi yayımlanmış olup, Web of Science (SSCI/AHCI & ESCI) ve DergiPark kapsamındaki akademik dergilerde hakemlik yapmaktadır. Lisans düzeyinde Emevî-Abbâsîler Tarihi, İslam Medeniyeti Tarihi ve İslam Mezhepleri Tarihi derslerini vermektedir.
Arapça Dil Editörleri
Editör Yardımcıları
Kültürel Çalışmalar, Siyaset Felsefesi, Mekan Felsefesi, Türk Siyasal Tarihi, Modernleşme Kuramları ve Kentsel Çalışmalar
Ceyda Kurt 2015-2019 yılları arasında Giresun Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümünden mezun oldu. Lisans dönemi boyunca çeşitli kongrelerde bildiriler sunulmuş hem de kongre düzenleme kurulunda görevler üstlenmiştir. Bunlar; Süleyman Demirel Üniversitesi 6.Yerel Yönetimler Öğrenci Kongresi (2017), “Yerel Yönetimlerde Kadın İstihdamı ve Sosyal Hizmetler Samsun Atakum Belediyesi Örneği”. Karadeniz Teknik Üniversitesi 2. Uluslararası İlişkiler Öğrenci Kongresi (2018), "Temel Değerler ve Sınır Güvenliği Bağlamında Avrupa Birliğinin Suriye Politikasındaki Açmazları" Başlıklı bildiri sunulmuştur. Düzenleme kurulunda yer aldığı ve bildiri sunduğu KAYSEM 13 (2019) Gaziantep Üniversitesi, “Enerji Güvenliği Perspektifinden Türkiye’nin Doğu Akdeniz Politikası: Sorunlar Ve Öneriler” başlıklı bildiri şeklindedir; Giresun Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Topluluğunun kurucu üyeliğini ve başkan yardımcılığı faaliyetlerini yürütmüştür. Akademik Düşünce Enstitüsü Derneğinin kurucu üyeliğini ve başkan yardımcılığı görevini 2018-2021 yılları arasında yürütmüştür. Şuan Hitit Üniversitesi Uluslararası İlişkiler ve Güvenlik A.B.D. Yüksek Lisans yapmaktadır.
Alan Editörleri
https://v2.arel.edu.tr/files/personel/cv-yok/celil-ugur-ozgoker.pdf
http://akademik.arel.edu.tr/celil-ugur.ozgoker
Abdur Rahman Fuad, Gaziantep İslam Bilim ve Teknoloji Üniversitesi’nde (GİBTÜ) İslam Tarihi alanında Dr. Öğr. Üyesi olarak görev yapmaktadır. Doktorasını Atatürk Üniversitesi’nde İslam Tarihi alanında tamamlamış, yüksek lisansını ise Necmettin Erbakan Üniversitesi’nde aynı alanda tezli programda bitirmiştir. Hem yüksek lisans hem de doktora tezlerinde Bengal bölgesinde İslamiyet’in yayılışını incelemiştir. Lisans eğitimini Bangladeş’teki Dakka Üniversitesi’nde Arap Edebiyatı üzerine tamamlamıştır.
Uzmanlık alanları arasında İslam Tarihi, Hint ve Bengal Tarihi, Osmanlı Çalışmaları, Orta Çağ Türk Tarihi ve Modern İslam yer almaktadır. SSCI, Scopus ve ESCI indeksli dergilerde birçok bilimsel makalesi yayımlanmış olup, Web of Science (SSCI/AHCI & ESCI) ve DergiPark kapsamındaki akademik dergilerde hakemlik yapmaktadır. Lisans düzeyinde Emevî-Abbâsîler Tarihi, İslam Medeniyeti Tarihi ve İslam Mezhepleri Tarihi derslerini vermektedir.
Seyhan BULAN
Doğum Tarihi: 19.09.1977
İletişim: 532-587-88-11
seyhanbulan1@gmail.com
Yabancı Dil: İngilizce
Aldığı Sertifikalar:
Eğitimcinin Eğitimi Sertifikası İstanbul Üniversitesi Kasım/2024
Temel İyi Klinik Uygulamalar Eğitimi Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Temmuz/2024
SPSS Analizi Akademik Raporlama İstatistik Türkiye Şubat/2022
Yapısal Eşitlik Modeli ve Akademik Raporlama İstatistik Türkiye Mart/2022
Bilgisayar İşletmenliği Nokta Bilgisayar Haziran/2020
Kardiyopulmoner Resüsitasyon İ.Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Aralık/ 2011
EĞİTİM
Doktora Sağlık Yönetimi İ.Ü. Cerrahpaşa 2024
Y. Lisans Hastane ve Sağlık Kurumları Yönetimi Beykent Üniversitesi 2018
Lisans Yönetim Bilişim Sistemleri Anadolu Üniversitesi Devam
Lisans Ebelik Ondokuzmayıs Üniversitesi 2012
Lisans İşletme Anadolu Üniversitesi 2008
Yüksek Lisans Tezi:
“Sağlık Meslek Lisesi Öğrencilerinin İş Sağlığı ve Güvenliği Farkındalıklarının Değerlendirilmesi”
Prof. Dr. Ayşegül Kaptanoğlu
Doktora Tezi:
“Program Geliştirme Aracı Olarak Akıllı Müfredat Model Önerisi ve Sağlık Yönetimi Eğitimi Uygulama Örneği”
Prof. Dr. Alper Cihan, Dr. Ahmet Ağır
GÖREVLER:
Başhemşire Kızılay Kağıthane Hastanesi 2023-2024
Hemşire İ.Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi 2008-2022
İşveren Ülkü Gıda Ltd. Şti 2002-2006
Tıbbi Mümessil Scherıng Alman İlaç Sanayii Ltd.Şti 2000-2001
Finans Danışmanı Doğan Hayat Sigorta AŞ 1999-2000
Ebe Behçet Uz Çocuk Hastanesi 1996-1999
İdari Görevler:
Başkan Yardımcısı: Sağlık-Sen Sağlık ve Sosyal Hizmet Çalışanları Sendikası Üniversite Hastaneleri Şubesi 2013-2014
Kongre ve Sempozyum Katılımı Faaliyetleri: ASEAD 14. Uluslararası Sosyal Bilimler Sempozyumu, Oturum Başkanı, Türkiye 2024.
ESERLER
A. Uluslararası hakemli dergilerde yayımlanan makaleler:
Bulan S., & Cihan A., (2024). Examination Of The Mission and Vision Statements Of Health Management Departments İn Türkiye: A Thematic Analysis. Journal of Higher Education and Science/Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 14(3), 447-461.
Bulan, S., & Söyük, S. (2024). Presenteizm Konusunda Yapılan Tezlerin Değerlendirilmesi. International Journal of Disciplines in Economics & Administrative Sciences Studies, 8(46), 721-730.
Bulan S., Seçer İ., Türkoğlu A., Kaptanoğlu A. (2019). The Relationship Between Occupational Health And Safety Education With Student Awareness Case Of Health Vocational High School. Folıa Pallıatrıca (1),4-19.
B. Uluslararası bilimsel toplantılarda sunulan ve bildiri kitaplarında (proceedings) basılan bildiriler:
Bulan, S. (2024, Kasım), YÖK ATLAS Veritabanı İncelemesi: Sağlık Yönetimi Lisans Örneği. ASEAD 14. Uluslararası Sosyal Bilimler Sempozyumu, Türkiye.
Bulan, S., Kaptanoğlu A. (2018, Ekim), Sağlık Meslek Lisesi Öğrencilerinin İş Sağlığı ve Güvenliği Farkındalıklarının Değerlendirilmesi. ILCMSC (Uluslararası Lıber Cogıto Multidisipliner Bilimler Kongresi, İstanbul.
C. Yazılan ulusal/uluslararası kitaplar veya kitaplardaki bölümler:
Bulan, S., (2024). Değişim Mühendisliğine Genel Bakış. A. Arslan (Ed.) Yönetim ve Organizasyonda Güncel Konular içinde (s.1-26). Gaziantep: Özgür Yayınları, ISBN (PDF): 978-625-95526-3-7.
D. Ulusal hakemli dergilerde yayımlanan makaleler:
Bulan, S., & Haluk Özsarı, S. (2023). COVID-19’un Türkiye Sağlık Sigorta Sektörüne Etkisi. Journal of Aksaray University Faculty of Economics & Administrative Sciences/Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(1),57-66.
1984 yılında Hatay Dörtyol'da doğdu. 2008 yılında İnönü Üniversitesi İİBF İşletme bölümünden, 2012'de İnönü Üniversitesi SBE Muhasebe-Finansman Anabilim Dalında yüksek lisansını 2018'de İnönü Üniversitesi SBE Muhasebe-Finansman Anabilim Dalında doktora eğitimini tamamladı. 2022 yılında Finans alanında Doçent unvanını aldı. Ulusal ve uluslararası alanda birçok makale, bildiri, kitap/kitap bölümü vardır. 2011-2018 yılları arasında Kilis 7 Aralık Üniversitesi SBMYO Muhasebe ve Vergi ve Uygulamaları Bölümünde öğretim görevlisi olarak 2018-2021 arası aynı bölümde Dr. Öğr. Üyesi olarak çalıştı. 2021-2022 yılları arasında Malatya Turgut Özal Üniversitesi SBBF Uluslararası Ticaret ve Finansman bölümünde Dr. Öğr. Üyesi olarak, 2022 yılından itibaren aynı bölümde Doçent olarak görev yapmaktadır. Dekan Yardımcılığı, Anabilim dalı başkanlığı, fakülte yönetim kurulu üyeliği, sürekli eğitim yönetim kurulu üyeliği gibi birçok birimde idari görev yaptı ve hala bazı görevlerine devam etmektedir. Evli ve 3 çocuk sahibidir.
1984 yılında Antakya’da doğdu. Evlidir. 2010 yılında Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İngilizce İktisat bölümünden, 2015 yılında Anadolu Üniversitesi İktisat Fakültesi Maliye Bölümünden ve 2018 yılında Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Adalet Bölümü’nden mezun olmuştur. 2014 yılında Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Maliye Tezli Yüksek Lisans Programı’nı “Yoksullukla Mücadelede Alternatif Bir Politika Olarak Mikrokredi ve Türkiye’de Uygulamalar” adlı tez çalışmasını tamamlayarak maliye bilim uzmanı unvanını; 2018 yılında Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İktisat Tezli Yüksek Lisans Programı’nı “Varlık Vergisinin Fenomenolojisi” adlı tez çalışmasını tamamlayarak da iktisat bilim uzmanı unvanını almıştır. Yazar 2020 yılında “1982 Anayasası’nın Mali Paradigmalarında Demarşi: Diyalektik Bir Değerlendirme” isimli doktora teziyle doktor unvanını almıştır. 2024 yılında Atatürk Üniversitesi Sivil Hava Ulaştırma İşletmeciliği bölümünden mezun olmuştur. Ulusal ve uluslararası alanda birçok kitap, makale ve bildirisi bulunan yazar, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Tavşanlı Meslek Yüksekokulu Muhasebe ve Vergi bölümünde çalışmalarına öğretim üyesi olarak devam etmektedir.
Sociologist | Ethnographer | Researcher in Cultural Studies & Social Change
Antalya, Turkey | edemir.akdeniz@gmail.com | +90-544-575-49-55.
My doctoral research, titled “An Ethnographic Field Study on Abdals: Culture, Identity and Social Change – The Case of Antalya,” reflects my commitment to exploring marginalized identities and cultural practices through ethnographic methods. Additionally, my master's thesis focused on women’s political participation in Antalya, exemplifying my enduring interest in gender studies and political sociology.
Throughout my academic journey, I have worked on themes such as Roma communities in contemporary Turkey, funeral and ritualistic food practices, and identity formation in the margins of society. I bring with me not only a wealth of ethnographic data and qualitative insight but also a passion for interdisciplinary collaboration.
Dr. Hacı Mehmet Boyraz 1993 yılında İzmir’de doğdu. 2016 yılında Gediz Üniversitesi Uluslararası İlişkiler (ana dal) ile Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi (çift ana dal) İngilizce bölümlerinden birincilikle mezun oldu. İki yıl sonra İngiltere’deki aşırı sağ oluşumlar üzerine hazırladığı tezle Türk Alman Üniversitesi’nde yüksek lisansını tamamladı. Sakarya Üniversitesi Uluslararası İlişkiler bölümünde hazırladığı “Avrupa Ülkelerinde Göçün Güvenlikleştirilmesi ve Aşırı Sağ Partiler: Macaristan ve Yunanistan Özelinde Karşılaştırmalı Bir Analiz” başlıklı tezle 2022 yılında doktorasını aldı. Bu süre zarfında ayrıca Anadolu Üniversitesi’nde Medya ve İletişim ile Adalet önlisans programlarını tamamladı. Bugüne kadar şu kitapların editörleri arasında yer aldı: “Avrupa Birliği Üzerine Tartışmalar” (3 cilt), “Bölgesel Aktörlerin Filistin Politikaları”, “The Palestinian Issue and Regional Actors”, “2021’de Türkiye”, “60 Yılın Ardından Türkiye-Almanya İlişkileri ve Almanya’daki Türkler”, “Uluslararası Örgütler: Tarih, Kuram ve Örnekler” ve “Merkel Dönemi Alman Dış Politikası”. Şu anda İstanbul Medipol Üniversitesi’nde lisans düzeyinde Türkçe ve İstanbul Esenyurt Üniversitesi'nde yüksek lisans düzeyinde İngilizce dersler veriyor.
Kamuda iç denetim, dış denetim, bürokrasi, yoksulluk, göç, insan hakları, yönetim psikolojisi, stratejik yönetim, yapay zeka, kamu taşınmaz yönetimi, kamu personel yönetimi, kamu mali yönetimi ve kamu politikaları.
Murat Yümlü
Hande Ortay, çocukluk yıllarını Almanya’nın Heilbronn şehrinde geçirmiştir. 2011 yılında Türkiye’ye kesin dönüş yapmasının ardından Trabzon’da lise eğitimini tamamlamış; 2015 yılından itibaren İstanbul’daki önde gelen şirketlerde üst düzey yöneticilere ve CEO’lara yönelik eğitimler vererek profesyonel kariyerine adım atmıştır. Bu süreçte özellikle saha temelli uygulamalı çalışmalarla dikkat çekmiştir.
Lisans eğitimini 2018 yılında İstanbul Üniversitesi’nde onur derecesiyle tamamlayan Ortay, yüksek lisansını Yeni Yüzyıl Üniversitesi, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler alanında yapmıştır. “Arap Baharında Tunuslu Kadınların Rollerinin ve Kazanımlarının İncelenmesi” başlıklı yüksek lisans teziyle yüksek onur derecesine layık görülmüştür. Doktora eğitimini ise “Almanya’nın PKK Terör Örgütü Politikası ve Türkiye’ye Etkileri” başlıklı doktora teziyle başarıyla yüksek onur derecesine ile tamamlamıştır.
Akademik kariyerine İbn Haldun Üniversitesi, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümü ile Karatay Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde doktor olarak devam etmektedir. Akademik çalışmaları; Uluslararası İlişkiler, Avrupa Politikası, Güvenlik Çalışmaları, PKK Terör Örgütü, Türkiye-Almanya İlişkileri, Medya-Siyaset İlişkisi ve Toplumsal Dönüşüm temalarında yoğunlaşmaktadır.
Yazılı ve görsel medyada da aktif olan Ortay, İstiklal Gazetesi’nde köşe yazarlığı yapmakta; ayrıca Daily Sabah, International Policy Digest gibi uluslararası yayınlarda Türkiye ve bölge jeopolitiğine ilişkin analizler kaleme almaktadır. 2016 yılından itibaren 30 kitabın yayın sürecinde yer almış; akademik editörlük, içerik geliştirme ve bölüm yazarlığı gibi çeşitli görevlerde bulunmuştur. Bunun yanında, pek çok hakemli dergiye akademik makalelerle katkı sunmaya devam etmektedir.
Bilim Kurulu
https://v2.arel.edu.tr/files/personel/cv-yok/celil-ugur-ozgoker.pdf
http://akademik.arel.edu.tr/celil-ugur.ozgoker
Dokuz Eylül Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi. Kamu Yönetimi Bölümünde Öğretim Üyeliği 30. Nisan 2023 tarihine kadar yapmıştır. Kentleşme ve Çevre Sorunları Anabilim dalında 1985 yılında Doktor, 1990 yılında Doçent ve 1996 yılında Profesör unvanlarını almıştır. DEÜ, Kamu Yönetiminde Yerel Yönetimler Kentleşme ve Çevre Politikaları Anabilim Dalı ve Kamu Yönetimi Bölüm Başkanlığı yapmıştır. “İzmir İli Stratejik Planlama, Yönetişim ve Araştırma Merkezi” (İZİSYÖM-2005) kurucu müdürüdür. Disiplinlerarası Afet Yönetimi Yüksek Lisans ve Doktora Programının (2014, 2015) kurucusudur. 30 Nisan 2023 tarihi itibariyle Kamu Yönetimi Bölüm Başkanlığı ile Afet Yönetimi ABD Başkanlığını tamamlamıştır. DEÜ’nin temsilcisi sıfatıyla İzmir Kalkınma Ajansı Kalkınma Kurulu Üyesi olarak(2006 -2013) görevlendirilmiştir. İzmir Yerel Gündem 21’in (1995–2010) dönemi çalışmalarında, yerel /ulusal stratejisyen ve Habitat II çalışmalarında aktif olarak gönüllü çalışmıştır. 2013 yılında “Dağlık Alanların Sürdürülebilirliği ve Yönetişimi” Derneğini kurmuştur. İki dönem (altı yıl) Başkan olarak görev yapmıştır. Halen yönetim kurulu başkanıdır. Ulusal düzeyde 1996 yılından itibaren düzenli olarak yerel yönetimler, kent ve çevre politikaları ihtisas komisyonlarında ve kalkınma planlarının hazırlanmasında görev almıştır.
Yerel Yönetimler, Kent Yönetimi ve Politikası, Çevre Yönetimi ve Politikası başlıklı tek yazarlı kitapları, Afet Yönetimi, Dağlık Alan Yönetimi, Kent ve Doğal Çevre bağlantılı güvenlik politikaları ilişkili kitap editörlüğü ve makaleleri bulunmaktadır. Avrupa Konseyi Yerel ve Bölgesel Yönetimler Kongresi anlaşmalarından dış ve iç göç bağlantılı yabancı yerleşikler, dağlık alanlar gibi konularda ulusal ve uluslararası dergilerde yayınlanmış araştırma ve makale çalışmaları, çeşitli kurum ve kuruluşlardan alınmış ödülleri bulunmaktadır. Bir kız çocuğu annesidir.
DOÇ. DR. AHSEN SAÇLI
1970 yılında Adana’da doğdum. 1993 yılında Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Kimya Mühendisliği Bölümü’nden mezun oldum. 1996 yılında Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Kimya Mühendisliği Bölümü’nde Yüksek Lisansımı tamamladım. 1997 yılında Çevre Bakanlığı’na Kimya Yüksek Mühendisi olarak atandım. Daha sonra 1998 yılında Başbakanlık Basın Halkla İlişkiler Müşavirliği’ne atandım. Başbakanlık’ta müşavirlik görevime devam ederken, 2005 yılında Anadolu Üniversitesi İktisat Fakültesi Kamu Yönetimi Bölümünden mezun oldum. 2021 yılında Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Sosyoloji Bölümünden mezun oldum. Ayrıca 2003 yılında Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Çevre Bilimleri Anabilim Dalı’nda başladığım Doktora programını 2009 yılında tamamladım. 2011 yılında Abant İzzet Baysal Üniversitesi’ne Yardımcı Doçent Doktor olarak atandım. 19.Ocak.2022 tarihinde “Yerel Yönetimler, Kent ve Çevre Politikaları” Bilim alanında Doçent oldum. 24.10.2022 tarihinde Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümüne Doçent Doktor öğretim üyesi olarak atandım. Bu görevimi sürdürüyorum.
Prof. Dr. Hüseyin Gül: 1991 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Kamu Yönetimi Bölümü’nden mezun oldu. Hacettepe Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Kamu Yönetimi Bölümü’nde yüksek lisans çalışmaları yaparken, YÖK bursu kazanarak lisansüstü eğitimi için Amerika Birleşik Devletleri’ne gitti. Teksas Üniversitesi’nde Kentsel Çalışmalar ve Kamu Yönetimi alanlarında iki yüksek lisans, Kent ve Kamu Yönetimi alanında ise doktora derecesi aldı. 1999 ve 2000 yıllarında, Amerika Birleşik Devletleri’nde gerçekleştirilen 1996-refah devleti reformu üzerine Rockefeller Enstitüsü’nce yürütülen araştırma projesinin Teksas ayağında araştırma görevlisi olarak çalıştı. Halen Süleyman Demirel Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü’nde öğretim üyesi olarak çalışmaktadır. Hüseyin Gül, kentsel yoksullukla ve kent ve kamu politikalarıyla ilgili değişik araştırma projelerinde yer almıştır. Bu alanların yanı sıra, kamu yönetimi ve sosyal devlet reformu, yerel yönetimler, kentleşme, kent ve kamu politikası, yerel kalkınma ve yönetişim, kentsel yoksullukla mücadele, kariyer planlaması gibi alanlarda ulusal ve uluslararası çalışmaları bulunmaktadır.
İlk ve orta eğitimini Antalya'da tamamlayan Sezai ÖZTOP, lise eğitimini İstanbul'da almış ve iktisat alanındaki lisans derecesini Anadolu Üniversitesi'nden almıştır. Yüksek lisans eğitimini Kocaeli Üniversitesi'nde Yönetim Bilimleri alanında alarak bilim uzmanı olmuş, kamu yönetimi doktora derecesini ise Süleyman Demirel Üniversitesi'nden almıştır. Önce Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi'nde Dr. Öğr. Üyesi olarak çalışmış, 2020 yılında doçent unvanını aldıktan sonra 2021 yılı başlarında İstanbul Medeniyet Üniversitesine geçmiştir. Kamu yönetimi, stratejik yönetim, örgütsel değişim, yönetim ve organizasyon ve insan kaynakları yönetimi ilgi alanları içindedir. Ayrıca, Strategic Public Management Journal ve Medeniyet Araştırmaları Dergisi'nde editörlük görevlerinde bulunmuştur.
Assoc. Prof. Dr. Dr. Fahri ÖZSUNGUR graduated from Ataturk University Faculty of Law, Çağ University Department of Private Law- Master of Laws- LL.M., Hacettepe University Department of Family and Consumer Sciences PhD., Aksaray University Department of Business Ph.D., Anadolu University Department of Private Law- Doctor of Law (student). He has two associate professorships (Associate professor: management & strategy; Associate professor: Social Work). He serves as a Higher Degrees by Research (HDR) Examiner /Ph.D. Examiner. He is a Technology Transfer Office Board member, and Head of the Social Work and Consultancy Department. He is a COST | European Cooperation in Science and Technology group member.
ÖZGEÇMİŞ
Kişisel Bilgiler ve İletişim Adresleri
İsim Soyisim: Abdülkerim Bil-leyl
Doğum Tarihi ve Yeri: 17.07.1982 Muasker/Cezayir
Uyruğu: Cezayir
Telefon: +213 660 457 545
E-posta: bellil-abdelkarim@univ-eltarf.dz, bellkar23@yahoo.com
Akademik Unvanı: Prof. Dr.
Çalıştığı Üniversite: Université Chadli Bendjedid
Bölümü: Akide ve Karşılaştırmalı Dinler Tarihi
Uzmanlık Alanı: İslam Felsefesi
Akademik Kariyeri
Üniversite: Akide ve Karşılaştırmalı Dinler Tarihi, Emir Abdülkadir Üniversitesi (Konstantin/Cezayir), 2004
Yüksek Lisans: Akide ve Karşılaştırmalı Dinler Tarihi, İslam Felsefesi Bölümü, Emir Abdülkadir Üniversitesi (Konstantin/Cezayir), 2009
Doktora: Akide ve Karşılaştırmalı Dinler Tarihi, İslam Felsefesi Bölümü, Emir Abdülkadir Üniversitesi (Konstantin/Cezayir), 2013
Dil Becerileri
1. Arapça
2. İngilizce (4. seviye)
3. Fransızca
Kitaplar
1. كتاب: " المفاهيم المفتاحية لنظرية المعرفة في القرءان الكريم". الناشر: المعهد العالمي للفكر الإسلامي، بواشنطن، ط1، 1436-2015.
2. كتاب: "مختصر كتاب المفاهيم المفتاحية لنظرية المعرفة في القرءان الكريم". الناشر: المعهد العالمي للفكر الإسلامي، بواشنطن، ط1، 1438-2016.
3. كتاب جماعي: "دوحة القرآن"، تقديم: محمد حسان الطيان، الناشر: دار الألوكة للنشر: الرياض، ط 1، 1434-2013.
4. كتاب: "مدخل إلى الفلسفة". الناشر: مركز الكتاب الأكاديمي: عمان، ط1، 2018.
5. كتاب: " النقد العقائدي"، مركز الكتاب الأكاديمي: عمان، ط 1، 2018.
6. كتاب: قواعد نقد العقائد عند ابن تيمية. دار الأصول العلمية: إسطنبول. ط 1،1439-2019.
7. كتاب: التصوف والطرق الصوفية في الجزائر. مركز الكتاب الأكاديمي: عمان، ط 1، 2018.
Makeleler
1. " النشاط التربوي والتعليمي للزوايا الجزائرية في القرن الثامن هجري"، مجلة التراث؛ مجلة دولية دورية محكمة، تصدر عن: جامعة زيان عاشور؛ الجلفة، الجزائر، العدد 24، ديسمبر2016.
2. " أثر الاحتكاك الحضاري في امتزاج الثقافات وتفاعل الأديان لدى المسلمين "، مجلة دراسات، مجلة دولية محكمة، تصدر عن جامعة ثليجي عمار؛ الأغواط، الجزائر، العدد 53، أفريل 2017.
3. الثقافة النقدية وأثرها في لجم الإرهاب الفكري من منظور قرآني، مجلة الدراسات العقدية ومقارنة الأديان، مخبر البحث في الدراسات العقدية ومقارنة الأديان التابع لكليَّة أصول الدين؛ جامعة الأمير عبد القادر للعلوم الإسلامية بقسنطينة، الجزائر، العدد 13، جوان 2017.
4. الطرق الصوفية في الجزائر، مجلة معارف للبحوث والدراسات التاريخية؛ مجلة دورية دولية محكمة تعنى بالدراسات التاريخية؛ جامعة الشهيد حمه لخضر- الوادي، الجزائر، العدد 18، ديسمبر 2017.
ASSAM-UHAD is an internationally indexed peer-reviewed journal published in April and November.