Kentsel Yeşil Alanların Mekansal Dağılımlarının Mahalle Ölçeğinde Değerlendirilmesi: Elazığ Kenti Örneği
Abstract
Bu çalışma, Elazığ kent merkezinde yeşil alanların mekânsal dağılımını, erişilebilirlik düzeylerini ve ekonomik göstergelerle ilişkisini mahalle ölçeğinde analiz etmektedir. Araştırmada, uzaktan algılama, Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) ve yerinde gözlem yöntemlerinin birlikte kullanıldığı dört aşamalı bir süreç izlenmiştir. (i) Sentinel-2A uydu görüntüleri ve belediye verileriyle yeşil alan sınırları belirlenmiş; (ii) CBS tabanlı buffer analizine dayalı erişilebilirlik değerlendirmesi yapılmıştır. Bu analizlerde, Dünya Sağlık Örgütü (WHO, 2012) ve Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliği (MPYY, 2014) standartlarına göre 300 m ve 500 m yaya erişim mesafeleri tampon bölgeler (buffer zone) oluşturulmuştur. (iii) Yeşil alan yeterliliği, kişi başına düşen yeşil alan miktarı (≥10 m²) ve alan büyüklüğü (≥0,5 ha) ölçütlerine göre değerlendirilmiştir. (iv) Mahalle ölçeğinde arsa rayiç bedelleri analiz edilerek yeşil alan erişimi ile ekonomik değerler arasındaki mekânsal ilişki incelenmiştir. Bulgular, kişi başına düşen yeşil alan miktarının ortalama 10,2 m² ile ulusal standartlara yakın olmasına rağmen, merkez mahallelerde yeşil alan oranının düşük; çevre mahallelerde erişimin daha yüksek olduğunu göstermektedir. Çalışma bulguları, SKA 3, SKA 10, SKA 11 ve SKA 13 hedefleriyle doğrudan ilişkilidir ve orta ölçekli Anadolu kentleri için mekâna özgü bir planlama modeli sunmaktadır.
Keywords
Kentsel yeşil alanlar Erişilebilirlik CBS Sosyoekonomik eşitsizlik Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
Ethical Statement
Etik kurul onayı gerekmemektedir.
Supporting Institution
Destekleyen kurum yoktur.
Thanks
Teşekkür yoktur.
References
- Akkemik, Ü., Alp, M. A., Sevgi, O., & Ekşi, M. (2021). Kentsel yeşil alan hesaplamasında kullanılan bazı terimler üzerine kısa bir değerlendirme ve öneriler. Avrasya Terim Dergisi, 9(3), 51–58. Retrieved January 13, 2026, from https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/2022029
- Arshad, H., & Routray, J. (2018). From socioeconomic disparity to environmental injustice: The relationship between housing unit density and community green space in a medium city in Pakistan. Local Environment, 23, 536–548. https://doi.org/10.1080/13549839.2018.1442424
- Astell‐Burt, T., Feng, X., Mavoa, S., Badland, H., & Giles-Corti, B. (2014). Do low-income neighbourhoods have the least green space? A cross-sectional study of Australia’s most populous cities. BMC Public Health, 14, 292. https://doi.org/10.1186/1471-2458-14-292
- Baycan-Levent, T., & Nijkamp, P. (2009). Planning and management of urban green spaces in Europe: Comparative analysis. Journal of Urban Planning and Development, 135(1), 1–12. https://doi.org/10.1061/(ASCE)0733-9488(2009)135:1(1)
- Başgün, Ö. F. (2025). Afet önleme, afet sonrası etkileri azaltma ve afet yönetimi kapsamında kent parklarının ve açık yeşil alanların planlama ve tasarımı: Elazığ örneği (Doctoral dissertation). Atatürk University, Erzurum, Turkey. Retrieved from National Thesis Center (YÖKTEZ)
- Başgün, Ö. F., & Bulut, Y. (2025). Landscape management for disaster-prone cities: disaster resilient park proposal. Journal of Environmental Engineering and Landscape Management, 33(2), 187–206. https://doi.org/10.3846/jeelm.2025.23563
- Bolkaner, M., & Asilsoy, B. (2023). Reinventing the urban neighborhood green index in the context of urban ecology as a conceptual framework in Northern Nicosia, Cyprus. Sustainability, 15, 13880. https://doi.org/10.3390/su151813880
- Chen, Y., Ge, Y., Yang, G., Wu, Z., Du, Y., Mao, F., Liu, S., Xu, R., Qu, Z., Xu, B., & Chang, J. (2022). Inequalities of urban green space area and ecosystem services along urban center–edge gradients. Landscape and Urban Planning, 217, 104266. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2021.104266
- Csomós, G., Farkas, Z., Kolcsár, R., Szilassi, P., & Kovács, Z. (2021). Measuring socio-economic disparities in green space availability in post-socialist cities. Habitat International, 113, 102434. https://doi.org/10.1016/j.habitatint.2021.102434
- Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü. (2023). Coğrafi Bilgi Sistemi (CBS) vektör verileri. Retrieved January 12, 2026, from https://cbs.csb.gov.tr/cografi-veri-talep-portali-i-5438
- Demircan, N., & Başgün, Ö. F. (2022). Elazığ İlinin Avrupa Yeşil Başkent Ödülü Kriterleri Açısından İncelenmesi. ATA Planlama ve Tasarım Dergisi, 6(1), 27-39. https://doi.org/10.5152/ Planarch.2022.220103
- Doygun, H. (2007). Büyüyen Kentlerde Yeşil Alanların Konumu ve Geleceği: Kahramanmaraş Örneği. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 9(12), 48-53, Retrieved January 14, 2026, from https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/470482
- EEA (2012). European Environment Agency. Green infrastructure and territorial cohesion: The concept of green infrastructure and its integration into policies using monitoring systems. Publications Office of the European Union. Retrieved January 3, 2026, from https://www.eea.europa.eu
- Elazığ Belediyesi (2018). Elazığ Belediyesi Faaliyet Raporu 2018. Retrieved January 11, 2026, from https://www.elazig.bel.tr/dosya/yayin/ dosyalar/Faaliyet_Raporu_2018.pdf
- Elazığ Belediyesi. (2025). Arsa metrekare birim değeri sorgulama. E-Devlet Uygulaması. Retrieved November 14, 2025, from https://www.turkiye. gov.tr/elazig-belediyesi-arsa-rayic-degeri-sorgulama-v2
- Emür, S. H., & Onsekiz, D. (2007). Kentsel yaşam kalitesi bileşenleri arasında açık ve yeşil alanların önemi: Kayseri/Kocasinan ilçesi park alanları analizi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (22), 367–396. Retrieved January 13, 2026, from https://www.researchgate.net/publication/302976073_Kentsel_Yasam_Kalitesi_Bilesenleri_Arasinda_Acik_Ve_Yesil_Alanlarin_Onemi_-_KayseriKocasinan_Ilcesi_Park_Alanlari_Analizi
- Gaikadi, S., & Kumar, S. (2024). Is ward-level calculation of urban green space availability important? A case study on Vellore city, India, using the histogram-based spectral discrimination approach. Frontiers in Sustainable Cities, 6, 1393156. https://doi.org/10.3389/frsc.2024.1393156
- Giannico, V., Spano, G., Elia, M., D’Este, M., Sanesi, G., & Lafortezza, R. (2021). Green spaces, quality of life, and citizen perception in European cities. Environmental Research, 110922. https://doi.org/10.1016/j.envres.2021.110922
- Guinaudeau, B., Brink, M., Schäffer, B., & Schlaepfer, M. (2023). A methodology for quantifying the spatial distribution and social equity of urban green and blue spaces. Sustainability, 15, 16886. https://doi.org/10.3390/su152416886
- Gültekin, E., & Altunkasa, F. (1983). Çukurova Bölgesi’nin üç büyük kentinde çocuk oyun alanlarının fiziksel yönden incelenmesi ve yeterlilikleri üzerinde bir araştırma. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü Yıllığı. Retrieved January 13, 2026, from https://dergipark.org.tr/en/pub/turkjforsci/869616.xml
- Harvey, D. (1973). Social justice and the city. Johns Hopkins University Press. Baltimore, MD 21218, United States of America.
- Hassan, Y. (2024). A comparative assessment of UGS changes and accessibility using per capita metrics: A case study of Budapest and Vienna. SSRN Electronic Journal. https://doi.org/10.2139/ssrn.4864401
- Herzele, A. V., & Wiedemann, T. (2003). A monitoring tool for the provision of accessible and attractive urban green spaces. Landscape and Urban Planning, 63, 109–126. Retrieved January 7, 2026, from https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0169204602001925
- Jim, C. Y. (2004). Green-space preservation and allocation for sustainable greening of compact cities. Cities, 21(4), 311–320. https://doi.org/10.1016/j.cities.2004.04.004
- Kabisch, N., Qureshi, S., & Haase, D. (2015). Human–environment interactions in urban green spaces: A systematic review of contemporary issues and prospects for future research. Environmental Impact Assessment Review, 50, 25–34. https://doi.org/10.1016/j.eiar.2014.08.007
- Lin, W., Chen, Q., Jiang, M., Zhang, X., Liu, Z., Tao, J., Wu, L., Xu, S., Kang, Y., & Zeng, Q. (2019). The effect of green space behaviour and per capita area in small urban green spaces on psychophysiological responses. Landscape and Urban Planning, 192, 103637. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2019.103637
- Logan, J. R., & Molotch, H. L. (1987). Urban fortunes: The political economy of place. University of California Press. California, United States of America.
- MPYY. (2014). Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliği, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. Resmî Gazete (Sayı: 29030). Retrieved January 10, 2026, from https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=19788&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5
- Moseley, D., Marzano, M., Chetcuti, J., & Watts, K. (2013). Green networks for people: Application of a functional approach to support the planning and management of greenspace. Landscape and Urban Planning, 116, 1–12. Retrieved January 7, 2026, from https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0169204613000650
- Nesbitt, L., Meitner, M. J., Girling, C., Sheppard, S. R. J., & Lu, Y. (2019). Who has access to urban vegetation? A spatial analysis of distributional green equity in 10 U.S. cities. Landscape and Urban Planning, 181, 51–79. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2018.08.007
- Öztan, Y. (1968). Ankara şehri ve çevresi yeşil saha sisteminin peyzaj mimarisi prensipleri yönünden etüd ve tayini. Ankara Üniversitesi Basimevi. Ankara, Turkey.
- Pang, B., Zhao, J., Zhang, J., & Yang, L. (2023). Calculating optimal scale of urban green space in Xi’an, China. Ecological Indicators, 110003. https://doi.org/10.1016/j.ecolind.2023.110003
- Pouya, S., & Aghlmand, M. (2022). Evaluation of urban green space per capita with new remote sensing and geographic information system techniques and the importance of urban green space during the COVID-19 pandemic. Environmental Monitoring and Assessment, 194(9), 633. https://doi.org/10.1007/s10661-022-10298-z
- Rigolon, A. (2016). A complex landscape of inequity in access to urban parks: A literature review. Landscape and Urban Planning, 153, 160–169. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2016.05.017
- Schindler, M., Texier, M., & Caruso, G. (2022). How far do people travel to use urban green space? A comparison of three European cities. Applied Geography, 102673. https://doi.org/10.1016/j.apgeog.2022.102673
- Smith, N. (2002). New globalism, new urbanism: Gentrification as global urban strategy. Antipode, 34(3), 427–450. https://doi.org/10.1111/1467-8330.00249
- Tian, Y., Van Leeuwen, E., Tsendbazar, N., Jing, C., & Herold, M. (2024). Urban green inequality and its mismatches with human demand across neighborhoods in New York, Amsterdam, and Beijing. Landscape Ecology. https://doi.org/10.1007/s10980-024-01874-4
- TÜİK. (2024). Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNKS) Sonuçları – 2024. Türkiye İstatistik Kurumu. Retrieved January 2, 2026, from https://data.tuik.gov.tr
- Tzoulas, K., Korpela, K., Venn, S., Yli-Pelkonen, V., Kaźmierczak, A., Niemelä, J., & James, P. (2007). Promoting ecosystem and human health in urban areas using green infrastructure: A literature review. Landscape and Urban Planning, 81(3), 167–178. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan. 2007.02.001
- Ünal, M. (2014). Aktif yeşil alanların rekreasyonel hizmet etkinliğinin saptanması: Çukurova ilçesi örneği (Master’s thesis). Çukurova University, Adana, Turkey. Retrieved from National Thesis Center (YÖKTEZ)
- Unal, M., & Uslu, C. (2018). Evaluating and optimizing urban green spaces for compact urban areas: Cukurova District in Adana, Turkey. ISPRS International Journal of Geo-Information, 7(2), 70. https://doi.org/10.3390/ijgi7020070
- Unal Cilek, M., Altunkasa, M. F., & Uslu, C. (2024). Urban residents' attitudes towards the impact of public spaces on urban life quality: The case of Adana. Open House International, 49(2), 222–243. https:// doi.org/10.1108/OHI-01-2023-0007
- Unal, M., & Cevik, M. B. (2025). Playground quality assessment with weighted criteria method: Elazığ Culture Park case. Child Indicators Research, 18, 1549–1580. https://doi.org/10.1007/s12187-025-10262-6
- Uzun, G. (1974). Adana Şehri ve Yakın Çevresinin Peyzaj Mimarisi Yönünden Sorunlarının Saptanması ve Çözüm Yolları Üzerine Bir Araştırma. ÇÜ Ziraat Fakültesi Peyzaj Mimarisi Kürsüsü, Adana, Turkey.
- Verma, P., Singh, R., Bryant, C., & Raghubanshi, A. (2020). Green space indicators in a social-ecological system: A case study of Varanasi, India. Sustainable Cities and Society, 60, 102261. https://doi.org/10.1016/j.scs.2020.102261
- Viinikka, A., Tiitu, M., Heikinheimo, V., Halonen, J., Nyberg, E., & Vierikko, K. (2023). Associations of neighborhood-level socioeconomic status, accessibility, and quality of green spaces in Finnish urban regions. Applied Geography, 102973. https://doi.org/10.1016/j.apgeog.2023.102973
- Wright Wendel, H. E., Zarger, E. K., & Mihelcic, J. R. (2012). Accessibility and usability: Green space preferences, perceptions, and barriers in a rapidly urbanizing city in Latin America. Landscape and Urban Planning, 107, 272–282. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2012.06.003
- Wolch, J. R., Byrne, J., & Newell, J. P. (2014). Urban green space, public health, and environmental justice: The challenge of making cities “just green enough.” Landscape and Urban Planning, 125, 234–244. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2014.01.017
- WHO (2012). World Health Organization, Health indicators of sustainable cities in the context of the Rio+20 UN Conference on Sustainable Development. WHO. Retrieved January 2, 2026, from https://www.who.int/docs/default-source/environment-climate-change-and-health/sustainable-development-indicator-cities.pdf?sfvrsn=c005156b_2
- Wu, L., & Kim, S. (2020). Exploring the equality of accessing urban green spaces: A comparative study of 341 Chinese cities. Ecological Indicators, 107080. https://doi.org/10.1016/j.ecolind.2020.107080
- Yin, H., & Xu, J. (2009). Measuring the accessibility of parks: A case study in Shanghai, China. In Sixth International Conference on Fuzzy Systems and Knowledge Discovery (Shanghai, China). Doi: 10.1109/FSKD.2009.583
- Yukhnovskyi, V., & Zibtseva, O. (2019). Normalization of green space as a component of ecological stability of a town. Journal of Forest Science, 2019-85. https://doi.org/10.17221/85/2019-JFS
- Zhang, Y., Van den Berg, A., Van Dijk, T., & Weitkamp, G. (2017). Quality over quantity: Contribution of urban green space to neighborhood satisfaction. International Journal of Environmental Research and Public Health, 14. https://doi.org/10.3390/ijerph14050535
- Zhou, K., Gong, Y., Sun, Y., & Lee, T. (2025). Creating sustainable neighbourhoods in cities: Greener neighbourhoods could promote residents’ pro-environmental recycling behaviour. Landscape Ecology. https://doi.org/10.1007/s10980-024-02009-5
Abstract
This study analyzes the spatial distribution, accessibility, and economic relationships of urban green spaces in the central district of Elazığ at the neighborhood scale. The research follows a four-stage process integrating remote sensing, Geographic Information Systems (GIS), and field observations. (i) Green space boundaries were identified using Sentinel-2A satellite imagery and municipal datasets; (ii) accessibility was assessed through a GIS-based buffer analysis. In this analysis, pedestrian buffer zones of 300 m and 500 m were generated in accordance with the World Health Organization (WHO, 2012) and the Turkish Spatial Plans Production Regulation (MPYY, 2014). (iii) The adequacy of green spaces was evaluated based on per capita green area (≥10 m²) and minimum size (≥0.5 ha) criteria. (iv) Parcel-based land value analyses were conducted to examine the spatial relationship between green space accessibility and economic indicators. The findings show that although the citywide average green space per capita (10.2 m²) aligns with national standards, central neighborhoods exhibit low green area ratios despite high land values, whereas peripheral districts have higher accessibility levels. The findings directly align with the UN Sustainable Development Goals (SDGs 3, 10, 11, and 13), offering a spatially grounded planning model for medium-sized Anatolian cities.
Keywords
Urban green spaces Accessibility GIS Socioeconomic inequality Sustainable Development Goals
Ethical Statement
Ethics Approval: Ethical approval was not required for this study.
Supporting Institution
Funding: No funding was received.
Thanks
Acknowledgements: The authors have no acknowledgements to declare.
References
- Akkemik, Ü., Alp, M. A., Sevgi, O., & Ekşi, M. (2021). Kentsel yeşil alan hesaplamasında kullanılan bazı terimler üzerine kısa bir değerlendirme ve öneriler. Avrasya Terim Dergisi, 9(3), 51–58. Retrieved January 13, 2026, from https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/2022029
- Arshad, H., & Routray, J. (2018). From socioeconomic disparity to environmental injustice: The relationship between housing unit density and community green space in a medium city in Pakistan. Local Environment, 23, 536–548. https://doi.org/10.1080/13549839.2018.1442424
- Astell‐Burt, T., Feng, X., Mavoa, S., Badland, H., & Giles-Corti, B. (2014). Do low-income neighbourhoods have the least green space? A cross-sectional study of Australia’s most populous cities. BMC Public Health, 14, 292. https://doi.org/10.1186/1471-2458-14-292
- Baycan-Levent, T., & Nijkamp, P. (2009). Planning and management of urban green spaces in Europe: Comparative analysis. Journal of Urban Planning and Development, 135(1), 1–12. https://doi.org/10.1061/(ASCE)0733-9488(2009)135:1(1)
- Başgün, Ö. F. (2025). Afet önleme, afet sonrası etkileri azaltma ve afet yönetimi kapsamında kent parklarının ve açık yeşil alanların planlama ve tasarımı: Elazığ örneği (Doctoral dissertation). Atatürk University, Erzurum, Turkey. Retrieved from National Thesis Center (YÖKTEZ)
- Başgün, Ö. F., & Bulut, Y. (2025). Landscape management for disaster-prone cities: disaster resilient park proposal. Journal of Environmental Engineering and Landscape Management, 33(2), 187–206. https://doi.org/10.3846/jeelm.2025.23563
- Bolkaner, M., & Asilsoy, B. (2023). Reinventing the urban neighborhood green index in the context of urban ecology as a conceptual framework in Northern Nicosia, Cyprus. Sustainability, 15, 13880. https://doi.org/10.3390/su151813880
- Chen, Y., Ge, Y., Yang, G., Wu, Z., Du, Y., Mao, F., Liu, S., Xu, R., Qu, Z., Xu, B., & Chang, J. (2022). Inequalities of urban green space area and ecosystem services along urban center–edge gradients. Landscape and Urban Planning, 217, 104266. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2021.104266
- Csomós, G., Farkas, Z., Kolcsár, R., Szilassi, P., & Kovács, Z. (2021). Measuring socio-economic disparities in green space availability in post-socialist cities. Habitat International, 113, 102434. https://doi.org/10.1016/j.habitatint.2021.102434
- Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü. (2023). Coğrafi Bilgi Sistemi (CBS) vektör verileri. Retrieved January 12, 2026, from https://cbs.csb.gov.tr/cografi-veri-talep-portali-i-5438
- Demircan, N., & Başgün, Ö. F. (2022). Elazığ İlinin Avrupa Yeşil Başkent Ödülü Kriterleri Açısından İncelenmesi. ATA Planlama ve Tasarım Dergisi, 6(1), 27-39. https://doi.org/10.5152/ Planarch.2022.220103
- Doygun, H. (2007). Büyüyen Kentlerde Yeşil Alanların Konumu ve Geleceği: Kahramanmaraş Örneği. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 9(12), 48-53, Retrieved January 14, 2026, from https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/470482
- EEA (2012). European Environment Agency. Green infrastructure and territorial cohesion: The concept of green infrastructure and its integration into policies using monitoring systems. Publications Office of the European Union. Retrieved January 3, 2026, from https://www.eea.europa.eu
- Elazığ Belediyesi (2018). Elazığ Belediyesi Faaliyet Raporu 2018. Retrieved January 11, 2026, from https://www.elazig.bel.tr/dosya/yayin/ dosyalar/Faaliyet_Raporu_2018.pdf
- Elazığ Belediyesi. (2025). Arsa metrekare birim değeri sorgulama. E-Devlet Uygulaması. Retrieved November 14, 2025, from https://www.turkiye. gov.tr/elazig-belediyesi-arsa-rayic-degeri-sorgulama-v2
- Emür, S. H., & Onsekiz, D. (2007). Kentsel yaşam kalitesi bileşenleri arasında açık ve yeşil alanların önemi: Kayseri/Kocasinan ilçesi park alanları analizi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (22), 367–396. Retrieved January 13, 2026, from https://www.researchgate.net/publication/302976073_Kentsel_Yasam_Kalitesi_Bilesenleri_Arasinda_Acik_Ve_Yesil_Alanlarin_Onemi_-_KayseriKocasinan_Ilcesi_Park_Alanlari_Analizi
- Gaikadi, S., & Kumar, S. (2024). Is ward-level calculation of urban green space availability important? A case study on Vellore city, India, using the histogram-based spectral discrimination approach. Frontiers in Sustainable Cities, 6, 1393156. https://doi.org/10.3389/frsc.2024.1393156
- Giannico, V., Spano, G., Elia, M., D’Este, M., Sanesi, G., & Lafortezza, R. (2021). Green spaces, quality of life, and citizen perception in European cities. Environmental Research, 110922. https://doi.org/10.1016/j.envres.2021.110922
- Guinaudeau, B., Brink, M., Schäffer, B., & Schlaepfer, M. (2023). A methodology for quantifying the spatial distribution and social equity of urban green and blue spaces. Sustainability, 15, 16886. https://doi.org/10.3390/su152416886
- Gültekin, E., & Altunkasa, F. (1983). Çukurova Bölgesi’nin üç büyük kentinde çocuk oyun alanlarının fiziksel yönden incelenmesi ve yeterlilikleri üzerinde bir araştırma. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü Yıllığı. Retrieved January 13, 2026, from https://dergipark.org.tr/en/pub/turkjforsci/869616.xml
- Harvey, D. (1973). Social justice and the city. Johns Hopkins University Press. Baltimore, MD 21218, United States of America.
- Hassan, Y. (2024). A comparative assessment of UGS changes and accessibility using per capita metrics: A case study of Budapest and Vienna. SSRN Electronic Journal. https://doi.org/10.2139/ssrn.4864401
- Herzele, A. V., & Wiedemann, T. (2003). A monitoring tool for the provision of accessible and attractive urban green spaces. Landscape and Urban Planning, 63, 109–126. Retrieved January 7, 2026, from https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0169204602001925
- Jim, C. Y. (2004). Green-space preservation and allocation for sustainable greening of compact cities. Cities, 21(4), 311–320. https://doi.org/10.1016/j.cities.2004.04.004
- Kabisch, N., Qureshi, S., & Haase, D. (2015). Human–environment interactions in urban green spaces: A systematic review of contemporary issues and prospects for future research. Environmental Impact Assessment Review, 50, 25–34. https://doi.org/10.1016/j.eiar.2014.08.007
- Lin, W., Chen, Q., Jiang, M., Zhang, X., Liu, Z., Tao, J., Wu, L., Xu, S., Kang, Y., & Zeng, Q. (2019). The effect of green space behaviour and per capita area in small urban green spaces on psychophysiological responses. Landscape and Urban Planning, 192, 103637. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2019.103637
- Logan, J. R., & Molotch, H. L. (1987). Urban fortunes: The political economy of place. University of California Press. California, United States of America.
- MPYY. (2014). Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliği, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı. Resmî Gazete (Sayı: 29030). Retrieved January 10, 2026, from https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=19788&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5
- Moseley, D., Marzano, M., Chetcuti, J., & Watts, K. (2013). Green networks for people: Application of a functional approach to support the planning and management of greenspace. Landscape and Urban Planning, 116, 1–12. Retrieved January 7, 2026, from https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0169204613000650
- Nesbitt, L., Meitner, M. J., Girling, C., Sheppard, S. R. J., & Lu, Y. (2019). Who has access to urban vegetation? A spatial analysis of distributional green equity in 10 U.S. cities. Landscape and Urban Planning, 181, 51–79. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2018.08.007
- Öztan, Y. (1968). Ankara şehri ve çevresi yeşil saha sisteminin peyzaj mimarisi prensipleri yönünden etüd ve tayini. Ankara Üniversitesi Basimevi. Ankara, Turkey.
- Pang, B., Zhao, J., Zhang, J., & Yang, L. (2023). Calculating optimal scale of urban green space in Xi’an, China. Ecological Indicators, 110003. https://doi.org/10.1016/j.ecolind.2023.110003
- Pouya, S., & Aghlmand, M. (2022). Evaluation of urban green space per capita with new remote sensing and geographic information system techniques and the importance of urban green space during the COVID-19 pandemic. Environmental Monitoring and Assessment, 194(9), 633. https://doi.org/10.1007/s10661-022-10298-z
- Rigolon, A. (2016). A complex landscape of inequity in access to urban parks: A literature review. Landscape and Urban Planning, 153, 160–169. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2016.05.017
- Schindler, M., Texier, M., & Caruso, G. (2022). How far do people travel to use urban green space? A comparison of three European cities. Applied Geography, 102673. https://doi.org/10.1016/j.apgeog.2022.102673
- Smith, N. (2002). New globalism, new urbanism: Gentrification as global urban strategy. Antipode, 34(3), 427–450. https://doi.org/10.1111/1467-8330.00249
- Tian, Y., Van Leeuwen, E., Tsendbazar, N., Jing, C., & Herold, M. (2024). Urban green inequality and its mismatches with human demand across neighborhoods in New York, Amsterdam, and Beijing. Landscape Ecology. https://doi.org/10.1007/s10980-024-01874-4
- TÜİK. (2024). Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNKS) Sonuçları – 2024. Türkiye İstatistik Kurumu. Retrieved January 2, 2026, from https://data.tuik.gov.tr
- Tzoulas, K., Korpela, K., Venn, S., Yli-Pelkonen, V., Kaźmierczak, A., Niemelä, J., & James, P. (2007). Promoting ecosystem and human health in urban areas using green infrastructure: A literature review. Landscape and Urban Planning, 81(3), 167–178. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan. 2007.02.001
- Ünal, M. (2014). Aktif yeşil alanların rekreasyonel hizmet etkinliğinin saptanması: Çukurova ilçesi örneği (Master’s thesis). Çukurova University, Adana, Turkey. Retrieved from National Thesis Center (YÖKTEZ)
- Unal, M., & Uslu, C. (2018). Evaluating and optimizing urban green spaces for compact urban areas: Cukurova District in Adana, Turkey. ISPRS International Journal of Geo-Information, 7(2), 70. https://doi.org/10.3390/ijgi7020070
- Unal Cilek, M., Altunkasa, M. F., & Uslu, C. (2024). Urban residents' attitudes towards the impact of public spaces on urban life quality: The case of Adana. Open House International, 49(2), 222–243. https:// doi.org/10.1108/OHI-01-2023-0007
- Unal, M., & Cevik, M. B. (2025). Playground quality assessment with weighted criteria method: Elazığ Culture Park case. Child Indicators Research, 18, 1549–1580. https://doi.org/10.1007/s12187-025-10262-6
- Uzun, G. (1974). Adana Şehri ve Yakın Çevresinin Peyzaj Mimarisi Yönünden Sorunlarının Saptanması ve Çözüm Yolları Üzerine Bir Araştırma. ÇÜ Ziraat Fakültesi Peyzaj Mimarisi Kürsüsü, Adana, Turkey.
- Verma, P., Singh, R., Bryant, C., & Raghubanshi, A. (2020). Green space indicators in a social-ecological system: A case study of Varanasi, India. Sustainable Cities and Society, 60, 102261. https://doi.org/10.1016/j.scs.2020.102261
- Viinikka, A., Tiitu, M., Heikinheimo, V., Halonen, J., Nyberg, E., & Vierikko, K. (2023). Associations of neighborhood-level socioeconomic status, accessibility, and quality of green spaces in Finnish urban regions. Applied Geography, 102973. https://doi.org/10.1016/j.apgeog.2023.102973
- Wright Wendel, H. E., Zarger, E. K., & Mihelcic, J. R. (2012). Accessibility and usability: Green space preferences, perceptions, and barriers in a rapidly urbanizing city in Latin America. Landscape and Urban Planning, 107, 272–282. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2012.06.003
- Wolch, J. R., Byrne, J., & Newell, J. P. (2014). Urban green space, public health, and environmental justice: The challenge of making cities “just green enough.” Landscape and Urban Planning, 125, 234–244. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2014.01.017
- WHO (2012). World Health Organization, Health indicators of sustainable cities in the context of the Rio+20 UN Conference on Sustainable Development. WHO. Retrieved January 2, 2026, from https://www.who.int/docs/default-source/environment-climate-change-and-health/sustainable-development-indicator-cities.pdf?sfvrsn=c005156b_2
- Wu, L., & Kim, S. (2020). Exploring the equality of accessing urban green spaces: A comparative study of 341 Chinese cities. Ecological Indicators, 107080. https://doi.org/10.1016/j.ecolind.2020.107080
- Yin, H., & Xu, J. (2009). Measuring the accessibility of parks: A case study in Shanghai, China. In Sixth International Conference on Fuzzy Systems and Knowledge Discovery (Shanghai, China). Doi: 10.1109/FSKD.2009.583
- Yukhnovskyi, V., & Zibtseva, O. (2019). Normalization of green space as a component of ecological stability of a town. Journal of Forest Science, 2019-85. https://doi.org/10.17221/85/2019-JFS
- Zhang, Y., Van den Berg, A., Van Dijk, T., & Weitkamp, G. (2017). Quality over quantity: Contribution of urban green space to neighborhood satisfaction. International Journal of Environmental Research and Public Health, 14. https://doi.org/10.3390/ijerph14050535
- Zhou, K., Gong, Y., Sun, Y., & Lee, T. (2025). Creating sustainable neighbourhoods in cities: Greener neighbourhoods could promote residents’ pro-environmental recycling behaviour. Landscape Ecology. https://doi.org/10.1007/s10980-024-02009-5
Details
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Recreation, Leisure and Tourism Geography |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | September 2, 2025 |
| Acceptance Date | December 18, 2025 |
| Early Pub Date | January 28, 2026 |
| Publication Date | January 28, 2026 |
| Published in Issue | Year 2026 Issue: Advanced Online Publication |
Aim & Scope
GSI Journals Serie A: Advancements in Tourism Recreation and Sports Sciences (ATRSS) dergisinin temel amacı, akademisyenler, araştırmacılar ve uygulayıcıların özgün çalışmalarını paylaşabilecekleri nitelikli ve sürekli bir akademik platform sunmaktır. Dergi; kuramsal ve ampirik araştırma makaleleri, inceleme raporları ve örnek olay analizleri gibi özgün eserleri yayımlar. Dergi, dünya çapında turizm, rekreasyon ve spor bilimleri alanlarındaki araştırmacılara, eğitimcilere, uygulayıcılara ve politika yapıcılara hizmet vermektedir.
ATRSS, boş zamanın üretimi ve tüketimini eleştirel bir bakış açısıyla inceleyen nitel ve nicel araştırmalara odaklanmaktadır. Dergi; spor, seyahat ve turizm, konaklama, medya (dijital medya dahil), etkinlikler, kültürel miras ve sanatlar gibi geniş bir konu yelpazesini kapsayan çalışmaları kabul etmektedir.
Ayrıca ATRSS; konaklama, eğlence, etkinlikler ve spor gibi ilgili alanları kapsayan, turizm ve rekreasyon bağlamında disiplinlerarası bilgi bütünleşmesini teşvik eden ve çağdaş toplumsal sorunları bütüncül bir yaklaşımla ele alan çalışmalara da değer vermektedir. Araştırmanın odak noktasına bağlı olarak, makaleler tek bir akademik disiplin içinde yer alabileceği gibi; sosyal bilimler, doğa bilimleri ve çevre çalışmaları gibi alanlar arasında bütünleştirici bir yaklaşımla da kaleme alınabilir.
ATRSS, hakemli, akademik, uluslararası elektronik bir dergidir ve dili İngilizce ve Türkçe'dir.
Aşağıdaki maddelerle ilgili başvurular, değerlendirme yapılmadan reddedilecektir:
1. Yalnızca sosyal medya, uygulamalar (booking, tripadvisor vb.), Google (kullanıcı yorumları) gibi verileri kullanan çalışmalar.
2. Derleme veya yalnızca sistematik literatür analizi içeren çalışmalar (daha önce yapılmış ve konuya yeni bir katkı sunmayan çalışmalar), bibliyometrik analiz içeren çalışmalar.
3. Boş zaman veya rekreasyonla açık bir bağlantı kurmayan ve alanlarına özgü teknik ve spesifik konuları ele alan peyzaj mimarlığı, gastronomi ve spor çalışmaları.
4. Rekreasyon veya turizm potansiyelinin değerlendirilmesine yönelik olarak yalnızca mevcut bilimsel yöntemlerin kullanıldığı, ancak özgün bir yöntemsel katkı veya yeni bir yaklaşım sunmayan çalışmalar.
Dergi, aşağıdaki konulara ilişkin öneri eserleri değerlendirmeye almaktadır:
Turizm Planlaması ve Politikaları: Turizm destinasyon yönetimi, sürdürülebilir turizm stratejileri, kırsal ve kentsel turizm planlaması, turizm politikası geliştirme, turizm planlamasında paydaş katılımı.
Rekreasyon Planlaması ve Yönetimi: Açık ve kapalı alan rekreasyon planlaması, rekreasyonel faaliyetlerin toplumsal etkileri, doğa temelli rekreasyon, toplum temelli rekreasyon programları, rekreasyon planlamasında erişilebilirlik ve katılım.
Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS), Turizm ve Rekreasyon: Turizmde mekânsal analizler, destinasyon yönetiminde CBS uygulamaları, turistik mekânların haritalanması ve analizi, açık alan rekreasyon aktiviteleri için uygunluk çalışmaları, turizm ve rekreasyon planlamasında coğrafi veri kullanımı.
Peyzaj ve Rekreasyon İlişkisi: Kentsel peyzaj planlaması, doğal peyzajların rekreasyonel kullanımı, ekolojik peyzaj tasarımı, turizmde kültürel peyzajlar, rekreasyon planlamasında yeşil altyapı.
Spor ve Rekreasyon: Spor turizmi, açık hava spor etkinlikleri, spor yönetimi, spor tesisleri planlaması, spor yoluyla sağlık ve refah.
Doğa Temelli Turizm: Ekoturizm, sürdürülebilir doğa turizmi uygulamaları, ekstrem sporlar ve doğa temelli aktiviteler, macera turizmi planlaması ve yönetimi, doğa temelli turizmde risk yönetimi.
Kültürel ve Miras Turizmi: Kültürel miras alanlarının turizm ve rekreasyon açısından değerlendirilmesi, somut ve somut olmayan mirasın sürdürülebilir yönetimi, kültürel turizm geliştirme, miras yorumlama ve toplum katılımı.
Turizm Teknolojileri: Akıllı turizm uygulamaları, turizmde büyük veri ve yapay zekâ kullanımı, turizm ve rekreasyonda dijital dönüşüm, turizmde sanal gerçeklik, turizm yönetiminde blockchain teknolojisi.
Çevresel Sürdürülebilirlik, Turizm ve Açık Hava Rekreasyonu: Turizm faaliyetlerinin çevresel etkileri, sürdürülebilir turizm planlaması, doğa koruma politikaları, doğal kaynak yönetimi, taşıma kapasitesi çalışmaları, çevresel etki değerlendirme çalışmaları.
Boş Zaman Davranışı: Boş zaman aktiviteleri, bireysel ve toplumsal boş zaman tercihleri, boş zaman kullanımının psikolojik ve sosyolojik boyutları, boş zaman ve yaşam kalitesi, boş zaman davranışındaki trendler.
Oyun ve Dans: Rekreasyon ve turizm bağlamında oyun ve dans aktivitelerinin rolü, kültürel miras olarak dans ve oyun, oyun ve dansın bireysel ve toplumsal gelişime katkıları, turizmde geleneksel oyunlar, animasyon.
Turist Motivasyonu ve Davranışları: Seyahat kararlarını etkileyen faktörler, motivasyon teorileri, turist tipolojileri, turizm deneyimlerinin ve turist davranışlarının analizi, turizmde karar verme süreçleri.
Turizm ve Boş Zaman Eğitimi: Konaklama, boş zaman, spor, turizm ve etkinlikler alanlarında yükseköğretimde araştırma, iyi uygulamalar ve yenilikleri teşvik etme, geliştirme ve yaygınlaştırmaya yönelik çalışmalar, müfredat geliştirme, deneyimsel öğrenme ve turizm ve boş zaman alanında profesyonel eğitim.
Açık Hava Rekreasyonu ve Park Yönetimi: Açık hava rekreasyon alanlarının planlanması ve yönetimi, park tasarımı ve bakımı, parklarda ziyaretçi yönetimi, sürdürülebilir park yönetimi, park yönetiminde kamu-özel sektör iş birlikleri.
Author Guidelines
Yazım kuralları, dergimizin 9. cildinden (2026 sayıları) itibaren geçerli olmak üzere 30.12.2025 tarihinde ilan edilerek yeniden düzenlenmiştir.
Sayın yazar(lar),
ilk gönderimde başlık sayfası, öneri makale, telif sözleşmesi ve Etik Kurul belgesi (Etik Kurul belgesi gerektirmeyen çalışmalarda, "Bu çalışma, TR Dizin Etik Kurul izni gerektiren çalışma grubunda yer almamaktadır." yazısının yer aldığı PDF belgesinin yüklenmesi gerekmektedir) dosyalarını bulundurmanız gerekmektedir. Gönderilerin özgünlüğü, intihal tespit yazılımı ile kontrol edilir. Benzerlik düzeylerine ilişkin politikamız gereği her bir kaynakla olan benzerlik %1'i ve toplam benzerlik %20'yi geçmemelidir.
Başlık Sayfası Şablonu:
Makale değerlendirme sürecinde kör hakemlik uygulanacağı için makale adı, yazar adı ve soyadı, kurum, ORCID bilgileri bu sayfada yer almalıdır. Ayrıca öneri makalenin kabul edilmesi durumunda kaynakça bölümü öncesine eklenecek “Teşekkürler ve Bilgi Notu” başlığında yer alacak bilgiler de bu sayfada bulumalıdır. Makale gönderilirken bu sayfa sisteme “Yazar Bilgileri” adıyla ayrı bir dosya olarak yüklenmelidir. İstenilen bilgileri aşağıdaki şablona göre biçim özelliklerini değiştirmeksizin doldurunuz. Başlık sayfası içeriğinin şablona göre doldurulması ve yüklenmesi ZORUNLUDUR.
Başlık Sayfası şablonu için tıklayınız.
Makale Şablonu:
Öneri makale ile ilgili tüm biçimler, bölümler, tablo ve şekil gösterimleri ve kaynak gösterme (APA6) biçimleri için lütfen makale şablonu linkine tıklayınız. Makale şablonunun biçim özellikleri değiştirilmeden öneri makalenizin şablona yerleştirilerek gönderilmesi ZORUNLUDUR. Şablonda verilen başlıklar, örnek içindir. Öneri makalenizin türüne göre değişiklik gösterilebilir. Etik Kurul Belgesine (Gerekiyorsa) ilişkin bilgiye, hem makalenin yöntem bölümünde hem de başlık şablonunda yer alan Teşekkürler ve Bilgi Notu bölümünde yer verilmelidir.
Makale şablonu için tıklayınız.
Makale Şablonunun Kullanımı Hakkında Kısa Bilgilendirme
Bu Word şablonu, GSI Journals Serie A: Advancements in Tourism Recreation and Sports Sciences yazım kurallarına tam uyumlu olacak şekilde hazırlanmıştır. Şablon; başlıklar, özetler, metin içi atıflar, tablolar, şekiller ve kaynakça dâhil olmak üzere makalenin tüm bölümlerini önceden tanımlı stiller ve makrolar ile otomatik olarak düzenler. Yazarların yapması gerekenler yalnızca şunlardır:
Mevcut başlık ve metin alanlarındaki örnek metinleri kendi metinleriyle değiştirmek
Yeni başlık eklerken şablondaki hazır başlık stillerini kullanmak
Tabloları ve şekilleri şablonda verilen örnek yapıyı bozmadan eklemek
Şablon; yazı tipi, punto, satır aralığı, paragraf girintileri ve başlık numaralandırmalarını otomatik olarak korur. Böylece ayrıca bir biçimsel düzenleme yapılmasına gerek kalmaz.
Önemli not: Şablon yapısı değiştirilmemeli, stil ve makrolar silinmemelidir. Bu şekilde hazırlanan dosyalar, dergi yazım kurallarına doğrudan uygun kabul edilir ve değerlendirme süreci hızlanır
Yayın Lisansı Açıklaması:
Tüm yazarların, makale gönderimi sırasında imzalı Yayın Lisansı Sözleşmesini sisteme yüklemeleri zorunludur. Bu sözleşme kapsamında yazarlar telif hakkını muhafaza eder ve GSI Journals Serie A: Advancements in Tourism Recreation and Sports Sciences dergisine makalenin yayımlanması, dağıtılması, arşivlenmesi ve açık erişime sunulması için münhasır olmayan, süresiz yayın hakkı tanır. Dergide yayımlanan tüm makaleler Creative Commons Atıf–Ticari Olmayan 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY-NC 4.0) kapsamında yayımlanır. Yayın lisansı sözleşmesi yüklenmeyen makaleler değerlendirmeye alınmaz.
Telif formu için tıklayınız
Yapay Zeka Kullanım Beyanı Açıklaması:
Dergimizin Etik İlkeler ve Yayın Politikası kapsamında belirlenen Yapay Zeka Kullanım Politikası gereğince, makale gönderim sürecinde yazarların çalışmada yapay zeka destekli araçların kullanılıp kullanılmadığını beyan etmeleri zorunludur. Bu kapsamda, tüm yazarların makale gönderimi sırasında “Yapay Zeka Kullanım Beyanı” formunu doldurarak sisteme yüklemeleri gerekmektedir. Beyan formunda, yapay zekanın hangi aşamalarda (örneğin dil düzenleme, veri analizi, görsel üretimi vb.) ve hangi amaçlarla kullanıldığı açık ve şeffaf biçimde belirtilmelidir.
Yapay zeka kullanım beyanı sunulmayan makaleler değerlendirme sürecine alınmaz.
Yapay Zeka Kullanım Beyanı Formu için tıklayınız.
Yazar Cevap Formu:
Hakem değerlendirme sürecinde veya editoryal inceleme aşamasında düzeltme talep edilen çalışmalarda, yazar(lar)dan hakem ve/veya editör görüşlerine verdikleri yanıtları Yazar Cevap Formu aracılığıyla sunmaları beklenir.
Yazar Cevap Formu; hakemler ve editörler tarafından iletilen tüm değerlendirme ve düzeltme taleplerini, bu taleplere karşılık yapılan değişiklikleri veya değişiklik yapılmadıysa gerekçelerini, yapılan her değişikliğin makale içerisindeki yerini (sayfa, bölüm, satır vb.) açık, sistematik ve izlenebilir biçimde göstermeyi amaçlar.
Düzeltme talep edilen çalışmalar için, Yazar Cevap Formu’nun eksiksiz ve açık şekilde doldurularak revize edilmiş makale ile birlikte sisteme yüklenmesi zorunludur. Her hakem turunda, Yazar Cevap Formu güncellenmeli ve ilgili değerlendirme turuna ait tüm geri bildirimleri kapsayacak şekilde yeniden sunulmalıdır.
Yazar Cevap Formu sunulmayan, eksik doldurulan veya güncellenmeden yeniden yüklenen revizyonlar değerlendirmeye alınmaz.
👉 Yazar Cevap Formu (Hakem ve Editör Düzeltmeleri İçin)
Çalışma Bölümleri Yazım Kuralları (Makale şablonundan kolayca erişebilirsiniz)
Paragraf ve sayfa yapısı: Öneri makalenin tablo, şekil ve ekler dışında yer alan tüm bölümleri için tek aralığı (Önce 0 pt, Sonra 6pt) kullanılmalıdır. Sayfa yapısı alt, üst, sağ ve sol boşluklar 1,5 cm, A4 kağıt boyutuna göre belirlenmelidir.
Başlık: Öneri makalenin başlığı sözcüklerin ilk harfi büyük harfler, Palatino Linotype, 12 pt, kalın harflerle yazılmalıdır.
Öz: 150-180 kelime arasında olmalıdır. Özde atıf kullanılmamalıdır. Yazı tipi: Palatino Linotype, 10 pt, italik yazılmalıdır.
Anahtar Kelimeler: 3-5 kelime arasında olmalıdır. Yazı tipi: Palatino Linotype, 10 pt, italik yazılmalıdır.
Title: Öneri makalenin başlığı sözcüklerin ilk harfi büyük harfler, Palatino Linotype, 12 pt, kalın harflerle yazılmalıdır.
Abstract: 150-180 kelime arasında olmalıdır. Yazı tipi: Palatino Linotype, 10 pt, italik yazılmalıdır.
Keywords: 3-5 kelime arasında olmalıdır.
Extended Summary: 800-1500 kelime arasında olmalıdır. İngilizce olarak yazılmalıdır. Başlık (Extended Abstract) yazı tipi: Palatino Linotype, 11 pt, kalın olmalıdır. Ana metin yazı tipi: Palatino Linotype, 11 pt, iki yana yaslanmış olmalıdır.
Ana Metin: 10000 kelime sınırını (referanslar, öz, genişletilmiş özet ve ekler bölümleri dahil) aşmamalıdır. Yazı tipi: Palatino Linotype, 11 pt. Başlık ve alt başlıklar için Yazı tipi: Palatino Linotype 11 pt, kalın, iki yana yaslanmış olmalıdır. Alt başlıklar için hiyerarşik numaralandırma yapılmalıdır. Ana başlıklardan önce bir satır boşluk bırakılmalıdır.
Tablo ve Şekiller: paragraf yapısı tek satır aralığında, ancak önce ve sonra 0 pt boşluklu olarak ayarlanmalıdır. Yazı tipi: Palatino Linotype, 9 pt, sola dayalı olmalıdır. Ayrıca şekil ve tablolarda metin kaydırma özelliği kapatılmalıdır. Tablo ve şekil başlıkları (Palatino Linotype, 11 pt) ve gösterimleri için makale şablonundaki örnekleri inceleyiniz.
Ekler: Her bir ek ayrı sayfalarda, kaynakçadan sonra verilmelidir.
Makaleler, yazarın kimliğini ortaya çıkaracak yazara veya ortak yazarlara doğrudan atıfta bulunmamalıdır. Yazarlarla ilgili bilgiler, yalnızca kör değerlendirme amacıyla başlık sayfasında belirtilmelidir.
Kaynakça: kaynakça ve metin içi gösterimlerde ve/and yerine "&" kullanılmalıdır.
Yazarların dergiye gönderdikleri tüm makalelerde kaynakçaların APA 6 standartlarına uygun olarak hazırlanması zorunludur. Bu kapsamda, kaynakçaların doğruluğu ve erişilebilirliği, mizanpaj sürecine geçilmeden önce sağlanmalıdır.
Dergimiz, bu amaçla https://referanscheck.com/ web sitesinin kullanımını önermektedir. Sorumlu yazarlar, kaynakçalarını bu platform üzerinden hızlı bir şekilde kontrol etmeli ve gerekli düzeltmeleri yapmalıdır. Platforma kısa sürede edu uzantılı mail adresi ile ücretsiz üye olunması gerekmektedir. Bu sayede:
Kaynakçadaki eksiklikler veya hatalar mizanpaj aşamasına gelmeden belirlenebilir ve düzeltilebilir.
Yayın süreci daha hızlı ve sorunsuz ilerler.
Makalenin mizanpajı sırasında ek düzeltmelere gerek kalmadan kaynakçanın doğruluğu sağlanır.
Mizanpaj tamamlandıktan sonra editör tarafından son kontrol aşamasında, Dergipark arayüzünde makale başlığı, özet ve anahtar kelimeler (hem Türkçe hem İngilizce) ile kaynakçada yapılan düzeltmeler güncellenmelidir.
Yeni uygulamaya göre, makalelerde referansların DOI (Digital Object Identifier) ile verilmesi zorunludur. DOI, akademik yayınların kalıcı kimliğidir ve alıntılama doğruluğunu artırır. Bu nedenle hem metin içi atıflarda hem de Kaynakça’da DOI belirtilmelidir. Kaynakçada gösterilen eserin DOI adresi yoksa, mutlaka kaynağa ilişkin URL (erişim linki) verilmelidir.
Djurasevic, S., Adzic, S., & Stranjančević, A. (2019). Tourism Development Montenegro – Crucial Challenge Within The Structural Changes In Economy. GSI Journals Serie A: Advancements in Tourism Recreation and Sports Sciences, 2(1), 1–17. https://doi.org/10.5281/zenodo.3360303
Bir Kitaba Referans (DOI yoksa standart):
Probst, G. J. B., & Büchel, B. S. T. (1997). Organizational Learning: The Competitive Advantage of The Future. London: Prentice Hall.
Bir Kitap Bölümüne Referans (DOI yoksa standart):
O’Neil, J. M., & Egan, J. (1992). Men’s and women’s gender role journeys: A metaphor for healing, transition, and transformation. In B. R. Wainrib (Ed.), Gender issues across the life cycle (pp. 107–123). New York, NY: Springer.
İnternet Kaynaklarına Referans (DOI yerine erişim bilgisi):
GSI Journals Serie A: Advancements in Tourism Recreation and Sports Sciences. (2021). Ethical principles and publication policy. Retrieved January 12, 2026, from https://dergipark.org.tr/tr/pub/atrss/policy
Milli Parklar 6. Bölge Müdürlüğü. (2019). Başpınar Tabiat Parkı Gelişme Planı. Retrieved January 12, 2026, from http://burdur.ormansu.gov.tr/6bolge/AnaSayfa/tabiatparklari/baspinartabiatparki.aspx?sflang=tr
Zotero kullanımı hakkında bilgi için tıklayınız.
Telif Hakkı: Yazar(lar) Telif Hakkı Sözleşmesini onaylamalı ve yayın ofisine geri göndermelidir. Makaleleri ATRSS'de yayımlanmak üzere kabul edilirse, yayımlanmadan önce bu işlem tamamlanmalıdır. Sözleşme ile yazarlar, dergiye gönderilen makalelerin daha önce mevcut veya büyük ölçüde benzer biçimde yayınlanmadığını onaylarlar. Yayınlanan tüm makalelerin telif hakları yayıncıya (GSI Journals Serie A: Advancements in Tourism Recreation and Sports Sciences) aittir.
Ethical Principles and Publication Policy
Gönderilen tüm makaleler orijinal, yayınlanmamış ve başka bir dergide değerlendirme sürecinde olmamalıdır. İlk olarak gönderilen makaleler Turnitin programı ile intihal için kontrol edilir. %20'den fazla benzerlik olan makaleler reddedilir. Her bir makale editörlerden biri ve en az iki hakem tarafından çift kör değerlendirmeden geçirilir. İntihal, duplikasyon, sahte yazarlık/inkar edilen yazarlık, araştrma/veri fabrikasyonu, makale dilimleme, dilimleyerek yayın, telif hakları ihlali ve çıkar çatışmasının gizlenmesi, etik dışı davranışlar olarak kabul edilir.
Kabul edilen etik standartlara uygun olmayan tüm makaleler yayından çıkarılır. Buna yayından sonra tespit edilen olası kuraldışı, uygunsuzluklar içeren makaleler de dahildir.
GSI Journals Serie A: Advancements in Tourism Recreation and Sports Sciences, Yayın Etiği Komitesinin (Committee on Publication Ethics-COPE) belirlediği etik standartları benimsemektedir. Yayın ve bilim etiği konularında COPE’un (https://publicationethics.org/) etik standartları temel alınır.
Araştırma Etiği
Dergi araştırma etiğinde en yüksek standartları gözetir ve aşağıda tanımlanan uluslararası araştırma etiği ilkelerini benimser. Makalelerin etik kurallara uygunluğu yazarların sorumluluğundadır.
- Araştırmanın tasarlanması, tasarımın gözden geçirilmesi ve araştırmanın yürütülmesinde, bütünlük, kalite ve şeffaflık ilkeleri sağlanmalıdır.
- Araştırma ekibi ve katılımcılar, araştırmanın amacı, yöntemleri ve öngörülen olası kullanımları; araştırmaya katılımın gerektirdikleri ve varsa riskleri hakkında tam olarak bilgilendirilmelidir.
- Araştırma katılımcılarının sağladığı bilgilerin gizliliği ve yanıt verenlerin gizliliği sağlanmalıdır. Araştırma katılımcıların özerkliğini ve saygınlığını koruyacak şekilde tasarlanmalıdır.
- Araştırma katılımcıları gönüllü olarak araştırmada yer almalı, herhangi bir zorlama altında olmamalıdırlar.
- Katılımcıların zarar görmesinden kaçınılmalıdır. Araştırma, katılımcıları riske sokmayacak şekilde planlanmalıdır.
- Araştırma bağımsızlığıyla ilgili açık ve net olunmalı; çıkar çatışması varsa belirtilmelidir.
- Deneysel çalışmalarda, araştırmaya katılmaya karar veren katılımcıların yazılı bilgilendirilmiş onayı alınmalıdır. Çocukların ve vesayet altındakilerin veya tasdiklenmiş akıl hastalığı bulunanların yasal vasisinin onayı alınmalıdır.
- Çalışma herhangi bir kurum ya da kuruluşta gerçekleştirilecekse bu kurum ya da kuruluştan çalışma yapılacağına dair onay alınmalıdır.
- İnsan öğesi bulunan çalışmalarda, “yöntem” bölümünde katılımcılardan “bilgilendirilmiş onam” alındığının ve çalışmanın yapıldığı kurumdan etik kurul onayı alındığı belirtilmesi gerekir.
Veri Paylaşımı ve Tekrarlanabilirlik Politikası
Dergi, akademik araştırmalarda şeffaflığı, tekrarlanabilirliği ve sorumlu veri paylaşımını teşvik eder. Editoryal değerlendirme sürecinde, yayım sonrasında araştırma bulgularının doğrulanabilmesi ve tekrarlanabilirliğinin sağlanabilmesi amacıyla yazarlardan ham veriler, yöntemsel ayrıntılar veya tamamlayıcı materyaller talep edilebilir. Yazarların, mümkün olduğu durumlarda araştırma verilerini açık erişime sunmaları teşvik edilir; ayrıca verilerin herkese açık olup olmadığı, makul talep üzerine erişilebilirliği ya da etik, hukuki veya gizlilik gerekçeleriyle kısıtlı olup olmadığına ilişkin bir Veri Uygunluk Beyanı sunmaları istenebilir. Veri paylaşımının sınırlı olduğu durumlarda, veriye erişim koşullarının açık ve net biçimde belirtilmesi beklenir. Veri uydurma, veri tahrifatı veya seçici veri sunumu kesinlikle yasaktır ve ağır bir yayın etiği ihlali olarak değerlendirilir.
Yazarların Sorumluluğu
Makalelerin bilimsel ve etik kurallara uygunluğu yazarların sorumluluğundadır. Yazar makalenin orijinal olduğu, daha önce başka bir yerde yayınlanmadığı ve başka bir yerde, başka bir dilde yayınlanmak üzere değerlendirmede olmadığı konusunda teminat sağlamalıdır. Uygulamadaki telif kanunları ve anlaşmaları gözetilmelidir. Telife bağlı materyaller (örneğin tablolar, şekiller veya büyük alıntılar) gerekli izin ve teşekkürle kullanılmalıdır. Başka yazarların, katkıda bulunanların çalışmaları ya da yararlanılan kaynaklar uygun biçimde kullanılmalı ve referanslarda belirtilmelidir.
Gönderilen makalede tüm yazarların akademik ve bilimsel olarak doğrudan katkısı olmalıdır, bu bağlamda “yazar” yayınlanan bir araştırmanın kavramsallaştırılmasına ve dizaynına, verilerin elde edilmesine, analizine ya da yorumlanmasına belirgin katkı yapan, yazının yazılması ya da bunun içerik açısından eleştirel biçimde gözden geçirilmesinde görev yapan birisi olarak görülür. Yazar olabilmenin diğer koşulları ise, makaledeki çalışmayı planlamak veya icra etmek ve / veya revize etmektir. Fon sağlanması, veri toplanması ya da araştırma grubunun genel süpervizyonu tek başına yazarlık hakkı kazandırmaz. Yazar olarak gösterilen tüm bireyler sayılan tüm ölçütleri karşılamalıdır ve yukarıdaki ölçütleri karşılayan her birey yazar olarak gösterilebilir. Yazarların isim sıralaması ortak verilen bir karar olmalıdır. Tüm yazarlar yazar sıralamasını Telif Hakkı Anlaşması Formunda imzalı olarak belirtmek zorundadırlar.
Yazarlık için yeterli ölçütleri karşılamayan ancak çalışmaya katkısı olan tüm bireyler “teşekkür / bilgiler” kısmında sıralanmalıdır. Bunlara örnek olarak ise sadece teknik destek sağlayan, yazıma yardımcı olan ya da sadece genel bir destek sağlayan, finansal ve materyal desteği sunan kişiler verilebilir.
Bütün yazarlar, araştırmanın sonuçlarını ya da bilimsel değerlendirmeyi etkileyebilme potansiyeli olan finansal ilişkiler, çıkar çatışması ve çıkar rekabetini beyan etmelidirler. Bir yazar kendi yayınlanmış yazısında belirgin bir hata ya da yanlışlık tespit ederse, bu yanlışlıklara ilişkin düzeltme ya da geri çekme için editör ile hemen temasa geçme ve işbirliği yapma sorumluluğunu taşır.
Editoryal Bağımsızlık ve Tarafsızlık
Derginin Yayıncısı ile Baş Editörü aynı kişi olmakla birlikte, editoryal süreçler bağımsızlık, tarafsızlık ve çıkar çatışmasından kaçınma ilkeleri doğrultusunda, açıkça tanımlanmış bir çerçevede yürütülmektedir. Baş Editör’ün temel sorumluluğu; dergiye gönderilen makalelerin ilk ön değerlendirmesini yapmak, makalelerin derginin kapsamı ve yayın politikalarına uygunluğunu denetlemek ve uygun bulunan çalışmaları ilgili Alan Editörlerine sevk etmek veya gerekçelendirilmiş durumlarda (örneğin; makalenin açıkça kapsam dışı olması, temel yöntemsel veya etik gereklilikleri karşılamaması ya da derginin yayın politikalarını ihlal etmesi gibi) editoryal ön reddi (desk rejection) uygulamaktır.
Baş Editör, rutin olarak hakem seçimi, hakemlik yönetimi veya bilimsel değerlendirme kararlarının oluşturulması süreçlerine dâhil olmaz. Kişisel, kurumsal veya akademik çıkar çatışması doğurabilecek durumlarda Baş Editör, ilgili makalenin editoryal sürecinden tamamen çekilir. Baş Editör’ün müdahalesi; hakem raporları arasındaki ciddi çelişkiler, etik ihlal iddialarının doğrulanması, resmî itirazlar veya süreçsel uyuşmazlıklar gibi istisnai durumlarla sınırlıdır ve bu müdahaleler Committee on Publication Ethics (COPE) ilkeleri doğrultusunda yürütülür. Bu yönetişim yapısı, editoryal kararların şeffaf, bağımsız ve bireysel etkiden arınmış şekilde alınmasını güvence altına almayı amaçlamaktadır.
Alan Editörleri ve Hakemlerin Sorumlulukları
Alan Editörleri, kendilerine atanan makalelerin bilimsel değerlendirme süreçlerinden sorumludur. Bu kapsamda Alan Editörleri; bağımsız ve yeterli nitelikte hakemleri seçer, çift kör hakemlik sürecini yürütür, hakem raporlarını değerlendirir ve bu raporlara dayanarak editoryal önerilerini oluşturur. Alan Editörleri, değerlendirme sürecinin adil, gizli ve tarafsız biçimde yürütülmesini sağlamakla yükümlüdür.
Çıkar çatışmalarını önlemek ve etik standartları korumak amacıyla, dergi politikası yazarlarla aynı kurumda çalışan hakemlerin atanmasını yasaklar. Alan Editörleri, hakem seçimi sırasında bu tür atamalardan kaçınmak için gereken özeni göstermelidir. Hakemler, değerlendirme davetini kabul etmeden önce kurumsal, mali, kişisel veya mesleki herhangi bir çıkar çatışmasını beyan etmekle yükümlüdür. Hakem, daveti kabul ettikten sonra ilişkili bir çıkar çatışmasını fark ederse veya editöryal ekip sonradan daha önceden beyan edilmemiş bir çakışma tespit ederse (örneğin hakemin yazarlarla aynı bölüm veya kurumda çalıştığının anlaşılması), hakem derhal görevden çekilmelidir ve editöre durumu bildirmelidir; mevcut ise sunulmuş değerlendirme sürecine dâhil edilmez ve yerine bağımsız yeni bir hakem atanır.
Hakemler değerlendirmelerini nesnel ve bilimsel ölçütlere dayalı olarak, gizlilik ilkelerini gözeterek gerçekleştirmelidir. Hakemler, olası etik ihlaller (intihal, veri tahrifatı, tekrar yayın gibi) tespit ettiklerinde derhal editöre bildirmekle yükümlüdür. Konu hakkında yeterli uzmanlığa sahip olmadığını veya istenen süre içinde değerlendirmeyi tamamlayamayacağını düşünen hakemler, daveti derhal reddetmelidir.
Şikâyetler ve İtirazlar Politikası
Dergi, editoryal kararlar, hakem değerlendirme süreçleri ve yayın etiğine ilişkin şikâyet ve itirazların ele alınması için şeffaf, adil ve sistematik bir mekanizma yürütmektedir. Yazarlar, editör veya hakem kararlarına yönelik itirazlarını, kararın kendilerine bildirilmesini takiben makul bir süre içerisinde, gerekçeli ve kanıta dayalı bir açıklama ile derginin resmî iletişim kanalları üzerinden Editörler Kuruluna iletebilirler; bu itirazlar öncelikle Baş Editör tarafından incelenir ve gerekli görülen durumlarda ilk kararda yer almamış bağımsız bir Editörler Kurulu üyesinin görüşüne başvurulabilir. Editoryal uygulamalara, hakemlik sürecinin bütünlüğüne veya olası etik ihlallere ilişkin şikâyetler, Committee on Publication Ethics (COPE) ilke ve yönergeleri doğrultusunda değerlendirilir ve tüm şikâyet ile itirazlar gizlilik, tarafsızlık, nesnellik ve çıkar çatışmasından kaçınma ilkeleri çerçevesinde ele alınır.
Makale Değerlendirme Süreci
Dergi, yayımlanmış çalışmalarla ilgili yapıcı akademik tartışmaları ve bilimsel geri bildirimleri destekler; okuyucular, yayımlanan makalelere ilişkin yorum, eleştiri veya bilimsel değerlendirmelerini dergi editörlüğüne iletebilir ve yayın sonrasında gündeme gelen, bilimsel açıdan önemli görülen hususlar editoryal yanıt, düzeltme, endişe bildirimi (expression of concern) veya geri çekme gibi işlemlerle COPE yönergeleri doğrultusunda ele alınabilir. Dergi, yayın sonrası tartışmaları akademik nezaket, bilimsel nitelik ve etik ilkeler çerçevesinde yürütme ve gerekli durumlarda düzenleme hakkını saklı tutar.
Bu kapsamda:
Dergi editörleri, yayın kurulu üyeleri ya da hakemlerle kişisel veya kurumsal tanışıklık yoluyla sürece müdahale etmeye yönelik her türlü talep, açık veya örtük biçimde dile getirilmiş olsa dahi, ciddi bir etik ihlal olarak kabul edilecektir.
Bir eserin, doçentlik başvurusu ya da benzeri akademik süreçlere yetiştirilmesi amacıyla değerlendirme sürecinin hızlandırılmasına yönelik talepler, süre dolmadan yapılan tüm müdahale girişimleriyle birlikte, eserin hangi aşamada olduğuna bakılmaksızın derhal yazara iade edilmesine neden olacaktır.
Kayırmacılık talebi içeren ya da buna yönelik imada bulunan yazar, aracı kişi ya da kurumlar hakkında durum, gerekçeleriyle birlikte Üniversitelerarası Kurul (ÜAK) dâhil ilgili otoritelere bildirilecektir.
Dergideki tüm değerlendirme süreçleri, belirlenmiş süreler dahilinde işlemektedir. Bu süreler dışında, örneğin hakem süreci tamamlanmadan önce “ne zaman sonuçlanır”, “yetişir mi” gibi yönlendirme amaçlı sorularla sürece müdahale edilmeye çalışılması, etik dışı bir davranış olarak değerlendirilir.
Dergi istatistikleri ortalama süreleri yansıtan genel bilgilerdir. İlgili verilerin yanlış anlaşılması ya da kişisel değerlendirme süreçleriyle bağdaştırılması bu sürece yönelik bir müdahale biçimi olarak değerlendirilecektir.
Bu tür müdahalelere ve etik dışı taleplere kesinlikle tolerans gösterilmeyeceğini kamuoyuna saygıyla bildiririz.
Bu dergi, reklam, sponsorlu içerik veya ticari tanıtım kabul etmemektedir. Editoryal kararlar; reklam, finansal beklentiler veya dış ticari çıkarlar tarafından hiçbir şekilde etkilenmez.
Doğrudan Pazarlama Politikası
Dergi adına yürütülen makale daveti veya doğrudan iletişim faaliyetleri etik, şeffaf ve hedefe yönelik bir biçimde gerçekleştirilir. Yazarlara gönderilen davetler, derginin kapsamı ile uyumlu uzmanlık alanlarına sahip araştırmacılara, kamusal akademik bilgiler esas alınarak ve seçici biçimde iletilir. Dergi, istenmeyen toplu e-posta gönderimleri (spam), yanıltıcı tanıtımlar veya agresif pazarlama uygulamalarında bulunmaz. Tüm doğrudan iletişimlerde derginin amaçları, kapsamı, indekslenme durumu ve editoryal süreçleri doğru ve açık biçimde ifade edilir.
GSI Journals Serie A: Advancements in Tourism Recreation and Sports Sciences, TÜBİTAK ULAKBİM tarafından işletilen DergiPark dergi yönetim platformu üzerinde yayımlanmaktadır. DergiPark’ın ulusal dijital arşivleme politikası ve TR DİZİN ilkeleri doğrultusunda, yayımlanan tüm içerikler ULAKBİM altyapısı içerisinde kalıcı olarak korunmaktadır. Derginin yayın hayatını sonlandırması durumunda dahi, yayımlanmış makalelerin tamamı ulusal akademik kayıt kapsamında DergiPark platformu üzerinden erişilebilir olmaya devam edecektir.
Dergimiz, akademik bütünlüğü ve yayın etiğini sağlamak amacıyla tüm yazarların kaynakçalarının doğruluğunu ve erişilebilirliğini garanti altına almayı zorunlu kılar. Bu çerçevede:
Tüm yazarlar, makalelerinde kullanılan tüm kaynakları APA 6 formatına uygun olarak belirtmekle yükümlüdür.
Kaynakların doğrulanması ve erişilebilirliği için https://referanscheck.com/ web sitesi kullanılacaktır. Sorumlu yazarlar, platforma edu uzantılı mail adresi ile ücretsiz üye olarak kaynakçalarını kontrol etmek ve eksiklikleri düzeltmekle yükümlüdür. Bu süreç, mizanpaj öncesi hataların önlenmesi, yayının hızlanması ve akademik bütünlüğün korunması açısından zorunludur. Mizanpaj tamamlandıktan sonra, editör tarafından son düzeltme aşamasında Dergipark arayüzünde makale başlığı, özet, anahtar kelimeler ve kaynakçadaki değişiklikler güncellenir. Bu politika, yazarların sorumluluklarını netleştirmekte ve etik yayın standartlarına uyumu güvence altına almaktadır.
Bu politika metni, GSI Journals Serie A dergisinde yayımlanmak üzere sunulan akademik çalışmaların hazırlanması, değerlendirilmesi ve editoryal süreçlerinde yapay zeka (YZ) araçlarının kullanımına ilişkin ilke, sınır ve yükümlülükleri tanımlamak amacıyla hazırlanmıştır. Politika, STM Association – Recommendations for a Classification of AI Use in Academic Manuscript Preparation (2025) belgesi esas alınarak uyarlanmıştır.
Bu politika; yazarlar, hakemler ve editörler için ayrı sorumluluk ve sınırlamalar içermektedir. Amaç, bilimsel dürüstlüğü, şeffaflığı ve akademik yayıncılığın bütünlüğünü korumaktır.
1. Temel İlkeler
1. Yapay zeka araçları yazar, hakem veya editör olarak kabul edilmez; akademik sorumluluk bütünüyle insana aittir.
2. Yapay zeka kullanımı, araştırmanın özgünlüğünü, güvenilirliğini ve hesap verilebilirliğini zedelememelidir.
3. Yapay zeka desteği kullanılmış çalışmalar, şeffaflık ilkesi gereği uygun biçimde beyan edilmelidir.
4. Yapay zeka tarafından üretilen içeriklerin doğruluğu, bütünlüğü ve etik uygunluğu, bu içerikleri kullanan kişi(ler)in sorumluluğundadır.
2. Yazarlar İçin Yapay Zeka Kullanım Politikası
2.1. Serbest Olan ve Beyan Gerektirmeyen Kullanımlar
Aşağıdaki yapay zeka destekli faaliyetler, beyan zorunluluğu olmaksızın kabul edilebilir:
• Yazım dili, anlatım açıklığı, imla ve dilbilgisi düzeltmeleri
• Metnin biçimsel düzenlenmesi (formatlama)
• Basit dil iyileştirmeleri (akademik içeriği değiştirmeden)
Örnek: AI tabanlı dil editörleri veya yazım denetleyicileri kullanılarak dilin akıcı hale getirilmesi.
2.2. Serbest Olan Ancak Beyan Zorunluluğu Bulunan Kullanımlar
Aşağıdaki durumlarda yapay zeka kullanımı zorunlu olarak beyan edilmelidir (başvuru sırasında ve gerekirse makale içinde):
• Metnin bir bölümünün yapay zeka aracılığıyla taslak olarak üretilmesi veya önemli ölçüde yeniden yazılması
• Metnin başka bir dile çevrilmesinde yapay zeka kullanılması
• Şekil, görsel, diyagram veya illüstrasyonların (yalnızca temsili/estetik amaçlı) yapay zeka ile üretilmesi
• Literatür taramasında olası kaynakların önerilmesi amacıyla yapay zeka araçlarından yararlanılması
• Araştırma verilerinin sunumuna yönelik grafik veya tabloların yapay zeka destekli görselleştirilmesi
Beyan içeriğinde asgari olarak şunlar yer almalıdır:
• Kullanılan yapay zeka aracının adı
• Kullanım amacı
• İçeriğin insan tarafından nasıl denetlendiği
2.3. Yasak Olan Kullanımlar
Aşağıdaki yapay zeka kullanımları kesin olarak yasaktır:
• Yapay zeka tarafından üretilmiş metin, veri, görsel veya sonuçların özgün araştırma verisi gibi sunulması
• Gerçek olmayan (uydurma) kaynakların veya atıfların kullanılması
• Araştırma verilerinin, analizlerinin veya bulgularının yapay zeka tarafından üretilmesi ya da değiştirilmesi
• Yapay zeka çıktılarının insan denetimi olmaksızın doğrudan yayıma sunulması
Bu tür ihlaller, etik ihlal olarak değerlendirilir ve derginin yayın etiği prosedürleri kapsamında işlem görür.
3. Hakemler İçin Yapay Zeka Kullanım Politikası
3.1. Serbest Olan Kullanımlar
Hakemler, aşağıdaki amaçlarla yapay zeka araçlarını sınırlı biçimde kullanabilir:
• Dil ve anlatım netliğini değerlendirmede destek almak
• Kendi yazacakları hakem raporunun dilsel düzenlemesi
3.2. Sınırlamalar ve Yasaklar
Hakemler:
• İncelemelerine verilen makalenin bütününü hiçbir şekilde üçüncü taraf yapay zeka sistemlerine yükleyemez
• Makale içeriğini gizlilik ihlali oluşturacak biçimde paylaşamaz
• Yapay zeka aracılığıyla nihai hakem görüşü oluşturamaz
Hakem değerlendirmesi, tamamen hakemin akademik uzmanlığı ve entelektüel muhakemesine dayanmalıdır.
4. Editörler İçin Yapay Zeka Kullanım Politikası
4.1. Kabul Edilebilir Kullanımlar
Editörler, aşağıdaki alanlarda yapay zeka araçlarından yararlanabilir:
• Başvuruların biçimsel ön kontrolü
• Dil ve anlatım kalitesine ilişkin ön değerlendirme
• Etik beyanların ve şeffaflık bildirimlerinin kontrolü
4.2. Yasak ve Sınırlamalar
Editörler:
• Yayın kabul veya ret kararlarını yapay zeka çıktısına dayandıramaz
• Hakem raporlarını yapay zeka ile değiştiremez veya yeniden yazamaz
• Gizli makale içeriklerini (Kişisel veriler ve makalenin bütünü) üçüncü taraf yapay zeka sistemleriyle paylaşamaz
Editoryal kararlar, insan muhakemesi, akademik sorumluluk ve etik değerlendirme temelinde alınır.
5. Şeffaflık ve Beyan Yükümlülüğü
• Yapay zeka kullanımı, dergiye başvuru sırasında ilgili beyan alanında açıkça belirtilmelidir.
• Editörler, gerekli gördüklerinde yazar(lar)dan ek açıklama veya düzeltme talep edebilir.
• Beyan edilmeyen ancak tespit edilen yapay zeka kullanımları etik incelemeye alınır.
6. Yaptırımlar
Bu politikaya aykırı davranışlar aşağıdaki yaptırımlara yol açabilir:
• Makalenin değerlendirme sürecinin durdurulması
• Yayınlanmış makalenin geri çekilmesi (retraction)
• Yazara/hakeme/editöre yönelik süreli veya süresiz yaptırım uygulanması
7. Politikanın Güncellenmesi
Bu politika, yapay zeka teknolojilerindeki gelişmeler ve uluslararası yayıncılık standartları doğrultusunda periyodik olarak güncellenebilir. Güncel sürüm dergi web sitesinde yayımlanır ve bağlayıcıdır.
Price Policy
Hiçbir ad altında yazar veya kurumundan ücret alınmaz. Dergideki tüm işlemler gönüllülük esasına dayalı yürütülmektedir.
Indexes
Citation Indexes
Journal Boards
Baş Editörler
Editör Yardımcıları
Yayın Kurulu
Alan Editörleri
Yayın Editörü
İstatistik Editörleri
Yabancı Dil Editörleri
Dizgi Editörleri
Dergi Sekreteri
Sosyal Medya Editörü
Uluslararası Danışma Kurulu
Dr. Öğr. Üyesi Bilgenur AK, 2012 yılında Ankara Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Peyzaj Mimarlığı Bölümünde lisans derecesini tamamlayarak Peyzaj Mimarı unvanını almıştır. Daha sonra 2012 yılında T.C. Ankara Büyükşehir Belediyesi Çevre Koruma ve Kontrol Dairesi Başkanlığında peyzaj mimarı olarak göreve başlamıştır. Belediyede birçok peyzaj tasarımı projesi çizmiş ve alan kontrolörlükleri yapmıştır. 2016 yılında Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Ana Bilim Dalı’nda yüksek lisans derecesini almıştır. 2017 yılında T.C. Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Mekânsal Planlama Genel Müdürlüğünde peyzaj mimarı olarak göreve başlamış ve birçok projede yer almıştır. 2019 yılında T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğünde göreve başlamıştır. Kültür ve Turizm Bakanlığında çalışırken ören yerleri çevre düzenleme proje tasarımları ve uygulamalarında görev almıştır. 2023 yılında Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Ana Bilim Dalı’nda Ekolojik tasarım, geleneksel yerleşmeler ve koruma sorunları: Bursa, Cumalıkızık örneği adlı tez çalışması ile doktora derecesini almıştır. Dr. Öğr. Üyesi Bilgenur AK’ın; peyzaj tasarımı, ekolojik tasarım, herkes için tasarım, yağmur bahçeleri, tarihi alanların peyzaj tasarımı konularında çalışmaları bulunmaktadır. Şubat 2024 tarihinden itibaren Kırıkkale Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, Peyzaj Mimarlığı Bölümü’nde Doktor Öğretim Üyesi olarak görev yapmaktadır.
Rogelio Jr Flores is a Postdoctoral Research Fellow, under the ‘ATT – Agenda Mobilizadora Acelerar e Transformar o Turismo’ project of University of Aveiro. He is currently a member of the Governance, Competitiveness and Public Policies (GOVCOPP) Research Unit - Tourism and Development Group, the same research unit where he worked as a Scientific Fellow from December 2017 - June 2019.
He has more than 20 years of academic, research & development and industry experience in the field of tourism, sustainable development and events management. He has held numerous teaching, academic and research positions as well as project involvements in Portugal, Spain, Oman, Malaysia, Ethiopia and the Philippines.
Rogelio has extensive professional and training experience in academic and programme administration, human resource management, events management, airline operations management, passenger shipping operations, travel and tour agency operations and tour guiding. He has involved in a number of capacity development programmes and projects funded by World Bank, national and local government bodies, higher education institutions as well as private companies; and has developed curricula, course materials and prospectus in various Tourism, Hospitality, Business and Event Management programmes. He has also received a number of scholarships, honors and awards; and has organized international events and participated in various trainings, seminars and conferences. Among the prestigious scholarships he received include a Doctoral Scholarship by FCT - Fundação para a Ciência e a Tecnologia (2021 - 2023) and by University of Aveiro from 2019 - 2021.
He holds a Doctor of Philosophy (PhD) in Tourism and Advanced Studies in Tourism from University of Aveiro, Master’s degree in Business Administration from San Sebastian College Recoletos - Manila and Bachelor’s degree in Tourism from the Polytechnic University of the Philippines.
His research interests include sustainable development, natural and cultural heritage, event tourism and destination management. He is also active in volunteer activities about tourism exchange, environmental conservation, education, youth and community empowerment.
All articles published in this journal are licensed under the Creative Commons Attribution–NonCommercial 4.0 International License (CC BY-NC 4.0). This license permits the copying, distribution, and reuse of the published articles (the work) for non-commercial purposes, provided that appropriate credit is given. Commercial use is subject to permission. Authors retain the copyright of their published articles and grant the journal a non-exclusive right to publish and distribute the work.