Readiness Level for Business Life of University Students: An Investigation on the Cookery Program

Öz

In this research, it is aimed to investigate the readiness levels for business life of the students of the cookery program. The population of the research consists of students who receive cookery education at the higher education level in Turkey. The sample group was determined as 385 students, and the data were collected by the survey form technique. In the analysis of the research data, the frequency, percentage and average values of the students' demographic characteristics and the readiness level for business life are included. In order to determine the differences between the readiness level for business life and demographic characteristics, the results of the t-test and Anova tests are included. It is seen that cookery students agree with the statements about the readiness level for business life with a high average. However, students agree with the statements about foreign language knowledge, using initiative, taking risks, accessing information and professional ethical principles with a low average. For these reasons, students must develop their professional and personal skills throughout their education period. A significant difference was found between the readiness level for business life and the variable of class, age, graduated high school and choosing the cookery profession willingly. However, no significant difference was found according to gender, previous culinary education and internship status, which are among the other variables.

Anahtar Kelimeler

• Cookery Program
• Business Life
• Readiness Level
• Gastronomy

Üniversite Öğrencilerinin İş Hayatına Hazır Bulunma Düzeyi: Aşçılık Programı Üzerine Bir Araştırma

Öz

Bu çalışmada, aşçılık programı öğrencilerinin iş hayatına hazır bulunma düzeylerinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırma evrenini, Türkiye’de yükseköğretim düzeyinde aşçılık eğitimi alan öğrenciler oluşturmaktadır. Örneklem grubu 385 öğrenci olarak belirlenmiş olup, veriler anket formu tekniğiyle toplanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde, öğrencilerin demografik özellikleri ve iş hayatına hazır bulunma düzeyi görüşlerine ilişkin frekans, yüzde ve ortalama değerleri yer almaktadır. İş hayatına hazır bulunma düzeyi ile demografik özellikleri arasındaki farklılıkları tespit etmek amacıyla t-testi ve Anova testlerine ilişkin sonuçlara yer verilmektedir. Aşçılık öğrencilerinin iş hayatına hazır bulunma düzeyine ilişkin ifadelere yüksek ortalamayla katıldıkları görülmektedir. Ancak öğrencilerin yabancı dil bilgisi, inisiyatif kullanabilme, risk alabilme, bilgiye ulaşma ve mesleki etik ilkelerle ilgili ifadelere düşük ortalamayla katılmaktadır. Bu nedenlerle öğrenciler, eğitim süreleri boyunca mesleki ve kişisel becerilerini mutlaka geliştirilmesi gerekmektedir. İş hayatına hazır bulunma düzeyi ile sınıf, yaş, mezun olunan lise ve aşçılık mesleğini isteyerek seçme değişkenine göre anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Ancak diğer değişkenlerden olan cinsiyet, daha önce aşçılık eğitimi alma ve staj yapma durumuna göre anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir.

Anahtar Kelimeler

• Aşçılık Programı
• İş Hayatı
• Gastronomi
• Hazır Bulunma Düzeyi

Kaynakça

1. Akgöz, E. ve Gürsoy, Y. (2014). Turizm eğitiminde yabancı dil öğrenme, istek ve kararlılıkları: Selçuk Üniversitesi Beyşehir örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 2(1), 21-29.
2. Arlı, M. ve Nazik, H. (2001). Bilimsel araştırmaya giriş. Ankara: Gazi Kitabevi.
3. Balcı, U. (2016). Turizm lisans öğrencilerinin dil eğitimi ile ilgili sorunları ve çözüm önerileri. International Journal of Social Science, 50, 93-100.
4. Çelik, M. ve Akar Şahingöz, S. (2018). İş yaşamında cinsiyet ayrımcılığı: Kadın aşçılar örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies,6(3), 70-383.
5. Çelik Gençoğlu, H. U. ve Kemer, E. (2021). Aşçılık programında okuyan kadın öğrencilerin mesleğe bakış açılarının değerlendirilmesi: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi örneği. Aydın Gastronomy, 5(2), 105-116.
6. Denizer, D. (2005). Konaklama işletmelerinde yiyecek ve içecek yönetimi. Ankara: Detay Yayıncılık.
7. Doğan, H. ve Aktan, V. (2018). Mutfakta kadının rolü ve yenilikçi yaklaşımına yönelik Muğla il merkezinde bir araştırma. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 6(2), 60-73.
8. Ensari, M. Ş. ve Alay, H. K. (2017). Meslek seçimini etkileyen faktörlerin demografik değişkenler ile ilişkisinin araştırılması: İstanbul ilinde bir uygulama. Humanitas, 5(10), 409-422.

9. Eren, R. (2020). Aşçılık meslek etiği ilkelerinin belirlenmesine yönelik nitel bir araştırma. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 8(4), 2523-2540.
10. Gökdemir, A. (2005). Mutfak hizmetleri yönetimi. Ankara: Detay Yayıncılık.
11. Güldemir, O. (2014). Bir aşçının temel özellikleri. [URL: https://osmanguldemir.blogspot.com/2014/11/bir-ascnn-temel-ozellikleri.html] (Erişim 19.09.2021).
12. Harbalıoğlu, M. ve Ünal, İ. (2014). Aşçılık programı öğrencilerinin mesleki tutumlarının belirlenmesi: Ön lisans düzeyinde bir uygulama. Turizm Akademik Dergisi, 1(1), 55-67.
13. Karadağ, A. (2002). Meslek olarak hemşirelik. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 5(2), 1-8.
14. Karasar, N. (2002). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık.
15. Kesici, M. ve Önçel, S. (2015). Aşçıların mesleki özerklikleri ile yaratıcılık süreci ilişkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 16(1), 23-45.
16. Ko, W. H. (2012). A study of the relationships among effective learning, professional competence, and learning performance in culinary field. Journal of Hospitality, Leisure, Sport and Tourism Education 11, 12-20.
17. Koçak Macun, B., Macun, B. ve Safalı, S. (2019). Öğretmen adaylarının öğretmen özyeterlik inanç düzeyleri ile iş hayatına hazırbulunuşluklarının incelenmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 8(1), 549-567.
18. Kurnaz, A., Kurnaz Akyurt, H. ve Kılıç, B. (2014). Ön lisans düzeyinde eğitim alan aşçılık programı öğrencilerinin mesleki tutumlarının belirlenmesi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 32, 41-61.
19. Lang T. ve Caraher M. (2001). Is there a culinary skills transition? Data and debate from the UK about changes in cooking culture. JHEIA. 8(2), 2–14.
20. Lavelle, F., Spence, M., Hollywood, L., McGowan, L., Surgenor, D., McCloat, A., Mooney, E., Caraher, M., Raats, M. ve Dean, M. (2016). Learning cooking skills at different ages: a cross-sectional study. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 13, 119.
21. MEB, (2021). Aşçılık, [URL: https://odmem.meb.k12.tr/meb_iys_dosyalar/ 38/15/351265/dosyalar/2018_03/07153047_Ascilik.pdf?CHK=53fcac73a2ee0b4827cb35f0cd583883] (Erişim 11.08.2021).
22. Miller, A. D., Ramirez, E. M.. ve Murdock, T. B. (2017). The influence of teachers’ selfefficacy on perceptions: Percieved teacher competence and respect and student effort and achievement. Teaching and Teacher Education, 64, 260-269.
23. Oğan, E, Oğan, Y. ve Kamacı, A. (2016). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin iş hayatına hazır bulunuşluklarının belirlenmesi. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(4), 118-143.
24. Oğan, Y. (2020). Yiyecek içecek işletmeleri. Y. Oğan (Ed.), Yiyecek içecek hizmetleri. Ankara: Nobel Yayıncılık.
25. Oğan, Y. (2021). Mutfak çalışanlarının yaratıcılık algı düzeyleri üzerine bir araştırma. Fiscaoeconomia, 5(2) , 756-768.
26. Özer, S. ve Yılmaz, E. (2016). Students’ attitudes towards vocational foreign language course. International Journal of Contemporary Educational Research, 3(2), 55-64.
27. Shani, A., Belhassen, Y. ve Soskolne, D. (2013). Teaching professional ethics in culinary studies. Journal of Contemporary Hospitality Management, 25(3), 447-464.
28. Sökmen, A. (2008). Yiyecek içecek hizmetleri yönetimi ve işletmeciliği. Ankara: Detay Yayıncılık.
29. Şahin, T. ve Arman, A. (2014). Ön lisans seviyesinde aşçılık eğitimini tercih etme nedenlerinin değerlendirilmesi. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, 41,1-6.
30. Telman, C. (2000). Başarıya giden yolda meslek seçimi. İstanbul: Epsilon Yayıncılık
31. Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2004). Spss uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Detay Anatolia Akademik Yayıncılık.
32. Yılmaz, H. ve Çemrek, F. (2019). Aşçılık programı ile gastronomi bölümünde okuyan kadın öğrencilerin aşçılık mesleğine yönelik tutumları: Afyon Kocatepe Üniversitesi örneği. Journal of Gastronomy, Hospitality and Travel, 2(2), 141-156.
33. YÖK Atlas, (2020). Aşçılık programı kontenjanları 2020, [URL: https://yokatlas.yok.gov.tr/meslek-anasayfa.php] (Erişim 10.09.2021).
34. Zopiatis, A., Theodosiou, P. ve Constanti, P. (2014). Quality and satisfaction with culinary education: Evidence from Cyprus. Journal of Hospitality and Tourism Education, 26(2).