Sevim Ak`ın Öykülerinin Eğitsel İletileri

Öz

Günümüzde çocuğa ve eğitime verilen öneme paralel olarak çocuk edebiyatı alanında verilen eserlerin sayıları da artmıştır. Bu alana katkıda bulunan yazarlarımızdan biri de Sevim Ak’tır. Bu çalışmanın temel amacı, Sevim Ak`ın öykülerinin eğitsel iletiler açısından incelemektir. Araştırma kapsamında incelenen materyali; Sevim Ak`ın Can Yayınlarından çıkan toplam 11 çocuk öykü kitabı oluşturmaktadır. Veriler doküman incelemesiyle elde edilmiştir. Verilerin anlamlandırılması sürecinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Çocuk kitaplarındaki iletilerin eğitsel yönü dikkate alındığından dolayı kategoriler gelişim dönemlerine göre başlıklandırılmıştır. Öykülerde duygular ve duyguların ifadesine yönelik iletilerin işlenme sıklığı (%33,03) ilk sırada gelmiştir. Beraberinde eserlerde sırasıyla ahlaki değerlere (%22,48), bilişsel gelişime (%22,02), sosyal gelişime (%12,84), öz bakım becerilerine (%6,88), fiziksel görünüme yönelik (%2,75)  toplamda da 218 iletiye yer verildiği tespit edilmiştir. Yazarın öykülerinde işlediği eğitsel iletiler ve bunların işlenme sıklığı, bu iletileri okuyucuya iletme yöntemi ve kullandığı dil göz önüne alındığında, araştırmada kullanılan kitapların öğrencilere tavsiye edilebilir nitelikte olduğu söylenebilir.

Kaynakça

1. Akyol, H. (2006). Yeni programa uygun Türkçe öğretim yöntemleri, Ankara: Kök. Yayıncılık.
2. Aslan, C. (2007a). Yazınsal nitelikli çocuk kitaplarının çocuğun okuğunu anlama ve yazılı anlatım becerilerine
3. etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
4. Barış, G. (2011). Gülten Dayıoğlu’nun çocuk romanlarındaki eğitsel iletiler.Yayımlanmamış yüksek lisans tezi.
5. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
6. Binyazar, A. (04-06 Ekim 2006). Çocuk kitaplarında yazınsallık. II. Ulusal Çocuk ve Gençlik Edebiyatı
7. Sempozyumunda sunulmuş bildiri, Ankara.
8. Çotuksöken, Y.(2003). Anadili öğretiminde edebiyatın yeri ve işlevi. Çağdaş Türk Dili 184,s.148–151.

9. Yeri ve İşlevi” Çağdaş
10. Dellal, M. (2010). Çocuk edebiyatında öykü türünün çocuğun kavram gelişimine etkileri üzerine bir
11. Araştırma (Gülten Dayıoğlu örneği). Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyonkarahisar.
12. Demirbaş, T. (2012). Çocuk edebiyatı eserlerinin 6. sınıf öğrencilerinin karakter gelişimine etkisi.
13. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
14. Demirel, Ş. (Editör). (2011). Edebi metinlerle çocuk edebiyatı. (2. Basım). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
15. Dilidüzgün, S. (1996). Çağdaş çocuk yazını. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
16. Emre, A. C. (2000). Çocuklara Hikâye Anlatmak Sanatı, İstanbul: Millî Egitim Yayınevi.
17. Erdi, A. (2008).Türkiye’de 1980-1985 ve 2000-2005 yılları arasındaki çocuk kitaplarında eğitsel iletiler
18. (karşılaştırmalı bir çalışma). Yayımlanmamış doktora tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
19. Gander, M. J. ve Gardiner, H.W. (2007). Çocuk ve ergen gelişimi. Ankara: İmge Kitabevi.
20. Gökçe, B ve Sis, N. (2011). Gülten Dayıoğlu’nun çocuk öykülerinin “hikâye haritası” yöntemine göre incelenmesi
21. ve genel bir değerlendirmesi. Turkish Studies, 6(3), s. 1925-1949
22. Güleryüz, H.(2002). Yaratıcı çocuk edebiyatı, Ankara: Pegem A Yayınları.
23. İpşiroğlu, Zehra (1993). Değişen çocuklar ve günümüzde çocuk edebiyatı: çocuk yazınında çocukların sesi nasıl
24. dile getirilir? Milliyet Sanat 310, 15-17.
25. Karakuş, I. Ş. (2006). Çocuk edebiyatı ürünlerinin okuma gelişimine etkisi. Yayımlanmış yüksek lisans
26. tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
27. Kavcar, C. (1999). Edebiyat ve eğitim. Ankara: Engin Yayıncılık.
28. Kortenhaus,
29. C.M.,andDemarest, J. (1993). Gender role stereotyping in children’s literatüre, A Journal of
30. Research 28, 219–320.
31. Kozikoğlu, K. T. (2012). Çocuklara hayal kurdurtan yazar. Sevim Ak'la söyleşi. Sabah Gazetesi Kitap Eki,
32. “http://www.sabah.com.tr/Kitap/ 2012/02/17/cocuklara-hayal-kurdurtan-yazar” (Erişim:10.03.2013).
33. Özaslan, P. (2012). Muzaffer İzgü’nün çocuklara yönelik hikâye ve romanlarındaki eğitsel iletiler.
34. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Burdur.
35. Özdemir E. (199 ). Yazınsal türler. Ankara: Bilgi Yayınevi.
36. Russell, David L. (1997).
37. Literature for children. New York: Longman.
38. Sallabaş, M. E. (2008). İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin okumaya yönelik tutumları ve okuduğunu anlama
39. becerileri arasındaki ilişki. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi9, 141-155.
40. Senemoğlu, N. (2012). Gelişim öğrenme ve öğretim kuramdan uygulamaya. (21. Baskı). Ankara: PegemA
41. Akademi.
42. Sever, S. (2008). Çocuk ve edebiyat. (5. Basım). İzmir: Tudem Yayıncılık.
43. Şahinli, A. (2008). Hikâye okumanın okuduğunu anlamaya ve Türkçe dersine yönelik tutuma etkisi.
44. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
45. Şimşek, T. (Editör). (2011). Kuramdan uygulamaya çocuk edebiyatı. Ankara: Grafiker Yayınları.
46. Yakar, Y. M. (2011). Mustafa Ruhi Şirin’in Türk çocuk edebiyatındaki yeri ve eserlerinin eğitsel değeri üzerine bir
47. inceleme.Yayımlanmamış doktora tezi. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
48. Yalçın, A. ve Aytaş, G. (2002). Çocuk edebiyatı. Ankara: Akçağ Yayınları.
49. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (5. Basım). Ankara: Seçkin
50. Yayıncılık.