Determination of the effects of different sowing times and densities under ıı. product conditions on the yield and components of maize varieties belonging to two different maturity groups

This study was conducted using maize (Zea mays L.) varieties from two different maturity groups (DKC5747 (FAO 500) and PR31P41 (FAO 650)) under II—product conditions. The effects of different sowing times (June 1, June 20, July 10) and planting densities (800, 900, 1000, and 1100 plants per hectare) on these varieties' yield and yield components were investigated. The objective was to determine the optimal maturity group, sowing time, and planting density for achieving the highest yield in maize (Zea mays L.). The features analyzed included plant height (cm), cob length (cm), cob weight (g/cob), corn grain number per cob (corn grains/cob), single corn grain weight (mg/corn grain), and grain yield per cob (g/cob). The results showed that sowing time significantly influenced all features examined. The highest values for cob length, weight, corn grain number per cob, and grain yield per cob were obtained at the second sowing time (June 20), while the lowest values were recorded at the third sowing time (July 10). The optimal planting density was determined to be 900–1100 plants/ha for the DKC5747 variety and 800 plants/ha for the PR31P41 variety. For the Amik Plain, the most suitable sowing time for second-crop maize cultivation was June 20, with an optimal planting density of 900–1100 plants/da. The most appropriate varieties were those in the short maturity group. In maize cultivation as a second crop under the conditions of the Amik Plain in Hatay, it is crucial to prioritize the selection of maize varieties in the short maturity group (FAO 500 maturity group) to achieve high grain yields. When longer maturity varieties are selected, it should be noted that while the plants may produce higher biomass, their capacity to convert dry matter into grain may be insufficient, potentially leading to reduced grain yields.

Bu çalışma, iki farklı olgunluk grubundan (DKC5747 (FAO 500) ve PR31P41 (FAO 650)) gelen mısır (Zea mays L.) çeşitleri kullanılarak II-ürün koşulları altında yürütülmüştür. Farklı ekim zamanlarının (1 Haziran, 20 Haziran, 10 Temmuz) ve ekim yoğunluklarının (hektar başına 800, 900, 1000 ve 1100 bitki) bu çeşitlerin verimi ve verim bileşenleri üzerine etkileri incelenmiştir. Amaç, mısırda (Zea mays L.) en yüksek verimi elde etmek için optimum olgunluk grubu, ekim zamanı ve ekim yoğunluğunu belirlemektir. Analiz edilen özellikler arasında bitki boyu (cm), koçan uzunluğu (cm), koçan ağırlığı (g/koçan), koçan başına mısır tane sayısı (mısır taneleri/koçan), tek mısır tane ağırlığı (mg/mısır tanesi) ve koçan başına tane verimi (g/koçan) yer almıştır. Sonuçlar, ekim zamanının incelenen tüm özellikleri önemli ölçüde etkilediğini göstermiştir. Koçan uzunluğu, ağırlığı, koçandaki mısır tane sayısı ve koçandaki tane verimi bakımından en yüksek değerler ikinci ekim zamanında (20 Haziran) elde edilirken, en düşük değerler üçüncü ekim zamanında (10 Temmuz) kaydedilmiştir. DKC5747 çeşidi için optimum ekim sıklığı 900-1100 bitki/ha, PR31P41 çeşidi için ise 800 bitki/ha olarak belirlenmiştir. Amik Ovası için ikinci ürün mısır yetiştiriciliği için en uygun ekim zamanı 20 Haziran olup, optimum ekim yoğunluğu 900-1100 bitki/da olarak belirlenmiştir. En uygun çeşitler kısa olgunluk grubunda olanlardır. Hatay'ın Amik Ovası koşullarında ikinci ürün olarak mısır yetiştiriciliğinde yüksek tane verimlerini elde etmek için kısa olgunluk grubunda (FAO 500 olgunluk grubu) mısır çeşitlerinin seçimine öncelik verilmesi büyük önem taşımaktadır. Daha uzun olgunluktaki çeşitler seçildiğinde, bitkilerin daha yüksek biyokütle üretebilmesine rağmen, kuru maddeyi taneye dönüştürme kapasitelerinin yetersiz olabileceği ve bunun da tane veriminde düşüşe yol açabileceği unutulmamalıdır.