Development of the Turkish Referential Processing Skill Measurement Tool

Öz

The absence of a measurement tool to determine students' referential processing skill levels, which is of great importance in reading understanding and narration stands out as an important shortcoming. In this context, it is aimed to develop a measurement tool that will serve to determine the referential processing skills of students in this research. Survey design was used in the research. The sample of the research is a total of 315 5-8th grade students studying in 3 secondary schools in Burdur. A draft measurement tool consisting of 28 items was developed. After the pilot implementation, validity and reliability studies were carried out. 6 items which has item discrimination indexes lower than 0.20 were removed from the tool, and the Referential Processing Skill Measurement Tool was developed consisting of 22-items. It was determined that the item difficulty average was 0.593, and the discrimination average was 0.570, and accordingly, it had medium difficulty and distinctiveness. For the reliability, the KR-20 value was calculated as 0.845 and it was determined that the mesasurement tool is reliable.  

Anahtar Kelimeler

• Reference
• processing
• referential processing skill
• reading understanding
• listening understanding

Türkçe Gönderimsel İşlemleme Becerisi Ölçme Aracının Geliştirilmesi

Öz

Öğrencilerin okuma, anlama ve anlatmada büyük önemi olan gönderimsel işlemleme becerisini yerine getirebilme düzeyini belirlemeye yönelik bir ölçme aracının olmaması alanyazında önemli bir eksiklik olarak göze çarpmaktadır. Bu bağlamda araştırmada, öğrencilerin gönderimsel işlemleme becerisinin belirlenmesini sağlayacak bir ölçme aracının geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmada tarama deseni kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemi Burdur ilinde yer alan 3 ortaokulda 5-8. sınıf düzeyinde öğrenim gören toplam 315 öğrenciden oluşmaktadır. Taslak ölçme aracı 28 maddeden oluşmaktadır. Deneme uygulaması sonrası geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Madde ayırt edicilik indeksleri 0,20’nin altında olan 6 madde ölçme aracından çıkarılarak 22 maddelik Gönderimsel İşlemleme Becerisi Ölçme Aracı geliştirilmiştir. Ölçme aracının madde güçlük ortalamasının 0,593, ayırt edicilik ortalamasının ise 0,570 olduğu ve bu doğrultuda orta güçlüğe ve ayırt ediciliğe iye olduğu belirlenmiştir. Ölçme aracının güvenirliği için KR-20 değeri 0,845 olarak hesaplanmış ve ölçme aracının güvenilir olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Gönderim
• işlemleme
• gönderimsel işlemleme becerisi
• okuma anlama
• dinleme anlama

Kaynakça

1. Acar, T. (2012). Türkiye’nin PISA 2009 sonuçlarına göre OECD’ye üye ve aday ülkeler arasındaki yeri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(4), 2561-2572.
2. Aktaş, E. (2019). Gönderim işlevli dil birimleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
3. Atılgan, H. (2018). Madde ve Test İstatistikleri. H. Atılgan (Ed.). Eğitimde ölçme ve değerlendirme (4. Baskı) içinde (ss.259-276). Ankara: Anı Yayıncılık.
4. Alemin, H. (2021). Hasan Ali Toptaş’ın “Kuşlar Yasına Gider” adlı romanının metindilbilimi açısından incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Karabük Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı, Karabük.
5. Aramak, K. (2016). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde bağdaşıklık araçlarının kullanım düzeyi üzerine bir araştırma (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
6. Başol, G. (2019). Eğitimde ölçme ve değerlendirme (6. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
7. Baykul, Y. (2010). Eğitimde ve psikolojide ölçme: Klasik test teorisi ve uygulaması (2. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
8. Bolat, A., & Karamustafaoğlu, S. (2019). “Vücudumuzdaki Sistemler” ünitesi başarı testi geliştirme: Geçerlik ve güvenirlik. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(2), 131-159.

9. Bozkurt, B. Ü. (2016). Türkiye’de okuma eğitiminin karnesi: PISA ölçeğinden çıkarımlar. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(4), 1673-1686.
10. Brooks, G. P. (2002). Test analysis program: User’s guide (Version 4.2.5). https://people.ohio.edu/brooksg/downloads/tap_user_guide.pdf
11. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri (13. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
12. Cain, K., & Oakhill, J. (2004). Reading comprehension difficulties. In T. Nunes ve P. Bryant (Eds.) Handbook of children’s literacy (pp. 313-338). Dordrecht: Springer.
13. Can, A. (2014). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. (2. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
14. Cain, K., & Oakhill, J. (2009). Reading comprehension development from 8 to 14 years. In R. K. Wagner; C. Schatschneider & C. Phythian-Sence (Eds.) Beyond decoding: The behavioral and biological foundations of reading comprehension, (pp.143-175). New York, NY: The Guilford Press.
16. Çetin, B. (2019). Test geliştirme. B. Çetin (Ed.), Eğitimde ölçme ve değerlendirme (5. Baskı) (ss. 105-127) içinde. Ankara: Anı Yayıncılık.
17. Çıkrıkçı, S. S. (2007). Metindilbilimin temel kavramlarının anadili öğretimi süreci açısından değerlendirilmesi. Dil Dergisi, 138, 43-57.
18. Çoban, A., & Karadüz, A. (2015). 7. sınıf öğrencilerin öyküleyici metinlerinin bağdaşıklık ve tutarlılık ölçütlerine göre değerlendirilmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, 67-96.
19. Demirtaşlı, R. N. (2019). Ölçmede güvenirlik. R. N. Çıkrıkçı (Ed.), Eğitimde ölçme ve değerlendirme (5. Baskı) içinde (ss. 77-100). Ankara: Anı Yayıncılık.
20. Dilidüzgün, Ş. (2017). Metindilbilim ve Türkçe öğretimi. Ankara: Anı Yayıncılık.
21. Dolunay, S. K., & Mantı, M. İ. (2018). Türkçe öğrenen Mısırlı öğrencilerin yazılı anlatım çalışmalarında bağdaşıklık: Kahire örneği. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(2), 386-419.
22. Ehrlich, M. F., Remond, M., & Tardieu, H. (1999). Processing of anaphoric devices in young skilled and less skilled comprehenders: Differences in metacognitive monitoring. Reading and Writing, 11, 29-63.
23. Fraenkel, J. K., & Wallen, N. E. (1996). How to design and evaluate research in education (3rd Ed.). New York: McGraw-Hill.
24. Garnham, A., & Oakhill, J. (1985). On‐line resolution of anaphoric pronouns: Effects of inference making and verb semantics. British Journal of Psychology, 76(3), 385-393.
25. George, D., & Mallery, M. (2010). SPSS for Windows step by step: A Simple guide and reference, 17.0 update (10th ed.) Boston: Pearson.
26. Gömleksiz, M., & Erkan, S. (2010). Eğitimde ölçme ve değerlendirme (2. Baskı). Ankara: Nobel Yayın.
27. Halliday, M. A. K., & Hasan, R. (1976). Cohesion in English. New York: Longman Group UK Limited.
28. İşeri, A. (2019). Uluslararası PISA yeterlikleri ve Türkiye öğretim programları kazanımları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(2), 392-418.
29. İşeri, K. (2017). Sözden yazıya dile gelen metin. Ankara: Pegem Yayınları.
30. Keçik, İ. (1992). İlkokul öğrencilerinin özet ve hatırlama metinlerinde bağdaşıklık sorunu. Dilbilim Araştırmaları, 3, 71-75.
31. Kehoe, J. (1994). Basic item analysis for multiple-choice tests. Practical Assessment, Research, and Evaluation, 4(10), 1-3. https://scholarworks.umass.edu/pare/vol4/iss1/10 10.08.2022 tarihinde erişilmiştir.
32. Korkut, E. (2016). Metindilbilimi ve dil öğretimi. E. Korkut & İ. O. Ayırır (Ed.) Dil bilimleri ve dil öğretimi içinde (ss. 173-202). Ankara: Seçkin Yayınları.
33. Oktar, L., & Yağcıoğlu, S. (1997). Türkçede söylem yapısı ve artgönderim. VIII. Uluslararası Türk Dilbilimi Konferansı Bildirileri, 7(9), 331-345.
34. Özçelik, D. A. (2013). Okullarda ölçme ve değerlendirme öğretmen el kitabı. (2. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
35. Özçelik, D. A. (1989). Test hazırlama kılavuzu. Ankara: OSYM Eğitim Yayınları.
36. Özkan, B. (2004). Metindilbilimi, metindilbilimsel bağdaşıklık ve Haldun Taner'in “Onikiye Bir Var” adlı öyküsünde metindilbilimsel bağdaşıklık görünümleri. Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (13)1, 167-182.
37. Öztürk, B. K., & Dağıstanlıoğlu, B. E. (2018). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen öğrencilerin yazdıkları öyküleyici metinlerin bağdaşıklık görünümlerinin incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 332-354.
38. Pallant, J. (2005). SPSS survival manual: A step by step guide to data analysis using SPSS for Windows. Australia: Australian Copyright.
39. Rayner, K. (1998). Eye movements in reading and information processing: 20 years of research. Psychological Bulletin, 124, 372-422.
40. Rayner, K., & Slattery, T. J. (2009). Eye movements and moment-to-moment comprehension processes in reading. In R. K. Wagner, C. Schatschneider & C. Phythian-Sence (Eds.) Beyond decoding: The behavioral and biological foundations of reading comprehension, (pp.27-45). New York, NY: Guilford Press.
41. Smutny, J. F., & Fremd, S. E. (2004). Differentiating for the young child: teaching strategies across the content areas (K-3). Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
42. Tan, Ş. (2005). Öğretimi planlama ve değerlendirme: Öğretim yöntem ve teknikleri ölçme ve değerlendirme KPSS el kitabı (7. Baskı). Ankara: Pegem A. Yayıncılık
43. Tan, Ş. (2020). Öğretimde ölçme ve değerlendirme: KPSS el kitabı (14. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
44. Tekin, H. (1996). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Yargı Yayınları.
45. Thompson, G. (2004). Introducing Functional Grammar (2nd ed.). London: Arnold.
46. Thousand, J. S., Villa, R. A., & Nevin, A. I. (2015). Differentiating instruction: Planning for universal design and teaching for college and career readiness (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
47. Turgut, M. F. (1992). Eğitimde ölçme ve değerlendirme (9. Baskı). Ankara: Saydam Matbaacılık.
48. Türkkan, B. (2005). Türkçe bilimsel metinlerde belirginlik ve gönderimsel bağdaşıklık: Merkezleme kuramı çerçevesinde bir yaklaşım (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
49. Uyar, Ş. (2020). Madde puanları üzerinde istatistiksel işlemler. N. Doğan (Ed.), Eğitimde ölçme ve değerlendirme (2. Baskı) içinde (ss. 334-368). Ankara: Pegem Akademi.
50. Uzun, L. (2004). Metin üretimi. C. İleri (Ed.), Türkçe sözlü ve yazılı anlatım içinde (ss. 21-38). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
51. Uzun, L. (2019). Metindilbilim: Temel ilkeler ve kavramlar. A. S. Özsoy & Ü. D. Turan (Ed.) Genel dilbilim II içinde (ss. 173-191). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
52. Ülper, H. (2011). Öğrenci metinlerinin tutarlılık ölçütleri bağlamında değerlendirilmesi. Turkish Studies International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 6(4), 849-863.
53. Vardar, B. (2002). Açıklamalı dilbilim terimleri sözlüğü. İstanbul: Multilingual Yayınları.
54. Yazıcı, N. (2017). Kurmaca anlatılarda kahramanın sunumu: Metinleştirme stratejisi olarak gönderim ve eksiltme. Türkbilig, 34, 117–134.
55. Yuill, N., & Oakhlll, J. (1988). Understanding of anaphorIc relations in skilled and less skilled comprehenders. British Journal of Psychology, 79, 173-186.