Trends in Doctoral Dissertations Made Using Quantitative Research Methods in Turkish Education

Öz

In this study, it was aimed to determine the trends in doctoral dissertations prepared using quantitative research methods in the field of Turkish education between 2010-2020. While examining the doctoral dissertations in the study, a framework was drawn in terms of scientific research methods. Survey model was used in the study. The theses examined within the scope of the research were reached through the Higher Education Council National Thesis Center. In this context, 323 theses were reached and 78 of them were found to be prepared by quantitative research methods. Content analysis was carried out by evaluating these theses with the help of the thesis classification form. As a result of the study, it was observed that in theses prepared with quantitative research methods, language skills centered subjects were emphasized and the rate of theses produced with experimental designs was higher. It has been determined that studies conducted on secondary school students are in the majority. In theses, mostly data analysis has been done with parametric tests. Research can be done on postgraduate theses within the framework of different research methods.

Anahtar Kelimeler

• Turkish education
• Doctoral thesis
• Quantitative research methods

Türkçe Eğitimi Alanında Nicel Araştırma Yöntemleri Kullanılarak Yapılan Doktora Tezlerindeki Eğilimler

Öz

Bu çalışmada Türkçe eğitimi alanında 2010-2020 yılları arasında nicel araştırma yöntemleri kullanılarak hazırlanan doktora tezlerindeki eğilimleri belirlemek amaçlanmıştır. Doktora tezlerinden alana özgün katkılarda bulunması beklenir. Bu sebeple doktora tezlerinin incelendiği çalışmalar alandaki gelişimi ortaya koyacaktır. Yapılan çalışmada doktora tezleri incelenirken bilimsel araştırma yöntemleri açısından bir çerçeve çizilerek inceleme yapılmıştır. Çalışmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma kapsamında incelenen tezlere Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi aracılığıyla ulaşılmıştır. Bu kapsamda 323 teze ulaşılmış bunların 78 tanesinin nicel araştırma yöntemleriyle hazırlandığı tespit edilmiştir. Bu tezler hazırlanan tez sınıflama formu yardımıyla değerlendirilerek içerik analizi gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonucunda nicel araştırma yöntemleriyle hazırlanan tezlerde dil becerileri merkezli konulara ağırlık verildiği, deneysel desenlerle üretilen tezlerin oranının daha yüksek olduğu görülmüştür. Ortaokul öğrencileri üzerinde yapılan çalışmaların çoğunlukta olduğu tespit edilmiştir. Tezlerde en çok parametrik testlerle veri analizi yapılmıştır. Lisansüstü tezler üzerine farklı araştırma yöntemleri çerçevesinde araştırmalar yapılabilir.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe eğitimi
• Doktora tezi
• Nicel araştırma yöntemleri

Kaynakça

1. Boyacı, S. ve Demirkol, S. (2018). Türkçe eğitimi alanında yapılan doktora tezlerinin incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(2), 512-531.
2. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Özcan, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri (21. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
3. Büyüköztürk, Ş., Çokluk, Ö. ve Köklü, N. (2020). Sosyal bilimler için istatistik. Ankara: Pegem Akademi.
4. Can, A. (2019). Spss ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi (19. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
5. Cin Şeker, Z. (2020). Dinleme ve konuşma becerilerine yönelik lisansüstü tezlerin anahtar kelimeleri üzerine bir inceleme: Betimsel analiz. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 19, 128-140.
6. Creswell, J. W. (2017). Araştırma deseni nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. (Çev. S. B. Demir). Ankara: Eğiten Kitap.
7. Demirbaş, M. (2014). Bilimsel araştırma ve özellikleri. M. Tekin (Ed.), Kuramdan uygulamaya eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri içinde (ss. 3- 19) . Ankara: Pegem Akademi.
8. Direkçi, B., Akbulut, S. ve Şimşek, B. (2020). Türkçe eğitimi alanında yapılan değerler eğitimi tezlerinin incelenmesi. Journal of World of Turks,12(2),117-140.

9. Doğan, Y. ve Özçakmak, H. (2014). Dinleme becerisinin eğitimi üzerine yapılan lisansüstü tezlerin değerlendirilmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 2(2), 90-99.
10. Deniz, K. ve Karagöl, E. (2016). Eğitim bilimleri alanındaki lisansüstü tez başlıklarının kelime sayısı ve söz dizimi bakımından incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 4(2), 248-260.
11. Ekiz, D. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
12. Eyüp, B. (2020). Türkçe öğretmenleri ile ilgili yapılan lisansüstü tezlerin eğilimleri: Bir içerik analizi (2000-2019). RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 21, 536-558.
13. Gülen Canlı, M. ve Tepeli, Y. (2019). Dil bilgisi öğretimi üzerine yapılmış doktora tezlerinin sistematik incelenmesi. International Journal of Social Science Research,8(2),60-87.
14. Güzel, A. (2003). Türkçenin eğitimi-öğretimi bölümlerinde kurulması gerekli görülen anabilim dalları hakkında yeni projelerimiz. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları,13,63-86.
15. Kan, M. K. (2014). Sözbilimsel Yapı Temelli Bir Metindilbilim Çözümlemesi: Türkçe Eğitimi Alanındaki Yüksek Lisans Tezlerinin Sözbilimsel Yapı Özellikleri. (Yayımlanmamış doktora tezi) Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
16. Karagöl,E.(2018). Akademik Yazma Açısından Lisansüstü Tezler (Yayınlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
17. Karasar, N. (2020). Bilimsel araştırma yöntemi (35. Baskı). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
18. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (2016). Genişletilmiş bir kaynak kitap: Nitel veri analizi. (S. A. Altun, A. Ersoy Çev.). Ankara: Pegem Akademi.
19. Özçakmak, H. (2017). Türkçe eğitimi lisansüstü araştırmalarında yeni yönelimler (2011-2015). Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 6(3), 1607-1618.
20. Özdemir, S. (2018). Okumaya ilişkin lisansüstü araştırmaların eğilimleri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(4), 1161-1178
21. Özmen, H. (2014). Deneysel araştırma yöntemi. M. Tekin (Ed.), Kuramdan uygulamaya eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri içinde (ss. 3- 19). Ankara: Pegem Akademi.
22. Sevim, O. ve Özdemir Erem, N.H. (2012). Türkçe eğitimi alanındaki yüksek lisans tezlerinin başlıklarına ve özetlerine bir bakış. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi Sayı: 1(3), 174-186.
23. Şahin, A., Çiftçi, B. ve Başbayrak, M. (2020). Teknoloji destekli Türkçe eğitimi tezlerinin eğilimleri. Uluslararası Eğitim Bilim ve Teknoloji Dergisi, 6(2), 98-114.
24. Şeref, İ. ve Karagöz, B. (2019). Türkçe eğitimi akademik alanına ilişkin bir değerlendirme: Web of Science veri tabanına dayalı bibliyometrik inceleme. Dil Eğitimi Araştırmaları Dergisi,5(2).
25. Temizkan, M. ve Erdevir, M. (2020). Yazılı anlatımla ilgili yüksek lisans tezlerinde kullanılan değişkenler üzerine bir değerlendirme. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(4), 1218-1244.
26. Tok, M. ve Potur, Ö. (2015) Yazma eğitimi alanında yapılan akademik çalışmaların eğilimleri (2010-2014 yılları). Ana Dili Eğitimi Dergisi, 3(4), 1-25.
27. Turan, L., Sevim, O. ve Tunagür, M. (2018). Türkçe eğitimi alanındaki doktora tezlerinin özet bölümlerine yönelik bir içerik analizi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 11, 29-44.
28. Varışoğlu, B., Şahin, A. ve Göktaş, Y. (2013). Türkçe eğitimi araştırmalarında eğilimler. Kuram ve
29. Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(3), 1767-1781.
30. Yağmur Şahin, E., Kana, F., & Varışoğlu, B. (2013). Türkçe eğitimi bölümlerinde yapılan lisansüstü tezlerin araştırma eğilimleri. International Journal of Human Sciences, 10(2), 356-378.
31. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.