Kamu Yönetimi Perspektifinden Sessiz İstifa Literatürünün Bibliyometrik Analizi

Öz

Sessiz istifa, Covid-19 pandemisi sonrası dönemde çalışma hayatının en tartışmalı konularından biridir. Ancak konuya ilişkin akademik çalışmalarda kamu sektörünün kendine has yapısal özelliklerini doğrudan merkeze alan çalışmaların görece sınırlı kalması, bu davranışın kamudaki görünümünün mevcut teorik çerçeveyle ne derece örtüştüğü sorusunu gündeme getirmektedir. Bu doğrultuda çalışmanın amacı; sessiz istifa kavramına yönelik akademik literatürün yapısını, gelişim seyrini ve odaklandığı temaları, Web of Science (WoS) Core Collection veri tabanından elde edilen 159 yayın üzerinden bibliyometrik analiz yöntemiyle kamu yönetimi perspektifinden haritalandırmaktır. Çalışmanın bulguları, literatürün 2022 yılından başlayarak hızla genişlediğini ancak çalışmaların ağırlıklı olarak genel “Yönetim/Yönetim Bilimleri” kategorisinde toplandığını, müstakil bir kategori olmasına rağmen “Kamu Yönetimi”nin kullanılmadığını göstermektedir. Literatürün yoğunluk haritasında kamuya özgü kavramlara rastlanmaması, çalışmalarda kamu-özel yönetim farkını dikkate alan bir bakışın bulunmadığını ortaya koymaktadır. Bu durum, çalışmalarda örneklem grubu olarak en fazla seçilen ve kamuda da görev yapan hemşirelerin ve öğretmenlerin, kamu görevlisi kimliğinden ziyade mesleki rolleriyle ele alındığını göstermektedir. Kamu-özel yönetim arasındaki temel farklılıklar, sessiz istifa kavramının sektörel bağlama göre yeniden tanımlanması gerekliliğini doğurmakta ve kendine özgü özellikleri olan bir sessiz istifa türünün varlığını doğrulamaktadır. Çalışma, kamuya özgü dinamiklerle karakterize edilen bu özgün davranış kalıbının, literatürde “Kamusal Sessiz İstifa” adı altında ayrı bir tipoloji olarak konumlandırılması gerektiğini savunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Sessiz İstifa
• Kamu Yönetimi
• Kamu Sektörü
• Bibliyometrik Analiz

Destekleyen Kurum

Bu çalışma için herhangi bir kurum veya kuruluştan finansal destek alınmamıştır.

Etik Beyan

Bu çalışma, Web of Science (WoS) veri tabanından elde edilen halka açık ikincil veriler (yayınlar) kullanılarak hazırlanmış bir bibliyometrik analiz çalışmasıdır. Çalışma kapsamında insanlar veya hayvanlar üzerinde herhangi bir uygulama, anket, mülakat veya deney yapılmamıştır. Bu nedenle çalışma, etik kurul izni gerektirmemektedir. Çalışmanın hazırlık sürecinde bilimsel araştırma ve yayın etiği kurallarına riayet edilmiştir. Çıkar Çatışması: Yazarlar, bu çalışma ile ilgili herhangi bir çıkar çatışması bulunmadığını beyan eder.

A Bibliometric Analysis of the Quiet Quitting Literature from a Public Administration Perspective

Öz

Quiet quitting is one of the most controversial topics of work-life in the post-COVID-19 pandemic era. However, the relative scarcity of academic research directly centering on the public sector’s unique structural characteristics raises the question of how well this behavior's public manifestation aligns with the current theoretical framework. Therefore, this study aims to map the structure, developmental trajectory, and focal themes of academic literature on quiet quitting from a public administration perspective, through a bibliometric analysis of 159 publications obtained from the Web of Science (WoS) Core Collection database. Findings show that while the literature expanded rapidly from 2022, studies predominantly cluster under the general “Management/Management Sciences” category, and despite being an independent category, “Public Administration” remains unutilized. The absence of public-specific concepts in the literature's density map reveals that a perspective considering the public-private management distinction is lacking in the studies. This demonstrates that nurses and teachers—the most frequently selected sample groups who also serve in the public sector—are addressed through their professional roles rather than their identities as public servants. Fundamental differences between public and private management necessitate redefining quiet quitting according to the sectoral context and validate the existence of a unique type of quiet quitting. The study argues that this unique behavioral pattern, characterized by public-specific dynamics, should be positioned as a separate typology in the literature under the term “Public Quiet Quitting.”

Anahtar Kelimeler

• Quiet Quitting
• Public Administration
• Public Sector
• Bibliometric Analysis

Destekleyen Kurum

No financial support was received from any institution or organization for this study.

Etik Beyan

This study is a bibliometric analysis based on publicly available secondary data (publications) retrieved from the Web of Science (WoS) database. No surveys, interviews, or experiments were conducted on human participants or animals within the scope of this study. Therefore, this study does not require ethics committee approval. The principles of scientific research and publication ethics were strictly adhered to during the preparation of this work. Conflict of Interest: The authors declares no conflict of interest regarding this study.

Kaynakça

1. Arar, T., Çetiner, N., & Yurdakul, G. (2023). Quiet quitting: Building a comprehensive theoretical framework. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 15(28), 122 – 138. doi:https://doi.org/10.20990/kilisiibfakademik.1245216
2. Aydın, A. H. (2013). Kamu Yönetimine Giriş (2. b.). Seçkin Yayıncılık.
3. Cengiz, H. (2025). Sessiz İstifa Araştırmalarının Bibliyometrik Analizi: Web of Science ve Scopus Veri Tabanları Üzerine Bir İnceleme. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 8(4), 1054-1067. https://doi.org/10.33712/mana.1818770
4. Dil Şahin, M. (2024). Sessiz İstifa. N. Kurnaz (Ed.), Güncel İktisadi ve İdari Bilimler Çalışmaları içinde (s. 37-47). Eğitim Yayınevi.
5. Donthu, N., Kumar, S., Mukherjee, D., Pandey, N., & Lim, W. (2021). How to conduct a bibliometric analysis: An overview and guidelines. Journal of Business Research, 133, 285-296. doi:https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2021.04.070
6. Eryılmaz, B. (2017). Kamu Yönetimi (10. b.). Umuttepe Yayınları.
7. Esen, D. (2023). Quiet quitting in public institutions: A descriptive content analysis. International Journal of Contemporary Economics and Administrative Sciences, XIII(1), 296-326. doi:https://doi.org/10.5281/zenodo.8428256
8. Formica, S., & Sfodera, F. (2022). The great resignation and quiet quitting paradigm shifts: An overview of current situation and future research directions. Journal of Hospitality Marketing & Management, 31(8), 899-907. doi:https://doi.org/10.1080/19368623.2022.2136601

9. Güler, M. (2023). Çalışma Kültüründe Yeni Bir Kavram: Sessiz İstifa. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 32(1), 247-261. doi:https://doi.org/10.35379/cusosbil.1200345
10. Hamouche, S., Koritos, C., & Papastathopoulos, A. (2023). Quiet quitting: Relationship with other concepts and implications for tourism and hospitality. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 35(12), 4297-4312. doi:https://doi.org/10.1108/IJCHM-11-2022-1362
11. Hughes, O. E. (2014). Kamu İşletmeciliği ve Yönetimi (1. b.). (B. Kalkan, B. Akın, ve Ş. Akın, Çev.) Bigbang Yayınları.
12. León-Velarde, C. G., Portillo-Calsina, D. J., Zegarra-Ugarte, S. J., Márquez-Camarena, J. F., Rojas-Hinostroza, R. J., Cornelio-Aira, R. C., Garay-Canales, H. B., & Gratelli-Tuesta, R. E. (2025). Quiet quitting in the organizational setting: A bibliometric analysis. Multidisciplinary Science Journal, 8(5), 1–12. doi:https://10.31893/multiscience.2026319
13. Moç, T. (2024). Modern İş Dünyasının Sessiz Çığlığı: Sessiz İstifa (1. b.). Kriter Yayınevi.
14. Nugroho, A., Mujanah, S., & Fianto, A. (2024). Analisis bibliometrik tentang quiet quitting. Transformasi Manageria Journal of Islamic Education Management, 4(1), 422 - 438. doi:https://doi.org/10.47467/manageria.v4i1.6849
15. Oğan, E., & Çetiner, N. (2024). Sessiz İstifa Kavramına Yönelik Bir Bibliyometrik Analiz. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 25(1), 203-221. doi:https://doi.org/10.24889/ifede.1438769
16. Öztürk, E., Arıkan, Ö. U., & Ocak, M. (2023). Understanding quiet quitting: Triggers, antecedents and consequences. International Journal of Behavior, Sustainability and Management, 10(18), 57-79. doi:https://doi.org/10.54709/jobesam.1299018
17. Pasha, B., & Soetjipto, B. (2026). Predictors of quiet quitting among employees in the post pandemic era: A systematic literature review and bibliometric analysis. Jurnal Manajemen Motivasi, 22, 108-124. doi:https://doi.org/10.29406/jmm.v22i1.8392
18. Perry, J., & Wise, L. R. (1990). The motivational bases of public service. Public Administration Review, 367-373. doi:https://doi.org/10.2307/976618
19. Rainey, H. (2009). Understanding and managing public organization (4. b.). Jossey-Bass.
20. Serenko, A. (2024). The human capital management perspective on quiet quitting: recommendations for employees, managers, and national policymakers. Journal of Knowledge Management, 28(1), 27-43. doi:https://doi.org/10.1108/JKM-10-2022-0792
21. Şahin, Y. (2024). Örgütlerde Sessiz İstifanın Bibliyometrik Analizi. İzmir Yönetim Dergisi, 5(2), 153-165. doi:https://doi.org/10.56203/iyd.1586267
22. Tortop, N., İsbir, E. G., Aykaç, B., Yayman, H., & Özer, M. (2012). Yönetim Bilimi (9. b.). Nobel Akademik Yayıncılık.
23. Yılmaz, K. (2024). Örgütlerde sessiz istifa: Kavramsal Bir Çözümleme ve Türkiye’de yapılan araştırmaların değerlendirilmesi. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(4), 1395-1410. doi:https://doi.org/10.33206/mjss.1491850
24. Zupic, I., & Cater, T. (2015). Bibliometric methods in management and organization. Organizational Research Methods, 18(3), 429-472. doi:https://doi.org/10.1177/1094428114562629