THE ROLE OF JOB SATISFACTION AND LIFE SATISFACTION IN THE EFFECT OF EXCESSIVE WORK OVERLOAD TO TURNOVER INTENTION, EXAMPLE OF HEALTH INSTITUTION EMPLOYEE

Öz

The aim of this study is to determine the effect of excessive work overload on the turnover intention and the mediating role of job satisfaction and life satisfaction. The relationship between these variables was analyzed by statistical methods such as factor analysis, regression analysis and sobel tests. In the study, private hospitals operating in health sector in Mersin was searched. By questionnaire data was collected from 408 physicians, nurses and other health professionals. The relationships between the variables in the study were tried to be determined. As a result of the study, it was determined that the excessive workload increased the turnover intention and that job satisfaction and life satisfaction had a partial mediation role in this relationship.

Anahtar Kelimeler

• Excessive work overload,Turnover intention,Job satisfaction,Life satisfaction,Mediating role

AŞIRI İŞ YÜKÜNÜN İŞTEN AYRILMA NİYETİNE ETKİSİNDE İŞ TATMİNİ VE YAŞAM TATMİNİNİN ROLÜ, SAĞLIK KURUMU ÇALIŞANLARI ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışmanın amacı aşırı iş yükünün, çalışanların işten ayrılma niyetine etkisi ve bu etkide iş tatmini ve yaşam tatmininin aracılık rolünün tespit edilmesidir. Söz konusu değişkenler arasındaki ilişki; faktör analizi, regresyon analizi ve sobel testleri gibi istatistiksel yöntemler ile analiz edilmiştir. Çalışmada Mersin’ de sağlık sektöründe faaliyet gösteren özel hastaneler ele alınmıştır. Bu konuda hazırlanan anket formu ile 408 hekim, hemşire ve diğer sağlık çalışanından toplanan veriler kullanılarak çalışmada yer alan değişkenler arasındaki ilişkiler belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma sonucunda, aşırı iş yükünün işten ayrılma niyetini artırdığı, iş tatmini ve yaşam tatmininin bu ilişkide kısmi aracılık rolünün olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Aşırı İş Yükü,İşten Ayrılma Niyeti,İş Tatmini,Yaşam Tatmini,Aracılık Etkisi

Kaynakça

1. Ahmadi, K., ve Alireza K. (2007). “Stress and Job Satisfaction among Air Force Military Pilots”, Journal of Social Sciences, Vol.: 3, No: 3, pp. 159-163.
2. Ahuja, M.K., Chudoba, K.M., Kacmar, C.J., McKnight, D.H. ve George, J.F. (2007). “It Road Warriors: Balancing Work-family Conflict, Job Autonomy, and Work Overload to Mitigate Turnover Intentions”, MIS Quarterly, Vol.: 31, No: 1, pp. 1-17.
3. Akıncı, Z. (2002). “Turizm Sektöründe İşgören İş Tatminini Etkileyen Faktörler: Beş Yıldızlı Konaklama İşletmelerinde Bir Uygulama”, Akdeniz İİBF Dergisi, Cilt: 4, pp. 1-25.
4. Altaf, A. ve Awan, M.A. (2011). “Moderating Affect of Workplace Spirituality on the Relatonship of Job Overload and Job Satisfaction, Journal of Business Ethics, Vol.: 104, Issue:1, pp. 93-99.
5. Atef, G., El Leithy, W. ve Al-Kalyoubi, M. (2017). “Factors Affecting Employees’ Turnover Intention”, International Business Management, Vol.: 11, No.: 1, pp. 118-130.Aylan, S. (2012). Organizasyonlarda Psikolojik Şiddet (Mobbing) ve İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkiyi Tespit Etmeye Yönelik Konaklama İşletmelerinde Bir Uygulama, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Bakker, A.B., Demerouti, E. ve Sanz-Vergel, A.I. (2014). “Burnout and Work Engagement: The JD-R Approach”, Annual Reviews in Organizational Psychology and Organizational Behavior, Vol.: 1, pp. 389-411.
6. Bakker, A.B., Demerouti, E. ve Verbeke, W. (2004). “Using the Job Demands-resources Model to Predict Burnout and Performance”, Human Resource Management, Vol.: 43, No: 1, pp. 83-104.
7. Baron, R. M., ve Kenny, D. A. (1986). “The Moderator Mediator Variable Distinction in Social Psychological Research: Conceptual, Strategic, and Statistical Considerations”, Journal of Personality and Social Psychology, Vol.:51, pp. 1173-1182.
8. Bartlett, K.R. (1999). The Relationship between Training and Organizational Commitment in the Health Care Field, (Unpublished Ph.D. Thesis), University of Illinois.

9. Bateman, T.S. ve Organ, D.V. (1983). “Job Satisfaction and the Good Soldier: The Relationship between Affect and Employee Citizenship”, Academy of Management Journal, Vol.: 26, No.: 4, pp. 587-595.
10. Bekmezci, M. ve Mert, İ.S. (2018). “Yaşam Tatmini Ölçeğinin Türkçe Geçerlilik ve Güvenirlilik Çalışması”, Toros Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 5, Sayı: 8, pp. 166-177.
11. Bingöl, D. (1997). Personel Yönetimi, 3.b., Beta: İstanbul.
12. Bliese, P.D. ve Castro, C.A. (2000). “Role Clarity, Work Overload and Organizational Support: Multilevel Evidence of the Importance of Support”, Work & Stress, Vol.: 14, No.: 1, pp. 65-73.
13. Bolat, O.İ. (2011). “İş Yükü, İş Kontrolü ve Tükenmişlik İlişkisi”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 25, Sayı: 2, pp. 87-101.
14. Bowen, D.E. (1982). “Some Unintended Consequences of Intention to Quit”, Academy of Management Review, Vol.:7, No.: 2, pp. 205-211.
15. Boyar, S.L., Maertz Jr., C.P., Pearson, A.W. ve Kenough, S. (2003). “Work-family Conflict: A Model of Linkages between Work and Family Domain Variables and Turnover Intentions”, Journal of Managerial Issues, Vol.: 15, No.: 2, pp. 175-190.
16. Brown, S.P. ve Peterson, R.A. (1994). “The Effect of Effort on Sales Performance and Job Satisfaction”, Journal of Marketing, Vol.: 58, April, pp. 70-80.
17. Burke, R.J. ve Greenglass, E.R. (2001). “Hospital Restructuring Stressors, Work Family Concerns and Psychological Wellbeing among Nursing Staff”, Community, Work & Family, Vol.: 4, No.: 1, pp. 49-62.
18. Caplan, R.D. (1971). “Organizational Stress and Individual Strain: A Social-psychological Study of Risk Factors in Coronary Heart Disease among Administrators, Engineers, and Scientists”, Research Center for Group Dynamics Institute for Social Research, The University of Michigan, USA.
19. Cerit, Y. (2015). “Sınıf Öğretmenlerinin İş Karmaşıklığı Algıları ile İşten Ayrılma Niyetleri Arasındaki İlişki”, Akademik Bakış Dergisi, Sayı: 48, Mart-Nisan, pp. 184-194.
20. Chacko, T.I. (1983), “Job and Life Satisfactions: A Casual Analysis of Their Relationships”, Academy of Management Journal, Vol: 26, No: 1, pp. 163-169.
21. Cleare, L. ve Oriakhi, R. (2013). “Personality as a Predictor of Job Satisfaction: Study of the Relationship between Personality and Job Satisfaction amongst Workers in the Bahamas”, Journal of Management Research, Vol.: 5, No.: 3, pp. 200-229.
22. Çalışkan, A., Akkoç, İ., ve Turunç,Ö., (2011). “Örgütsel Performansın Artırılmasında Motivasyonel Davranışların Rolü: Yenilikçilik Ve Girişimciliğin Aracılık Rolü”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(3):.363-401.
23. Çalışkan, A. ve Hazır, K. (2012). Psikolojik Güçlendirmenin İş Tatminine Etkisinde Örgütsel Bağlılığın Aracılık Rolü, Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2). 49-77.
24. Çekmecelioğlu, H.G. (2005). “Örgüt İkliminin İş Tatmini ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkisi: Bir Araştırma”, C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 6, Sayı: 2, pp. 23-39.
25. Çekmecelioğlu, H.G. ve Günsel, A. (2011). “Rol Stresi Kaynaklarının İş Tutumları Açısından Değerlendirilmesi: Kimya Sektöründe Bir Uygulama”, Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, Cilt: 3, No.: 1, pp. 33-43.
26. Çelik, M. ve Çıra, A. (2013). “Örgütsel Vatandaşlık Davranışının İş Performansı ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkisinde Aşırı İş Yükünün Aracılık Rolü”, Ege Akademik Bakış, Cilt: 13, Sayı: 1, pp. 11-20.
27. Çetinkanat, C. (2000). Örgütlerde Güdülenme ve İş Doyumu, Anı Yayıncılık: Ankara.
28. Çuhadar, M. ve Gencer, Z. (2016). “Konaklama İşletmelerinde Çalışan İşgörenlerin Aşırı İş Yükü ve Örgütsel Bağlılık Algıları: Side ve Belek Örneği”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 21, Sayı: 4, pp. 1323-1346.
29. Dağdeviren, M., Eraslan, E. ve Kurt, M. (2005). “Çalışanların Toplam İş Yükü Seviyelerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Model ve Uygulaması”, Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Cilt: 20, Sayı: 4, pp. 517-525.
30. De Beer, L.T., Pienaar, J. ve Rothman Jr., S. (2016). “Work Overload, Burnout, and Psychological Ill-health Symptoms: A Three-Wave Mediation Model of the Employee Health Impairment Process, Anxiety”, Anxiety, Stress & Coping, Vol.: 29, No.: 4, pp. 387-399.
31. Diener, E. (1984). “Subjective Well-being”, Psychological Bulletin, Vol.: 95, No.:3, pp. 542-575.
32. Diener, E., & Diener, C. (1996). “Most People Are Happy”, Psychological Science, Vol.:7, pp. 181-185.
33. Diener, E., Emmons, R.A., Larsen, R.J. & Griffin, S. (1985). “The Satisfaction with Life Scale”, Journal of Personality, Vol.: 49, No.: 1, pp. 71-75.
34. Diener, E., Suh, E.M., Lucas, R.E. ve Smith, H.L. (1999). “Subjective Well-being: Three Decades of Progress”, Psychological Bulletin, Vol.: 125, No.: 2, pp. 276-302.Diener, E.ve Diener, C. (1996). “Most People are Happy”, Psychological Science, Vol.: 7, Issue: 3, pp. 181-185.
35. Edvardsson, B. ve Gustavsson, B. (2003) “Quality in the Work Environment: A Prerequisite for Success in New Service Development”, Managing Service Quality: An International Journal, Vol.: 13, Issue: 2, pp. 148-163.
36. Ellickson, M.C. ve Logsdon, K. (2002). “Determinants of Job Satisfaction of Municipal Government Employees”, Public Personnel Management, Vol.: 31, Issue: 3, pp. 343-358.
37. Ergin, C. (1997). “Bir iş doyumu ölçümü olarak “İş betimlemesi ölçeği”: uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması”, Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 12, Sayı: 39, pp. 25-36.
38. Eroğluer, K. (2011). “Örgütsel İletişim ile İş Tatmini Unsurları Arasındaki İlişkiler: Kuramsal Bir İnceleme”, Ege Akademik Bakış, Cilt: 11, Sayı: 1, pp. 121-136.
39. Eryılmaz, A. ve Öğülmüş, S. (2010). “Ergenlikte Öznel İyi Oluş ve Beş Faktörlü Kişilik Modeli”, Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 11, Sayı: 3, pp. 189-203.
40. Eryılmaz, İ. ve İspirli, D. (2014). “Algılanan Örgütsel Politikanın İş Tatminine Etkisi: Örgüt İkliminin Aracılık Rolü”, 2. Örgütsel Davranış Kongresi, 07-08 Kasım 2014, Kayseri, pp. 371-376.
41. Fang, Y. (2001). “Turnover Propensity and Its Causes among Singapore Nurses: An Emprical Study”, International Journal of Human Resource Management, Vol.: 12, Issue: 5, pp. 859-871.
42. Gadermann, A.M., Schonert-Reichl, K.A. ve Zumbo, B. (2010). “Investigating Validity Evidence of the Satisfaction with Life Scale Adapted for Children”, Social Indicators Research, Vol.: 96, Issue:2, pp. 229-247.
43. Gordon, V. (2011). “Exploring the Job Satisfaction of Municipal Clerks”, Review of Public Personnel Administration, Vol.: 31, Issue: 2, pp. 190-208.
44. Gould-Williams, J., Bottomley, P., Redman, T., Snape, E., Bishop, D.J., Limpanitgul, T. ve Mostafa, A.M.S. (2014). “Civic Duty and Employee Outcomes: Do High Commitment Human Resource Practices and Work Overload Matter?”, Public Administration, Vol.: 92, No.: 4, pp. 937-953.
45. Greenhaus, J.H., Parasuraman, S., Granrose, C.S., Rabinowitz, S. ve Beutell, N.J. (1989). “Sources of Work-family Conflict among Two Carreer Couples”, Vocational Behaviour, Vol.: 34, Issue:2, p133-153.
46. Gustafson, C.M. (2002). “Staff Turnover: Retention”, International Journal of Contemporary Hospitality Management, Vol.: 14, Issue: 3, pp. 106-110.
47. Gümüştekin, G. ve Öztemiz, A.B. (2004). “Örgütsel Stres Yönetimi ve Uçucu Personel Üzerinde Bir Uygulama”, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Sayı: 23, Temmuz-Aralık, pp. 61-85.
48. Gürbüz, S. & Bekmezci, M. (2012). “İnsan Kaynakları Yönetim Uygulamalarının Bilgi İşçilerinin İşten Ayrılma Niyetine Etkisinde Duygusal Bağlılığın Aracılık ve Düzenleyicilik Rolü”, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, Cilt: 41, Sayı: 2, pp. 189-213.
49. Gürbüz, S. (2008). “İş Tatmini ve Adalet Algısının Örgütsel Vatandaşlık Davranışına Etkisi”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 41, Sayı: 4, pp. 49-77.
50. Hackman, J.R. ve Oldham, G.R. (1975). “Development of the Job Diagnostic Survey”, Journal of Applied Psychology, Vol.: 60, No.: 2, pp. 159-170.
51. Hakanen, J.J., Schaufeli, W.B. ve Ahola, K. (2008). “The Job Demands-resources Model: A Three-year Cross-lagged Study of Burnout, Depression, Commitment, and Work Engagement”, Work & Stress, Vol.: 22, No.: 3, pp. 224-241.
52. Haybron, D. (2007). “Life Satisfaction Ethical Reflection and the Science of Happiness”, Journal of Happiness Studies, Vol.: 8, pp. 99-138.
53. Hong, S.M. ve Giannakopoulos, E. (1994) “The Relationship of Satisfaction with Life to Personality Characteristics”, The Journal of Psychology, Vol.: 128, Issue: 5, pp. 547-558.
54. Hsieh, C.M. (2003). “Counting Importance: The Case of Life Satisfaction and Relative Domain Importance”, Social Indicators Research, Vol.: 61, No.: 2, pp. 227-240.
55. Ignat, A.A. ve Clipa, O. (2012). “Teachers’ Satisfaction with Life, Job Satisfaction and Their Emotional Intelligence”, Social and Behavioral Sciences, Vol.: 33, pp. 498-502.
56. Ishfaq, A., Usman, A. ve Rana, S.L. (2011). “Jobs Satisfaction Mediates Relationship between Facets of Job and Citizenship Behavior: A Study of Female Emplyees of Banking Sector of Pakistan”, Information Management and Business Review, Vol.: 3, No.: 4, pp. 228-234.
57. İkiz, F.E. ve Kırtıl Görmez, S. (2010). “İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinde Duygusal Zekâ ve Yaşam Doyumunun İncelenmesi”, Elementary Education Online, Vol.: 9, Issue: 3, pp. 1216-1225.
58. İşcan, Ö.F. ve Timuroğlu, M.K. (2007). “Örgüt Kültürünün İş Tatmini Üzerindeki Etkisi ve Bir Uygulama”, İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 21, Sayı: 1, pp. 119-135.
59. Jagodzinski, W. (2010). “Economic, Social, and Cultural Determinants of Life Satisafction: Are There Differences between Asia and Europe?”, Social Indicators Research, Vol.: 97, Issue:1, pp. 85-104.
60. Jones, E., Chonko, L., Rangarajan, D. ve Roberts, J. (2007). “The Role of Overload on Job Attitudes, Turnover Intentions, and Salesperson Performance”, Journal of Business Research, Vol.: 60, Issue: 7, pp. 663-671.
61. Karacaoğlu, K. ve Çetin, İ. (2015). “İş Yükü ve Rol Belirsizliğinin Çalışanların Tükenmişlik Düzeyleri Üzerine Etkisi: AFAD Örneği”, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, Cilt: 5, Sayı: 1, pp. 46-69.
62. Karsh, B., Booske, B.C. ve Saintfort, F. (2005). “Job and Organizational Determinants of Nursing Home Employee Commitment, Job Satisfaction and Intent To Turnover”, Ergonomics, Vol.: 48, No.: 10, pp. 1260-1281.
63. Keklik, B. ve Çoşkun Us, N. (2013). “Örgütsel Adalet Algılamalarının İş Tatminine Etkisi: Hastane Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 18, Sayı: 2, pp. 143-161.
64. Keser, A. (2005). “İş Doyumu ve Yaşam Doyumu İlişkisi: Otomotiv Sektöründe Bir Uygulama”, Çalışma ve Toplum, Cilt: 4, pp. 77-95.
65. Keser, A. (2006). “Çağrı Merkezi Çalışanlarında İş Yükü Düzeyi ile İş Doyumu İlişkisinin Araştırılması”, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 11, Sayı: 1, pp. 100-119.
66. Lim, S. (2008). “Job Satisfaction of Information Technology Workers in Academic Libraries”, Library & Information Science Research, Vol.: 30, Issue: 2, pp. 115-121.
67. Locke, E. A. (1995). “Commentary: The Micro-analysis of Job Satisfaction: Comments on Taber and Alliger”, Journal of Organizational Behavior, Vol.: 16, No.: 2, pp. 123-125.
68. Lucas, R.E., Diener, E. ve Suh, E. (1996). “Discriminant Validity of Well-being Measures”, Journal of Personality and Social Psychology, Vol.: 71, ıssue: 3, pp. 616-628.
69. Luk, D.M. ve Shaffer, M.A. (2005). “Work and Family Domain Stressors and Support: Within-and cross-domain Influences on Work-family Conflict”, Journal of Occupational and Organisational Psychology, Vol.: 78, Issue: 4, pp. 489-508.
70. Lum, L., Kervin, J., Clark, K., Reid, F. ve Sirola, W. (1998). “Nursing Turnover Intent: Job Satisfaction, Pay Satisfaction, or Organizational Commitment?”, Journal of Organizational Behavior, Vol.: 19, No.: 3, pp. 305-320.
71. Marques, S.C., Pais-Ribeiro, J.L. ve Lopez, S.J. (2007). “Validation of a Portuguese Version of the Students’ Life Satisfaction Scale”, Applied Research in Quality of Life, Vol.: 2, Issue: 2, pp. 83-94.
72. Mazloum, A., Kumashiro, M., Izumi, H. ve Higuchi, Y. (2008). “Quantitative Overload: A Source of Stress in Data-entry VDT Work Induced by Time Pressure and Work Difficulty”, Industrial Health, Vol.: 46, pp. 269-280.
73. McShane, S.L. ve Von Glinow, M.A. (2000). Organizational Behavior: Emerging Realities for Workplace Revolution, Irwin McGraw-Hill: Boston.
74. Miles, D.E., Borman, W.E., Spector, P.E. ve Fox, S. (2002). “Building an Integrative Model of Extra Role Work Behaviors: A Comparison of Counterproductive Work Behavior with Organizational Citizenship Behavior”, International Journal of Selection and Assessment, Vol.: 10, No.: ½, pp. 51-57.Moore, J.E. (2000). “One Road to Turnover: An Examination of Work Exhaustion in Technology Professionals”, MIS Quarterly, Vol.: 24, No.: 1, pp. 141-168.
75. Moore, T. (2009). İş: Hayatın Kalbi, Çev.: Çağla Yılmaz, İKÜ Yayınevi: İstanbul.
76. Mowday, R.T., Porter, L.W. ve Steers, R.M. (1982). Organizational Linkages: The Psychology of Commitment, Absenteeism and Turnover, Academic Press: San Diego.
77. Myers, D.G. ve Diener, E. (1995). “Who is Happy?”, Psychological Science, Vol.: 6, No.: 1, pp. 10-19.
78. Nasurdin, A.M. ve O’Driscoll, M.P. (2011). “Work Overload, Parental Demand, Perceived Organizational Support, Family Support, and Work-family Conflict among New Zealand and Malaysian Academics”, New Zealand Journal of Psychology, Vol.: 40, No.: 3, pp. 38-48.
79. Nirel, N., Goldwag, R., Feigenberg, Z., Abadi, D. ve Halpern, P. (2008). “Stress, Work Overload, Burnout, and Satisfaction among Paramedics in Israel”, Prehospital and Disaster Medicine, Vol.: 23, No.: 6, pp. 537-546.
80. Ozben, S. (2013). “Social Skills, Life Satisfaction and Loneliness in Turkish University Students”, Social Behavior and Personality, Vol.: 41, No.: 2, pp. 203-214.
81. Özdemir, S. ve Özdemir, Y. (2015). “İşten Ayrılma Niyeti ve İşten Ayrılma Niyeti ile ilgili Akademik Çalışmaların İncelenmesi”, içinde Özen Kutanis (Ed.) (2015).
82. Türkiye’de Örgütsel Davranış Çalışmaları-I, pp. 335-356, Gazi: Ankara.
83. Özkalp, E. ve Kırel, Ç. (2001). Örgütsel Davranış, Anadolu Üniversitesi Yayınları: Eskişehir.
84. Özkan, Ş. Uydacı, M. (2014). “İş Yüküne Dayalı İnsan Kaynakları İhtiyacı Belirlenmesi: Kocaeli İli Radyoloji Teknisyenleri Üzerine Bir Araştırma”, Marmara Üniversitesi İİB Dergisi, Cilt: 46, Sayı 2, pp. 237-250.
85. Özsoy, E. (2015). Türkiye’de İş Tatmini Araştırmalarının Genel Görünümü, İçinde Özen-Kutanis, R. (Ed.) (2015). Türkiye’de Örgütsel Davranış Çalışmaları-I, pp. 103-128, Gazi: Ankara.
86. Pavot, W., Diener, E. (1993). “Review of the Satisfaction with Life Scale”, Psychological Assessment, Vol.: 5, Issue: 2, pp. 164-172.
87. Penn M., Romano J. L., ve Foat, D. (1988). “The Relationship between Job Satisfaction and Burnout; A Study of Human Service Professionals”, Administration in Mental Health, Vol.: 15, No.: 3, pp. 157-165.
88. Pınar, İ., Kamaşak, R. ve Bulutlar, F. (2008). “İş Tatmini Oluşturan Boyutların Toplam Tatmin Üzerindeki Etkilerinin Doğrulayıcı Faktör Analizi İle İncelenmesi Üzerine Türk İşletmelerinde Bir Araştırma”, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, Cilt: 37, Sayı: 2, pp. 151-166.
89. Randhawa, G. (2007). “Relationship between Job Satisfaction and Turnover Intention”, Indian Management Studies Journal, Vol.: 11, pp. 149-159.
90. Rice, R., Frone, M. ve McFarlin, D. (1992) “Work-Nonwork Conflict and the Percieved Quality of Life”, Journal of Organizational Behavior, Vol.: 13, No.: 2, pp. 155-168.
91. Robbins, S.P. ve Judge, T.A. (2012). Örgütsel Davranış, Çev.Ed. İnci Erdem, Nobel Yay.: Ankara.
92. Rode, J.C. (2004) “Job Satisfaction and Life Satisfaction Revisited: A Longitudinal Test of an Integrated Model”, Human Relations, Vol.: 57, Issue: 9, pp. 1205-1230.
93. Rusbult, C.E., Farrell, D., Rogers, G. ve Arch G. M. III (1988). “Impact of Exchange Variables on Exit, Voice, Loyalty and Neglect: An Integrative Model of Responses to Decline Job Satisfaction”, The Academy of Management Journal, Vol.: 31, No.: 3, pp. 599-627.
94. Saldamlı, A. (2008). “Otel İşletmelerinde Bölüm Yöneticilerinin İş ve Yaşam Tatminini Belirlemeye Yönelik Bir Alan Araştırması”, Marmara Üniversitesi İİBF Dergisi, Cilt: 25, Sayı: 2, pp. 693-719.
95. SamGnanakkan, S. (2010). “Mediating Role of Organizational Commitment on HR Practices and Turnover Intention among ICT Professionals”, Journal of Management Research, Vol.: 10, No.: 1, pp. 39-61.
96. Schermerhorn, J.R., Hunt, J.G. ve Osborn, R.N. (1997). Organizational Behavior, 6th ed., John Wiley and Sons Inc.: USA.
97. Scott, C.R., Connaughton, S.L. & Maguire K. (1999). “The Impacts of Communication and Multiple Identifications on Intent to Leave” Management Communication Quarterly, Vol.: 12, Issue: 3, pp. 400-435.
98. Sekaran, U. (1992). Research Methods for Business, Canada: John Wiley and Sons, Inc.
99. Shantz, A., Arevshatian, L., Alfes, K. ve Bailey, C. (2016). “The Effect of HRM Attributions on Emotional Exhaustion and the Mediating Roles of Job Involvement and Work Overload”, Human Resource Management Journal, Vol.: 26, No.: 2, pp. 172-191.
100. Singh, A.K. ve Singh, A.P. (2008). “Personal Outcomes of Organizational Citizenship Behavior”, ASBM Journal of Management, Vol.: 1, Issue: 1, pp. 47-56.
101. Skinner, N. ve Pocock, B. (2008). “Work-life Conflict: Is Work Time or Work Overload More Important?”, Asia Pacific Journal of Human Resources, Vol.: 46, Issue: 3, pp. 303-315.
102. Spector, P.E. (1985). “Measurement of Human Service Staff Satisfaction: Development of the Job Satisfction Survey”, American Journal of Community Psychology, Vol.: 13 No.: 6, pp. 693-713.
103. Spector, P.E., Fox, S., Miles, D.E., & Borman, W.E. (2002). Building an integrative model of extra role work behaviors: a comparison of counterproductive work behavior with organizational citizenship behavior, International Journal of Selection and Assessment, Vol. 10, pp. 51-57.
104. Stovel, M. ve Bontis, N. (2002). “Voluntary Turnover: Knowledge Management- Friend or Foe?”, Journal of Intellectual Capital, Vol.: 3, Issue: 3, pp. 303-322.
105. Sturges, J. ve Guest, D. (2004). “Working to Live or Living to Work? Work-life Balance Early in the Career”, Human Resource Management Journal, Vol.: 14, No.: 4, pp. 5-20.
106. Tett, R.P. ve Meyer, J.P. (1993). “Job Satisfaction, Organizational Commitment, Turnover Intention and Turnover: Path Analyses Based on Meta-Analytic Findings”, Personnel Psychology, Vol.: 46, pp. 259-293.
107. Thompson, B.M., Kirk, A. ve Brown, D.F. (2005). “Work-based Support, Emotional Exhaustion and Spillover of Work Stress to the Family Environment: A Study of Policewoman”, Stress and Health, Vol.: 21, pp. 199-207.
108. Ting, Y. (1997). “Determinants of Job Satisfaction of Federal Government Employees”, Public Personnel Management, Vol.: 26, No.: 3, pp. 313-334.
109. Toker, B. (2007) “Konaklama İşletmelerinde İş Doyumu: Demografik Değişkenlerin İş Doyumu Faktörlerine Etkisi Üzerine Bir Çalışma”, Journal of Yasar University, Vol.: 2, No.: 6, pp. 591-614.
110. Töngür, A. (2016). “İş Yükü, Kişilerarası Çatışma ve Performans: Bankacılık Sektörünün Karşılaştırmalı Analizi”, Bartın Üniversitesi İİBF Dergisi, Cilt: 7, Sayı: 13, pp. 547-565.
111. Turgut, H., Bekmezci, M. ve Mert, İ.S. (2017). “From Which Characteristics of the Employees Perform Are Their Job And Life Satisfaction Affected?”, International Journal of Recent Scientific Research, Vol.: 8, Issue: 7, pp. 18526-18536.
112. Turgut, T. (2011). “Çalışmaya Tutkunluk: İş Yükü, Esnek Çalışma Saatleri, Yönetici Desteği ve İş Aile Çatışması İle İlişkileri”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 25, Sayı: 3-4, pp. 155-179.
113. Türkçe Sözlük (1988). Türk Dil Kurumu Yayınları Nu.: 549, Ankara.
114. Uz Baş, A. (2011). “Investigating Levels and Predictors of Life Satisfaction among Prospective Teachers”, Euroasian Journal of Educational Research (EJER), Vol.: 44, pp. 71-88.
115. Van den Berg, P.T. ve Schalk, R. (1997). “Type A Behavior, Well-being, Work Overload, and Role-Related Stress in Information Work”, Journal of Social Behavior and Personality, Vol.: 12, No.: 1, pp. 175-187.
116. Williams, L.J. ve Anderson, S.E. (1991). “Job Satisfaction and Organizational Commitment as Predictors of Organizational citizenship and in-role Behaviors”, Journal of Management, Vol.: 17, Issue: 3, pp. 601-617.
117. Yang, X. ve Wang, W. (2013). “Exploring the Determinants of Job Satisfaction of Civil Servants in Beijing, China”, Public Personal Management, Vol.: 42, Issue: 4, pp. 566-587.
118. Yeşil, S. ve Dereli, S.F. (2012). “Örgütsel Adalet ve İş Tatmini Üzerine Bir Alan Çalışması”, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 2, No.: 1, pp. 105-122.
119. Yiğit, R., Dilmaç, B. ve Deniz, M.E. (2011). “İş ve Yaşam Doyumu: Konya Emniyet Müdürlüğü Alan Araştırması”, Polis Bilimleri Dergisi, Cilt: 13, Sayı: 3, pp. 1-18.