Farklı Tarzda ve Zamanda Verilen Dönütlerin Öğrencilerin Tutumlarına ve Akademik Başarılarına Etkisi

Öz

Bu araştırma ile farklı tarzda ve zamanda verilen dönütlerin öğrencilerin tutumlarına ve akademik başarılarına etkisi araştırılmıştır. Araştırma, statik grup karşılaştırmalı deneysel desen ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada bir kontrol ve üç deney grubu bulunmaktadır. Gruplara ön test uygulanmamış, hepsine dönem sonunda son test uygulanmıştır. Araştırmanın örneklemini Düzce Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türkçe eğitimi bölümü, Matematik eğitimi bölümü, PDR ve Sınıf Eğitimi bölümü öğrencileri oluşturmaktadır. Ders, tüm gruplarda uzaktan eğitim yolu ile grup çalışması şeklinde yürütülmüştür. Dönüt işlemi dört farklı şekilde gerçekleştirilmiştir. Türkçe eğitimi bölümünde grupların geneline hitap edecek şekilde ayrıntılı yazılı dönüt, Matematik eğitimi bölümünde gruplara özel ayrıntılı yazılı dönüt, PDR bölümünde her ders sonunda grupların geneline hitap eden sözlü dönüt, Sınıf eğitimi bölümünde ise her sunum sonunda ilgili gruba sözlü dönüt verilmiştir. Veriler “Ürün Değerlendirme Formu” ve “Görüş Alma Formu” ile toplanmıştır. Nicel verilerin analizinde Kruskal-Wallis H testi ve Mann-Whitney U testi, nitel verilerin analizinde içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma sonunda verilen dönütlerin etkililiğinin sırasıyla rapora özel dönüt, sunuma özel dönüt, rapora genel dönüt ve sunuma genel dönüt şeklinde olduğu belirlenmiştir. Öğrenciler dönütlerin hem yazılı hem de sözlü verilmesini tercih etmektedirler. Ancak yazılı olarak rapora verilen özel dönüt iş yükünü artırmakta ve dönüt zamanında gecikmelere yol açmaktadır. Bu nedenle sözel olarak her sunumdan sonra özel dönüt verilmesi ve bunun yanı sıra raporlara genel bir dönütün verilmesi de önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Akademik başarı
• Bilimsel araştırma dersi
• Dönüt
• Öğrenci tutumları

Effects of Feedback Type and Timing on Students’ Attitudes and Academic Achievement

Öz

This study investigates the impact of feedback provided in different styles and at different times on students' attitudes and academic success. The research was conducted using a static group comparison experimental design. There is one control group and three experimental groups in the study. No pre-test was applied to the groups, and a post-test was conducted at the end of the semester for all of them. The sample of the study consists of second-year students from the Faculty of Education at Düzce University, including those from Turkish Language Education, Mathematics Education, Guidance and Psychological Counseling (PDR), and Classroom Education programs. The course was conducted as a group study via distance education for all groups. The feedback process was carried out in four different ways. In the Turkish Language Education group, detailed written feedback was given to the whole group; in the Mathematics Education group, detailed written feedback was provided specifically to each group; in the PDR group, oral feedback was given to the whole group at the end of each lesson; and in the Classroom Education group, oral feedback was provided to the relevant group at the end of each presentation. Data were collected using the "product evaluation form" and the "feedback form." For the analysis of quantitative data, Kruskal-Wallis H test and Mann-Whitney U test were used, while content analysis was applied to qualitative data. The study concluded that the effectiveness of the feedback was in the following order: report-specific feedback, presentation-specific feedback, general feedback on the report, and general feedback on the presentation. Students preferred receiving feedback both in written and oral forms. However, written, report-specific feedback increased the workload and caused delays in providing feedback on time. Therefore, it is recommended that oral, specific feedback be given after each presentation, along with general feedback for the reports.

Anahtar Kelimeler

• Academic success
• Scientific research course
• Teedback
• Student attitudes

Kaynakça

1. Archer-Kath, J., Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (1994). Individual versus group feedback in cooperative groups. The Journal of Social Psychology, 134(5), 681–694. https://doi.org/10.1080/00224545.1994.9922999
2. Ackerman, D. S., & Gross, B. L. (2010). Instructor feedback: How much do students really want? Journal of Marketing Education, 32(2), 172-181.
3. Alavi, S. M., & Kaivanpanah, S. (2007). Feedback expectancy and EFL learners’ achievement in English. Journal of Theory and Practice in Education, 3(2), 181-196.
4. Al-Bashir, M., Kabir, R., & Rahman, I. (2016). The value and effectiveness of feedback in improving students’ learning and professionalizing teaching in higher education. Journal of Education and Practice, 7(16), 38-41.
5. Al-Darei, I. S., & Ahmed, A. M. (2022). The effect of feedback type in the e-learning environment on students’ achievement and motivation. Journal of Educational Technology & Online Learning, 5(3), 694-705.
6. Austen, L., & Malone, C. (2018). What students’ want in written feedback: praise, clarity and precise individual commentary. Practitioner Research in Higher Education Journal, 11(1), 47-58.
7. Babanoğlu, M. P., Ağçam, R., & Badem, N. (2018). Yükseköğretimde yabancı dil eğitiminde açık ve örtük yazılı düzeltici geribildirim: Türkiye örneği. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(3), 104-116.
8. Brinko, (1993). The practice of giving feedback to improve teaching: What is effective? The Journal of Higher Education, 64(5), 574-593.

9. Brookhart, S. M. (2008). How to give to your students effective feedback. Virginia, USA: Association for Supervision and Curriculum Development.
10. Çalışkan, M. (2015). Etkili dönüt verme yolları. Turkish Studies, 10(11), 417-430.
11. Çetin, M. F., & Şahin Taşkın, Ç. (2015). Sözlü dönütün ilkokul öğrencilerinin akademik başarı, derse yönelik tutum ve üstbilişsel farkındalığına etkisi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 39-67.
12. Çimen, O. (2017). Öğretmen adaylarına uygulanan geribildirim modelinin motivasyon ve yansıtıcı düşünme eğilimlerine etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
13. Demiraslan Çevik, Y. (2014). Dönüt alan mı memnun veren mi? Çevrimiçi akran dönütü ile ilgili öğrenci görüşleri. Journal of Instructional Technologies & Teacher Education, 3(1), 10-23.
14. Erişen, Y. (1997). Öğretim elemanlarının dönüt ve düzeltme davranışlarını yerine getirme dereceleri. Eğitim Yönetimi, 3(l), 45-61.
15. Fong, C. J., & Schallert, D. L. (2023) “Feedback to the future”: Advancing motivational and emotional perspectives in feedback research. Educational Psychologist, 58(3), 146-161,
16. Getzlaf, B., Perry, B., Toffner, G., Lamarche, K., & Edwards, M. (2009). Effective instructor feedback: Perceptions of online graduate students. The Journal of Educators Online, 6(2), 1-22.
17. Hattie, J., & Timperley, H. (2007). The power of feedback. Review of Educational Research, 77(1), 81-112.
18. Henderson, M., Ryan, T., Boud, D., Dawson, P., Phillips, M., Molloy, E., & Mahoney, P. (2021). The usefulness of feedback. Active Learning in Higher Education, 22(3), 229-243.
19. Jug, R., Jiang, X. S., & Bean, S. M. (2019). Giving and receiving effective feedback. Arch Pathol Lab Med, 143, 244-250.
20. Kayalı, B., Balat, Ş., Kurşun, E., & Karaman, S. (2019). Lisansüstü eğitimde etkili ve nitelikli geribildirim. Journal of Instructional Technologies & Teacher Education, 8(1), 10-20.
21. Kılıç, A., Aydın, M., Ökmen, B., & Şahin, Ş. (2019). Kuramdan uygulamaya ihtiyaç belirleme. Ankara: Pegem.
22. Kloppers, M., & Potgieter, E. (2023). Your feedback procedure, my inspiration: Enhancing student achievement through assessment. South African Journal of Education, 43(1), 1-11.
23. Kutası, R. (2023). Feedback: Unveiling its impact and enhancing its effectiveness in education. Journal of Pedagogy, 2, 7-32. https://doi.org/10.26755/RevPed/2023.2/7
24. Obilor, E. I. (2019). Feedback and students’ learning. International Journal of Innovative Education Research 7(2), 40-47.
25. Odabaşı Çimer, S., Bütüner, S. Ö., & Yiğit, N. (2010). Öğretmenlerin öğrencilerine verdikleri dönütlerin tiplerinin ve niteliklerinin incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(2), 517-538.
26. Peker, R. (1992). Geri bildirim'in (feedback) üniversite öğrencilerinin ölçme ve değerlendirme dersindeki başarısına etkisi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 31-39.
27. Rahmawati, E. D. (2017). Students’ oral and written feedback on students’ writing quality at one of pre intermediate writing class (Unpublished master thesis). Lampung University.
28. Shute, V. J. (2008). Focus on formative feedback. Review of Educational Research, 78(1), 153–189.
29. Solhi, M., & Eğinli, İ. (2020). The effect of recorded oral feedback on EFL learners' writing. Journal of Language and Linguistic Studies, 16(1), 1-13.
30. Tutunaru, T. (2023). Improving assessment and feedback in the learning process: directions and best practices. Research & Education, 8, 38-60.
31. Wanchid, R. (2015). Different sequences of feedback types: effectiveness, attitudes, and preferences. PASAA, 50, 31-64.
32. Williams, A. (2024). Delivering effective student feedback in higher education: An evaluation of the challenges and best practice. International Journal of Research in Education and Science (IJRES), 10(2), 473-501. https://doi.org/10.46328/ijres.3404
33. Wisniewski, B., Zierer, K., & Hattie, J. (2020). The power of feedback revisited: A meta-analysis of educational feedback research. Frontiers in Psychology, 10, 1-14.
34. Yıldız, H., Bozpolat, E., & Hazar, E. (2021). Lisansüstü eğitimde geri bildirime ilişkin öğrenci görüşleri. Journal of History School, 54, 3399-3437.