Teachers’ and Students’ Opinions on The Use of Kinesthetic Learning Style in Distance Education Turkish Language Lessons

Öz

The aim of this research is to examine the place and use of activities suitable for the kinesthetic learning style in Turkish language lessons carried out in the distance education process in the context of teacher and student opinions. In this context, 14 Turkish language teachers working in schools affiliated with the Ministry of National Education and 50 middle school students studying in the same schools were interviewed in the research. Opinions of student and teachers on the use of kinesthetic learning style in Turkish language lessons were obtained with a semi-structured interview form prepared by taking expert opinion. In the research, it was concluded that all of the teachers interviewed did not have a movement-oriented activity in distance education Turkish language lessons, and 64.3% of the teachers could have the necessary activities for students with a kinesthetic learning style if the equipment-related problems were eliminated. It was determined that the majority of middle school students did not encounter any movement-based activities in their Turkish language lessons in distance education, and 84.6% of fifth and sixth graders and 75% of seventh and eighth graders thought that activities involving movement in Turkish language lessons could be done in the distance education process if the necessary equipment was provided.

Anahtar Kelimeler

• Kinesthetic learning
• learning style
• Turkish lesson
• distance learning

Uzaktan Eğitim Türkçe Derslerinde Kinestetik Öğrenme Stili Kullanımına İlişkin Öğretmen ve Öğrenci Görüşleri

Öz

Bu araştırmada uzaktan eğitim sürecinde gerçekleştirilen Türkçe derslerinde kinestetik öğrenme stiline uygun etkinliklerin yerinin ve kullanımının öğretmen ile öğrenci görüşleri bağlamında incelenmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda araştırmada Millî Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda görev yapan 14 Türkçe öğretmeni ve aynı okullarda öğrenim gören 50 ortaokul öğrencisi ile görüşülmüştür. Uzman görüşü alınarak hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu ile öğrenci ve öğretmenlerden Türkçe derslerinde kinestetik öğrenme stili kullanımı üzerine görüşler alınmıştır. Araştırmada, görüşme yapılan öğretmenlerin tamamının uzaktan eğitim Türkçe derslerinde harekete yönelik bir etkinlik yaptırmadığı, öğretmenlerin %64,3’ünün donanım problemleri ortadan kalkarsa kinestetik öğrenme stiline sahip öğrenciler için gerekli etkinlikleri yaptırabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Ortaokul öğrencilerinin büyük bir kısmının uzaktan eğitimde Türkçe derslerinde harekete dayalı bir etkinlikle karşılaşmadığı, beşinci ve altıncı sınıf öğrencilerinin %84,6’sının, yedinci ve sekizinci sınıf öğrencilerinin %75’inin, uzaktan eğitim sürecinde Türkçe derslerinde hareket içeren etkinliklerin, gerekli donanım sağlandığında yapılabileceğini düşündüğü tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kinestetik
• öğrenme stili
• uzaktan eğitim
• Türkçe dersi
• görüşme

Kaynakça

1. arbe, W. ve Swassing, R. (1995). Swassing-Barbe modality index. Erişim adresi: http://people.umass.edu/pelliott/artsrats/artsrats/assets/The%20Instrument1.pdf
2. Bernard, R. M., Abrami, P. C., Borokhovski, E., Wade, C. A., Tamim, R. M., Surkes, M. A. ve Bethel, E. C. (2009). A meta-analysis of three types of interaction treatments in distance education. Review of Educational Research, 79, 1243–1289. https://doi.org.10.3102/0034654309333844
3. Boydak, H. A. (2001). Öğrenme stilleri. İstanbul: Beyaz Yayınları.
4. Chatpakkarattana, T. ve Khlaisang, J. (2012). The learner support system for distance education. Creative Education, 3, 47-51. https://doi.org.10.4236/ce.2012.38B011
5. Çetin, G. (2022). Türkçe öğretmenlerinin uzaktan eğitim sürecindeki deneyimleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Bahçeşehir Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
6. Fidan, M., Sarıaslan, E. ve Yılmaz, A. (2022). Uzaktan öğretim süreçlerinde kullanılan Türkçe dersi materyallerine yönelik öğretmen ve öğrenci görüşlerinin değerlendirilmesi. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (26), 350-368. https://doi.org/10.29000/rumelide.1075617
7. Given, B. K. (1996). Learning styles: A synthesized model. Journal of Accelerated Learning and Teaching, 21, 11-44.
8. Güler, O. B. (2024). Uzaktan eğitime yönelik öğrenci ve öğretmen görüşleri üzerine bir meta-sentez çalışması (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Samsun.

9. Hiltz, S. R. (1997). Impacts of college-level courses via asynchronous learning networks: Some preliminary results. Journol of Asynchronous Learning Networks, 1(2), 1-19.
10. Holmberg, B. (2005). The evolution, principles and practices of distance education. Amsterdam: BIS-Verlag der Carl von Ossietzky Universität Oldenburg.
11. Karacabey, M. F. (2019). Nitel veri toplama teknikleri. S. Şen & İ. Yıldırım (Ed.), Eğitimde araştırma yöntemleri içinde (ss. 385-403). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
12. Karacaoğlu, M., Karakuş, N., Esendemir, N. ve Ucuzsatar, N. (2021). Uzaktan eğitim üzerine bir araştırma: “Türkçe öğretmenleriyle mülakatlar”. International Journal of Language Academy, 9(1), 124-144. https://doi.org/10.29228/ijla.48641
13. Karasar, N. (2016). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar ilkeler teknikler. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
14. Mete, F. ve Yarlı, M. (2020). MEB 2018 5. sınıf Türkçe Ders Kitabı’ndaki etkinliklerin kinestetik öğrenme stiline uygunluğunun incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, (33), 191-208. https://doi.org/10.20427/turkiyat.687765
15. Miller, T. ve King, F. (2003). Distance education: Pedagogy and best practices in the new millennium. International Journal of Leadership in Education, 6(3), 283–297. https://doi.org/10.1080/1360312032000118225
16. Millî Eğitim Bakanlığı (2024). Türkiye yüzyılı maarif modeli öğretim programları ortak metni. Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
17. Orhan, B. (2021). Uzaktan eğitimin öğrencilerin Türkçe derslerine yönelik akademik motivasyonlarına yansımaları (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
18. Riding, R. ve Rayner, S. (1998). Cognitive styles and learning strategies-understanding style differences in learning and behavior. Newyork: Routledge.
19. Schunk, D. H. (2012). Learning theories, an educational perspective. Boston: Pearson Education Inc.
20. Tufan, Y. E. (2022). Ortaokul öğretmen ve öğrencilerinin uzaktan eğitimle işlenen Türkçe derslerine yönelik görüşleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Siirt.
21. Xing, B. Y. (2023). A review of research on learning style. Open Journal of Modern Linguistics, 13, 263-275. https://doi.org.10.4236/ojml.2023.132016
22. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.