Why Do We Need Child Language Corpus?

Öz

Frequency studies are important in teaching mother tongue and foreign language. Frequency is defined as the number of occurrences of the same linguistic phenomenon or unit in language contents compiled for a specific purpose. Frequency studies generally include general corpus involving all the diversity in a language or literature, law, etc. science fields such as; novels, newspaper articles and etc. students at an educational level, a professional group, and etc. private corpus for a segment of society. The frequency lists obtained from the ordinary corpus show the general status of the language in terms of frequency. Some words in the frequency lists obtained from general corpus make it difficult to produce or level the texts to be read for pre-school, primary and secondary students. In this respect, it is very important to know the frequency of child language usage. In this study, the most common 1000 words obtained from a general corpus designed for Turkish and 1000 words obtained from the written expressions of children at basic education level were compared. When two lists were compared, 535 words were found to be common in both lists, and the different words of the students at the basic education level and the collection list were listed separately. Findings show the necessity of creating a child language corpus with the contents to be compiled from the child language.

Anahtar Kelimeler

• Word usage frequency,corpus,child language corpus,basic education,mother tongue education

Neden Bir Çocuk Dili Derlemine İhtiyacımız Var?

Öz

Bir dilin gerek ana dili gerekse yabancı dil olarak öğretiminde sıklık çalışmaları önemli bir yer tutar. Sıklık belirli bir amaçla derlenen dil içeriklerinde aynı dilsel olgu veya birimin gerçekleşme sayısı olarak tanımlanmaktadır. Sıklık çalışmaları genel olarak bir dildeki bütün çeşitliliği içeren genel derlemler veya edebiyat, hukuk vb. gibi bilim alanları; roman, gazete yazıları vb. gibi türler; bir eğitim seviyesindeki öğrenciler, bir meslek grubu vb. gibi toplumun bir kesimine yönelik özel derlemler şeklinde gerçekleştirilmektedir. Genel derlemlerden elde edilen sıklık listeleri, dilin sıklık bakımından genel durumunu ortaya koymaktadır. Genel derlemlerden elde edilen sıklık listelerindeki kelimelerin bir bölümünün, çocukluk çağında bulunan okul öncesi, ilkokul ve ortaokul öğrencilerine öğretilmesi güçtür. Ayrıca bu listelerle öğrencilere okutulacak metinlerin üretilmesi veya seviyelendirilmesi bazı sorunlar yaratmaktadır. Bu açıdan çocuk dilin kullanım sıklığının bilinmesi son derece önemli hâle gelmektedir. Bu çalışmada Türkçe için tasarlanmış genel bir derlemden elde edilen en sık 1000 kelime ile temel eğitim düzeyindeki çocukların yazılı anlatımlarından elde edilen en sık 1000 kelime karşılaştırılmaktadır. Karşılaştırmada 535 kelimenin her iki listede ortak olduğu belirlenmiş, temel eğitim düzeyindeki öğrencilerin ve derlem listesinin farklılaşan kelimeleri ayrı ayrı listelenmiştir. Elde edilen sonuçlar çocuk dilinden derlenecek içeriklerle, bir çocuk dili derlemi oluşturulması zorunluluğunu ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Kelime kullanım sıklığı,derlem,çocuk dili derlemi,temel eğitim,ana dili eğitimi

Kaynakça

1. Aksan, D. (2000). Her yönüyle dil ana çizgileriyle dilbilim. Ankara: TDK Yayınları
2. Aksan, Y., Aksan, M., Mersinli, Ü. & Demirhan, U.U. (2017). A frequency dictionary of turkish. London and New York: Routledge.
3. Baş, B. (2006). 1985-2005 yılları arasında çocuk edebiyatı sahasında yazılmış tahkiyeli metinlerin söz varlığı üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
4. Çiftçi, M. (1991). Bir grup yükseköğrenim öğrencisi üzerinde kelime serveti araştırması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
5. Göz, İ. (2003). Yazılı Türkçenin kelime sıklığı sözlüğü. Ankara: TDK Yayınları.
6. İpek Eğilmez, N. (2010). İlköğretim Türkçe ders kitaplarındaki söz varlığının ilköğretim dördüncü sınıf öğrencilerinin yazılı anlatımlarına aktarımı. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Bursa: Uludağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
7. Karadağ, Ö. (2005). İlköğretim I. kademe öğrencilerinin kelime hazinesi üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
8. Kurudayıoğlu, M. (2005). İlköğretim II. kademe öğrencilerinin kelime hazinesi üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

9. Kurudayıoğlu, M. ve Karadağ, Ö. (2006). Ortak kelime hazinesi kazandırmada ilköğretim sekizinci sınıf Türkçe ders kitaplarının durumu. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), s.335-343.
10. Mc Enery, T. and Wilson, A. (2004). Corpus linguistics-an ıntroduction, (2. Copy). Edinburg: Edinburg University.
11. Nation, I. S. P. (1990) Teaching and learning vocabulary. Boston: Heinle & Heinle.
12. Pilav, S. (2008). Üniversite birinci sınıf öğrencilerinin söz varlığı üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
13. Lipinski, S. (2010). A Frequency Analysis of Vocabulary in Three First-Year Textbooks of German. Die Unterrichtspraxis/Teaching German 43 (2), 167-174.
14. Tahiroğlu, B.T. (2010). Bilgisayar destekli sözlük bilimi çalışmalarında dermele sözlüğü veri tabanı örneği (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Adana: Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
15. Vardar, B. (2002). Açıklamalı Dilbilim Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Multilingual.
16. Yazı, Z. (2005). Orta öğretim 10. sınıf öğrencilerinin kelime hazinesi üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
17. Yiğittürk, H. (2005). Orta öğretim 9. sınıf öğrencilerinin kelime hazinesi üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
18. https://www.english-corpora.org/bnc/ Erişim tarihi: 01.07.2019
19. https://www.tnc.org.tr Erişim tarihi: 01.07.2019