Message Strategies in 27th Term Political Election Campaigns: A Review on the Republican People’s Party (CHP) in the Parliamentary General Election

Öz

The Republican People’s Party, which is the first political party of the Republic of Turkey, was in power as a single party between 1923 and 1950, but with the transition to multi-party political life, it has been mainly in the opposition side until today. Preparing for elections with traditional methods within the scope of political communication operations, the party has continued its operations by using new media tools in recent years. This research was conducted to reveal the message strategies used by the Republican People’s Party to influence voters in the 24 June 2018 Presidential Election and 27th Term Parliamentary General Election within the scope of political communication activities. Since the presidential election was also held during the election period, the party’s presidential candidate organized an independent candidacy campaign. Therefore, the strategies used by the party in the aforementioned parliamentary election in the context of political communication are included. To achieve this target, 17 political advertising brochures and the 230-page election declaration, which the party published both in print and on social media and used throughout the election campaign, were utilized. In the research, election brochures were analyzed using semiotic theory, and the election declaration was analyzed using the discourse analysis technique. In this framework, it has been determined that the election declaration covers a wide range of areas and emphasizes significant social problems; The concept of “right” and the predicate “we will ensure” were frequently emphasized, by using the verb conjugations –we will, or –we shall the speech of commitment is used to condition the populations for the future in an attempt to create the impression of a future-oriented government; during the election campaigns, all the “repetition” using the message “all right already” in discourse and printed materials method was applied. In this respect, it was also observed that they used positive message strategies and endeavored to create a positive perception among the electorate.

Anahtar Kelimeler

• Political Communication
• Persuasion
• Political Message Strategies
• Discourse Analysis
• Semiotic Analysis

Siyasal Seçim Kampanyalarında Mesaj Stratejileri: 27. Dönem Milletvekili Genel Seçiminde Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) Üzerine Bir İnceleme

Öz

Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk siyasal partisi olma özelliğini barındıran CHP, 1923 ve 1950 yılları arasında tek parti olarak iktidarda kalmış; ancak çok partili siyasal hayata geçilmesiyle birlikte günümüze kadar ağırlıklı olarak muhalefet kanadında yer almıştır. Siyasal iletişim çalışmaları kapsamında yer alan geleneksel yöntemlerle seçimlere hazırlanan parti, son yıllarda yeni medya araçlarını da kullanarak faaliyetlerine devam etmiştir. Bu çalışma, siyasal iletişim faaliyetleri kapsamında CHP’nin 24 Haziran 2018 tarihinde yapılan 27. Dönem Milletvekili Genel Seçiminde seçmenleri etkilemek üzere kullandığı mesaj stratejilerini ortaya çıkarmak maksadıyla yapılmıştır. Seçim döneminde aynı zamanda cumhurbaşkanlığı seçimi de yapıldığından partinin adayı bağımsız bir adaylık kampanyası düzenlemiştir. Bu nedenle çalışmada sadece partinin siyasal iletişim bağlamında adı geçen milletvekili seçiminde kullandığı stratejilere yer verilmiş; hedefe ulaşmak için partinin hem basılı hem de sosyal medya araçlarıyla yayınlamış olduğu ve seçim kampanyasının genelinde kullandığı 17 siyasal reklam broşürü ile 230 sayfalık seçim bildirgesinden yararlanılmıştır. Söz konusu seçim broşürleri göstergebilimsel, seçim beyannamesi de içerik analizi tekniği kullanılarak çözümlenmeye çalışılmıştır. Broşürlerde ve seçim beyannamesinde geniş alanlara yer verildiği ve öne çıkan toplumsal sorunlara değinildiği, “hak” kavramı ile “sağlayacağız” yükleminin sıklıkla vurgulandığı, “–eceğiz –acağız” fiil çekimlerini kullanarak kitleleri geleceğe şartlandıran vaat dili kullandığı, “millet için geliyoruz” vurgusuyla geleceğe dönük iktidar imajı çizilmeye çalışıldığı; seçim çalışmaları boyunca tüm söylem ve basılı materyallerde “artık tamam” mesajı kullanılarak “tekrar” yöntemine başvurulduğu tespit edilmiştir. Ayrıca pozitif mesaj stratejilerinin kullanıldığı; seçmenler üzerinde olumlu yönde bir kanaat oluşturulmaya gayret edildiği de görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Siyasal İletişim
• İkna
• Göstergebilimsel Analiz
• Siyasal Mesaj Stratejileri
• İçerik Analizi

Kaynakça

1. Akarcalı, S. (2003). 2. Dünya Savaşında İletişim ve Propaganda, Ankara: İmaj Yayınevi.
2. Aristoteles. (2008). Retorik. M. H. Doğan (Çev.), İstanbul: Yapı Kredi Yayıncılık.
3. Atabek, Şendur, G. ve Atabek, Ü. (2007). Medya Metinleri Çözümlemek İçerik, Göstergebilim ve Söylem Çözümleme Yöntemleri, Siyasal Kitabevi, Ankara.
4. Aziz, A. (2021). Siyasal İletişim, Atlas Akademik: Ankara. 9. Basım.
5. Balcı, Ş. (2005). Medya ve Siyaset İlişkilerinde Siyasal Reklam: Güncel Örnekler Üzerinden Bir Değerlendirme İçinde, Medya ve Siyaset İlişkileri Üzerine, Der. Zülfikar Damlapınar, Ankara: Turhan Kitabevi.
6. Balcı, Ş. (2006). Negatif Siyasal Reklamlarda İkna Edici Mesaj Stratejisi Olarak Korku Çekiciliği Kullanımı, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
7. Balcı, Ş. (2008). Medya ve Siyaset İlişkilerinde Siyasal Reklam: Güncel Örnekler Üzerine Bir Değerlendirme. Medya ve Siyaset. Editör: Zülfikar Damlapınar. Eğitim Kitabevi. İkinci Baskı.
8. Barthes, R. (1964). The Structuralist Activity. From Essais Critiques, Trans. R. Howard. In Partisan Review 34 (Winter):82-88.

9. Batı, U. (2005). Bir Anlam Yaratma Süreci ve İdeolojik Yapı Olarak Reklamların Göstergebilim Bir Bakış Açısıyla Çözümlenmesi, C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi.
10. Berelson, B. (1995). Content Analysis in Communication Research, New York.
11. Berger, A. A. (2018). Medya Çözümleme Teknikleri. Çeviri: Nilüfer Pembecioğlu. Nobel Yayınları. Ankara.
12. Bettinghaus, E. P. and Cody, M. J. (1987). Persuasive Communications, New York: Holt, Rinehart And Winston Inc.
13. Borucki, İ., Masch, L., and Jakobs, S. (2021). Grundsatzlich Breit, Aber Doch Nicht Dabei- Eine Analyse Der Mitarbeitsberetschaft in Parteien Anhand Des Civis Voluantarism Models. Zeitschrift Für Politikwissenschaft. https://doi.org/10.107/s41358-021-00251-w.
14. Burgoon, M. and Bettinghaus, P. (1980). Persuasive Message Strategies, Persuasion: New Directions in Theory And Research, Michael Roloff, Gerald R. Miller Eds., London: Sage Publications.
15. Can, E. N. ve Güllüpunar, H. (2020). Olumlu ve Olumsuz Mesaj Stratejileri Bağlamında Siyasi Liderin Seçmen Algısı Üzerine Etkisi: 31 Mart 2019 Mahalli İdareler Seçimi Örneği. Erciyes İletişim Dergisi, 7 (1) , 557-578. DOİ: 10.17680/erciyesiletisim.615504.
16. Çakır, A. (2014). Söylem Analizi Ne Demek İstiyorsun? Palet Yayınları Konya.
17. Çebi. M. S. (2003). İletişim Araştırmalarında İçerik Çözümlemesi. Alternatif Yayınları.
18. Damlapınar, Z. (2003). İktidar ve Kitle İletişim Araçları Üzerinden Rıza Üretimi: Teorik ve Ampirik Açıdan Kamusal Senaryo Süreci, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
19. Demir, S. (2009). Göstergebilim, Umberto Eco ve Yapıtları Bağlamında Göstergebilime Katkıları, İstanbul Üniversitesi Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
20. Demirtaş, H. A. (2004). Temel İkna Teknikleri: Tutum Oluşturma ve Tutum Değiştirme Süreçlerindeki Etkilerinin Altında Yatan Nedenler Üzerine Bir Derleme, İletişim, Sayı. 19, Bahar.
21. Denton Jr, R. E., and Kuypers, J. A. (2007). Politics And Communication in America: Campaigns, Media, and Governing in The 21st Century. Waveland Press.
22. Göksu, O. ve Özkoyuncu, F. (2015). Siyasetin İletişim Odağı - Seçim Kampanyaları, Doç. Dr. Abdullah Özkan, Editör, Eğitim Yayınevi, Konya.
23. Graber, D. (2003). Mediated Politics and Citizenship in The Twenty-First Century, Annual Review Of Psychology, Vol. 55:545-571, https://doi.org/10.1146/annurev.psych.55.090902.141550.
24. Güngör, N. (2011). İletişim, Kuramlar ve Yaklaşımlar. Ankara: Siyasal Kitabevi.
25. Güz, N. (2008). Kamuoyu Araştırmalarının Medyada Yayınlanmasının Etik İlkeleri. Editör: Zülfikar Damlapınar, Medya ve Siyaset. Konya: Eğitim Kitabevi.
26. Habermas, J. (2002). Öteki Olmak Ötekiyle Yaşamak. İ. Aka (Çev.). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
27. Harrop, M. and Miller, W. L. (1987). Psychological, Economic and Sociological Models Of Voting. Elections and Voters: A Comparative Introduction.
28. Holsti, L. R. (1969). Clinical Experience With Split-Course Radiotherapy: A Randomized Clinical Trial. Radiology, 92(3), 591-596.
29. İlter, M. S. (2020). Siyasi Kampanya Çalışmalarında, Siyasal Reklamcılığın Siyasi Parti Adayları ve Seçmenler Üzerindeki Etkileri. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 10 (20) , 79-96. https://dergipark.org.tr/tr/pub/yalovasosbil/issue/54073/559975.
30. Kalender, A. (2000a). Siyasal İletişim: Seçmenler ve İkna Stratejileri, Konya: Çizgi Kitabevi Yayınları.
31. Kalender, A. (2000b). Konuya Oy Verme Modeli Çerçevesinde Siyasal Kampanyaların Planlanması, Halkla İlişkiler ve Reklamcılık 1. Ulusal İletişim Sempozyumu Bildirileri, Ankara: İletişim Dergisi Yayınları 3, 3-5 Mayıs 2000.
32. Kalender, A. (2001). 1991 Milletvekili Genel Seçimlerinde Anavatan Partisi’nin Mesaj Stratejileri, Selçuk İletişim, Cilt. 1, Sayı. 4.
33. Kalender, A. (2014). Mesaj Stratejilerinin Planlanmasında Siyasal Tutum ve Motivasyon Ölçümlerinin Önemi. Selçuk İletişim, 1 (1), 91-98. https://dergipark.org.tr/tr/pub/josc/issue/18999/200900.
34. Kentel, F. (1991). Demokrasi Kamuoyu ve Siyasal İletişime Dair, Birikim Dergisi.
35. Krippendorff K. (2012). Content Analysis: An Introduction To Its Methodology. Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
36. Mcnair B. (2003). An Introduction To Political Communication, London: Routledge.
37. Mcnair, B. (2017). An Introduction To Political Communication (6th Ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315750293.
38. Mutlu, E. (1994). İletişim Sözlüğü. Ankara: Ark Yayınevi.
39. Neumann, Noelle. E. and Petersen T. (2004). The Spiral Of Silence And The Social Nature Of Man. In: L.L. Kaid (Hrsg.): Handbook Of Political Communication. Lawrence Erlbaum, London.
40. Olgun, K. (2011). Türkiye’de Cumhuriyetin İlanından 1950’ye Genel Seçim Uygulamaları. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi.
41. Öç, B. (2019). 24 Haziran 2018 / 27.Dönem Seçimlerinde Ak Parti’nin Kullanmış Olduğu Mesaj Stratejileri. Elektronik Cumhuriyet İletişim Dergisi, 1 (2), 101-112. http://ecider.cumhuriyet.edu.tr/tr/pub/issue/46286/562598.
42. Özkan, A. (2022). Eleştirel Kuram Bağlamında Türkiye'de Medya-Siyaset İlişkileri, Ankara: Nobel Akademi Yayıncılık.
43. Özsoy, O. (1999). Politik Propaganda Teknikleri, İstanbul: Alfa Basım Yayım Planlanması, Halkla İlişkiler ve Reklamcılık 1. Ulusal İletişim Sempozyumu Bildirileri, Ankara: İletişim Dergisi Yayınları 3, 3-5 Mayıs 2000.
44. Sakallı, N. (2001). Sosyal Etkiler: Kim Kimi Nasıl Etkiler? Ankara: İmge Kitapevi.
45. Schramm, W. (2000). Haberleşme Nasıl İşler, İçinde, Kitle Haberleşmesi Teorilerine Giriş, Der. Ünsal Oskay, İstanbul: Der Yayınları.
46. Scott, Z. and Mcloughlin, C. (2014). Political Systems: Topic Guide, Birmingham: GSDRC, University Of Birmingham, UK.
47. Tığlı, İ. (2012). Film Afişleri Tasarımında Göstergeler: Prof. Yurdaer Altıntaş’ın Film Afişleri Çözümleme Örneği, İstanbul Kültür Üniversitesi. İletişim Tasarımı Bilim Dalı Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
48. Tokgöz, O. (1986). Siyasal İletişim, Türkiye’de Sosyal Bilim Araştırmalarının Gelişimi, Der. Sevil Atauz, Türk Sosyal Bilimler Derneği Yayını, Ankara.
49. Tokgöz, O. (2008). Siyasal İletişimi Anlamak, İmge Kitabevi Yayınları, Ankara.
50. Topuz, H. (1991). Siyasal Reklamcılık: Dünyadan ve Türkiye’den Örneklerle. İstanbul: Cem Yayınevi.
51. Uslu K. Z. (1996). Siyasal İletişim ve 24 Aralık 1995 Genel Seçimleri, Yeni Türkiye Dergisi, Sayı:11, Ankara.
52. Wolton, D. (1990). Political Communication: The Construction Of A Model. European Journal Of Communication, 5(1), 9–28. https://doi.org/10.1177/0267323190005001002.
53. Yıldırım, Y. (2012). İletişimsel Eylem Kuramı Işığında Siyasal İletişim ve AK Parti Örneği, Akademik İncelemeler Dergisi, C.7, S.1.
54. İnternet Kaynakları
55. CHP Tarihçe- www.chp.org.tr/chp-kutuphanesi Erişim Tarihi: 10.07.2022
56. Oy Verme Davranışı- Voting Behaviour. Oxford Reference. From https://www.oxfordreference.com/view/10.1093/oi/authority.20110803120248958. Erişim Tarihi: 10.11.2022
57. Seçim 2018: 24 Haziran Seçimleri Sözlüğü – BBC News Türkçe https://www.bbc.com/turkce/haberler-turkiye-44336512. Erişim Tarihi:03.11.2022
58. Seçim Broşürleri - www.tasam.org Erişim Tarihi: 03.11.2022
59. Seçim Sonuçları- https://sonuc.ysk.gov.tr Erişim Tarihi: 10.10.2022
60. Seçim Sonuçları- https://ysk.gov.tr/tr/24-Haziran-2018-secimleri/77536 Erişim Tarihi: 03.08.2022
61. Siyasal İletişim- www.apsanet.org/ Erişim Tarihi: 01.11.2022