EXAMINING THE OPINIONS OF TEACHERS WORKING IN PRIVATE PRESCHOOLS ABOUT INCLUSION

Öz

The purpose of the present study was to examine the opinions of teachers who were working in private preschools about inclusion. The study was conducted with 26 volunteer teachers. Semistructured interviews were conducted with the participants and the data were analyzed descriptively. The results of the study revealed that, teachers did not have sufficient information about children with special needs. Especially teachers who had negative thoughts about inclusion mentioned their needs regarding the information about children with special needs. Results gathered from the study derived some suggestions. One of the most important suggestions is about providing sufficient information about children with special needs and inclusion to the regular education teachers, school administrators, school personnel, parents of children with special needs and normally developing children.

Anahtar Kelimeler

• Preschool education
• inclusion
• teacher opinions

ÖZEL ANAOKULLARINDA ÇALIŞAN EĞİTİCİLERİN OKULÖNCESİ DÖNEMDE KAYNAŞTIRMA İLE İLGİLİ GÖRÜŞ VE ÖNERİLERİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, özel anaokullarında çalışan eğiticilerin okulöncesi dönemde kaynaştırmaya ilişkin görüşlerini incelemektir. Araştırma gönüllü olarak katılan 26 eğitici ile yürütülmüştür. Bu amaçla, nitel araştırma veri toplama tekniklerinden yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Betimsel olarak analiz edilen bulgular niceliksel olarak sunulmuştur. Araştırma sonucunda elde edilen bulgularda, anaokullarında çalışan eğiticiler özel gereksinimli çocuklarla ilgili yeterli bilgiye sahip olmadıklarını ifade etmişlerdir. Özellikle, kaynaştırma eğitimine sıcak bakmayan öğretmenler, her fırsatta konuyla ilgili bilgiye ihtiyaçları olduğunu belirtmişlerdir. Araştırma kapsamında elde edilen bulgular, çeşitli önerilerin ortaya çıkmasını sağlamıştır. En önemli öneri, kaynaştırma uygulamasının yürütüldüğü okullarda öğretmenlerin, okul yönetiminin, okul personelinin, kaynaştırma öğrencisinin ailesinin, normal gelişim gösteren öğrencilerin ve anne babalarının özel eğitim ve kaynaştırma uygulamalarına yönelik olarak bilgilendirilmeleri yönündedir.

Anahtar Kelimeler

• Okulöncesi eğitim
• kaynaştırma
• eğitici görüşleri

Kaynakça

1. Alghazo, E.M., & Naggar Gaad, E.E. (2004). General education teachers in the United Arab Emirates and their acceptance of the inclusion of students with disabilities. British Journal of Special Education, 31, 94-99.
2. Anderson, C.J.K., Klassen, R.M., & Georgiou, G.K. (2007). Inclusion in Australia: What teachers say they need and what school psychologists can offer. School Pschology International, 28(13), 131-147.
3. Ataman, A. (1997). Türkiye’de özel eğitime yeni yaklaşımlar. Milli Eğitim Dergisi, 136, 22-23.
4. Avramidis, E., Bayliss, P., & Burden, R. (2000). A survey into mainstream teachers’ attitudes towards the inclusion of children with special educational needs in the ordinary school in one local education authority. Educational Psychology, 20, 367-389.
5. Balaban, M.,Yılmaz,Ö., & Yıldıztaş,Y. (2009). Okulöncesi eğitimde kaynaştırma eğitimi uygulamalarına ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
6. Barrafato, A. (1998). Inclusion at the early childhood level: Supports contributing to its success. Concordia University, Montreal, Quebec, Canada.
7. Batu, E. S. (2000). Özel gereksinimli öğrencilerin kaynaştırıldığı bir kız meslek lisesindeki öğretmenlerin kaynaştırmaya ilişkin görüş ve önerileri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
8. Batu, E.S., Çolak, A., & Odluyurt, S. (2012). Özel gereksinimli çocukların kaynaştırılması. Ankara: Vize Yayıncılık.

9. Batu, S., & Öncül, N. (2005). Normal gelişim gösteren çocuk annelerinin kaynaştırma uygulamasına ilişkin görüşleri. Özel Eğitim Dergisi, 6(2), 37-55.
10. Baykoç-Dönmez, N., Avcı, N., & Aslan, N. (1997). İlk ve ortaöğretim kurumu öğretmenlerinin engellilere ve kaynaştırmaya ilişkin bilgi ve görüşleri. 4.Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi’nde sunulan Bildiri. Eskişehir.
11. Baysal, E. N. (1989). Okulöncesi dönemindeki Down sendromlu ve normal gelişim gösteren çocukların entegrasyonunda sosyal iletişim davranışlarının incelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
12. Bıyıklı L. (1988). Ülkemizde zihinsel özürlü çocukların eğitiminde güçlükler. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 1-2.
13. Boer, A., Pijl, S.J., & Minnaert, A. (2011). Regular primary school teachers’ attitudes towards inclusive education: a review of the literature. International Journal of Inclusive Education, 15(3), 331-353.
14. Bramston, P., Bruggerman, K., & Pretty, G. (2002). Community perspectives and subjective quality of life. International Journal of Disability, Development and Education, 49, 385-397.
15. Cagran, B., & Schmidt, M. (2011). Attitudes of Sşovene teachers towards the inclusion of pupils with different types of special needs in primary school. Educational Studies, 37(2), 171-195.
16. Diken, İ.H., & Sucuoğlu, B. (1999). Sınıfında zihinsel engelli bulunan ve bulunmayan sınıf öğretmenlerinin zihin engelli çocukların kaynaştırılmasına yönelik tutumlarının karşılaştırılması. Özel Eğitim Dergisi, 2(3), 26-34.
17. Eripek, S. (2003). Okulöncesi dönemde özel eğitim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayını No, 756.
18. Gözün, Ö., & Yıkmış, A. (2004). Öğretmen adaylarının kaynaştırma konusunda bilgilendirilmelerinin kaynaştırmaya yönelik tutumlarının değişimindeki etkililiği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 5 (2), 79-88.
19. Heward, W.L. (1996). Exceptional Children: An Introdaction to Special Education, New Jersey: Merrill Publishing Company.
20. Hudson, F., Graham, S., & Warner, M. (1986). Mainstreaming: An examination of the attitudes and needs of regular classroom teachers. Learning Disability Quarterlv, 2, 58-62.
21. Kayaoğlu, H. (1999). Bilgilendirme programının normal sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma ortamındaki işitme engelli çocuklara yönelik tutumlarına etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
22. Kroth, R. L., & Edge, D. (1997). Parent training group strategies: Communication with parents and families of exceptionel children. (3. edition). New Jersey: Love Publishing Company, USA.
23. Kuhne, M., & Wiener, J. (2000). Stability of social status of children with and without learning disabilities. Learning Disability Quarterly, 23, 64-75.
24. Lifshitz, H., Glaubman, R., & Issawi, R. (2004). Attitudes towards inclusion: The case of Israeli and Palestinian regular and special education teachers. European Journal of Spcial Educational Needs Education, 19, 171-190.
25. Metin, N., & Çakmak, H. (1998). İlköğretim okullarındaki eğitimcilerin özürlü çocuklarla normal çocukların kaynaştırıldığı programlar hakkındaki düşüncelerinin incelenmesi. 8. Ulusal Özel Eğitim Kongresi Bildirileri (ss.128-139). Edirne
26. Odom, S.L., Hoyson, M., & Strain, P.S. (1985). Increasing handicapped preschoolers' peer social interactions: Cross-setting and component analysis. Journal of Applied Behavior Analysis, 1, 3–16.
27. Özen, A., Ergenekon, Y., Ülke Kürkçüoğlu, B., & Genç, D. (2013). Kaynaştırma öğrencisi olan okulöncesi öğretmenlerinin sınıflarında yaptıkları öğretim uygulamalarının belirlenmesi. Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 153-166.
28. Reisberg, L., & Wolf R. (1986). Developing a consulting program in special education implementation and interventions. Focus on Exceptional Children, 19(3), 1- 14.
29. Rose, R. (2001). Primary school teacher perceptions of the conditions required to include pupils with special educational needs. Educational Review, 53, 147-156.
30. Sadler, J. (2005). Knowledge, attitudes, and beliefs of the mainstream teachers of children with a preschool diagnosis of speech/language impairment. Child Language Teaching and Therapy, 21, 147-163.
31. Sargın, N., & Sünbül, M. (2002). Anasınıfında bulunan zihinsel engelli çocuklara yönelik öğretmen tutumlarına ilişkin bir çalışma. XI. Ulusal Eğitim Kongresi Bildirileri. Konya: Eğitim Kitabevi Yayınları.
32. Snyder, R.F. (1999). Inclusion: A qualitative study of in-service general education teachers’ attitudes and concerns. Education, 120,173-182.
33. Sucuoğlu, B., & Kargın, T. (2006). İlköğretimde kaynaştırma uygulamaları: Yaklaşımlar, yöntemler, teknikler. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.
34. Türkoğlu, A. (2005). 109 Soruda öğretmenlik mesleğine giriş. İstanbul: Kare Yayınları.
35. Uysal A. (1995). Öğretmen ve okul yöneticilerinin zihin engelli çocukların kaynaştırılmasında karşılaşılan sorunlara ilişkin görüşleri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
36. Uysal, A. (2003). Kaynaştırma uygulaması yapan öğretmenlerin kaynaştırmaya ilişkin görüşleri. 13. Ulusal Özel Eğitim Kongresi Bildirileri (ss. 121-135). Ankara: Kök Yayıncılık.
37. Varlıer, G. (2004). Okulöncesi eğitim öğretmenlerinin kaynaştırmaya ilişkin görüşleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
38. Vaughn, S., Elbaum, B., & Boardman, A. G. (2001). The social functioning of students with learning disabilites. Implications for Inclusion Exceptionality, 9(1), 47- 65.
39. Yıldırım, A ve Şimşek, H. (2000). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.