-

Öz

The objective of this research is to compare 1-13th Classes Norwegian Cubject Curriculum (2010) in Norway and 1-5th Classes (2009) and 6-8thClasses (2006) Turkish Lesson Teaching Curriculums in Turkey under headings of “objectives/general purposes”, “overall approach”, “basic subject targets/achievements” and “assessment and evaluation”. Research has been designed according to case study format among qualitative research formats. 1-13th Classes Norwegian Subject Curriculum (2010) and 1-5thClasses (2009) and 6-8th Classes (2006) Turkish Lesson Teaching Curriculums constituted the population of the research. Because all currently used mother tongue teaching curriculums have been examined in this research, no sampling is performed, study is executed over population. Data of the research is collected and analyzed by content analysis type among documentary scanning methods. In consequence of the research, similar and different aspects of 1-13th Classes Norwegian Subject Curriculum (2010) and 1-5th Classes (2009) and 6-8th Classes (2006) Turkish Lesson Teaching Curriculums have been set forth, evaluated and points to be utilized in terms of mother tongue teaching curriculums, in Turkey, are tried to arouse attention

Anahtar Kelimeler

• Comparative education, Turkish education, mother tongue, mother tongue teaching curriculums

NORVEÇ VE TÜRKİYE’DEKİ ANA DİLİ ÖĞRETİM PROGRAMLARININ KARŞILAŞTIRMALI OLARAK ANALİZ EDİLMESİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, Norveç’teki 1-13. Sınıflar Norveççe Ders Programı (2010) ile Türkiye’deki 1-5. Sınıflar (2009) ve 6-8. Sınıflar (2006) Türkçe Dersi Öğretim Programlarını, “hedefler/genel amaçlar”, “genel yaklaşım”, temel konu alanları/öğrenme alanları”, “temel beceriler”, “yeterlilik hedefleri/kazanımlar” ile “ölçme ve değerlendirme” başlıkları altında karşılaştırmaktır. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması desenine göre tasarlanmıştır. Araştırmanın evrenini 1-13. Sınıflar Norveççe Ders Programı (2010) ile 1-5. Sınıflar (2009) ve 6-8. Sınıflar (2006) Türkçe Dersi Öğretim Programları oluşturmaktadır. Araştırmada, hâlihazırda kullanılmakta olan ana dili öğretim programlarının tümü incelendiğinden örneklem alınmamış, evren üzerinden çalışılmıştır. Araştırmanın verileri, belgesel tarama yönteminin içerik çözümlemesi türüyle toplanmış ve analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda 1-10. Sınıflar Norveççe Ders Programı (2010) ile 1-5. Sınıflar (2009) ve 6-8. Sınıflar (2006) Türkçe Dersi Öğretim Programlarının benzer ve farklı yanlarının neler olduğu ortaya koyulmuş, bunlar değerlendirilmiş ve Türkiye’deki ana dili öğretim programları açısından faydalı olabilecek noktalara dikkat çekilmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Karşılaştırmalı eğitim, Türkçe eğitimi, ana dili, ana dili öğretim programları

Kaynakça

1. KAYNAKLAR
2. Achmet, İ. K. (2005). Yunanistan’da (Batı Trakya’da) İkidilli Eğitim Veren
3. Azınlık Okullarında Türkçe ve Yunanca Öğrenim Gören Öğrencilerin
4. Okuduğunu Anlama ve Yazılı Anlatım Becerilerinin Değerlendirilmesi.
5. Yayımlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler
6. Enstitüsü, Ankara.
7. Akıncı, M. A. (2007). “Fransa’da Türkçe Ana Dili Eğitimi ve İki Dilli Türk
8. Çocuklarının Dil Becerileri”, II. Avrupa Türk Dili Bilgi Şöleni, 5-6 Mayıs,

9. TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi, Söğütözü, Ankara.
10. Aksan, D. (1975). “Ana Dili”. Türk Dili ve Edebiyat Dergisi, 285, 423-434.
11. Brauer, J. (2014). “The Brain and Language: How Our Brains Communicate”.
12. Front. Young Minds., 2(14). doi: 10.3389/frym.2014.00014
13. Butzkamm, W. (2003). “We Only Learn Language Once. The Role of the
14. Mother Tongue in FL Classrooms: Death of a Dogma”. Language
15. Learning Journal, 28, 29-39.
16. http://www.fremdsprachendidaktik.rwthaachen.de/Ww/programmati
17. sces/pachl.html, 09.01.2015 tarihinde adresinden alınmıştır.
18. Croosley, M. (2012). “Comparative Education and Research Capacity Building:
19. Reflections on International Transfer and the Significance of Context”.
20. Journal of International and Comparative Education, 1(1), 4-12.
21. Çelebi, M. D. (2006). “Türkiye’de Anadili Eğitimi ve Yabancı Dil Öğretimi”.
22. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(21), 285-307.
23. Demir, C. ve Yapıcı, M. (2007). “Ana Dili Olarak Türkçenin Öğretimi ve
24. Sorunları”. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2),
25. -192.
26. Epstein, E. H. (2008). “Setting the Normative Boundaries: Crucial
27. Epistemological Benchmarks in Comparative Education”. Comparative
28. Education, 44(4), 373-386. DOI: 10.1080/03050060802481405
29. Erdem, A. (2007). İlköğretim Türkçe Programı’nın Önceki Program ve
30. İrlanda’nın Ana Dili Öğretim Programı ile Karşılaştırılması.
31. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal
32. Bilimler Enstitüsü, Ankara.
33. Erdoğan, T. ve Gök, B. (2011). “Türkiye, Finlandiya ve İrlanda Ana Dili
34. Öğretim Programlarının Karşılaştırılması”. Buca Eğitim Fakültesi
35. Dergisi, 29, 1-19.
36. Göğüş, B. (1971). “Ana Dili Olarak Türkçenin Öğretimine Tarihsel Bir Bakış”.
37. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı Belleten, 123-154.
38. Göğüş, B. (1983). “Türkçe Öğretimi: Anadili Eğitim Programlarının Niteliği”.
39. Dil Öğretimi Özel Sayısı, 379-380(XLVII).
40. Güneş, F. (2007). Türkçe Öğretimi ve Zihinsel Yapılandırma. Ankara: Nobel
41. Yayın Dağıtım.
42. Handel, G. (2006). Socialization and the Social Self. In Childhood Socialization.
43. (Second edition). G. Handel (Ed.). pp. 11-19. New Jersey: Aldine.
44. Hartmann, W. (1995). Different Approaches to Comparative Mother-Tongue
45. Education (CME). In Reflections on Educational Achievement. W. Bos
46. and R. Lehmann (Eds). pp. 119-136. Münster, New York: Waxmann.
47. He, A. E. (2012). “Systematic Use of Mother Tongue as Learning/Teaching
48. Resources in Target Language Instructions”. Multilingual Education,
49. (1), 1-15.
50. Karasar, N. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemi. (23. baskı). Ankara: Nobel
51. Akademi Yayıncılık.
52. Karmiloff K. and Karmiloff-Smith A. (2001). Pathways to Language: From Fetus
53. to Adolescent. Harvard University Press.
54. Mampe, B., Friederici, A., D., Christophe, A. and Wermke, K. (2009). “Newborns’
55. Cry Melody is Shaped by Their Native Language”. Current Biology,
56. (23). DOI 10.1016/j.cub.2009.09.064
57. Milli Eğitim Bakanlığı, (MEB). (2006). Türkçe Öğretim Programı ve Kılavuzu.
58. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
59. Milli Eğitim Bakanlığı, (MEB). (2009). Türkçe Öğretim Programı ve Kılavuzu.
60. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
61. Nóvoa, A. and Yariv-Mashal, T. (2003). “Comparative Research in Education: A
62. Mode Of Governance Or A Historical Journey?”. Comparative
63. Education, 39(4),
64. http://repositorio.ul.pt/bitstream/10451/680/1/21185_0305-
65. _423-438.pdf, 11.01.2015 tarihinde adresinden alınmıştır.
66. Norveççe Ders Programı. (2010).
67. http://www.udir.no/Stottemeny/English/Curriculum-in-
68. English/_english/Curricula-in-English/ 01.10.2013 tarihinde adresinden
69. alınmıştır.
70. Norveç Eğitim ve Öğretim Müdürlüğü (Norwegian Directorate for Education
71. and Training). (2012). The Education Mirror: Analysis of Primary and
72. Secondary Education and Training in Norway. Norway: Wittusen &
73. Jensen.
74. http://www.udir.no/Upload/Rapporter/2012/US2012_ENG_nettversjo
75. n.pdf, 13.10.2013 tarihinde adresinden alınmıştır.
76. Norveç Eğitim ve Araştırma Bakanlığı (Norwegian Ministry of Education and
77. Research). (2007). Education– from Kindergarten to Adult Education.
78. Oslo: Ministry of Education and Research.
79. http://www.regjeringen.no/upload/KD/Vedlegg/Veiledninger%20og%2
80. brosjyrer/Education_in_Norway_f-4133e.pdf, 03.10.2013 tarihinde
81. adresinden alınmıştır.
82. Özbay, M. (2011). Türkçe Özel Öğretim Yöntemleri I. (4. baskı). Ankara: Anı
83. Yayıncılık.
84. Özdemir, E. (1983). “Anadili Öğretimi”. Türk Dili, 379-380, 18-30.
85. Thomas, R. M. (1998). Conducting Educational Research: A Comparative View.
86. USA, Wesport CT: Bergin and Garvey.
87. Rust, V. D. (2002). “The Meanings of Term Comparative in Comparative
88. Education”. World Studies in Education, 3(1), 53-68.
89. UNESCO Uluslararası Eğitim Masası (UNESCO International Bureau of
90. Education). (2010/2011). World Data Education.
91. http://www.ibe.unesco.org/fileadmin/user_upload/Publications/WDE/
92. /pdf-versions/Norway.pdf, 18.10.2013 tarihinde adresinden
93. alınmıştır.
94. URL1: http://tr.wikipedia.org/wiki/Norve%C3%A7#Y.C3.B6netim, 10.10.2013
95. tarihinde adresinden alınmıştır.
96. URL2:http://www.udir.no/upload/larerplaner/generell_del/Core_Curriculum
97. _English.pdf, 13.10.2013 tarihinde adresinden alınmıştır.
98. URL3:http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:http://www.lo
99. vdata.no/for/sf/kd/xd-20060623-0724.html, 11.10.2013 tarihinde
100. adresinden alınmıştır.
101. URL4: http://www.karmoyped.no/sail/products/Assessment%20in%20Norway.
102. pdf, 14.10.2013 tarihinde adresinden alınmıştır.
103. Ülkelerin Eğitimde Bilgi ve İletişim Teknolojilerini Kullanma Raporu (Country
104. Report on ICT on Education). (2013).
105. http://cms.eun.org/shared/data/pdf/country_report_2013__norway.p
106. df, 16.10.2013 tarihinde adresinden alınmıştır.
107. Yağcıoğlu, S. (2005). “Dil Asla Masum Değildir”. Dokuz Eylül Üniversitesi
108. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(2), 136-143.
109. Yaman, H. ve Demirtaş, T. (2013). Ana Dili Öğretim Programlarının Temel
110. Özellikleri. Dünyada Ana Dili Öğretimi-Program İncelemeleri-. H.
111. Yaman (Editör). s. 1-22. Ankara: Pegem Akademi.
112. Yaman, H. ve Göçen, G. (2014). “Türkiye ve Singapur Ana Dili Öğretim
113. Programları Üzerine Karşılaştırmalı Bir Araştırma”. Eğitimde Kuram ve
114. Uygulama Dergisi, 10(4), 783-806.
115. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma
116. Yöntemleri. (8. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
117. Zhao, Y., Zhang, G., Yang, W. (E)., Kirkland, D., Han, X. And Zhang, J. (2008).
118. “A Comparative Study of Educational Research in China and United
119. States”. Asia Pasific Journal of Education. 28(1), 1-17. DOI:
120. 1080/02188790701849826
121. Wiseman, A. W., Astiz, M. F. And Baker, D. P. (2013). “Globalization and
122. Comparative Education Research: Misconceptions and Applications of
123. Neo-institutional Theory”. Journal of Supranational Policies of
124. Education, 1, 31-52.