Dikkat ve Konsantrasyon Becerileri Geliştirebilme Öz Yeterlilik Ölçeği Çalışması

Abstract

Bu çalışmada, okul öncesi öğretmenler için “Dikkat ve Konsantrasyon Becerileri Geliştirebilme Öz Yeterlilik Ölçeği” (DKBGÖ) geliştirilmiştir. Ölçeğin güvenirlik katsayısı 0,95 olup toplam varyansın % 66’ sını açıklamaktadır. Açımlayıcı faktör analizi sonuçlarına göre ölçek yedi alt boyutludur. Bu boyutlar ve güvenirlik katsayıları; Dikkat İle İlgili Bilimsel Bilgileri Takip Edebilme 0,80, Öğrencide Dikkat ve Konsantrasyonu Değerlendirme 0,82, Dikkat Geliştirici Öğrenme Ortamı Oluşturma 0,82, Dikkat Geliştirici Oyun Etkinliklerinin Kullanımı 0,88, Dikkat Geliştirici Bilgisayar Oyunları ve Yazılımların Kullanılması 0,92, Dikkat Geliştirmede Rehberlik Edebilme 0,87, Dikkat Geliştirici Kalem Kağıt Etkinliklerini Yapabilme 0,92, DKBGÖ 0,93 şeklindedir. Çalışma, sonucunda ölçeğin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu söylenebilir.

Keywords

• dikkat ve konsantrasyon,okulöncesi öğretmeni,özyeterlilik

Attention and Concentration Ability to Develop Self-Efficacy Scale

Abstract

This study presented the development of a reliable and valid scale, Attention and Concentration Ability to Develop Self-Efficacy Scale (ACADS), for use in preschool teacher. The reliability coefficient of this scale is 0.95 and it explains 66.00% of total variance. The scale has four sub-scales; Follow-up Scientific Information on Attention 0.80,Attention and Concentration Assessment 0.82,Using Attention Developer Gaming Activities 0.88,Using Attention Developer Computer Games and Software 0.92, Counseling Improvement of Attention and Concentration 0.87, Ability of Enhancement Attention and oncentration Paper-pencil Activities 0.92. ACADS 0.93. Exploratory factor analysis results support that the scale consisted of seven subscales. It can be said that the result is a valid and reliable measurement tool.

Keywords

• attention and concentration
• preschool teacher
• self-efficacy
• scale

References

1. Aksu, H.H. (2008). Öğretmen adaylarının matematik öğretimine yönelik öz-yeterlilik inançları. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(2), 161-170.
2. Aydoğan, D., & Özbay, Y. (2012). Akademik erteleme davranışının benlik saygısı, durumluluk kaygı, öz-yeterlilik açısından açıklanabilirliğinin incelenmesi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 2(3), 14-22.
3. Balcı, K. (2013).Öğretmen adaylarının bilgi okuryazarlık başarısı, bilgisayar öz yeterlilik ve bilgi okuryazarlık öz yeterlilik düzeyleri arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
4. Bandura, A. (1997).Self-efficacy: The exercise of control. Macmillan.
5. Bryman, A., & Cramer, D. (1999).Quantitative data analysis with SPSS release 8 for Windows. A guide for social scientists. London and New York: Taylor & Francis Group.
6. Büyüköztürk, Ş. (2007).Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı, 7. baskı, Ankara: Pegem A Yayıncılık.
7. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2010).Bilimsel Araştırma Yöntemleri(5. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
8. Chan, D. W. (2008). General, collective, and domain-specific teacher self-efficacy among Chinese prospective and in-service teachers in Hong Kong. Teaching and Teacher Education, 24(4), 1057-1069.

9. Cindirella, F., & Hornung, E. (2016). Landownership concentration and the expansion of education. Journal of Development Economics, 121, 135-152.
10. Cohen, L.M., & Manion, L. (2001). l. & Morrison, K. (2007).Research methods in education. London: Routledge.
11. Deryakulu, D. (2004). Üniversite öğrencilerinin öğrenme ve ders çalışma stratejileri ile epistemolojik inançları arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 38, 230-249.
12. Erdoğdu, F. (2015).Uyarlanabilir motivasyon stratejileri kullanmanın öğrenci motivasyonu ve başarısına etkisi. Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
13. Gönüldaş, H. (2017).Özel eğitim öğretmen adaylarının ve öğretmenlerinin öz yeterlilik algıları ile kaygı ve tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
14. Karagöz, Y., & Kösterelioğlu, İ. (2008). İletişim becerileri değerlendirme ölçeğinin faktör analizi metodu ile geliştirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21, 35-46.
15. Karakulaklı, H. (2017).Ortaöğretim öğrencilerinin dikkat kontrol düzeylerinin spor ve farklı değişkenler açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
16. Karasar, N. (2000).Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel yayınları
17. Kaymak, S. (2003). Dikkat toplama eğitimi programının ilköğretim 2. ve 3. Sınıf öğrencilerinin dikkat toplama becerilerinin geliştirilmesine etkisi. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
18. Merdan, Ö. (2016).Dikkat ve koordinasyon çalışmalarının anaerobik yorgunluk altındaki dikkat, el-göz koordinasyonu ve reaksiyon süresi performansına etkisinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Akdeniz Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
19. Pajares, F., & Miller, D. M. (1994). Role of self-efficacy and self-concept beliefs in mathematical problem solving: A path analysis. Journal of Educational Psychology, 86, 193–203.
20. Pişkin, A. (2015). Dikkat toplama eğitimi programının ilkokul 2. sınıf öğrencilerinin dikkat toplama becerilerinin gelişimine etkisi. Erciyes Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Kayseri.
21. Şeker, H., Deniz, S., & Görgen, İ. (2005). Tezsiz yüksek lisans öğretmen adaylarının öğretmenlik yeterlikleri üzerine değerlendirmeleri. Kuram ve uygulamada eğitim yönetimi, 42(42), 237-253.
22. Tavşancıl, E. (2002).Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
23. Tezbaşaran, A. A. (1997).Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. İkinci baskı. Ankara: Türk Psikologlar derneği yayınları.
24. Tortop, H.S. (2018). Üstün zekalılar eğitiminde farklılaştırılmış öğretim müfredat farklılaştırma modelleri. İstanbul : Genç Bilge.
25. Tudos, S., Predoiua, A., & Predoiu, R. (2015). Topographical memory and the concentration of attention in top female tennis players. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 190, 293-298.
26. Turgut, M. F., & Baykul, Y. (1992).Ölçekleme teknikleri. Ankara: ÖSYM Yayınları.
27. Yıldız, C. (2014).Müziksel işitme, okuma ve yazma Öz yeterlilik Ölçeği’nin geliştirilmesi ve müzik öğretmeni adaylarının öz yeterlilik düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, İnönü Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.