The Relationship Between Secondary School 5th and 8th Grade Students' Perceptions of Self-Regulation Skills and Their Success in Turkish Lessons: The Case of Kars Province

Öz

In this study, it is aimed to determine how students' self-regulation perceptions are related to their success in Turkish lessons. The sample of the study consists of 593 fifth and eighth grade students studying at public secondary schools in Kars. Simple-random sampling technique was used in the study. In the study, the "Perceived self-regulation scale" prepared by Aslan and Gelişli (2015) and the scale created by the researchers themselves by scanning the literature to determine the socio-demographic characteristics of the students were used. In order to determine the success of the Turkish course, grade point averages were taken from the school directorates in the form of official documents. The data were analyzed with the SPSS program. Descriptive statistics and relational survey method were used. According to the results of the research, a significant positive relationship emerged between the perceptions of both the fifth and eighth grade students about self-regulation skills and their success in Turkish lessons.

Anahtar Kelimeler

• Student
• learning skills
• self-regulation
• Turkish lesson

Ortaokul 5 ve 8. Sınıf Öğrencilerinin Öz Düzenleme Becerilerine Yönelik Algılarıyla Türkçe Ders Başarıları Arasındaki İlişki: Kars İli Örneği

Öz

Öğrencilerin öz düzenleme becerilerine yönelik algılarıyla Türkçe ders başarıları arasındaki ilişkinin incelendiği bu araştırmada öğrencilerin öz düzenlemeye yönelik algılarının Türkçe dersi başarılarıyla nasıl bir ilişkide bulunduğunu tespit etmek amaçlanmıştır. Çalışmanın örneklemini Kars ilindeki devlet ortaokullarında öğrenim gören 303 beş ve 290 sekizinci sınıf öğrencisi olmak üzere toplam 593 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada basit-tesadüfi örneklem tekniği kullanılmıştır. Araştırmada Aslan ve Gelişli (2015) tarafından hazırlanan “Algılanan öz düzenleme ölçeği” ile öğrencilerin sosyo-demografik özelliklerini tespit etmeye yönelik araştırmacıların kendisi tarafından alanyazın taranarak oluşturulan ölçek kullanılmıştır. Türkçe ders başarısını tespit etmek için okul müdürlüklerinden öğrencilerin dönem sonu not ortalamaları resmî evrak şeklinde alınmıştır. Veriler SPSS programı ile analiz edilmiştir. Tanımlayıcı istatistik ve ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre hem beş hem sekizinci sınıf öğrencilerin öz düzenleme becerilerine yönelik algılarıyla Türkçe dersi başarısı arasında anlamlı pozitif yönde bir ilişki ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Öğrenci
• öğrenme becerileri
• öz-düzenleme
• Türkçe dersi

Kaynakça

1. Aktan, S. (2015). Öğrencilerin akademik başarısı, öz düzenleme becerisi, motivasyonu ve öğretmenlerin öğretim stilleri arasındaki ilişki (Doktora tezi). Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
2. Arslan, S., ve Gelişli, Y. (2015). Algılanan öz-düzenleme ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sakarya University Journal of Education, 5(3), 67-74.
3. Aydın, S., ve Atalay, T. D. (2015). Öz düzenlemeli öğrenme. Ankara: Pegem.
4. Baumeister, F. R., ve Vohs, K. D. (2004). Handbook of self-regulation: Research, theory, and applications. New York: The Guilford Press.
5. Boekaerts, M., ve Corno, L. (2005). Self-regulation in the classroom: A perspective on assessment and intervention. Applied Psychology: An International Review, 54(2), 199-231.
6. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2020). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. İstanbul: Pegem Akademi Yayınları.
7. Çetin, N. & Ceyhan, E. (2018). Lise öğrencilerinin akademik erteleme davranışlarının sürekli kaygı, akılcı olmayan inanç, öz düzenleme ve akademik başarı ile ilişkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (H. U. Journal of Education) 33(2), 460-479.
8. Demir, T. (2014). Yazma öz yeterlik ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(2), 28-36.

9. Ergin, A., Özen, Ş., ve Bayoğlu, V. (2009). Öğrencilerin okul öğrenme başarılarını etkileyen bazı temel değişkenler. Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 125-156.
10. Eroğlu, A., ve Okur, A. (2022). Dijital hikaye anlatımının ortaokul 7. sınıf öğrencilerinin hikâye yazma kaygıları üzerindeki etkisi. Milli Eğitim, 51, 1529-1552.
11. Eryılmaz, A., ve Mammadov, M. (2017). Zimmerman'ın modeli temelinde öz düzenlemeli öğrenme ölçeğinin geliştirilmesi. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(10), 79-93.
12. Gelbal, S. (2008). Sekizinci sınıf öğrencilerinin sosyoekonomik özelliklerinin Türkçe başarısında etkisi. Eğitim ve Bilim, 33(150), 1-13.
13. MEB. (2006). İlköğretim Türkçe dersi (6, 7, 8. sınıflar) öğretim programı. Milli Eğitim Bakanlığı.
14. Monique, B. (1995). Self-regulated learning: Bridging the gap between metacognitive and metamotivation theories. Educational Psychologist, 30(4), 195-200.
15. Montalvo, F. T., ve Torres, M. C. (2004). Self-regulated learning: Current and future directions. Electronic Journal of Research in Educational, 2(1), 1-34.
16. Özbay, M. (2008). Türkçe özel öğretim yöntemleri. Ankara: Öncü Kitap.
17. Özmenteş, S. (2008). Çalgı eğitiminde özdüzenlemeli öğrenme taktikleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(16), 157-175.
18. Perry, N. E., ve VandeKamp, K. J. (2000). Creating classroom contexts that support young children's development of self-regulated learning. International Journal of Educatioanl Research, 33(7-8), 821-843.
19. Pintrich, P. R. (2000). The role of goal orientation in self-regulated learning. In F. R. Baumeister ve K. D. Vohs (Eds.). Handbook of self-regulation (pp. 451-502). New York: The Guilford Press.
20. Purdie, N., Hattie, J., ve Douglas, G. (1996). Student conceptions of learning and their use of self regulated learning strategies: A cross cultural comparison. Journal of Educational Psychology, 68(1), 87-100.
21. Risemberg, R., ve Zimmerman, B. J. (1992). Self-regulated learning in gifted students. Roeper Review: A Journal on Gifted Education, 15(2), 98-101.
22. Schraw, G., Horn, C., Thorndike-Christ, T., ve Bruning, R. (1995). Academic goal orientations and student classroom achievement. Contemporary Educational Psychology, 1(20), 359-368.
23. Siva, L. (2008). Okul öncesi eğitimin ilkokul başarısına etkisi ve bir uygulama (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
24. Tabachnick, B. G., ve Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.). Boston: Allyn and Bacon.
25. Ural, G., Akduman, G. G., ve Sarıbaş M. Ş. (2020). Okul öncesi dönem çocuklarının öz düzenleme becerilerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. EKEV Akademi Dergisi, 0(83), 323-342.
26. Uyar, Y. (2015). Öz düzenlemeye dayalı okuma becerisinin geliştirilmesi ve anlamaya etkisi (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
27. Wolters, C. A., ve Pintrich, P. R. (1998). Contextual differences in student motivation and self-regulated learning in mathematics, english, and social studies classrooms. Instructional Science, 26(1-2), 27-47.
28. Zimmerman, B. J., ve Martinez-Pons, M. (1986). Development of a structured ınterview for assessing student use of self-regulated learning strategies. American Educational Research Journal, 23(4), 614-628.
29. Zimmerman, B. J. (2000). Attaining self-regulation: A social cognitive perspective. New York: Academic Press.
30. Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a self-regulated learner: An overview. Theory Into Practice, 41(2), 64-70.
31. Zimmerman, B. J., Bonner, S., ve Kovach, R. (2006). Developing self-regulated learners: Beyond achievement to self-efficacy. Washington: American Psychological Association.