Turkish Teachers' Use of Punctuation in Social Media: The Case of Facebook

Öz

This research, which was conducted to examine the use of punctuation marks by Turkish teachers in groups that are sub-communities of Facebook, is based on the examination of posts shared in a Facebook group established by Turkish teachers as a professional interaction community in terms of punctuation. On the basis of qualitative research methods and literature, the researchers determined criteria such as the area in which the teachers taught, the number of members of the groups, voluntary participation in the groups, the duration of the group's activity, and examined 1596 posts in accordance with the criteria. The data obtained from the examination of the posts were collected and processed with the checklists prepared by the researchers with expert approval. The data collected from the posts in the group were analyzed by thematic analysis. The findings were gathered under the themes of the use of punctuation marks, the appropriate and correct use of punctuation marks. Results were obtained from the findings presented with the themes: Group members mostly used punctuation marks, never included them at all in some posts, partially used them in some posts or used emoticons instead. When the posts are analyzed according to the appropriate and correct use of punctuation marks, punctuation errors that are not used at all, unnecessary and misused punctuation marks, the use of emoticons instead of punctuation marks, and the use of non-standard punctuation marks have been detected.

Anahtar Kelimeler

• Punctuation marks
• use of social media
• language use in social media
• Turkish teachers

Türkçe Öğretmenlerinin Sosyal Medyada Noktalama Kullanımı: Facebook Örneği

Öz

Facebook'un alt topluluğu olan gruplarda Türkçe öğretmenlerinin noktalama işareti kullanımını incelemek amacıyla yapılan bu araştırma, Türkçe öğretmenlerinin meslekî etkileşim topluluğu olarak kurduğu bir Facebook grubunda paylaşılmış gönderilerin noktalama açısından incelenmesi üzerine temellendirilmiştir. Araştırmacılar, nitel araştırma yöntemleri ve alanyazın ışığında öğretmenlerin eğitim verdiği alan, grupların üye sayısı, gruplara gönüllü katılım, grubun etkin olma süresi gibi ölçütler belirlemiş ve ölçütlere uyan 1596 gönderiyi incelemiştir. Gönderilerin incelenmesinden doğan veriler, araştırmacıların hazırlayıp uzman onayı aldığı kontrol listeleriyle toplanıp işlenmiştir. Gruptaki gönderilerden toplanan veriler tematik analizle çözümlenmiştir. Ulaşılan bulgular, noktalama işaretlerinin kullanımı ile noktalama işaretlerinin yerinde ve doğru kullanımı temalarında toplanmıştır. Temalarla sunulan bulgulardan sonuçlara ulaşılmıştır: Gruptakiler noktalama işaretlerini çoğunlukla kullanmış, bazı gönderilerde hiç yer vermemiş, bazı gönderilerde de kısmen kullanmış ya da bunların yerine duygu simgesi kullanmıştır. Gönderiler; noktalama işaretlerinin yerinde ve doğru kullanımına göre ele alındığında hiç kullanılmayan noktalama işaretleri, gereksiz ve yanlış kullanılan noktalama işaretleri, duygu simgelerinin noktalama işareti yerine kullanımı ve standart dışı noktalama işaretlerinin kullanımı ile ortaya çıkan noktalama hataları saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Noktalama işaretleri
• sosyal medya kullanımı
• sosyal medyada dil kullanımı
• Türkçe öğretmenleri

Kaynakça

1. Akpınar, B. (2010). Yapılandırmacı yaklaşımda öğretmenin, öğrencinin ve velinin rolü. Eğitime Bakış, 16, 16-20.
2. Ana Dili Eğitimi Dergisi. (t.y.). Etik kurul izni. Erişim adresi: http://www.anadiliegitimi.com/tr/pub/page/9160
3. Arıcı, A. F. (2008). Üniversite öğrencilerinin yazılı anlatım hataları. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(2), 209-220.
4. Arıcı, A. F. ve Kaldırım, A. (2013, Ekim). Türkçe öğretmeni adaylarının sosyal medya araçlarını kullanım alışkanlıklarıyla yazmaya yönelik tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. VI. Sosyal Bilimler Eğitimi Kongresinde sunulan poster, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
5. Arıcı, B. (2020). Öğretmen adaylarının yazılı anlatım hataları. Temel Eğitim Dergisi, 3(2), 42-50. DOI: 10.52105/temelegitim.3.2.4
6. Bağcı, H. (2007). Türkçe öğretmeni adaylarının yazılı anlatım derslerine yönelik tutumları ile yazma becerileri üzerine bir araştırma (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
7. Bağcı, H. (2012). Öğretmen adaylarının Türkçenin yaşadığı sorunlara yönelik farkındalıkları ve önerileri (Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi örneği). Turkish Studies, 7(1), 291-307. DOI: 10.7827/TurkishStudies.2980
8. Braun V., & Clarke, V. (2019). Psikolojide tematik analizin kullanımı. (Çev. S. N. Şad, N. Özer ve A. Atli). Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 7(2), 873-898.

9. Çamurcu, D. (2011) Yüksek öğrenimine yeni başlayan Türkçe eğitimi bölümü öğrencilerinin yazma becerilerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 29, 503-518.
10. Çelik, S. ve Elkatmış, M. (2013). Derlem destekli Türkçe dil etkinliklerinin üniversite öğrencilerinin noktalama işaretleri kullanım yeterliklerinin geliştirilmesi üzerindeki etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(2), 1079-1094.
11. Çobanoğlu, A. O. (2018). Öğretmenlerin eğitim teknolojileri kullanım durumları ile sosyal medya alışkanlıkları arasındaki ilişki (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale.
12. Demirel, Ö. (2008, Nisan). Yapılandırmacı eğitim. Eğitim ve Öğretimde Çağdaş Yaklaşımlar Sempozyumunda sunulan bildiri, Harp Akademileri Komutanlığı Stratejik Araştırmalar Enstitüsü, İstanbul.
13. Doğan, Y. (2003). Türkçe öğretmenliği birinci sınıf öğrencilerinin okuma ve yazma becerileri. Türklük Bilimi Araştırmaları Dergisi, 13, 181-201.
14. Dumanlı Kadızade, E. (2015). Türkçe eğitimi bölümü öğrencilerinin imla kurallarını uygulama becerileri üzerine değerlendirme. Tarih Okulu Dergisi, 21, 527-537. DOI: 10.14225/Joh714
15. Gezgin, D. M. ve Silahsızoğlu, E. (2016). Bilişim teknolojilerinin kullanımının Türkçeye etkileri. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry 7(1), 28-46. DOI: 10.17569/tojqi.51712
16. Göçer, A. (2013). Türkçe öğretmeni adaylarına göre Türkçenin güncel sorunları. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(11), 491-515. DOI: 10.14520/adyusbd.466
17. Gültekin, İ. (2020). “Ne evet ne hayır!” örneğinden hareketle imla ve noktalama kurallarının edebî metinlerle öğretimi. Dil ve Edebiyat Araştırmaları, (22), 11-36. DOI: 10.30767/diledeara.782583
18. Günaydın, S. (2017). Öğretmenlerin sosyal medya kullanım endişeleri ve farkındalıkları (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
19. Hithit, M. (2020). Teknolojinin gideri: Sanalizasyon! Sanal dil ve yansımaları. AHBV Edebiyat Fakültesi Dergisi, 1(2), 57-73.
20. Hur, J. W. ve Brush, T. A. (2009), Teacher participation in online communities: Why do teachers want to participate in self-generated online communities of K-12 teachers?. Journal of Research on Technology in Education, 41(3), 279-303. DOI: 10.1080/15391523.2009.10782532
21. Karabuğa, H. (2011). Türkçe öğretmeni adaylarının yazılı anlatım çalışmalarında noktalama işaretlerini ve yazım kurallarını kullanabilme düzeyleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
22. Kemiksiz, Ö. (2020). Öğretmen adaylarının yazılı anlatımlarındaki imla hataları. Journal of Language Education and Research, 6 (1), 35-55. DOI: 10.31464/jlere.591822
23. Keskin, S. (2014). Öğretmen, öğretmen adayı ve öğrencilerin sosyal ağları benimseme süreçleri ve kullanım amaçlarının incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
24. Köse, M. ve Demir, E. (2014). Öğretmenlerin rol modelliği hakkında öğrenci görüşleri. Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 4(1), 8-18.
25. Kurudayıoğlu, M. ve Dölek, O. (2014). Noktalama işaretlerinin öğretimine ilişkin öğretmen görüşleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 372-385. DOI: 10.17860/mersinefd.371047
26. Merriam, S. B. (2015). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber. (S. Turan, Çev.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
27. Merriam S. B., & Tisdell, E. J. (2016). Qualitative research: A guide to design and implementation (4th ed.). San Francisco, CA: Jossey-Bass.
28. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: an expanded sourcebook. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
29. Özkan, B. ve Şahbaz, N. K. (2011). Türkçe öğretmeni adaylarının alan derslerinin işlevselliğine yönelik görüşleri. Sakarya University Journal of Education, 1(1), 32-43.
30. Özşahin, C. (2019). Öğretmenlerin sosyal medya bağımlılığı, öğretmenlik öz yeterlilikleri ve motivasyonları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gaziantep Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.
31. Pilancı, H. (2018). Yazım kuralları. İ. Cangöz (Ed.), Medyada dil kullanımı içinde (ss. 44-71). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
32. Quintanilla, B. U. (2016). The implications of social media use: Secondary teachers use of social media for personal, professional, and instructional purposes (Yayımlanmamış doktora tezi). University of North Texas, Denton, Texas.
33. Ranieri, M., Manca, S., & Fini, A. (2012). Why (and how) do teachers engage in social networks? An exploratory study of professional use of Facebook and its implications for lifelong learning. British Journal of Educational Technology, 43(5), 754-769. DOI: 10.1111/j.1467-8535.2012.01356.x
34. Robson, C. (2015). Bilimsel araştırma yöntemleri gerçek dünya araştırması. (Ş. Çınkır ve N. Demirkasımoğlu, Çev.). Ankara: Anı Yayıncılık.
35. Seggie, F. N. ve Yıldırmış, M. A. (2015). Nitel araştırmaların desenlenmesi. F. N. Seggie ve Y. Bayyurt (Ed.), Nitel araştırma yöntem, teknik, analiz ve yaklaşımları içinde (ss. 23-35). Ankara: Anı Yayıncılık.
36. Şahin, A. ve Akçay, A. (2010). Türkçe eğitimi bölümü öğrencilerinin genel ağda Türkçe kullanımına ilişkin tutumları (Atatürk Üniversitesi örneği). L. Subaşı Uzun ve Ü. Bozkurt (Ed.), Türkçe öğretiminde güncel tartışmalar içinde (ss. 313-318). Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.
37. Şahin, G. ve Topuzkanamış, E. (2008, Mayıs). Öğretmen adaylarının imla ve noktalama kurallarını uygulama düzeyleri üzerine bir araştırma, Balıkesir Üniversitesi örneği. VII. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu’nda sunulan bildiri, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
38. Tanrıkulu, F. (2017). Türkçe öğretmen adaylarının sosyal medya yazışmalarındaki yazım ve noktalama yanlışlarının sebepleri: Whatsapp örneği. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 5(2), 129-143. DOI: 10.18298/ijlet.1767
39. Tok, M. ve Ünlü, S. (2014). Yazma becerisi sorunlarının ilkokul, ortaokul ve lise öğretmenlerinin görüşleri doğrultusunda karşılaştırılmalı olarak değerlendirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13(50), 73-95 . DOI: 10.17755/esosder.04506
40. Tonbuloğlu, İ ve İşman, A. (2014). Öğretmenlerin sosyal ağları kullanım profillerinin incelenmesi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 320-338. DOI: 10.14686/BUEFAD.201416220
41. Topçuoğlu, F. (2010, Aralık). Öğretmen adaylarının noktalama işaretlerini kullanılabilirlik düzeyleri. III. Uluslararası Dünya Dili Türkçe Sempozyumunda sunulan bildiri, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
42. Topçuoğlu, F. ve Özden, M. (2008, Mayıs). Eğitim fakültesi sözel ve fen bölümlerinde okuyan öğrencilerin yazım kurallarını kullanma becerileri üzerine bir araştırma. Uluslararası Sosyal Bilimler Eğitimi Sempozyumunda sunulan bildiri, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
43. Topuzkanamış, E. (2009). Türkçe eğitimi bölümü öğrencilerinin imla başarıları. Turkish Studies, 4(3), 2171-2189. DOI: 10.7827/TurkishStudies.775
44. Türk Dil Kurumu. (2012). Yazım kılavuzu (27. basım). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
45. Uludağ, E. (2002). Eğitim fakültesi öğrencilerinin bazı yazım kurallarını uygulama becerilerinin kayıtlı olunan program ve cinsiyet bakımından incelenmesi. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 23-43. DOI: 20.500.12432/2363
46. Wesely, P. M. (2012). Investigating the community of practice of world language educators on Twitter. Journal of Teacher Education, 64(4) 305-318. DOI: 10.1177/0022487113489032
47. Wilson, F. (2018). The effect of social media on the spelling ability of students: A sase study of Federal College of Education (FCE) Yola. Edelweiss Applied Science and Technology, 2(1), 262-274. DOI: 10.33805/2576-8484.153
48. Yaşar, M. S. (2021). Türkçe öğretmenlerinin Facebook gruplarında yaptıkları paylaşımların mesleki gelişim ve özel alan yeterlikleri açısından incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Uludağ Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
49. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2012). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (8. basım). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
50. Yıldız, Z. (2002). Değişik öğretim kademelerindeki öğrencilerin yazım ve noktalama kurallarını uygulama düzeyleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
51. Yıldız, D. ve Ceran, D. (2017). Türkçe öğretmeni adaylarının yazılı sınavlarda yaptıkları dil yanlışları. Ö. Demirel ve S. Dinçer (Ed.), Eğitim bilimlerinde yenilikler ve nitelik arayışı içinde (ss. 1057-1072). Ankara: Pegem Akademi.
52. Yıldız, D. ve Oduncu, E. (2020). Türkçe öğretmenlerinin sosyal medya gruplarındaki paylaşımlarının içerik ve dil kullanımı bakımından değerlendirilmesi. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(2), 89-112.
53. Yükseköğretim Kurulu. (t.y.) Yükseköğretim kurumları bilimsel araştırma ve yayın etiği yönergesi. Erişim adresi: https://www.yok.gov.tr/Sayfalar/Kurumsal/mevzuat/bilimsel-arastirma-ve-etik-yonetmeligi.aspx
54. Zimmerman, B. J., & Kitsantas, A. (1999). Acquiring writing revision skill: Shifting from process to outcome self-regulatory goals. Journal of Educational Psychology, 91(2), 241-250. DOI: 10.1037/0022-0663.91.2.241