THE INVESTİGATİON OF CLASSROOM TEACHERS’ OPİNİONS WHO CHANGED SIDE AREA WİTH ENTİTLİNG BRANCH: A SAMPLE OF HATAY

Öz

The Ministry of Education entitled to change fields of classroom teachers working in primary schools who have graduated from primary school teaching area in accordance with their side areas in their diplomas. By this way, classroom teachers have made transition to different branches. In this study, it is aimed to determine the opinions and suggestions of classroom teachers about their new subject areas. Who changed their branches with entitling side fields? For this purpose, the study was carried out with 95 teachers entitling side of the fields with changing branches working in different educational institutions in the province of Hatay. In this study, in order to collect data a 5-item instrument consisting of open-ended questions was used. In the study, although some of the teachers have seen themselves enough in their new branches, a significant number of teachers stated that they felt more than enough in their old branches. Also, teachers stated that the most important benefit of changing branch is to focus on one field as a branch teacher rather than teaching many different lessons as a classroom teacher. Teachers see themselves inadequate, lack of interest from students, to increase accountability, wage reduction, difficulty of preparation and constantly entering into different classes are some issues shown as negative aspects of changing branch.

Anahtar Kelimeler

• Primary school teachers, brach change, teacher self-efficiency.

BRANŞ DEĞİŞİKLİĞİ İLE YAN ALANLARINA GEÇEN SINIF ÖĞRETMENLERİN YAŞADIKLARI BU DEĞİŞİME İLİŞKİN GÖRÜŞLERİ: HATAY İL ÖRNEĞİ

Öz

Milli Eğitim Bakanlığı sınıf öğretmenliği alanından mezun olup bakanlık bünyesindeki ilkokullarda sınıf öğretmeni olarak çalışmakta olan öğretmenlere, diplomalarında bulunan yan alanlarına geçme hakkı tanımıştır. Bu şekilde sınıf öğretmenleri farklı branşlara geçiş yapmıştır. Bu çalışmada branş değişikliği ile yan alanlarına geçen sınıf öğretmenlerin yeni geçtikleri branş ile ilgili, görüş ve önerilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla çalışma Hatay ilindeki farklı eğitim-öğretim kurumlarında branş değişikliği ile yan alanlarına geçen 95 öğretmen ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmada veri toplamak amacıyla 5 maddelik açık uçlu sorudan oluşan bir anket kullanılmıştır. Çalışmada öğretmenlerin bir kısmının yeni branşlarında kendilerini yeterli görmelerine rağmen önemli bir kısmı eski branşlarında (sınıf öğretmenliğinde) kendilerini daha yeterli hissettiklerini belirtmişlerdir. Ayrıca öğretmenler sınıf öğretmeni olarak birçok derse girmektense branş öğretmeni olarak tek bir alana yoğunlaşmanın branş değişikliğinin en önemli yararı olduğunu ifade etmişlerdir. Branş değişikliğinin olumsuz yanları ise; öğrencilerin ilgisizliği, sorumluluğun artması, ücretin azalması, hazırlık yapmanın zorluğu ve sürekli farklı sınıflara girmek gibi konular gösterilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sınıf öğretmeni, yan alan, branş değişikliği, öğretmen yeterliliği.

Kaynakça

1. Aşkar, P. ve Erden, M. (1987). “Öğretmen Adaylarının Mesleğe Yönelik Tutum Ölçeği”. Çağdaş Eğitim Dergisi, 121: 8-11.
2. Bümen, N. T., Ateş, A., Çakar, E., Ural, G. ve Acar, V. (2012). “Türkiye Bağlamında Öğretmenlerin Mesleki Gelişimi: Sorunlar ve Öneriler”. Milli Eğitim Dergisi, 41(194): 31-49.
3. Coşkun, E. Özer, B. ve Tiryaki, E.N. (2010). “Türkçe Öğretmeni Adaylarının Özel Alan Yeterlik Algılarının Değerlendirilmesi”. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 27: 123-136
4. Çelikten, M., Şanal M. ve Yeni, Ö. Y. (2005). “Öğretmenlik Mesleği ve Özellikleri”. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2): 207-237.
5. Çepni, S., Cerrah, L. ve Bacanak, A. (2002). “Sınıf Öğretmenliği Yapan Fen Öğretmenlerinin Branş Öğretmenliğine Dönüş Nedenleri Ve Döndüklerinde Karşılaştıkları Sorunlar”, V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, 16 – 18 Eylül, Ankara.
6. Çetin, F. ve Çetin, Ş. (2000). “İlköğretim Okullarına Sınıf Öğretmeni Olarak Atanan Branş Öğretmenlerinin Meslekle İlgili Sorunları”. Milli Eğitim Dergisi, 145:58-62
7. Day, C. (1997). Teachers in the Twenty-First Century: Time to Renew the Vision. Beyond Educational Reform Bringing Teachers Back. (44–61) Buckingham: Open University Press.
8. Erden, M.(1998). Öğretmenlik Mesleğine Giriş, İstanbul: Alkım Yayınları.

9. Ertürk, M. (2009). “Sınıf Öğretmenlerinin ve Öğretmen Adaylarının Kendilerini Geliştirme İsteklerinin Değerlendirilmesi”. Kuramsal Eğitim Bilim Dergisi, 2(2): 44-5
10. Eurydice, (2010). Türk Eğitim Sisteminin Örgütlenmesi 2008/2009.European Commission. 11.20.2013 tarihinde www.eurydice.org adresinden alınmıştır. Gelen, İ. ve Özer, B. (2008). “Öğretmenlik Mesleği Genel Yeterliklerine Sahip Olma Düzeyleri Hakkında Öğretmen Adayları ve Öğretmenlerin Görüşlerinin Değerlendirilmesi”. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(9): 39-55
11. Girgin, G., Akamca G., Ö., Ellez, A. M. ve Oğuz, E. (2010). “Okul Öncesi Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumları, Mesleki Benlik Saygıları ve Mesleki Yeterlik İnançları”. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 28: 1-15.
12. Joyce, B. ve Showers, B. (1980). “Improving in-service Training: The messages of research”. Educational Leadership, 37(5): 379-385.
13. Levin, B. B. ve Rock, T. C. (2003). “The Effects of Collaborative Action Research on Preservice and Experienced Teacher Partners in Professional Development Schools”. Journal of Teacher Education, 54: 135–149
14. MEB. (2006). Tebliğler Dergisi. 69(2590), 1491-1540.
15. MEB. (2008). Öğretmen Yeterlikleri, Ankara: MEB Yayınları.
16. MEB. (2012). İl içi Alan Değişikliği Kılavuzu, http://ikgm.meb.gov.tr/meb_iys_ dosyalar/2012_09/20090523_2012_ilici_alan_degisikligi_kilavuzu.pdf
17. Öncül, R. (2000), Eğitim ve Eğitim Bilimleri Sözlüğü, İstanbul: MEB Yayınları
18. ÖYGGM (2007). Okul Temelli Mesleki Gelişim Kılavuzu, Ankara: MEB Yayınları
19. Özbek, R., Kahyaoğlu, M. ve Özgen N. (2007). “Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Görüşlerinin Değerlendirilmesi”. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, IX(2): 221-232
20. Özoğlu, M. (2010). Türkiye’de Öğretmen Yetiştirme Sisteminin Sorunları, (Analiz no:17) Ankara: Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı Yayınları
21. Sabancı, A. ve Şahin, A. (2006). “Farklı Branşlardan Atanan İlköğretim Okulu Sınıf Öğretmenlerinin Yeterlilik Düzeyleri”. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 48: 531-556.