The Relationship Between Story-Writing Skills of Primary School Students and Their Affective Characteristics Regarding Writing

Öz

The present study aimed to investigate the correlation between the writing skills of primary school students in story writing and their anxiety, attitude, motivation and self-efficacy regarding writing. A correlational survey design was utilized in the study. A sample of 121 primary school students at Grade 4 from Maçka district of Trabzon province was included in the study through convenience sampling. The data were collected through written expression form, writing attitude, writing self-efficacy, writing motivation and writing anxiety scales, and were analyzed using the independent t-test, Kruskal Wallis test and Pearson correlation analysis. The results of the analysis indicated that female students had higher level of story-writing skills than male students. Besides, it was observed that the mother's educational background did not affect the students' writing skills, self-efficacy, anxiety and attitude. However, there was a significant difference in the writing attitudes of students whose fathers were primary school graduates compared to those whose fathers were university graduates. Similarly, students whose fathers were lower secondary school graduates had higher writing attitudes than those whose fathers were upper secondary school or university graduates. Furthermore, it was found that there was a relationship between the story-writing skills of primary school students and their motivation. In addition, there was a significant correlation among writing attitudes and writing motivations, and writing self-efficacy, as well as among writing self-efficacy and writing anxiety and attitudes. It was found that there was a relationship between primary school students' writing motivation and writing anxiety, but the highest relationship was between their writing motivation and their writing self-efficacy.

Anahtar Kelimeler

• Primary school students
• story writing
• writing

İlkokul Öğrencilerinin Hikâye Yazma Becerileri ile Yazmaya Yönelik Duyuşsal Özellikleri Arasındaki İlişki

Öz

Bu çalışma, ilkokul öğrencilerinin hikaye yazma becerileri ile yazma kaygı, tutum, motivasyonlarının ve öz-yeterlikleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada ilişkisel tarama modeli benimsenmiştir. Çalışmaya uygun durum örnekleme yolu ile Trabzon ili Maçka ilçesinden 121 ilkokul 4. sınıf öğrencisi seçilmiştir. Veriler yazılı anlatım formu, yazma tutum, yazma öz yeterlik, yazma motivasyonu ve yazma kaygısı ölçekleri ile toplanmıştır. İlkokul öğrencilerinden elde edilen veriler bağımsız t testi, Kruskal Wallis testi ve Pearson korelasyon analizi ile analiz edilmiştir. Analizler sonucunda; kız öğrencilerin hikaye yazma becerilerinin erkeklerden daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Babası ilkokul mezunu olan öğrencilerin yazma tutumlarının babası üniversite mezunu olanlardan, babası ortaokul mezunu olan öğrencilerin babası lise ve üniversite mezunu olan öğrencilerden daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. İlkokul öğrencilerinin hikaye yazma becerileri ile motivasyonları arasında, yazma tutumları ile yazma motivasyonları ve yazma öz yeterlikleri arasında; yazma motivasyonları ile hikaye yazma becerileri, yazma öz yeterlikleri ve kaygıları arasında; yazma öz yeterlikleri ile yazma tutumları, motivasyonları ve kaygıları arasında, yazma kaygıları ile yazma motivasyonları ve öz yeterlikleri arasında ilişki olduğu tespit edilmiştir. En yüksek ilişkinin ise yazma motivasyonu ile yazma öz yeterliği arasında olduğu ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İlkokul öğrencileri
• hikâye yazma
• yazma

Kaynakça

1. Altuner-Çoban, G. Ş. ve Ateş, S. (2022). 6+1 analitik yazma ve değerlendirme modelinin sınıf öğretmenliği öğrencilerinin yazılı anlatım becerisi ve öz yeterliği ile yazma kaygısına etkisi. Trakya Eğitim Dergisi, 12(2), 771-786.
2. Arıcı, M. A. ve Dölek, O. (2020). Ortaokul öğrencilerinin yazma özyeterlik algı düzeyleri ile yazma başarımları arasındaki ilişki. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(4), 1204-1217.
3. Balaban, J. (2006). Öğrenmede güdülenme. Y. Kuzgun ve D. Deryakulu, (Ed.), Eğitimde bireysel farklılıklar içinde (s. 169-199). Ankara: Nobel Yayıncılık.
4. Banerjee, R., Mclaughlin, C., Cotney, J. L., Roberts, L. ve Peereboom, C. (2016). Promoting emotional health, well-being, and resilience in primary schools (Report). Wales: Public Policy Institute for Wales.
5. Bayat, N. (2014). Sürece dayalı yazma yaklaşımının yazma başarısı ve kaygısı üstündeki etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(3), 1123-1141.
6. Blasco, J. A. (2016). The relationship between writing anxiety, writing self-efficacy, and Spanish EFL students’ use of metacognitive writing strategies: A case study. Journal of English Studies, 14, 7-48.
7. Bozgün, K. ve Akın Kösterelioğlu, M. (2020). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin yazma motivasyonu. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 10(1), 119-135.
8. Brown, M., Morrell, J. ve Rowlands, K. D. (2011). Never more crucial: Transforming young writers’ attitudes toward writing and becoming writers. California English, 17(2), 15-17.

9. Bruning, R. ve Horn, C. (2000). Developing motivation to write. Educational Psychologist, 35(1), 25-37.
10. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
11. Canıtezer, A. (2014). 8.sınıf öğrencilerinin yazma motivasyonu ile yazılı anlatım beceri düzeyleri üzerine bir araştırma (Yayımlanmamış doktora tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
12. Cowley, S. (2002). Getting the buggers to write. Continuum.
13. Demir, T. (2013). İlköğretim öğrencilerinin yaratıcı yazma becerileri ile yazma özyeterlik algısı ilişkisi üzerine bir çalışma. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 2(1), 84-114.
14. Deniz, H. ve Demir, S. (2020). Öğrencilerin yazma kaygıları ve eğilimlerine ilişkin öğretmen görüşleri. Bursa Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 32(2), 497-526.
15. Duran, E. ve Özdil, Ş. (2020). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin bilgilendirici metin yazma beceri düzeylerinin belirlenmesi. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 8(1), 21-31.
16. Eminoğlu, N. ve Özkan, Y. Ö. (2019). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin okuma alışkanlıkları ile doğru yazma becerileri arasındaki ilişki. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 7(2), 87-95.
17. Erbilen ve M. Temizkan, M. (2021). Yazma öncesi etkinliklerinin yazma motivasyonuna ve yazma başarısına etkisi. Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(48), 170-201.
18. Erdoğan, Ö. (2012). Süreç temelli yaratıcı yazma uygulamalarının yazılı anlatım becerisine ve yazmaya ilişkin tutuma etkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
19. Göçer, A. (2017). Türkçeyi ikinci dil olarak öğrenen öğrencilerin dil öğrenme stratejilerinin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 121-142
20. Gülli, G. ve Kuşdemir, Y. (2021). İlkokul öğrencilerinin yazılı anlatım becerileri ile yazma öz yeterlik inançlarının incelenmesi. Asya Öğretim Dergisi, 9(1), 15-33
21. Güneş, F. (2002). Ders kitaplarının incelenmesi. Ankara: Ocak Yayınları.
22. Güneş, F., Kuşdemir, Y. ve Bulut, P. (2017). Yazma öz yeterlik ölçeğinin psikometrik özellikleri. International Journal of Social Science, 58, 101-114.
23. Hidi, S. ve Boscolo, P. (2006). Motivation and writing. In C. A. MacArthur, S. Graham, & J. Fitzgerald (Eds.), Handbook of writing research (p. 144-157). New York: The Guilford Press.
24. Karakoç Öztürk, B. (2016). Bir eylem araştırmasının öğrencilerin öykü yazma becerilerine yönelik algılarına ve yazma kaygılarına etkisi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 4(3), 390-415.
25. Karasar, N. (2013). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
26. Lee, I. (2008). Understanding teachers’ written feedback practices in Hong Kong secondary classrooms. Journal of Second Language Writing, 17, 69–85.
27. Katrancı, M. ve Temel, S. (2018). İlkokul öğrencilerine yönelik yazma kaygısı ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 5(24), 1544-1555.
28. Mete, G. (2012). İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin okuma alışkanlığı üzerine bir araştırma (Malatya ili örneği). Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi, 1(1), 43-66.
29. Oldfather, P. ve Shanahan, C. H. (2007). A cross case study of writing motivation as empowerment. Writing and motivation, 257-280. S. Hidi, and P. Boscolo (Ed.). Oxford: Elsevier.
30. Özber, M., Akar, C. ve Balbağ, N. L. (2022). Yaratıcı drama yönteminin yazma kaygısına, yazmaya yönelik tutuma ve yazma özyeterliğine etkisi. Avrasya Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 1-25.
31. Özkan, Ö. ve Karasakaloğlu, N. (2018). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin öykü yazma becerilerinin geliştirilmesi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 220-247.
32. Pajares, F. (2007). Empirical properties of a scaie to assess writing self-efficacy in school contexts. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 39, 239-249.
33. Pajares, F. ve Valiante, G. (2006). Self-efficacy beliefs and motivation in writing development. In C. A. MacArthur, S. Graham, & J. Fitzgerald (Eds.), Handbook of writing research (p. 158–170). New York: The Guilford Press.
34. Sarikaya, İ. (2021). Aile ile birlikte yazmanın ilkokul öğrencilerinin yazma başarı ve tutumlarına etkisi. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 10(4), 1696-1720.
35. Schunk, D. H. ve Swartz, C. W. (1993). Goals and progress feedback: Effects on self-efficacy and writing achievement. Contemporary Educational Psychology, 18, 337-354.
36. Slavin, R. E. (2015). Educational psychology: Theory and practice. Boston: Pearson Education.
37. Soylu, M. ve Akkoyunlu, B. (2019). Yazma öz yeterlik ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 27(5), 2233-2242.
38. Süğümlü, Ü. ve Alver, M. (2021). Öğrencilerin yazma özerkliği becerileri ve yazma kaygılarının nitel ve nicel yöntemlerle incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 9(2), 470-491.
39. Şener, G. E. ve Kana, F. (2021). Yazma tekniklerinin ortaokul öğrencilerinin bilgilendirici metin yazma becerisine etkisi. Milli Eğitim Dergisi, 50(231), 353-382.
40. Şimşek, Y. (2016). Anlatım biçimleri II (Öyküleyici anlatım, betimleyici anlatım). A. İşcan & S. Baskın (Ed.), Etkinliklerle hafta hafta yazılı anlatım. Ankara: Nobel Akademi Yayıncılık.
41. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. Boston: Pearson Press.
42. Taş, H. ve Balcı, A. (2019). 8. sınıf öğrencilerinin yazma öz yeterlilik algıları ile öykü yazma becerileri üzerine bir araştırma. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 7(1), 51-70
43. Temizkan, M. ve Erbilen, M. (2020). Öz düzenlemeye dayalı yaratıcı yazma etkinliklerinin öykü yazma becerisi üzerindeki etkisi. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 8(1), 32-50.
44. Tok, M., Rachım, S. ve Kuş, A. (2014). Yazma alışkanlığı kazanmış öğrencilerin yazma nedenlerinin incelenmesi. GEFAD / GUJGEF 34(2), 267-292.
45. Wright, K. L., Hodges, T. S., Dismuke, S. ve Boedeker, P. (2020). Writing motivation and middle school: An examination of changes in students’ motivation for writing. Literacy Research and Instruction, 59(2), 148-168.
46. Yurtbakan, E. (2022). Özel yetenekli ilkokul öğrencilerinin yazma eğilimleri, kaygıları ve tutumlarında Scratch kodlama programının etkisi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(3), 241-258.
47. Zorbaz, K. Z. (2011). Yazma kaygısı ve yazma kaygısının ölçülmesi. Education Sciences, 6(3), 2271-2280.
48. Zorbaz, K. ve Kayatürk, N. (2015). Ortaokul öğrencilerinin yazmaya yönelik tutumlarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 11(4), 1415-1435.