-

Öz

Many words of Persian and Arabic origin have entered Turkish in historical period. Later, those words transformed into Turkish from the points of spelling and pronunciation. The loan words became Turkish via alteration of voices like prothesis, loss or assimilation. But, words could preserve their basic structure in the original language. For example, there is no long vowel in Turkish. However there are long vowels in some loan words. Such problems should be academically investigated from the points of spoken language. Hence, standard spoken language should be composed according to the results of the investigation. The present study was made to contribute to the solution of the stated problem. The loan words were classified by taking their phonetical and morphological properties into account. Additionally, the properties of loan words used in spoken language were determined.

Anahtar Kelimeler

• Spoken language, loan words, Arabic and Persian.

Konuşma Dili Açısından Arapça ve Farsça Alıntı Kelimelerin Bugünkü Durumu

Öz

Tarihi süreç içerisinde Farsça ve Arapçadan pek çok kelime Türkçeye girmiştir. Yıllarca kullanılan bu kelimeler artık yazılış ve söyleyişiyle Türkçeye mal olmuştur. Alıntı kelimeler; bünyesindeki seslerin düşme, türeme, değişme gibi birtakım ses olaylarına maruz kalarak Türkçe söyleyişe uygun hâle gelmiştir. Bazen de o dile özgü yapılarını sürdürmüştür. Mesela Türkçede alıntı kelimelerde uzun söyleyişler yaygındır. Bu ve benzeri bazı sorunlar konuşma dili açısından incelenmelidir. Standart konuşma dili bu incelemelere göre oluşturulmalıdır. Çalışmamız da bu sorunlara cevap vermek amacıyla hazırlanmıştır. Alıntı kelimeler; fonetik ve morfolojik özellikleri esas alınarak sınıflandırılmış ve konuşma dili açısından özellikleri belirtilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Konuşma dili, alıntı kelimeler, Arapça ve Farsça

Kaynakça

1. Akçay, C. (2001). Hanna Mine’nin romanlarındaki Türkçe kelimeler ve çeviri öğeleri. Nüsha. Sayı:3, Güz 2001.
2. Aytaç, B. (1994). Arap lehçelerindeki Türkçe kelimeler. İstanbul: TDAV Yay.
3. Barın, E. ve Demir, C. (2007). Türk Dil Bilgisi-1. Ankara: Öncü Kitap.
4. Duman, M.( 2004). Modern Türkiye Türkçesinde yazı ve söyleyiş ilişkisi. Türk Dili, Sayı: 625. Ocak 2004.
5. Ergenç, İ. (1995). Konuşma dili ve Türkçenin söyleyiş sözlüğü. Ankara: Simurg Yay.
6. Korkmaz, Z. (2003). Türkiye Türkçesinde yazı diline girmiş günlük yaşamla ilgili alıntı sözler ve ekler. Türk Dili, S. 620 100