1-3 Yaş Arasında Çocuğa Sahip Olan Babaların Oyuna Katılımı ve Oyun Hakkındaki Görüşleri
Abstract
Amaç: Bu çalışmanın amacı, 1-3 yaş aralığında çocuğa sahip olan babaların çocuk oyunlarına katılımlarını ve oyunlara yönelik görüşlerini farklı değişkenlere göre incelemektir. Yöntem ve Araçlar: Kesitsel tarama çalışması olarak desenlenen bu araştırmanın çalışma grubu 94 babadan oluşmaktadır. Babalardan demografik bilgi formu ve Ebeveynlerin Çocuk Oyunları Hakkındaki Görüşleri Ölçeği aracılığı ile elde edilen veriler parametrik testler kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuçlar: Araştırmanın bulguları, babaların sıklıkla oyunları başlattığını ve çocuklarının katılımını teşvik ettiğini ortaya koymaktadır. Ayrıca, babaların akademik odaklı oyunlara kıyasla sosyodramatik ve fiziksel oyunlara daha fazla katıldıkları tespit edilmiştir. Babaların genellikle oyunu bir öğrenme aracı olarak algıladıkları ve oyun hakkında olumlu görüşlere sahip oldukları saptanmıştır. Ek olarak, babaların oyuna katılımları ve oyun hakkındaki görüşleri çocuğun cinsiyetine ve babanın kendi babasıyla iletişimine göre değişmezken, ailedeki çocuk sayısının, babaların öğrenim düzeyinin ve babalıkla ilgili eğitim alma durumunun sonuçlarda farklılık yarattığı tespit edilmiştir. Tek çocuğu olan, yüksek öğrenim düzeyine sahip olan ve babalıkla ilgili eğitim almış olan babalar diğer babalara göre çocuklarının oyunlarına daha fazla katılmakta ve oyun hakkında daha fazla olumlu görüş bildirmektedir.
Keywords
Ethical Statement
Thanks
References
- Amodia-Bidakowska, A., Laverty, C. ve Ramchandani, P. G. (2020). Father-child play: A systematic review of its frequency, characteristics and potential impact on children’s development. Developmental Review, 57, 100924. https://doi.org/10.1016/j.dr.2020.100924
- Belli, M., Akcay, N. ve Yılmaz, H. B. (2021). Geçmişten günümüze değişen babalık rolü ve çocuk gelişimine katkıları. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 8(2), 366-371. https://doi.org/10.34087/cbusbed.806798
- Büyükalan Filiz, S. B., Ergel, A., Ada, E. ve Efe, M. (2020). Okul öncesi dönem çocuklarının ebeveynlerinin çocuk oyunlarına yönelik görüşleri. Journal of International Social Research, 13(69), 914-923. http://dx.doi.org/10.17719/jisr.2020.4008
- Cabrera, N. J. ve Roggman, L. (2017). Father play: Is it special?. Infant Mental Health Journal, 38(6), 706-708. https://doi.org/10.1002/imhj.21680
- Cabrera, N. J., Shannon, J. D. ve Tamis-LeMonda, C. (2007). Fathers’ influence on their children’s cognitive and emotional development:From toddlers to pre-K. Applied Development Science, 11(4), 208-213. https://doi.org/10.1080/108.886.90701762100
- Cohen, D. (2006).The development of play (3rd ed.). New York University Press.
- Demir-Öztürk, E. ve Belgin-Aksoy, A. (2020). Oyun temelli baba-bebek etkileşim programının baba ve bebek davranışları üzerindeki etkisi. Eğitim ve Bilim, 201, 425-442. https://doi.org/10.15390/EB.2019.8012
- Erden, Ş. ve Alisinanoğlu, F. (2002). Examining the views of parents of children attending kindergartens about children’s games and toys. Cukurova University Journal of Faculty of Education, 2(2), 42–49.
- Feinstein, L. ve Symons, J. (1999). Attainment in secondary school. Oxford Economic Papers, 51, 300–321. https://doi.org/10.1093/oep/51.2.300
- Fisher, K. R., Hirsh-Pasek, K., Golinkoff, R. M. ve Gryfe, S. G. (2008). Conceptual split? Parents’ and experts’ perceptions of play inthe 21st century. Journal of Applied Developmental Psychology, 29(4), 305-316. https://doi.org/10.1016/j.appdev.2008.04.006
