Yazma Becerisiyle İlgili Makaleler Üzerine Bir İnceleme: Web of Science Veri Tabanında Eğilimler

Öz

Temel dil becerilerinden biri de yazmadır. Yazma, bilişsel ve psikomotor becerilerin işe koşulduğu bir anlatma etkinliğidir. Bu çalışmada Thomson Reuters Web Of Science (WoS) veri tabanında dizinlenen yazma becerisiyle ilgili makaleleri incelemek ve mevcut eğilimler hakkında belirlemeler yapmak amaçlanmıştır. Bu kapsamda WoS veri tabanında dizinlenen 5,779 akademik makale analiz edilmiştir. Çalışma, betimsel modeldedir. Veri analiz tekniği olarak bibliyometri kullanılmıştır. Bu doğrultuda alanyazın; yayın ve etki büyüklüğü, coğrafi dağılım, güncel araştırma konuları, referans yazar, dergi ve yayınlar bakımından değerlendirilmiştir. Bibliyometrik görselleştirmeler VOSviewer (Version 1.6.9) analitik aracı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmada ulaşılan sonuçlara göre, en üretken ülke 2695 makale ile Amerika Birleşik Devletleri’dir. Alanyazına Türkiye’den de önemli katkılar sağlandığı görülmüştür. Steve Graham, alanyazında öne çıkan çekirdek araştırmacılardan biridir.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe eğitimi,Yazma,Web of Science

A Review of Articles on the Writing Skill: Trends in the Web of Science Database

Öz

One of the basic language skills is writing. Writing is an expression activity in which cognitive and psychomotor skills are employed. The aim of this study is to examine the articles on the writing skill published in the journals indexed in the Thomson Reuters Web of Science (WoS) database in order to determine the existing trends. To that end 5,779 academic articles indexed in the WoS database were analyzed. The study is descriptive. Bibliometrics was used as the data analysis method. The available literature was examined in terms of publication and impact size, geographical distribution, current research topics, reference authors, journals and publications. Bibliometric visualizations were realized using the VOSviewer (Version 1.6.9) analytical tool. According to the results of the study, the most productive country was the United States with 2695 articles. Turkey made significant contributions to the literature as well. Steve Graham was identified as a leading researcher in the literature.

Anahtar Kelimeler

• Teaching Turkish,Writing,Web of Science,VOSviewer

Kaynakça

1. Adalı, O. (2016). Anlamak ve anlatmak. İstanbul: Pan Yayıncılık.
2. Akyol, H. (2011). Türkçe ilk okuma ve yazma öğretimi. Ankara: Pegem Akademi.
3. Al, U. (2012). Avrupa Birliği ülkeleri ve Türkiye’nin yayın ve atıf performansı. Bilig, 62, 1-20.
4. Bangert-Drowns, R. L., Hurley, M. M., ve Wilkinson, B. (2004). The effects of school-based writing-to-learn interventions on academic achievement: A meta-analysis. Review of Educational Research, 74(1), 29-58.
5. Bayat, N. (2014). Öğretmen adaylarının eleştirel düşünme düzeyleri ile akademik yazma başarıları arasındaki ilişki. Eğitim ve Bilim, 39(173), 155-168.
6. Berninger, V., Yates, C., Cartwright, A., Rutberg, J., Remy, E., ve Abbott, R. (1992). Lower-level developmental skills in beginning writing. Reading and Writing, 4(3), 257-280.
7. Bialystok, E., Luk, G., ve Kwan, E. (2005). Bilingualism, biliteracy, and learning to read: Interactions among languages and writing systems. Scientific Studies of Reading, 9(1), 43-61.
8. Buzydlowski J.W., White H.D., ve Lin X. (2002) Term Co-occurrence Analysis as an Interface for Digital Libraries. In: Börner K., Chen C. (eds) Visual Interfaces to Digital Libraries. Lecture Notes in Computer Science, vol 2539. Springer, Berlin, Heidelberg

9. Cambrosio, A., Limoges, C., Courtial, J. P., ve Laville, F. (1993). Historical scientometircs? Mapping over 70 years of biological safety research with co-word analysis. Scientometrics, 27(2), 119-143.
10. Canagarajah, S. (2011). Codemeshing in academic writing: Identifying teachable strategies of translanguaging. The Modern Language Journal, 95(3), 401-417.
11. Chen, C. (1999). Visualising semantic spaces and author co-citation networks in digital libraries. Information processing & management, 35(3), 401-420.
12. Cheng, Y. S., Horwitz, E. K., ve Schallert, D. L. (1999). Language anxiety: Differentiating writing and speaking components. Language Learning, 49(3), 417-446.
13. Cho, K. ve Schunn, C. D. (2007). Scaffolded writing and rewriting in the discipline: A web-based reciprocal peer review system. Computers & Education, 48(3), 409-426.
14. Cobo, M. J., López‐Herrera, A. G., Herrera‐Viedma, E., ve Herrera, F. (2011). Science mapping software tools: Review, analysis, and cooperative study among tools. Journal of the American Society for Information Science and Technology, 62(7), 1382-1402.
15. Coşkun E., Balcı A. ve Özçakmak H. (2013). Trends in writing education: An analysis of post graduate theses written in Turkey. Procedia–Socialand Behavioral Sciences, 93, 1526-1530.
16. Cumming, A. (1989). Writing expertise and second‐language proficiency. Language Learning, 39(1), 81-135.
17. Deniz, K. ve Karagöl, E. (2017a). Akademik yazma açısından makale hakem değerlendirme formları. Electronic Turkish Studies, 12(34), 143-162.
18. Deniz, K. ve Karagöl, E. (2017b). Akademik yazma açısından tez yazım kılavuzları. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 5(2), 287-312.
19. Deniz, K. ve Karagöl, E. (2018). Akademik yazma açısından dergi yazar rehberleri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(4), 1210-1225.
20. Elbir, B. ve Yıldız, H. (2012). İlköğretim yazma eğitimi üzerine yapılan lisansüstü çalışmalarının değerlendirilmesi. Akademik Bakış Dergisi, 30, 1-11.
21. Ellegaard, O. ve Wallin, J. A. (2015). The bibliometric analysis of scholarly production: How great is the impact?. Scientometrics, 105(3), 1809-1831.
22. Englert, C. S., Raphael, T. E., Anderson Helene M. Anthony, L. M., ve Stevens, D. D. (1991). Making strategies and self-talk visible: Writing instruction in regular and special education classrooms. American Educational Research Journal, 28(2), 337-372.
23. Epçaçan, C. (2013). Çoklu zeka kuramına dayalı öğretim uygulamalarının öğrencilerin okuduğunu anlama becerilerine etkisi. Turkish Studies, 8(1), 1335-1353.
24. Fahimnia, B., Sarkis, J. ve Davarzani, H. (2015). Green supply chain management: A review and bibliometric analysis. International Journal of Production Economics, 162, 101-114.
25. Fitzgerald, J. ve Shanahan, T. (2000). Reading and writing relations and their development. Educational Psychologist, 35(1), 39-50.
26. Garfield, E. (1990). Keywords plus-ISIS breakthrough retrieval method. 1. Expanding your searching power on current-contents on diskette. Current Contents, 32, 5-9.
27. Göçer, A. (2010). Writing education in Turkish teaching. The Journal of International Social Research, 3(12), 178-195.
28. Göksu, E. (2016). İlköğretim düzeyi yazma becerileri ile ilgili makalelerin ve lisansüstü tezlerin çok yönlü incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
29. Graham, S. ve R. Harris, K. (2000). The role of self-regulation and transcription skills in writing and writing development. Educational Psychologist, 35(1), 3-12.
30. Güneş, F. (2014). Türkçe öğretimi yaklaşım ve modeller. Ankara: Pegem Akademi.
31. Hallinger, P. ve Kovačević, J. (2019). A bibliometric review of research on educational administration: science mapping the literature, 1960 to 2018. Review of Educational Research, 89(3), 335-369.
32. Harris, K. R., Graham, S. ve Mason, L. H. (2006). Improving the writing, knowledge, and motivation of struggling young writers: Effects of self-regulated strategy development with and without peer support. American Educational Research Journal, 43(2), 295-340.
33. Kan, M. O. (2017). Türkiye’de akademik yazma alanında yapılan lisansüstü tezler. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(2), 1037-1048.
34. Kan, M. O. ve Gedik, F. N. (2016). Türkçe eğitimi alanında yüksek lisans tezi tamamlayanların akademik yazma ve tez oluşturma sürecine ilişkin görüşleri. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 6(3), 404-410.
35. Kaptan, S. (1998). Bilimsel araştırma ve istatistik teknikleri (11. Baskı). Ankara: Tek Işık Web Ofset.
36. Karagöl, E. (2018). Akademik yazma açısından lisansüstü tezler. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
37. Karagöz, B. (2018). Bitişik eğik yazıdan dik temel yazıya geçiş sürecinde sınıf öğretmenlerinin dik temel yazı öğretimine ilişkin görüşleri. EKEV Akademi Dergisi, 22, 73, 395-414.
38. Karagöz, B. ve Koç Ardıç, İ. (2019). Ana Dili Eğitimi Dergisinde yayımlanan makalelerin bibliyometrik analizi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(2), 419-435.
39. Karagöz, B. ve Şeref, İ. (2019a). Okuma alanındaki araştırmaların bibliyometrik özellikler açısından incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(3), 781-799.
40. Karagöz, B. ve Şeref, İ. (2019b). Değerler Eğitimi Dergisi’nin bibliyometrik profili (2009-2018). Değerler Eğitimi Dergisi, 17(37), 219-246.
41. Karatay, H. (2011). 4+1 planlı yazma ve değerlendirme modelinin öğretmen adaylarının yazılı anlatım tutumlarını ve yazma becerilerini geliştirmeye etkisi. Turkish Studies, 6(3), 1029-1047.
42. Kelly, G. J. ve Takao, A. (2002). Epistemic levels in argument: An analysis of university oceanography students' use of evidence in writing. Science Education, 86(3), 314-342.
43. Keys, C. W., Hand, B., Prain, V., ve Collins, S. (1999). Using the science writing heuristic as a tool for learning from laboratory investigations in secondary science. Journal of Research in Science Teaching, 36(10), 1065-1084.
44. Koskinen, J. ve ark. (2008). How to use bibliometric methods in evaluation of scientific research? An example from finnish schizophrenia research. Nordic Journal of Psychiatry, 62(2), 136-143.
45. Kovačević, J. ve Hallinger, P. (2019). Leading school change and improvement: A bibliometric analysis of the knowledge base (1960–2017). Journal of Educational Administration. Erişim adresi: https://doi.org/10.1108/JEA-02-2019-0018.
46. Küçük, M. E., Al, U. ve Olcay, N. E. (2008). Türkiye’de bilimsel elektronik dergiler. Türk Kütüphaneciliği, 22(3), 308-319.
47. Lam, W. S. E. (2000). L2 literacy and the design of the self: A case study of a teenager writing on the Internet. TESOL Quarterly, 34(3), 457-482.
48. Lea, M. R. ve Street, B. V. (1998). Student writing in higher education: An academic literacies approach. Studies in Higher Education, 23(2), 157-172.
49. McCutchen, D. (2000). Knowledge, processing, and working memory: Implications for a theory of writing. Educational Psychologist, 35(1), 13-23.
50. MEB. (2018). Türkçe dersi öğretim programı ve kılavuzu (1-8. Sınıflar). Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı.
51. Onan, B. (2006). Ses olgusunun denetlenebilirliği bağlamında dil becerilerinin geliştirilmesinde etkili olduğu düşünülen fonolojik yönlendiriciler. Türklük Bilimi Araştırmaları Dergisi, 20, 141-163.
52. Özbay, M. (2006), Türkçe Özel Öğretim Yöntemleri I. Ankara: Öncü Kitap.
53. Özdemir, N. H. ve Erdem, İ. (2011). Türkçe öğretmeni adaylarının yazma alışkanlıklarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 101-125.
54. Rao, Z. (2007). Training in brainstorming and developing writing skills. ELT Journal, 61(2), 100-106.
55. Robb, T., Ross, S. ve Shortreed, I. (1986). Salience of feedback on error and its effect on EFL writing quality. TESOL Quarterly, 20(1), 83-96.
56. Sever, S. (2000). Türkçe Öğretimi ve Tam Öğrenme. Ankara: Anı Yayıncılık.
57. Seyedı, G. (2019). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde akademik yazma öğretimi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, Ankara.
58. Silva, T. (1993). Toward an understanding of the distinct nature of L2 writing: The ESL research and its implications. TESOL Quarterly, 27(4), 657-677.
59. Şeref, İ. ve Karagöz, B. (2019). A bibliometric profile of literature of Turkish language education-teaching: A case study of 9th International Language Education-Teaching Conference. European Journal of Alternative Education Studies, 4(1), 106-124.
60. Tiryaki, E. ve Demir, A. (2016). Türkçe öğretmeni adaylarının yazma becerisine yönelik metaforik algıları. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(33), 18-27.
61. Tok, M. (2013). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde akademik yazma ihtiyacı. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(23), 1-25.
62. Tok, M. ve Potur, Ö. (2015). Yazma eğitimi alanında yapılan akademik çalışmaların eğilimleri (2010-2014 Yılları). Ana Dili Eğitimi Dergisi, 3(4), 1-25.
63. Tsay, M. Y., Xu, H. ve Wu, C. W. (2003). Journal co-citation analysis of semiconductor literature. Scientometrics, 57(1), 7-25.
64. Turan, L., Sevim, O. ve Tunagür, M. (2018). Türkçe eğitimi alanında hazırlanan doktora tez özetlerine yönelik bir içerik analizi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(11), 29-44.
65. Uyar, Y. (2016). Yazma becerisini geliştirmeye yönelik araştırmalar: Son çeyrek asrın değerlendirilmesi. Turkish Studies, 11, 2273-2294.
66. Ülper, H. ve Uzun, L. (2009). Bilişsel süreç modeline göre hazırlanan yazma öğretimi izlencesinin öğrenci başarısına etkisi. İlköğretim Online, 8(3), 651-665.
67. Van Eck, N. J. ve Waltman, L. (2017). Citation-based clustering of publications using CitNetExplorer and VOSviewer. Scientometrics, 111(2), 1053-1070.
68. Van Eck, N. J., Waltman, L., Dekker, R., ve Van den Berg, J. (2010). A comparison of two techniques for bibliometric mapping: Multidimensional scaling and VOS. Journal of the American Society for Information Science and Technology, 61(12), 2405-2416.
69. Yazıcı, N. (2006). Türk edebiyatında otobiyografi. Türkbilig/Türkoloji Araştırmaları Dergisi, 7(11), 189-217.
70. YÖK Ulusal Tez Veritabanı (2019). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp Erişim tarihi: 10.09.2019.
71. Zamel, V. (1985). Responding to student writing. TESOL Quarterly, 19(1), 79-101.
72. Zimmerman, B. J. ve Bandura, A. (1994). Impact of self-regulatory influences on writing course attainment. American Educational Research Journal, 31(4), 845-862.